millwall18192

Τα λέγαμε δυστυχώς, ότι ψυχολογικά το 3-3 της Τετάρτης δεν ξεπερνιέται εύκολα. Και μάλιστα με την έντονη προπονητολογία να υποδαυλίζεται συνεχώς από τοπικούς και άλλους δημοσιογράφους - χώρια τους εμπαθείς δικούς μας. Το είπε άλλωστε και ο Aitor Karanka, ότι δεν ήταν εύκολο να παρουσιαστούν ήρεμοι οι παίκτες με τόσα που διαβάζουν. Και παραδέχτηκε ότι δεν ξέρει πλέον τι του επιφυλάσσει το μέλλον στον πάγκο της ομάδας μετά την ήττα στο Λονδίνο από τη Millwall, σε ένα ματς όπου στο γήπεδο παρουσιάστηκε η σκιά της φετινής Forest και τίποτα άλλο.

Ο Βάσκος είναι τόσα χρόνια στο ποδόσφαιρο που τα έχει δει όλα. Δεν θα του κάνει καμιά εντύπωση αν ο ιδιοκτήτης του συλλόγου, ο ίδιος που τον προσέλαβε για να ανεβάσει την ομάδα στην Premiership σε χρονικό ορίζοντα 2,5 ετών, αύριο το πρωί του δείξει την πόρτα της εξόδου, καταδικάζοντας την ομάδα σε μια νέα περίοδο εσωστρέφειας, σαν τόσες και τόσες που βιώσαμε στην εποχή Fawaz Al-Hasawi. Ίσως τελικά να έχει πολύ μικρή σημασία το γεγονός ότι η ομάδα πέρσι και πρόπερσι πάλευε για τη σωτηρία και φέτος έχει βρεθεί και στην πρώτη πεντάδα του πρωταθλήματος. Στο τέλος της ημέρας, όμως, αυτός ο Δεκέμβρης -που να πάει και να μην ξανάρθει, για πολλούς και διάφορους λόγους- κατέστρεψε ό,τι έχτισε ο Νοέμβρης πριν απ' αυτόν, κι ενώ άρχισε μέσα στην καλή χαρά (με τη νίκη επί της Ipswich) τελείωσε με πέντε ματς χωρίς νίκη, τέσσερα ματς χωρίς γκολ και τρεις ήττες, ενώ στα 20 προηγούμενα είχαμε μόλις δύο.

Ίσως τελικά να μην έχουμε ακόμα γερές βάσεις για άνοδο. Και σ' αυτό συνηγορεί δίχως άλλο το γεγονός ότι φέτος δεν έχουμε κάνει ούτε μία ανατροπή. Σε καμιά διοργάνωση. Πράγμα που σημαίνει, σε απλά ελληνικά, ότι όποια ομάδα ανοίξει το σκορ εναντίον μας ξέρει ότι τουλάχιστον δεν θα χάσει. Κακό μαντάτο για ένα συγκρότημα που θέλει να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από μια άνετη παραμονή, όπως το δικό μας. Ξέρω ότι είναι κι αυτό ένα στοιχείο που βαραίνει στην πλάστιγγα εναντίον του προπονητή. Του ίδιου προπονητή στον οποίο ο κόσμος της Forest εκφράζει τη στήριξή του στα αυτοσχέδια γκάλοπ των social media με ποσοστά που θυμίζουν δημοψηφίσματα σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, και που δεν δίστασε σήμερα, στις εξέδρες του Den, να κρεμάσει πανό με τη μορφή του Karanka προσαρμοσμένη στην πασίγνωστη φωτογραφία του Che Guevara.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν τα ξέρουν ούτε οι φίλαθλοι που παρακολουθούν την ομάδα από κοντά, ούτε βεβαίως εμείς που είμαστε γεωγραφικά τόσο μακριά από τα τεκταινόμενα. Δεν ξέρουμε, παραδείγματος χάρη, γιατί ο Daryl Murphy ξεκίνησε σήμερα αντί του Lewis Grabban, στη μόνη αλλαγή που έκανε ο Karanka στην ενδεκάδα που τόσα υποσχέθηκε στο Norwich και τελικά έμεινε με την πικρή γεύση. Ίσως ο μέχρι πρότινος πρώτος σκόρερ της Championship να είχε κάποιο πρόβλημα, γι' αυτό και να αντικαταστάθηκε στο Carrow Road. Ο Lewis μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν όμως μακριά από τον καλό του εαυτό. Όπως και ο Murphy. Όπως και παίκτες που συνήθως εμφανίζονται εντυπωσιακά σταθεροί, όπως ο Claudio Yacob, ο Joe Lolley ή ο Jack Robinson. Ας μην τους αδικούμε κι αυτούς όμως, αφού σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη σήμερα κανένας -εκτός ίσως των Danny Fox και Jack Colback- δεν ήταν πραγματικά παρών.

Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο η Forest ήταν -ας μην παίζουμε με τις λέξεις- ανύπαρκτη. Άφησε ελεύθερο το πεδίο δράσης στη Millwall από το πρώτο δευτερόλεπτο, παραχωρούσε τα κόρνερ μέσα σε ατμόσφαιρα πανικού και από το δεύτερο από αυτά δέχθηκε και το γκολ που έμελλε να κρίνει την αναμέτρηση, παρ' όλο που σημειώθηκε μόλις στο 9'. Ο Michael Hefele που βγήκε πρώτος στη μπάλα στο δεύτερο δοκάρι έπιασε την κεφαλιά πολύ αδύναμα και ο Ryan Tunnicliffe, που αν μη τι άλλο αντέδρασε αστραπιαία, με ανάποδο ψαλίδι από δύσκολη θέση έστειλε τη μπάλα στην απέναντι γωνία. Από κει και πέρα οι Lions δεν μας τάραξαν ακριβώς στην πίεση και τις ευκαιρίες, αλλά έβλεπαν τις σπασμωδικές αντιδράσεις μας σε κάθε κατεβασιά τους και έπαιρναν θάρρος (χαρακτηριστική η περίπτωση του 33', όταν από διπλή καραμπόλα ο Lee Gregory βρέθηκε δύο φορές σε θέση βολής αλλά ευτυχώς τα έχασε και ο ίδιος). Ας παραβλέψουμε τη φάση του 15', όταν ο Ryan Leonard έπεσε και με τα δύο πόδια πάνω στον Costel Pantilimon που προσπαθούσε να διώξει και τον σήκωσε στον αέρα, εισπράττοντας μόνο κίτρινη κάρτα (τα έχουμε συνηθίσει αυτά φέτος άλλωστε, όπως και να αποβάλλονται παίκτες μας που κάνουν πολύ λιγότερα, σαν τον Tobias Figueiredo ή τον ξεχασμένο πια Diogo Gonçalves), και ας περιοριστούμε στο τι κάναμε εμείς. Λίγα πράγματα, είναι η απάντηση, και συγκεκριμένα τρία σουτ, στο 24' με τον Colback (μόλις άουτ), στο 27' με τον Lolley (απέκρουσε σε κόρνερ ο Jordan Archer) και στο 43' με τον Matty Cash, που επωφελήθηκε από τη βαθιά μπαλιά του Hefele, προσπέρασε έναν αντίπαλο, αλλά από καλή θέση δεν κατάφερε να βρει τέρμα.

Το ξεκίνημα της επανάληψης ήταν ενθαρρυντικό. Ήταν όμως, δυστυχώς, το μόνο διάστημα της προκοπής επιθετικά για τους Reds. Ένα ψαλίδι του Colback εντός παριοχής κατέληξε στα χέρια του Archer (48') και ένα σουτ του Lolley πέρασε λίγο άουτ με τον γκολκίπερ της Millwall πάντως να ελέγχει τη φάση (49'). Βλέποντας πως μέχρι εκείνη τη στιγμή απειλούσαμε μόνο με μακρινά σουτ και πως ο Yacob δεν τα πήγαινε καλά (και είχε και κίτρινη κάρτα), ο Karanka πέρασε στη θέση του τον Adlène Guédioura. Δεν μπορούσε να το ξέρει, αλλά ο Αλγερινός δεν θα τον δικαίωνε ούτε στο ελάχιστο. Η Millwall άρχισε να ξαναβγαίνει από το καβούκι της και να απειλεί. Στο 59' ο Cash πρόλαβε να κοντράρει το σουτ του Mahlon Romeo από καλή θέση, ενώ σε μια άλλη κόντρα, του Fox στον Jed Wallace στο 62', η μπάλα κρέμασε τον Pantilimon αλλά ευτυχώς πέρασε πάνω από το δοκάρι. Ο Karanka ανακάτεψε κι άλλο την τράπουλα γυρίζοντας το σύστημα σε 3-5-2, με τον Grabban αντί του João Carvalho και τον Saidy Janko στη θέση του Cash. Το δημιουργικό κομμάτι θα αναλάμβανε (ή τουλάχιστον έτσι καταλάβαμε) ο Lolley. Δεν έπιασε. Μόνο μια φάση έγινε ως το τέλος, στο 90', κι αυτή ήταν για τους γηπεδούχους, σε μια κόντρα, με τον Aiden O'Brien να περνάει όποιον βρίσκει και να γυρίζει μέσα στην περιοχή και τον γερόλυκο Steve Morison να σημαδεύει τη ρίζα του δοκαριού. Τα πέντε λεπτά των καθυστερήσεων ήταν μόνο για να αναβάλουν για λίγο τους έξαλλους πανηγυρισμούς του Neil Harris, που και πάλι έκανε σαν να κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο, λες και του είπε κάποιος κάποτε: "Κοίτα αγόρι μου, θα παίξεις 34 ματς στη Forest και θα βάλεις ένα μόνο γκολ. Ούτε ένα παραπάνω, συνεννοηθήκαμε;" Τέλος πάντων, τη δουλειά του κάνει ο άνθρωπος και ειδικά εναντίον μας πολύ καλά, αφού αν θυμάστε και στον πρώτο γύρο έφυγε με ισοπαλία 2-2 από το City Ground παρ' όλο που στο 74' ήταν πίσω με 2-0, ενώ και πέρσι στο Den φάγαμε μάνι μάνι δύο γκολ και η σεμνή τελετή έληξε πολύ νωρίς...

Οι Reds διατήρησαν τη δέκατη θέση στη βαθμολογία, όχι όμως και την απόσταση από την εξάδα, η οποία αυξήθηκε στους 6 βαθμούς. Διότι μπορεί η 24η αγωνιστική να ήταν νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου για τους πρωτοπόρους, αλλά δεν συνέβη το ίδιο και γι' αυτούς που ακολουθούσαν. Η πρωτοπόρος Leeds, επόμενη αντίπαλός μας την πρωτοχρονιά στο City Ground, έπεσε θύμα έκπληξης μεγατόνων χάνοντας στο γήπεδό της από τη Hull με 2-0. Η δεύτερη Norwich έπαθε ό,τι μας είχε κάνει την Τετάρτη, δεχόμενη δύο γκολ από τη Derby (δυστυχώς) στις καθυστερήσεις και χάνοντας 4-3 μέσα στο Carrow Road. Παρά λίγο η κακοδαιμονία των δύο να χτυπήσει και τη West Brom, που αν και με δέκα παίκτες ισοφάρισε στο τέλος (1-1) τη Sheffield Wednesday στο Hawthorns και έσωσε την παρτίδα. Για τους τρεις επόμενους, αντίθετα, χαράς ευαγγέλια: για τη Derby τα είπαμε, η Middlesbrough δεν δυσκολεύτηκε στο Riverside απέναντι στην ουραγό Ipswich (2-0) και η Sheffield United, με δύο γκολ του παλιόφιλου Billy Sharp (που καμαρώνει πλέον ως πρώτος σκόρερ της κατηγορίας με 16 γκολ), νίκησε με 3-0 γηπεδούχος τη Blackburn. Καλό για μας ήταν που και οι τρεις ομάδες ακριβώς από πάνω μας έφεραν ισοπαλίες: οι Birmingham και QPR λευκές στα γήπεδά τους με Brentford και Reading αντίστοιχα και η Aston Villa 1-1 εκτός με την Preston. Στα άλλα αποτελέσματα: Bolton-Stoke 0-0, Bristol City-Rotherham 1-0, Swansea-Wigan 2-2. 

Millwall: Archer, Romeo, Hutchinson, Cooper, Meredith, J. Wallace (Karacan 92'), Tunnicliffe, Leonard, Ferguson, Elliott (Morison 72'), Gregory (O'Brien 57').
Forest: Pantilimon, Darikwa, Hefele, Fox, Robinson, Yacob (Guédioura 56'), Colback, Cash (Janko 65'), Carvalho (Grabban 65'), Lolley, Murphy.
Σκόρερ: Tunnicliffe 9'.
Διαιτητής: Tony Harrington. Κίτρινες: Leonard 15', Karacan 95' - Yacob 31', Robinson 81'.
Θεατές: 15.273 (Forest: 2.220).

Aitor Karanka: "Δεν ήταν δα και το καλύτερο παιχνίδι μας. Ήταν σαν οι παίκτες να μη μπορούσαν να διαχειριστούν την ατμόσφαιρα των τελευταίων 24 ωρών, κι όμως πρέπει να συνέλθουμε γρήγορα γιατί έχουμε άλλη σημαντική δοκιμασία μπροστά μας την Τρίτη. Ξέραμε από πέρσι πόσο δύσκολο είναι να έρχεσαι σ' αυτό το γήπεδο και να πετυχαίνεις οτιδήποτε αν δεν παίζεις στο 150%. Στο δεύτερο ημίχρονο ήμασταν καλύτεροι και πιο ήρεμοι, αφού αρχίσαμε να παίζουμε στο δικό μας στυλ, αλλά δυστυχώς δεν καταφέραμε να σκοράρουμε. Στο πρώτο κάναμε παιχνιδάκια με τη μπάλα σε άσχημα σημεία του γηπέδου, όπου δεν έπρεπε. Μας έλειπε η αυτοπεποίθηση και δεν μπορούσαμε να κάνουμε το δικό μας παιχνίδι, πράγμα απογοητευτικό. Μετά τις αλλαγές αποκτήσαμε μεγαλύτερη κατοχή και γίναμε πιο επιθετικοί. Παίξαμε με τρεις στην άμυνα και προπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ευκαιρίες για γκολ, αλλά μάλλον εκβιαστικά. Θύμισα στους παίκτες το περσινό ματς εδώ, όταν δεχθήκαμε δύο γρήγορα γκολ και βρεθήκαμε πίσω με 2-0, επισημαίνοντάς τους ότι πρέπει να ξεκινήσουμε καλά. Αντίθετα, πάθαμε μπλακ άουτ σε μια στημένη φάση και δεν κατορθώσαμε ποτέ να ανατρέψουμε τα δεδομένα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.