Ο Βασίλης Πουλάκος, ως παραληρών Walt Whitman (πέρασε και δεν άγγιξε), υμνεί -αντί για τον Abraham Lincoln- τον πιο πιστό στρατιώτη της Forest σε μια εποχή που οι "σημαίες" έχουν κουρελιαστεί. Με το καινούργιο του συμβόλαιο που εισηγήθηκε ο Mark Warburton και όπως φαίνεται αποδέχθηκε και η "νέα εξουσία", του χρόνου θα κλείσει έντεκα χρόνια μαζί μας. Εδώ θα μείνεις, Chris Cohen, και μετά. Πουθενά δε θα πας.

O Captain! My Captain! Το τρομερό ταξίδι τέλειωσε.
Το πλοίο τους υφάλους πέρασε, πετύχαμε το στόχο.
Κοντά είναι πια το λιμάνι, καμπάνες ακούω, ο κόσμος πανηγυρίζει.

Κι εσύ για άλλη μια χρονιά εδώ. Στο σπίτι σου.
Εδώ θα μείνεις, Chris Cohen. Πουθενά δε θα πας.
Τα παπούτσια σου θα τα κρεμάσεις από το οριζόντιο δοκάρι του τέρματος μπροστά στο Trent End.
Εκεί που πέτυχες χθες το γκολ και μας έστειλες στα ουράνια.
"Με θέλετε; Με μειωμένες αποδοχές και -10% αν τραυματιστώ ξανά;
Αλλά αργότερα αυτά. Τώρα πρέπει να σωθούμε."
Τι άλλο να πεις για να δείξεις πόσο ήθελες να μείνεις;
Τα έλεγε όλα το βλέμμα σου όταν είδες τη μπάλα στα δίχτυα.
Μια αγκαλιά στον φυσικοθεραπευτή Andy Hunt, που πέρασε αμέτρητες ώρες μαζί σου τόσα χρόνια.
Άλλη μια στον Dimitar Evtimov, που είχε προβλέψει ότι θα σκοράρεις.

Εδώ θα μείνεις, Chris Cohen. Πουθενά δε θα πας.
Ο μόνος αρχηγός που παραδέχτηκε ακόμα και το υπερφίαλο πλάσμα που λέγεται Henri Lansbury.
Ο μόνος που κόντεψε όλη η ομάδα να τον καταπλακώσει από τη χαρά της.
Και στο περσινό γκολ στο φινάλε, και στο φετινό.
Ο Warburton του φόρεσε αμέσως το περιβραχιόνιο και τον φύτεψε στο κέντρο.
Βγήκε μόνο στο πρώτο ματς, όταν επέστρεφε από τραυματισμό, και χθες για να αποθεωθεί.
Στη θέση του και τις δύο φορές ο Matty Cash. Που εύκολα μπορεί να πει: "Θέλω να γίνω σαν κι αυτόν".
Μια εντεκάδα χρόνια Tricky Tree.
Δύο φορές Παίκτης της Χρονιάς.
"Έχω βάλει στόχο 500 συμμετοχές με τη Forest". (Έχει 300 παρά 3.
Θα τις είχε ήδη ξεπεράσει αν...)

Ήταν το καλοκαίρι του 2007. Ήρθε από τη Yeovil που μας είχε στερήσει το όνειρο της ανόδου.
Μαζί με τον σταρ των Glovers. Κάποιον Arron Davies, διεθνή Ουαλό. Τον θυμάται κανείς;
Στην Accrington Stanley παίζει σήμερα, αν ενδιαφέρεστε.
Ενώ ο Chris έβγαλε ρίζες. Εδώ θα μείνει κι όταν κρεμάσει τα παπούτσια του.
Από το οριζόντιο δοκάρι του τέρματος μπροστά στο Trent End.
Πουθενά δε θα πάει.

Τρεις φορές χιαστοί. Δεν το χωράει ο νους.
Κι αυτός εκεί. Να επιμένει και να επιστρέφει.
Σε μια χρονιά που ο Andy Reid και ο Matty Fryatt λύγισαν, αυτός εκεί.
"Οι γιατροί μου είπαν ότι πρέπει να ξαναμάθω το ποδόσφαιρο.
Να μάθω να παίζω πιο συντηρητικά".
Το είδε κανένας πουθενά;

"Ο Cohen είναι άχρηστος. Συνέχεια τραυματίζεται".
"Να πληρώνουμε έναν παίκτη που περνάει πιο πολύ καιρό στο φυσικοθεραπευτήριο;"
"Ευχαριστούμε πολύ, αλλά δε θα πάρουμε".
"Να πληρώνεται με το παιχνίδι".
"Μεγάλωσε, να παίξει κανένας μικρός στη θέση του".
Ρωτήσατε τους μικρούς αν θέλουν να φύγει;

O Captain! My Captain! Η σελίδα γυρίζει πάλι.
Αλλά εσύ πουθενά δε θα πας. Εδώ θα μείνεις.
Να σε λατρεύουμε...

* Οι τρεις πρώτοι στίχοι είναι όντως από το ποίημα του Whitman, που έγινε γνωστό σε μας από την ταινία "Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών", με πρωταγωνιστή τον αξεπέραστο Robin Williams.

** Η φωτογραφία είναι από τον λογαριασμό του BBC Radio Nottingham στο Twitter.