Print
Category: news
Hits: 200

cardiff20212

Είχα υπόψη μου να ξεκινήσω με μια νοσταλγική ματιά στις εποχές όπου το FA Cup, η αρχαιότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση στον κόσμο, αποτελούσε έμπνευση για παίκτες, προπονητές, φιλάθλους, με τους μικρούς να ονειρεύονται εκπλήξεις απέναντι στους μεγάλους, με φοβερές μάχες από τα προ-προ-προκριματικά μέχρι και τον τελικό. Για να μην καταντήσω βαρετός, ας περιοριστώ σε αυτά που ισχύουν σήμερα. Ανάμεσα σε δύο ομάδες που δεν σκίστηκαν κιόλας για να περάσουν στον επόμενο γύρο, η Forest ευτύχησε να βρει δίχτυα νωρίς και κατάφερε να υπερασπιστεί αυτή την πρώιμη επιτυχία της και να περάσει. Έτσι απλά...

Ο αγώνας του ηλιόλουστου City Ground δεν είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Στην ουσία το μονοπώλησαν οι φάσεις του 3' και του 88', που κόντεψαν να αποφέρουν δύο γκολ-καρμπόν. Μπήκε μόνο το ένα και έτσι περάσαμε. Όσο για το πάθος που έλεγα παραπάνω, ξεχάστε το. Χλιαροί οι παίκτες στο γήπεδο, με τον διαιτητή David Webb να μη δείχνει ούτε μία κάρτα (αν και θα όφειλε, όπως θα διαβάσετε παρακάτω). Το 38-61% στην κατοχή μπάλας και οι 6-15 τελικές προσπάθειες αντανακλούν την εικόνα ενός ματς όπου οι Reds προσπάθησαν περισσότερο να διατηρήσουν τα κεκτημένα παρά να επιδιώξουν ένα δεύτερο γκολ, ενώ οι Bluebirds παρά τη σαφή υπεροχή τους ήταν σχεδόν ακίνδυνοι επιθετικά. Μόνο τρία από τα σουτ τους πήγαν στην εστία (όσα και δικά μας δηλαδή), και όλα πάνω στον γκολκίπερ μας.

Ο Chris Hughton, που έχει κατακτήσει το τρόπαιο δύο φορές ως παίκτης της Tottenham, αποφάσισε να κάνει μεν ροτέισον, αλλά χωρίς υπερβολές. Κράτησε από την ενδεκάδα του αγώνα με την Preston μόνο τους Joe Worrall, Cafú και Sammy Ameobi, αλλά προτίμησε να δώσει αγωνιστικά λεπτά σε έμπειρους παίκτες που μπορούν να βοηθήσουν στην πορεία του πρωταθλήματος. Έτσι ο Jordan Smith επανεμφανίστηκε κάτω από τα δοκάρια για πρώτη φορά μετά το θλιβερό 1-4 από τη Stoke στο φινάλε του περσινού πρωταθλήματος, Carl Jenkinson και Gaëtan Bong πήραν θέση στα άκρα της άμυνας, ο Scott McKenna είχε άλλη μια ευκαιρία να "δέσει" το δίδυμό του με τον Worrall που γενικά πιστεύεται ότι θα κουβαλήσει την ομάδα στο υπόλοιπο της περιόδου, ο Cafú οπισθοχώρησε για να παίξει αμυντικός χαφ παρέα με τον Harry Arter ενώ τη θέση του πίσω από τον προωθημένο Lyle Taylor πήρε ο Miguel Ángel Guerrero (αφού εξανεμίστηκαν οι φήμες που τον ήθελαν να υπογράφει στον Άρη), και ο Joe Lolley επέστρεψε στο αρχικό σχήμα μετά από αρκετό καιρό. Ίσως να μην υπήρχε χημεία, αλλά δεν την έλεγες και αδύναμη την ενδεκάδα μας. Μόνη παραφωνία ήταν η προσπάθεια των γενικά επιθετικογενών Cafú και Arter να κρατήσουν το κέντρο, πράγμα που δεν κατάφεραν σε ικανοποιητικό βαθμό παρά τη φιλότιμη προσπάθειά τους.

Βλέπετε ο Neil Harris, που πήρε θέση στην εξέδρα μετά την τιμωρία του για τα "γαλλικά" προς τους διαιτητές στον αγώνα με τη Wycombe (στον πάγκο ήταν ο βοηθός του David Livermore), κατέβασε μια σαφώς πιο κοντινή στο βασικό του σχήμα ενδεκάδα, με τον "μαέστρο" του παρόντα. Ο δανεικός από τη Liverpool 23χρονος διεθνής Ουαλός Harry Wilson ήταν η πιο αξιόπιστη μεσοεπιθετική μονάδα των φιλοξενουμένων, μέσα σε όλες τις φάσεις. Ο Harris βέβαια εξέπληξε τους πάντες παίρνοντας μαζί του στο Nottingham 18 και όχι 20 παίκτες, χωρίς να έχει κανέναν αμυντικό στον πάγκο (υπάρχουν διάφορα προβλήματα με τραυματισμούς αυτή την εποχή), σε σημείο να αναρωτιούνται οι οπαδοί της ομάδας του αν δεν άξιζαν καν δύο αμυντικοί από την Κ23 να συμπεριληφθούν έστω στην αποστολή.

Ο παραγκωνισμένος (αρχικά από τον Νικόλα Ιωάννου, που χθες πήγε όπως μάθατε δανεικός στον Άρη ως το τέλος της σεζόν, και στη συνέχεια από τον Yuri Ribeiro) Bong, που φέτος είχε αγωνιστεί μόνο στην ήττα από τη Middlesbrough στις 31 Οκτωβρίου, μπήκε μάλλον αποφασισμένος να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από τον κάποτε προπονητή του στη Brighton και πλέον στη Forest, και πριν καλά καλά ζεσταθεί πιστώθηκε με την πρώτη του ασίστ με τη φανέλα της Forest. Ο Καμερουνέζος στο 3' πήρε τη μπάλα από τον Ameobi κοντά στη γραμμή του πλαγίου, ελίχθηκε με ταχύτητα και την κατάλληλη στιγμή γύρισε στην περιοχή στον Taylor, που με μονοκόμματο δεξί πλασέ εκτέλεσε τον Dillon Phillips, ο οποίος αντικαθιστούσε τον Alex Smithies στην εστία των Bluebirds, πετυχαίνοντας το πέμπτο φετινό του γκολ.

Ιδανικό το ξεκίνημα, και όπως αποδείχθηκε αρκετό για να μας δώσει την πρόκριση, αφού η Cardiff πήρε αμέσως μπροστά, αλλά χωρίς να μας κάνει να ιδρώσουμε ιδιαίτερα. Το αριστερό σουτ του Leandro Bacuna μετά από ελιγμό έξω από την περιοχή μας στο 11' έφυγε άουτ, και ο Wilson, αφού στο 14' κακώς δεν χρεώθηκε με κίτρινη κάρτα για το μαρκάρισμά του στο καλάμι του Arter, απείλησε για πρώτη φορά στο 31', όταν από λάθος γύρισμα του... παρ' όλίγον θύματός του με το κεφάλι έκλεψε τη μπάλα, προχώρησε, είδε τον Smith εκτός εστίας και προσπάθησε να τον νικήσει από μακριά με το αριστερό, αστοχώντας ευτυχώς αρκετά. Στο 36' ο Bong επιχείρησε να βγάλει και δεύτερη ασίστ σε νέα σέντρα από αριστερά αλλά ο Lolley δεν πρόλαβε να βάλει το πόδι του, και στην αμέσως επόμενη φάση, στην κόντρα, ο Josh Murphy έβγαλε μια φαρμακερή συρτή σέντρα από το δικό του αριστερό άκρο, με τη μπάλα να βγαίνει πλάγιο άουτ χωρίς κανείς να καταφέρει να τη βρει. Ένα άνοιγμα του Guerrero στον Lolley στο 39' έφερε τον τελευταίο σε θέση να κάνει την αγαπημένη του κίνηση και να σουτάρει με το αριστερό, αλλά το σουτ ήταν περίπου όπως η φετινή σεζόν του Joe και ο Phillips μπλόκαρε μάλλον εύκολα.

Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με την Cardiff να μας παίζει μονότερμα (χωρίς υπερβολή), αλλά τον Smith να παρακολουθεί ήσυχος (επίσης χωρίς υπερβολή) ως το 58', όταν ένα ωραία χτυπημένο φάουλ του Wilson βρήκε ελάχιστα στο τείχος και πέρασε ελάχιστα έξω από το αριστερό δοκάρι του. Η κατοχή εκείνη τη στιγμή είχε φτάσει το 30-70%, ο Ameobi είχε πάρει το γνωστό νωχελικό του ύφος και είχε έρθει η ώρα να αντικατασταθεί από τον Alex Mighten, που πολλοί προέβλεπαν ότι θα ξεκινούσε. Ένα πολύ μακρινό σουτ του Will Vaulks, που συνήθως μας ανησυχούσε μόνο με τα μακρινά του πλάγια, στο 63' μπλόκαρε εύκολα ο Smith, και αμέσως ο Harris τον αντικατέστησε με τον Junior Hoilett, ενώ και ο Hughton έκανε τη δεύτερη κίνησή του, συμμαζεύοντας το κέντρο με την παρουσία του Ryan Yates αντί του Guerrero και επαναφέροντας τον Cafú στη συνηθισμένη του θέση πίσω από τον κυνηγό μας. Η παρουσία των Reds ήταν από εκεί και πέρα πιο σταθερή, και μάλιστα στο 73' από λάθος του Hoilett στο δικό μας μισό του γηπέδου ο Mighten έκλεψε, με φανταστική κούρσα έφτασε ως την αντίπαλη περιοχή, εκεί όμως υπό την πίεση του Curtis Nelson σούταρε πάνω στον Phillips.

O Wilson, απτόητος από δύο μικροτραυματισμούς του στο πρώτο ημίχρονο, συνέχιζε να απειλεί, και μετά από ένα μακρινό σουτ του Joe Ralls στο 68' στην αγκαλιά του Smith και την είσοδο του συμπαίκτη του και στη Liverpool και επίσης δανεικού Seyi Ojo πρόσθεσε και δύο δικές του προσπάθειες, στο 81' σουτάροντας με το αριστερό στην κόντρα αφού απέφυγε τον Worrall αλλά από πολύ πλάγια και αδύναμα για να μπλοκάρει ο Smith, και στο 83' βγάζοντας τον αρχηγό του Marlon Pack σε εν δυνάμει τετ α τετ με κάθετη, όμως ο Smith βγήκε πολύ σωστά και καπάκωσε. Η Cardiff έφτασε μία και μοναδική φορά πραγματικά κοντά στο γκολ, στο 88', σε μια φάση ολόιδια με του 1-0. Απλώς βάλτε στη θέση του Bong τον νεαρό Joel Bagan και στου Taylor τον Hoilett, που όμως έδωσε μεγαλύτερη κλίση στη μπάλα, με συνέπεια αυτή να περάσει λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι του Smith. Ήταν η τελευταία φάση του ματς, τα τέσσερα λεπτά των καθυστερήσεων δεν επιφύλασσαν ιδιαίτερες συγκινήσεις και η Forest, είτε το πιστεύετε είτε όχι, σημείωσε την πρώτη της νίκη επί της Cardiff ως γηπεδούχος από το 2012!

Ήταν μια νίκη "the Hughton way", όπως τόσες και τόσες που τον έχουμε δει να πετυχαίνει ως προπονητής της Brighton. Χωρίς το δείγμα να θεωρείται αντιπροσωπευτικό λόγω των πολλών αλλαγών, η Forest δείχνει να αποκτά επιτέλους μια στοιχειώδη αμυντική λειτουργία, με το δίδυμο Worrall-McKenna απροσπέλαστο και τους εντός περιοχής κινδύνους να ελαχιστοποιούνται. Οι Reds παρέμειναν αήττητοι για έκτο σερί αγώνα, σε τέσσερις δε από αυτούς έχουν διατηρήσει την εστία τους ανέπαφη. Μεγάλη αλλαγή σε σχέση με τις αρχές της σεζόν, αλλά δεν υπάρχει φυσικά καιρός για επανάπαυση, αφού το πρωτάθλημα ξαναρχίζει το επόμενο Σάββατο με τη Millwall (την... πραγματική αγάπη του Harris) να μας επισκέπτεται (οι Lions έπαιζαν την ίδια ώρα με μας και πέρασαν εύκολα με 2-0 από την έδρα της Boreham Wood). Στο μεταξύ, βέβαια, θα χαρούμε τη νίκη και την παρουσία μας στην κλήρωση του τέταρτου γύρου που θα γίνει τη Δευτέρα. Σε αυτή την κλήρωση -το ξέρω, θα σας στενοχωρήσω, αλλά- δεν θα βρίσκεται η Derby, που αποκλείστηκε με ήττα 2-0 εκτός έδρας από την ερασιτεχνική Chorley!

Forest: Smith, Jenkinson, Worrall, McKenna, Bong, Cafú, Arter (Sow 85'), Lolley, Guerrero (Yates 66'), Ameobi (Mighten 60'), L. Taylor.
Cardiff: Phillips, Bacuna, Nelson, Bagan, Bennett, Vaulks (Hoilett 63'), Pack (Harris 84'), Wilson, Ralls, Murphy (Ojo 78'), Glatzel.
Σκόρερ: L. Taylor 3'.
Διαιτητής: David Webb. Κίτρινες: -
Θεατές: -

Chris Hughton: "Έγινε μάχη, και κατά περιόδους χρειάστηκε να δουλέψουμε σκληρά. Θεωρώ ότι πετύχαμε ένα πραγματικά όμορφο γκολ νωρίς, διώξαμε από πάνω μας ένα μέρος της πίεσης και, παρ' όλο που δυσκολευτήκαμε, είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που κρατήσαμε το αποτέλεσμα και περάσαμε στον τέταρτο γύρο. Είμαι ενθουσιασμένος με τον τρόπο που αμυνθήκαμε στο δεύτερο ημίχρονο και ήταν υπέροχο που και πάλι δεν δεχθήκαμε γκολ, αλλά 'καταφέραμε' ξανά να δεχθούμε μεγάλη πίεση. Ξέρουμε ότι πρέπει να βελτιωθούμε πολύ στο κράτημα της μπάλας και να κατορθώνουμε να φτάνουμε σε καίριες θέσεις για γκολ, αλλά μην ξεχνάμε ότι είχαμε απέναντί μας μια ιδιαίτερα δυνατή ομάδα της Cardiff, η οποία έπαιξε εναντίον μας όπως περίμενα και χαίρομαι που κρατήσαμε τη νίκη. Το ιδανικό σενάριο για κάθε μάνατζερ είναι να κρατάει η ομάδα του το μηδέν στην άμυνα και να βάζει πολλά γκολ, αλλά εμείς για την ώρα δυσκολευόμαστε να σκοράρουμε. Συνεχίζουμε να δουλεύουμε σκληρά πάνω σε αυτό, αλλά όταν δεν μπορείς να βάζεις πολλά γκολ είναι σημαντικό να μένεις ζωντανός στα ματς καταφέρνοντας να μη δέχεσαι πολλά, και αυτή τη στιγμή το πετυχαίνουμε. Πιστεύω πως και οι τέσσερις αμυντικοί μας ήταν εξαιρετικοί σήμερα, αν και υπέστησαν μεγαλύτερη πίεση από όση θα θέλαμε. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο δυσκολέψαμε οι ίδιοι τους εαυτούς μας περισσότερο από όσο έπρεπε, αλλά είμαι πολύ χαρούμενος για τους τέσσερις της άμυνας και τον Smith που κράτησαν την εστία μας ανέπαφη όπως άξιζαν. Όταν με ρωτάνε αν παίρνω σοβαρά τον θεσμό του FA Cup, η απάντησή μου είναι πάντα 'ναι'. Έχουμε μεγάλο ρόστερ και είναι ωραίο να παίρνουν συμμετοχή και οι παίκτες που δεν αγωνίζονται συνήθως πολύ. Επιπλέον, δεν πιστεύω ότι η διαφορά ανάμεσα στους παίκτες που αγωνίστηκαν το περασμένο Σάββατο με την Preston και αυτούς που έπαιξαν σήμερα είναι και τόσο μεγάλη".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.