Print
Category: news
Hits: 312

qpr20212

Μέχρι πpόπερσι η QPR δεν είχε νικήσει ποτέ στο City Ground. H "κατάρα" έσπασε, ενώ πέρσι οι Rangers ίσως και να πίστεψαν ότι είχαν αφήσει πίσω τους την κακή παράδοση, αποσπώντας ισοπαλία χωρίς γκολ. Φέτος δεν είχε καν σημασία αν οι Λονδρέζοι ήταν σε φόρμα, αν μας είχαν νικήσει εύκολα 2-0 στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος στο γήπεδό τους (όπου πέρσι είχαν χάσει 4-0), αν προέρχονταν από ένα άνετο 3-0 εντός επί της Coventry πριν από τρεις μέρες. Όλα επέστρεψαν πλήρως στην... κανονικότητα, με τη Forest να πετυχαίνει τρία γκολ το ένα πιο όμορφο από το άλλο και να φεύγει... συγχυσμένη που δεν κράτησε και το clean sheet.

Καιρό είχαμε να δούμε τους Reds τόσο σαρωτικούς, και μάλιστα απέναντι σε μια ομάδα που ναι μεν δεν διεκδικεί τίποτα, αλλά δεν είναι δα και από τις υποψήφιες για υποβιβασμό. Για τρίτη μόλις φορά φέτος πετύχαμε τρία γκολ, και μόλις για έβδομη (σε 40 αγώνες) περισσότερα από ένα! Το πιο εντυπωσιακό, όμως, ήταν ότι κρατήσαμε τους Λονδρέζους για σχεδόν 45 λεπτά χωρίς να τους νιώσουμε καθόλου, πολιορκώντας τους μάλιστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Μη σας ξεγελάει το 40-60% στην κατοχή μπάλας, πηγαίνετε καλύτερα λίγο παρακάτω και δείτε το 20-8 στις τελικές προσπάθειες (και 8-2 στον στόχο). Η Forest όχι μόνο νίκησε δίκαια, αλλά άξιζε και περισσότερα γκολ, ενώ απειλήθηκε ελάχιστα από την ομάδα του Mark Warburton και ολοκλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο τις υποχρεώσεις της για την περίοδο του Πάσχα στην Αγγλία. 

Μία και μόνη αλλαγή στη βασική ενδεκάδα άλλαξε όλη την εικόνα. Αντί του φιλότιμου αλλά όχι και τόσο κατάλληλου για να δημιουργήσει μπροστά Cafú o Chris Hughton επανέφερε τον Filip Krovinović, που έδωσε νέα πνοή στην επίθεση της ομάδας και πιστώθηκε και την ασίστ στο δεύτερο γκολ. Κατά τα άλλα, είχαμε μία ακόμα "διαστημική" εμφάνιση και ένα υ-πέ-ρο-χο γκολ από τον James Garner (με τον ατζέντη του να μας "πληροφορεί" πρόσφατα ότι ακόμα κι αν δεν τον θέλει πίσω η Manchester United τον γλυκοκοιτάζουν ένα σωρό ομάδες ακόμα κι από την Premiership...), τον Lewis Grabban να επιστρέφει στα γκολ μετά από κάτι περισσότερο από δύο μήνες (είχε σκοράρει για τελευταία φορά στο εκτός έδρας 2-1 επί της Coventry στις 2 Φεβρουαρίου), τον Sammy Ameobi να δημιουργεί ένα γκολ από το πουθενά, τον Anthony Knockaert να παραμένει στον πάγκο αχρησιμοποίητος για τρίτο σερί παιχνίδι και τον Joe Worrall και τον Scott McKenna να μουρμουρίζουν αποχωρώντας από το γήπεδο επειδή η ομάδα δέχθηκε γκολ στην τελευταία φάση του ματς και απέτυχε να καταγράψει τον 13ο φετινό αγώνα της με την εστία της ανέπαφη (αρκεί να επισημάνουμε πως πέρσι, σε μια σε γενικές γραμμές πετυχημένη χρονιά, το είχαμε κατορθώσει 14 φορές).

Ο αγώνας ήταν πολύ ενδιαφέρων από τα πρώτα κιόλας λεπτά, αφού πριν ακόμα συμπληρωθεί ένα τέταρτο η Forest είχε κάνει αισθητή την παρουσία της στην αντίπαλη περιοχή τρεις φορές. Στο 6' ένα όμορφο "1-2" ανάμεσα στον Krovinović και στον και πάλι πολύ καλό Tyler Blackett απέφερε τη συρτή σέντρα του τελευταίου προς τον Grabban, που όμως με το αριστερό έπιασε περισσότερο αέρα παρά μπάλα και αστόχησε. Στο 10' σε κάθετη πάσα του Κροάτη προς τον Ryan Yates o χαφ μας δεν κατάφερε να σουτάρει υπό πίεση (ζήτησε μάλιστα και πέναλτι που μάλλον δεν υπήρχε), ενώ δύο λεπτά αργότερα και πάλι ο Yates έπιασε την κεφαλιά σε κόρνερ του Garner από δεξιά στο πρώτο δοκάρι, για να αποκρούσει ο Seny Dieng πριν η μπάλα περάσει τη γραμμή της εστίας του. Πάνω στο τέταρτο είχαμε και την πρώτη σοβαρή επιθετική ενέργεια της QPR, με εκτέλεση φάουλ του δανεικού από τη Fulham Νορβηγού χαφ Stefan Johansen και κεφαλιά του Rob Dickie, του σέντερ μπακ που υποτίθεται ότι κυνηγούσαμε κι εμείς το καλοκαίρι από την Oxford, στα χέρια του Brice Samba.

O πολύ γρήγορος ρυθμός του ξεκινήματος έδωσε τη θέση του σε μεγαλύτερη ισορροπία, και χρειάστηκε να έρθει το 29' για να δούμε την επόμενη φάση, με τον Dieng να αποκρούει σε κόρνερ το δυνατό δεξί σουτ του Krovinović έξω από την περιοχή που κατευθυνόταν στην αριστερή του γωνία. Στο 35' περάσαμε τον μεγαλύτερο κίνδυνο, με την κατεβασιά του Chris Willock και το γύρισμά του στον αμαρκάριστο Johansen, που πλάσαρε απευθείας εκατοστά από το αριστερό δοκάρι του Samba, ενώ στο 40' μια προωθημένη μπαλιά του Yoann Barbet βρήκε τον Charlie Austin κάπου στην αριστερή γωνία της μικρής περιοχής μας, όμως η προβολή του υπό την πίεση του Worrall ήταν άστοχη. Οι Reds "προειδοποίησαν" στο 42', με κάθετη του McKenna και τον Krovinović από πλάγια να σουτάρει άστοχα με το αριστερό, και άνοιξαν το σκορ σε μια ανύποπτη φάση στο 44'. Ο Worrall εκτέλεσε φάουλ πίσω από τη σέντρα παράλληλα με τη γραμμή του πλαγίου και ο Barbet φάνηκε να ελέγχει, όμως ο Ameobi τού έκλεψε τη μπάλα, ο Γάλλος είπε να τον τραβήξει αλλά το ξανασκέφτηκε, γιατί ο Sammy ήταν ήδη μέσα στην περιοχή και από την τελική γραμμή γύρισε παράλληλα προς το τέρμα, όπου η μπάλα πέρασε από τον Dieng και ο Alex Mighten πρόλαβε τον Osman Kakay, σπρώχνοντάς την εξ επαφής στο άδειο τέρμα.

Όλοι πιστεύαμε ότι η QPR, που διατηρούσε την κατοχή της μπάλας αλλά αναλωνόταν κυρίως σε ανούσια κυκλοφορία της στο κέντρο, θα έμπαινε στο δεύτερο ημίχρονο αποφασισμένη, και αυτό έδειξε άλλωστε η φάση διαρκείας του 46', με τελικό αποδέκτη τον Kakay που σούταρε αλλά ο McKenna έβαλε το σώμα του εκεί που έπρεπε ώστε να αποκρούσει σε κόρνερ πριν καν η μπάλα φτάσει στο τέρμα. Όμως κάπου εκεί... χάσαμε τους Hoops. Θα τους ξαναβρίσκαμε λίγο πριν το τελευταίο σφύριγμα του "αγαπημένου μας" Keith Stroud! Αντίθετα, η Forest όσο προχωρούσε το ματς έπαιρνε απάνω της κι έχανε τη μια ευκαιρία μετά την άλλη, σε σημείο να ανησυχούμε μήπως εφαρμοστεί ο περιβόητος "νόμος του ποδοσφαίρου". Στο 48' από πάσα του Mighten ο Krovinović είπε να δοκιμάσει από τη γραμμή περίπου της περιοχής χωρίς να αστοχήσει και πολύ, στο 52' σε κόντρα μετά από απόκρουση του McKenna o Grabban βρήκε ωραία στην περιοχή τον Ameobi που σούταρε για να αποκρούσει ο Dieng και να διώξει η άμυνα πριν προλάβει να επωφεληθεί ο Mighten, στο 54' ο Blackett έκανε εντυπωσιακή επέλαση και από την τελική γραμμή γύρισε στη μικρή περιοχή όπου η προβολή του Mighten για λίγο δεν βρήκε τέρμα, στο 57' ο Dieng απέκρουσε εκπληκτικά φάουλ του Garner στο δεξί του "Γ" και από το κόρνερ ο Yates δεν κατάφερε να πιάσει την κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι, στο 60' από πάσα του Grabban o Yates σούταρε με το αριστερό από το ύψος της περιοχής για να μπλοκάρει ο Dieng.

Ήταν προφανές ότι μία μόνο ομάδα υπήρχε πλέον στο γήπεδο, και ευτυχώς για μας αυτή ήταν και που σκόραρε στο τέλος. Ενώ ο Warburton είχε φορτώσει την επίθεσή του γυρίζοντας σε 4-4-2 με την είσοδο του Lyndon Dykes (που είχε ανοίξει το σκορ στον πρώτο γύρο ευστοχώντας σε πέναλτι που κέρδισε ο ίδιος) δίπλα στον Austin, στο 63' από κλέψιμο του Cyrus Christie ξεκίνησε νέα "κόκκινη" κόντρα, με τη μπάλα μέσω του πανταχού παρόντος Krovinović να φτάνει στον Grabban. Σαν κάτι να θυμήθηκε από "τα παλιά" (τόσο μακρινή φαντάζει ώρες ώρες γι' αυτόν η περσινή περίοδος των 20 γκολ), ο Τζαμαϊκανός κινήθηκε παράλληλα με τη γραμμή της περιοχής και έστειλε ένα φανταστικό δεξί σουτ στο "Γ" του Dieng, που ήταν αδύνατον να αντιδράσει. Και αν νομίζετε ότι οι Reds επαναπαύτηκαν, να σας πληροφορήσω ότι στο 66' μετά από μία ακόμα πλαγιοκόπηση και σέντρα του Blackett o Krovinović έπιασε μια περίεργη κεφαλιά κάνοντας τον Dieng να ιδρώσει αρκετά πριν τη δει να περνάει ξυστά από τη ρίζα του αριστερού δοκαριού του. Όμως ο γεννημένος στην Ελβετία Σενεγαλέζος γκολκίπερ δεν μπορούσε να κάνει τίποτα στη φάση του 69'. Ο Garner ήθελε μάλλον να σκοράρει οπωσδήποτε με φάουλ, και εκτελώντας με το δεξί από πολύ πλάγια αριστερά (σαν κοντινό κόρνερ, που λέγαμε παλιά) έστειλε τη μπάλα πάνω από τον Dieng και συστημένη στο αριστερό "Γ", πετυχαίνοντας το τρίτο του γκολ με τη φανέλα της Forest και δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στη νίκη της.

Από κει και πέρα δεν υπήρξε σχεδόν τίποτα. Οι Reds έκαναν διαχείριση, με τους Grabban, Ameobi και Yates να ξεκουράζονται και τους Glenn Murray, Luke Freeman και Jack Colback να παίρνουν τις θέσεις τους. Η Forest ήταν ακόμα και σε αυτό το διάστημα πιο απειλητική, με αρκετές σέντρες στην αντίπαλη περιοχή, άφησε όμως τους φιλοξενούμενους να εγκατασταθούν έξω από τη δική της στο τέλος και το πλήρωσε. Με τον Stroud να έχει δείξει τρία λεπτά καθυστερήσεων και να είναι στην κυριολεξία με τη σφυρίχτρα στο στόμα, ο "θείος" Albert Adomah, που είχε πάρει μετά το 2-0 τη θέση του Willock, στην πρώτη του επιστροφή στο City Ground μετά την αποδέσμευσή του το καλοκαίρι, απέφυγε με ντρίμπλες τον Mighten, σέντραρε από δεξιά, ο Worrall έδειξε ασυγκέντρωτος, η μπάλα τον πέρασε και ο Dykes σκόραρε ξανά εναντίον μας με κεφαλιά προλαβαίνοντας την έξοδο του Samba. Είδαμε λοιπόν τους Reds, και ειδικά τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, να φεύγουν με τα κεφάλια κάτω μετά από μια τόσο σπουδαία νίκη. Ίσως αυτό να λέει κάτι που μπορεί να μας κάνει να αισιοδοξούμε για τη νέα σεζόν...

Η νίκη έφερε τους Reds στη 15η θέση, αφού προσπέρασαν τη Blackburn που έχασε 2-0 εντός από τη Bournemouth, έναν μόλις βαθμό πίσω από την αντίπαλό μας το Σάββατο στο Ashton Gate Bristol City, που ηττήθηκε με 3-1 στο Birmingham από τη φιλότιμη Coventry που το παλεύει (έπαιξε σε όλο το ματς ο Tyler Walker, χωρίς γκολ ή ασίστ). Όπως και η Wycombe, που συνέτριψε τη Rotherham με 3-0 μέσα στο New York Stadium και απειλεί να την πάρει μαζί της παρά τα τέσσερα λιγότερα παιχνίδια που έχουν οι Millers, οι οποίοι είναι πλέον 13 βαθμούς πίσω μας. Και φυσικά τι να πει κανείς για τη Sheffield Wednesday, που διέλυσε με 5-0 την Cardiff στο Hillsborough (με κορυφαίο της μια προσωπική μου "καψούρα", τον Barry Bannan) και δείχνει ότι θα πουλήσει ακριβά το τομάρι της, σε μια σεζόν που έτσι κι αλλιώς ξεκίνησε για τους Owls με το χάντικαπ των -12 βαθμών που αργότερα έγιναν -6. Κάπου αρχίζει να ανησυχεί και η Derby, που έχασε 3-1 στο Reading και είναι στο +8 από την 22η θέση. Στην εξάδα η Watford έφυγε με το 1-1 από το Middlesbrough διατηρώντας τις αποστάσεις της για απευθείας άνοδο και ψαλιδίζοντας τις ελπίδες της Boro για πλέι-οφ, η Barnsley συνεχίζει τη φανταστική της πορεία με τη νίκη 2-1 στο Luton, ενώ η Swansea έπεσε θύμα της Preston, που τη νίκησε 1-0 μέσα στο Liberty με αυτογκόλ του αρχηγού της Matt Grimes στο 91'. Τέλος, η Millwall παίζει τα τελευταία της ρέστα για πλέι-οφ μετά τη νίκη της με 2-1 στο Stoke. Η 40ή αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο το βράδυ με τους αγώνες Brentford-Birmingham και Norwich-Huddersfield.

Forest: Samba, Christie, Worrall, McKenna, Blackett, Garner, Yates (Colback 81'), Ameobi (Freeman 78'), Krovinović, Mighten, Grabban (Murray 78').
QPR: Dieng, Dickie, Field (Bettache 80'), Barbet, Kakay, Ball (Dykes 60'), Johansen, Wallace, Willock (Adomah 69'), Chair, Austin (Kelman 80').
Σκόρερς: Mighten 44', Grabban 63', Garner 69' - Dykes 93'.
Διαιτητής: Keith Stroud. Κίτρινες: Yates 32', Krovinović 66', Christie 89' - Johansen 73'.
Θεατές:

Chris Hughton: "Οι τελευταίες μέρες ομολογώ ότι ήταν καλές για μας. Δύο πράγματα με απογοήτευσαν: που δεχθήκαμε γκολ τόσο αργά, γιατί πιστεύω ότι με την απόδοση που είχαμε αξίζαμε να κρατήσουμε την εστία μας ανέπαφη, και που δεν πετύχαμε περισσότερα γκολ, πράγμα που μπορούσαμε έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Πιστεύω πως στο πρόσφατο σερί μας αυτός ο αγώνας ήταν ο καλύτερός μας από την άποψη της επιθετικής αποτελεσματικότητας και της δημιουργίας ευκαιριών. Πάντως είμαι πολύ ικανοποιημένος, αφού ήταν ένα πολύ καλό τριήμερα για την ομάδα μας. Είπαμε στους παίκτες ότι το σημερινό ματς θα ήταν πολύ διαφορετικό από της Παρασκευής, αλλά ήθελα από την ομάδα να δείξει ακριβώς τα ίδια πράγματα. Θέλαμε πολλή εργατικότητα και να είμαστε τακτικά σωστοί απέναντι σε μια ομάδα που παίζει πολύ από τα άκρα και ήταν κι αυτή σε καλή κατάσταση. Οι παίκτες αξίζουν κάθε έπαινο, αφού προσπάθησαν πολύ αυτό το τριήμερο και πιστεύω πως πήραν αυτό που άξιζαν. Το δεύτερο γκολ μας ήταν σημαντικό, γιατί μέχρι να το πετύχεις μια καλή ομάδα όπως η QPR είναι πάντα μέσα στο παιχνίδι. Στο 2-0 η δυναμική του αγώνα αλλάζει, γιατί έπρεπε και ο αντίπαλος να ανοιχτεί και έτσι άνοιξαν και χώροι για μας. Με ικανοποίησε πολύ που πετύχαμε το δεύτερο γκολ στη συγκεκριμένη στιγμή γιατί το χρειαζόμασταν, και το παιχνίδι όντως άνοιξε και καταφέραμε να δημιουργήσουμε κι άλλες ευκαιρίες. Μάλλον ο Lewis θα ευχαριστήθηκε πολύ το γκολ του, γιατί δεν έσπρωξε απλώς τη μπάλα στα δίχτυα, αλλά ήταν ένα γκολ πολύ καλού επιθετικού, από αυτά που ξέρουμε καλά ότι έχει την ικανότητα να βάζει. Η σεζόν είχε γι' αυτόν πολλά σκαμπανεβάσματα και έναν σοβαρό τραυματισμό που του στοίχισε απουσία για ένα μεγάλο διάστημα, αλλά τώρα είναι τελείως καλά και είδαμε σήμερα τι μπορεί να κάνει όταν είναι στα καλύτερά του".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.