Να λοιπόν που η Everton μάς έκανε το "νταμπλ" φέτος και την τρίτη σερί νίκη μαζί με την περσινή περίοδο, χωρίς μάλιστα να της έχουμε βάλει και γκολ. Να λοιπόν που η Everton έχει πετύχει μόλις πέντε γκολ από τις 6 Δεκεμβρίου ως σήμερα, και τα πέντε είναι εναντίον μας. Να λοιπόν που η Everton έχει πετύχει μόλις δύο γκολ παραπάνω από μας και αυτή τη στιγμή είναι 8η κι εμείς 17οι - τόσο πολύ την έχουμε στηρίξει. Να λοιπόν που ο (υποτίθεται) σέντερ φορ Thierno Barry, που έχει φάει κράξιμο από πολύ κόσμο στη μπλε πλευρά του Liverpool, έχει πετύχει μόνο δύο γκολ φέτος στην Premier League και είναι και τα δύο εναντίον μας!
Απογοήτευση, μεγάλη απογοήτευση. Γιατί από το ματς με τη City, παρ' όλη την ήττα, είχαν προκύψει προσδοκίες. Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι (τα τρία που έχει λείψει ο Ibrahim Sangaré - τυχαίο;) η Forest χάνει χωρίς απαραίτητα να είναι χειρότερη, και η ήττα αρχίζει ξανά να γίνεται συνήθεια, όπως στην εποχή του Άγγελου Ποστέκογλου. Το σημερινό επίσης δεν καταπίνεται γιατί αντιμετωπίζαμε μια ομάδα που (και πάλι υποτίθεται) ο Sean Dyche γνωρίζει καλά, αφού μέχρι πέρσι τέτοια εποχή ήταν προπονητής της (9 Ιανουαρίου 2025 απολύθηκε) και έχει δουλέψει με τους περισσότερους παίκτες της που είδαμε απόψε. Ένας από αυτούς είναι και ο James Garner, που εμείς τον φωνάζαμε "Jimmy", και μας έκανε απόψε μια ωραιότατη κηδεία, με ένα γκολ, μία ασίστ και μια καταπληκτική εμφάνιση.
Ο Jimmy και ο Sean, λοιπόν, ο Sean και ο Jimmy, ήταν τα πρόσωπα του αγώνα. Ο παίκτης της Everton έκανε το χρέος του. Ο προπονητής της Forest έκανε το δικό του; ΟΚ, ο David Moyes είχε παρατάξει μια πολυπρόσωπη άμυνα και βασιζόταν σε αντεπιθέσεις. Εκείνος πώς αντέδρασε; Βαρεθήκαμε να βλέπουμε σέντρες που κατέληγαν στα κεφάλια του James Tarkowski (κυρίως) και του Jake O'Brien. Οι επιθέσεις μας ήταν φοβερά προβλέψιμες, αφού μας είχαν κόψει την κάθετη μπαλιά και μόνο με κάποια προσωπική ενέργεια θα σκοράραμε. Και να σκεφτεί κανείς ότι σε σχέση με τον πρώτο αγώνα ο Moyes είχε πολύ σημαντικές ελλείψεις: έξω ο Kiernan Dewsbury-Hall που ήταν ο κορυφαίος του ματς στο Hill Dickinson και είχε σκοράρει κιόλας, έξω ο Charly Alcaraz, έξω ο Iliman Ndiaye που έπαιξε απόψε βασικός με τη Σενεγάλη στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής, άρρωστος ο Jack Grealish που μπήκε αργά στο ματς και δεν έκανε καμιά τρελή διαφορά. Αυτή την έκανε ο Garner...
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πάντως, τον αγώνα τον είχαμε χάσει κατά το ήμισυ... από τα αποδυτήρια και τον χάσαμε οριστικά από μια δεύτερη λάθος κίνηση του προπονητή μας. Και εξηγούμαι:
- Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί ξεκίνησε ο Oleksandr Zinchenko, εκτός αν ρε παιδί μου κάνει παπάδες στην προπόνηση και εμείς φυσικά δεν το βλέπουμε, και στον αγώνα τους ξεχνάει... στην εκκλησία. Ναι, και από εδώ το είπαμε ότι ο Nicolò Savona δεν έκανε καλό πρώτο ημίχρονο με τη Manchester City και γενικά του έχουν πέσει πολλά περισσότερα από όσα όλοι υπολογίζαμε όταν ήρθε, βελτιώθηκε όμως στο δεύτερο μέρος και κόντεψε και να γίνει ήρωας. Ο νεαρός Ιταλός όμως, αν μη τι άλλο, κρατάει τη θέση του και παίζει και... άμυνα. Ο Ουκρανός με το παιχνίδι του μπερδεύει όλο τον κόσμο. Υποτίθεται ότι είναι αριστερό μπακ και όταν η ομάδα επιτίθεται βρίσκεται... στον άξονα. Απόψε ο αδύναμος κρίκος της Everton ήταν ο δεξιός της μπακ Nathan Patterson, που ο Callum Hudson-Odoi τον περνούσε όποτε ήθελε, αλλά overlap από τον Zinchenko δεν έβρισκε κι αναγκαζόταν να σεντράρει! Στο δε πρώτο γκολ, που μπαίνει από την πλευρά του, ο Ουκρανός είναι άφαντος και τρέχει -ποιος λέτε;- ο Morgan Gibbs-White να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα χωρίς να τα καταφέρνει! Επιπλέον, η παρουσία του Zinchenko υποχρεώνει τον Neco Williams να παίζει από την άλλη πλευρά όπου ξεκάθαρα αισθάνεται λιγότερο άνετα κι αυτό στοιχίζει στην ομάδα... Τι ακριβώς γίνεται; Τρέχει κάτι με τον δανεισμό του; Υπάρχει συμφωνία να παίξει ορισμένο αριθμό αγώνων; Διαβάζω ότι η Forest θέλει να τον στείλει πίσω στο Λονδίνο αλλά η Arsenal δεν δέχεται διακοπή του δανεισμού...
- Επίσης δεν έχω καταλάβει γιατί, δευτερόλεπτα αφότου ο Igor Jesus -ο πρώτος μας σκόρερ φέτος έστω και μόνο με ένα γκολ στην Premier League, που πάλευε συνέχεια με δύο και με τρεις χωρίς να τροφοδοτείται και ιδανικά- δημιούργησε από μόνος του μια μεγάλη ευκαιρία από το πουθενά, αντικαταστάθηκε! Το ίδιο είχε συμβεί και στο Λονδίνο με τη Fulham, και πάλι δεν το είχα καταλάβει. Εκτός αν ζήτησε μόνος του αλλαγή (που δεν το πιστεύω), αν οι μετρήσεις του δεν είναι καλές και δεν αντέχει να βγάζει 90λεπτο (και τότε πώς με τη City το έβγαλε;) και τέτοια πράγματα που δεν τα κατέχω. Αλλιώς γιατί; Και μάλιστα όταν στη θέση του μπαίνει και τις δύο φορές ο Taiwo Awoniyi, που έχει γίνει ο καημένος πιο αργός και αδέξιος από ποτέ, που δεν μπορούσε να κάνει ούτε ένα κοντρόλ της προκοπής και ίσως τελικά να μη φταίει και ο ίδιος που εκτίθεται; Για να ψάχνουν οι συνεχείς σέντρες μας το κεφάλι του; Σοβαροί να είμαστε. Και στο κάτω κάτω, ας δινόταν μια ευκαιρία και στον "ανακατωσούρη" Arnaud Kalimuendo αφού ήταν στην αποστολή! Ή μήπως τον κρατάμε γιατί έχουμε ήδη συμφωνήσει να τον δώσουμε και φοβόμαστε μη χτυπήσει; Μάλλον αυτό συμβαίνει...
Κακά τα ψέματα. Η Everton νίκησε δικαιότατα. Έφτιαξε το πλάνο της, το υπηρέτησε πιστά και της βγήκε στην εντέλεια. Και μπορεί να έχει μια πολύ αδύναμη επίθεση όπως κι εμείς, αλλά η άμυνά της κρατάει πολύ γερά και την κουβαλάει, όπως πέρσι η δική μας. Έχουμε ανάγκη να γυρίσει πίσω πάρα πολύ σύντομα ο Ola Aina, που ήδη έχει παίξει δύο ματς με τη Β' Ομάδα αλλά μάλλον κρίνεται ανέτοιμος ακόμα να μπει στην αποστολή - ή φοβόμαστε τυχόν κυρώσεις επειδή δεν τον αφήσαμε να πάει στο Copa Africa με τη Νιγηρία αν και είχε κληθεί κι εμείς επιμέναμε ότι δεν είναι καλά, οπότε ουσιαστικά δεν μπορούμε να τον βάλουμε να παίξει! Μύλος... Και φυσικά δεν ξέρουμε ακόμα τι στην ευχή συμβαίνει με τον Matz Sels, που ήταν και σήμερα στον πάγκο. Όχι πως ο John Victor έφταιγε σε κάποιο γκολ ή έκανε κανένα χοντρό λάθος, αλλά ποιος ακριβώς είναι ο λόγος που δεν χρησιμοποιείται ένας γκολκίπερ που δεδομένα εμπνέει εμπιστοσύνη στην άμυνά του και -στο κάτω κάτω- παλεύει και για μια θέση στο επερχόμενο Μουντιάλ; (Εντάξει, με την ευρύτερη έννοια και ο John το ίδιο, αλλά οι δικές του πιθανότητες είναι πολύ, μα πολύ μικρότερες.) Ερωτήματα που μένουν αναπάντητα αφού κανείς δεν τολμάει να τα θέσει! Να προσθέσουμε σε ό,τι αφορά την προβληματική μας επίθεση (δεύτερη χειρότερη στο πρωτάθλημα μετά των ουραγών Wolves) ότι δέχθηκε ακόμα ένα πληγμα, αφού ο Chris Wood μπήκε στο χειρουργείο για μια επέμβαση όχι μεν πολύ σοβαρή, που θα καθυστερήσει όμως κι άλλο την επάνοδό του...
Για το παιχνίδι δεν υπάρχουν και πολλά να πει κανείς, αφού οι φάσεις ήταν ελάχιστες. Η Everton πάντως έδειχνε ότι ήθελε να βάλει ένα γκολ και να "καθίσει" πάνω του. Έτσι στο 10' ο Garner, "αφεντικό" του κέντρου από την αρχή παρ' όλες τις προσπάθειες του Elliot Anderson πρώτα και του Douglas Luiz από το 46' και μετά, σέντραρε για να πιάσει την κεφαλιά ο Tarkowski στα χέρια του John. H Forest ισορρόπησε γρήγορα, αλλά ευκαιρία δεν έβρισκε, οπότε στο 19' έγινε το θέλημα του Moyes, με τον μόνιμο πονοκέφαλό μας Dwight McNeil (πώς τα καταφέρνει και πάντα μας πληγώνει με γκολ ή ασίστ;) να βγάζει μια ωραία κάθετη στον Garner, που μέσα στην περιοχή μας και δεξιά βγήκε απέναντι στον John και πριν προλάβει ο Gibbs-White να τον κλείσει σούταρε διαγώνια στην απέναντι γωνία. Ο Jimmy δεν πανηγύρισε, και φυσικά αυτο είναι προς τιμήν του, σε ένα γήπεδο όπου μόνο φίλους έχει. Στο 23' η κεφαλιά του Jesus από τη σέντρα του Williams δεν ανησύχησε τον Jordan Pickford, στο 30' μια βαθιά μπαλιά ακριβείας του Omari Hutchinson βρήκε στο δεύτερο δοκάρι τον Hudson-Odoi που μάλλον αιφνιδιάστηκε και πλάσαρε άτσαλα, στο 38' πάλι από σέντρα του Neco o Jesus σηκώθηκε για την κεφαλιά μαζί όμως με τον Tarkowski που κόντραρε και στο 44' ένα πολύ μακρινό φάουλ του Zinchenko υποχρέωσε τον Pickford να πετάξει τη μπάλα κόρνερ.
Με το ξεκίνημα της επανάληψης ο Sean δεν τόλμησε να βάλει τον Savona αντί του Zinchenko, άλλαξε όμως τον Nicolas Domínguez με τον Luis και η Forest απέκτησε έναν ακόμα κινητήριο μοχλό στο κέντρο, με αποτέλεσμα ως το 70' να είναι, χωρίς υπερβολή, η μόνη ομάδα που υπήρχε στο γήπεδο και προσπαθούσε να παίξει μπάλα. Άλλαξαν πλευρές και ο CHO με τον Hutchinson και ο Anderson τραβήχτηκε προς τα αριστερά για να καλύπτει, προφανώς, τις συγκλίσεις του Zinchenko. O Luiz δοκίμασε κι αυτός να σκοράρει από μακριά στο 55' αλλά έστειλε τη μπάλα πάνω στον Pickford και στο 59' o Jesus, που πήρε τη μπάλα με πλάτη στο τέρμα και με τέσσερις (!) γύρω του, κατάφερε με κάποιον τρόπο να γυρίσει, να σουτάρει ξαφνικά και δυστυχώς να δει τη μπάλα να περνάει ξυστά άουτ από το δεξί δοκάρι του τερματοφύλακα της Εθνικής Αγγλίας. Μετά όπως είπαμε έφυγε για να μπει ο Awoniyi (πέταγμα πετσέτας για μένα, όπως και στο παιχνίδι με τη Fulham, με την επιφύλαξη μήπως συνέβαινε κάτι άλλο). Η κεφαλιά του MGW στη σέντρα του Williams στο 66' ήταν ακίνδυνη και το δυνατό μακρινό σουτ του ίδιου του Ουαλού στο 71' βρήκε τον Pickford σε ετοιμότητα.
Κάπου εκεί, με την είσοδο και του Grealish και την αλλαγή του σχηματισμού της με τριάδα στην άμυνα, η σχεδόν ανύπαρκτη ως τότε Everton (δοκίμασε στο 68' με καλές προϋποθέσεις να βγει στην κόντρα αλλά ο Nikola Milenković πρόλαβε τον Merlin Röhl) άρχισε να φλερτάρει με το κλείδωμα του ματς. Αφού στο 73' σε υποδειγματική σέντρα του Tarkowski πήδησαν 3-4 Toffees μαζί και ο Tarkowski που βρήκε τη μπάλα κατόρθωσε να τη στείλει άουτ από ελάχιστη απόσταση και στο 77' από στρώσιμο του Grealish ο Garner έπιασε ένα πολύ καλό σουτ που έφυγε λίγο έξω, στο 79' ο παλιόφιλος Jimmy μάς έβαλε την ταφόπλακα, πρώτα αποφεύγοντας με μια εξαιρετική ντρίμπλα στο κέντρο τον Murillo και μετά βγάζοντας μια υπέροχη μπαλιά στον Barry, που μόνος με τον John συνέχισε να σκοράρει ΜΟΝΟ εναντίον μας. Στα τελευταία διαδικαστικά λεπτά υπήρχε μια θετική αναλαμπή στο πρόσωπο του Dilane Bakwa, που μπήκε αντί του κουρασμένου Hudson-Odoi και όργωσε την αριστερή πλευρά. Ο Luiz πάντως ήταν αυτός που έκανε τη σέντρα από δεξιά στο 83' για να παίξουν βόλεϊ οι δικοί μας με κεφαλιές στην περιοχή: πρώτα ο Milenković, μετά ο Awoniyi και τέλος στο δεύτερο δοκάρι ο Gibbs-White για να αποκρούσει σωτήρια ο Pickford, όπως και στο 86' σε σουτ του Williams. Δεν χρειάστηκε να επέμβει στο 87', όταν ο Bakwa με περίτεχνες ενέργειες απέφυγε στην περιοχή δύο αντιπάλους και έκανε μια συρτή σεντρα-σουτ με το δεξί, με τον Gibbs-White να μην προλαβαίνει να σπρώξει τη μπάλα μέσα για το γκολ της τιμής, επιβεβαιώνοντας ότι μάλλον και μέχρι την Πρωτοχρονιά να παίζαμε γκολ δεν θα βάζαμε. Σαν να ήθελε να μας πικάρει ο σκηνοθέτης του Sky Sports, μας έδειξε προς το τέλος και τον Edu Gaspar να θαυμάζει από την κερκίδα το δημιούργημά του...
Με τη λήξη των αγωνιστικών υποχρεώσεών της για το 2025, μια χρονιά με τόση χαρά που τελειώνει με μια θλιβερή νότα, η Forest είναι ακόμα στη 17η θέση, όμως η διαφορά από τη 18η West Ham μειώθηκε στους τέσσερις βαθμούς, αφού ευτυχώς η (μη ευρισκόμενη σε καλό φεγγάρι) Brighton πήρε ισοπαλία 2-2 στο Λονδίνο και οι φήμες για απόλυση του Nuno Espírito Santo και επιστροφή στους Hammers του Slaven Bilić οργιάζουν. Επόμενος αντίπαλός μας, το Σάββατο (3/1) στο Birmingham, θα είναι η Aston Villa, που ήταν μέχρι απόψε η πιο φορμαρισμένη ομάδα ίσως της Ευρώπης με 11 σερί νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, όμως στο Emirates κράτησε μόνο ένα ημίχρονο και στο δεύτερο μια πολύ σοβαρή Arsenal τη διέλυσε (4-1), διατηρώντας την πρώτη θέση και βάζοντάς της το "πρέπει" της αντίδρασης... εναντίον μας. Νομίζω πως το γεγονός του πρώτου πιάτου της 19ης αγωνιστικής ήταν ο... τρίτος βαθμός των Wolves, και μάλιστα με αντίπαλο τη Manchester United μέσα στο Old Trafford (1-1)! Είχαμε επισης τη γενναία εμφάνιση της Bournemouth στο Stamford Bridge (2-2 με την Chelsea που μάλλον παραπατάει) και την άνετη επικράτηση της Newcastle στο Burnley (3-1). Η αγωνιστική ολοκληρώνεται ανήμερα Πρωτοχρονιάς με τους αγώνες Crystal Palace-Fulham, Liverpool-Leeds, Brentford-Tottenham και Sunderland-Manchester City.
Forest: John Victor, Williams, Milenković, Murillo, Zinchenko, Domínguez (Douglas Luiz 46'), Anderson, Hutchinson, Gibbs-White, Hudson-Odoi (Bakwa 75'), Igor Jesus (Awoniyi 62').
Everton: Pickford, Patterson (Grealish 72'), Tarkowski, O'Brien, Mykolenko, Iroegbunam, Garner, Dibling, Röhl, McNeil, Barry (Beto 85').
Σκόρερς: Garner 19', Barry 79'.
Διαιτητής: Michael Oliver. Κίτρινη: Douglas Luiz 61'.
Θεατές: 30.617.
Sean Dyche: "Πριν από τρεις αγώνες ο κόσμος έλεγε ότι ήμασταν καταπληκτικοί, και να για πότε αλλάζει η ιστορία. Τώρα πρέπει να την αντιστρέψουμε ξανά, και αυτή είναι η πιο μεγάλη πρόκληση. Όπως και η διαχείριση των προσδοκιών. Στα μεγάλα παιχνίδια δείξαμε δυνατοί, και τώρα, εκεί που οι προσδοκίες είναι πλέον σε μας, μπορούμε να βρούμε πάλι τον εαυτό μας; Μια-δυο φορές δεν το κάναμε. Το επόμενο βήμα είναι να αποκτήσουμε σταθερότητα στα πάντα. Δεν βρήκαμε το φονικό ένστικτο, οπότε ήμασταν κατώτεροι των περιστάσεων. Στατιστικά απόψε κυριαρχήσαμε, όπως και απέναντι στη Fulham. Αλλά τα στατιστικά δεν κερδίζουν αγώνες. Η Everton δεν είχε τη μπάλα, αλλά αμυνόταν πολύ καλά. Έβαλε δύο γκολ που από την πλευρά της ήταν πολύ καλά, από τη δική μας πλευρά όμως πολύ άσχημα. Δεν είναι καλό να κυριαρχείς απλώς στους αγώνες μέσω κατοχής, πρέπει να βάζεις και τη μπάλα στα δίχτυα. Είναι μια από αυτές τις δύσκολες καταστάσεις όπου πρέπει να βρούμε ισορροπία στο παιχνίδι μας ώστε να είναι αποτελεσματικό, αλλά και να παίζουμε με τον τρόπο που θεωρούμε ότι ταιριάζει στους παίκτες μας. Το παλεύουμε ακόμα. Κάναμε πολλές πάσες και πολλές σέντρες, αλλά δεν φέραμε και σε πολύ δύσκολη θέση τους αντιπάλους μας. Είχαμε τη μπάλα δική μας, βρεθήκαμε σε καλές θέσεις, δημιουργήσαμε ευκαιρίες αλλά μας έλειψαν οι 'φονικές' στιγμές. Είναι απογοητευτικό όταν είσαι η ομάδα που κυριαρχεί, αλλά τους αγώνες τους κερδίζουν τα γκολ κι εμείς γκολ δεν βρήκαμε".
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.