Ένα από τα δημοσιογραφικά κλισέ που ανέκαθεν σιχαινόμουν ήταν η λεγόμενη "γλυκιά ήττα". Αυτή δηλαδή που δεν σου στοιχίζει τίποτα, αφού και μ' αυτήν εξασφαλίζεις πρόκριση, τίτλο ή οτιδήποτε άλλο. Μα είναι δυνατόν μια ήττα να είναι γλυκιά; Γλυκό είναι ό,τι έχει ζάχαρη... Στη δική μας περίπτωση, μάλλον η νίκη στην Κωνσταντινούπολη είχε πολλά... σερμπέτια και φουσκώσαμε, οπότε αποφασίσαμε να το κάνουμε κομματάκι θρίλερ για να τρελαθούν και πάλι στην αγωνία οι φίλοι μας που βρέθηκαν απόψε στο City Ground και να ξεσαλώσουν (έστω προσωρινά) οι Τούρκοι που παρά το 0-3 γέμισαν το Bridgford Stand...

Είδαμε τον... Αλλάχ φαντάρο μέχρι να κάνει το 1-2 ο Callum Hudson-Odoi και να γυρίσει η καρδιά μας στη θέση της. Προσέξτε, απέναντι σε μια αποδεκατισμένη Fener, χωρίς τους τραυματίες Ederson, Milan Škriniar, Çağlar Söyüncü, Talisca, με τιμωρημένους τους Jayden Oosterwolde και Fred, με τον χαφ Mattéo Guendouzi να παίζει στόπερ και με μόνο επτά παίκτες στον πάγκο, εκ των οποίων οι δύο τερματοφύλακες. Όσο είμαι βέβαιος ότι ο Vitor Pereira, έχοντας ζήσει τον τουρκικό σύλλογο από μέσα, επισήμανε στους παίκτες ότι δεν έπρεπε να θεωρήσουν την πρόκριση τελειωμένη υπόθεση παρ' όλα αυτά, άλλο τόσο είμαι βέβαιος ότι οι παίκτες δεν τον άκουσαν.

Όσοι βασικοί "επέζησαν" του μεγάλου rotation μάλλον είχαν το μυαλό τους στην Κυριακή και τον αγώνα με τη Brighton. Οι υπόλοιποι, πλην ίσως του Jair, που έδειξε πολλά καλά στοιχεία (μέσα στα οποία και δυσανάλογη για στόπερ ταχύτητα) και το πέναλτι που έκανε προσωπικά το αμφισβητώ, φρόντισαν να καταστήσουν σαφές στον Πορτογάλο τεχνικό αυτό που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να λέμε από τον Σεπτέμβριο που χάσαμε από τη... Swansea: ότι πάγκος δεν υπάρχει. Εξ ου και η σχεδόν... πανικόβλητη τετραπλή αλλαγή στην ανάπαυλα, να μπουν οι βασικοί για να μη γίνει καμιά χοντρή στραβή. Νομίζω ότι για τον James McAtee ο αγώνας ήταν περίπου το κύκνειο άσμα, αφού το παιδί είχε απλώς μια έκλαμψη απέναντι στη Ferencváros πριν... επιστρέψει στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Ελάχιστα πράγματα και από τον Lorenzo Lucca, ενώ ο αρχηγός Ryan Yates είχε και την ατυχία να εξαρθρωθεί το μικρό του δάχτυλο στα πρώτα λεπτά (πέραν τούτου όμως, κι αυτός δεν έχει καθόλου ρυθμό και δεν είμαι καθόλου βέβαιος για το μέλλον του...).

Για να κάνω τον δικηγόρο όχι του διαβόλου αλλά των παικτών, αρκετοί είχαν το ελαφρυντικό ότι έπαιζαν σε άλλες θέσεις από ό,τι συνήθως: ο Neco Williams δεξιά, ο Murillo αριστερό μπακ (θυμίζω ότι ο Luca Netz δεν είναι δηλωμένος στην Ευρώπη), ο McAtee κάτι σαν δεξί εξτρέμ, ο Omari Hutchinson αριστερά. Αυτή η σαλάτα είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο να προηγηθούν οι Τούρκοι στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και να απειλήσουν με δεύτερο που σίγουρα θα μας έκανε να τρώμε τα νύχια μας στην επανάληψη. Και πιστεύω πως αν είχαν έναν επιθετικό λιγότερο ατσούμπαλο από τον Sidiki Cherif, μπορεί και να μην τη βγάζαμε καθαρή απόψε. Η μείωση του σκορ ηρέμησε κάπως την ομάδα, που έκανε και δύο κλασικές ευκαιρίες για την ισοφάριση αλλά τις έχασε. Δυστυχώς, θα καταλήξουμε να λέμε ότι καλά που έχουμε αποκλειστεί και από τα δύο εγχώρια Κύπελλα, καθώς το rotation θα αρχίσει να σφίγγει επικίνδυνα με τη γνώση ότι δεν υπάρχουν άξιοι αντικαταστάτες των βασικών, και -μακάρι να βγω ψεύτης- ίσως κάποια στιγμή να κληθούμε να βάλουμε προτεραιότητες ανάμεσα σε πρωτάθλημα και Ευρώπη. Όχι ό,τι καλύτερο στην πρώτη μας διεθνή παρουσία μετά από τριάντα χρόνια...

Από την αρχή οι Τούρκοι, παρά τις ελλείψεις τους, έδειχναν αποφασισμένοι και έπαιρναν ηθικό από τους φασαριόζους οπαδούς τους, που κατάφεραν (αυτό το βαλκανικό μυαλό...) να περάσουν μέσα στο γήπεδο καπνογόνα, τα οποία μάλιστα πέταξαν στον αγωνιστικό χώρο (!) με συνέπεια να διακοπεί το παιχνίδι στα πρώτα λεπτά, καθώς πέρα από το ντουμάνι μού φάνηκε ότι οι ασυνήθιστοι stewards του γηπέδου... φοβούνταν να τα πλησιάσουν για να τα βγάλουν έξω! Κάτω από τη βροχή που έπεφτε ασταμάτητα ως το τέλος, αρχικά οι Reds φάνηκαν σοβαροί, και είχαν δύο υποψίες ευκαιριών στο 12' (ο Elliot Anderson ελίχθηκε από αριστερά κι έβγαλε μια επικίνδυνη συρτή μπαλιά στη μικρή περιοχή, όπου απομάκρυνε δύσκολα ο Mert Müldür) και στο 15' (ο Hutchinson σέντραρε και ο αναπληρωματικός γκολκίπερ Tarık Çetin -κάθε άλλο παρά άπειρος, κοντεύει τα 30- έδιωξε όσο χρειαζόταν για να μην επωφεληθεί ο Lucca). Όμως, αφού στο 17' ο Morato κόντραρε σε κόρνερ το σουτ του Kerem Aktürkoğlu, στο 22' οι δικοί μας έχασαν τη μπάλα στην επίθεση, ο Βραζιλιάνος στόπερ ήταν μακριά και ο βασικός αυτή τη φορά ολλανδοθρεμμένος Oğuz Aydın πέταξε μπροστά για τον Cherif. Αυτός τουλάχιστον να τρέχει ξέρει, και ο Jair ερχόμενος από την άλλη πλευρά να τον αναχαιτίσει άφησε πίσω του ελεύθερο τον Aktürkoğlu. Η μπαλιά του επιθετικού από τη Γουινέα είχε αρκετή τύχη, καθώς ο Williams για ελάχιστα εκατοστά δεν τη βρήκε στον βηματισμό του για να την κόψει κι έφτασε στον παραλήπτη της, που κοντρόλαρε με άνεση και ήταν πια εύκολο να νικήσει τον Stefan Ortega. 

Το ανησυχητικό ήταν πως στη συνέχεια, αν εξαιρέσουμε τη φάση του 24' με το μπάσιμο του Anderson από αριστερά και το σουτ του που πέρασε ξυστά άουτ από το αριστερό δοκάρι του Çetin, η Forest είχε την κατοχή αλλά η Fener τις ευκαιρίες, κάποιες μάλιστα πολύ καλές, απέναντι στην άμυνά μας που δεν έδειχνε να πατάει γερά. Στο 36' σε σέντρα του Aktürkoğlu η μπάλα πήρε περίεργη τροχιά και χτύπησε στο στήθος του Ortega, που πάντως με δεύτερη προσπάθεια κατάφερε να μπλοκάρει. Τρία λεπτά αργότερα ξεροκατάπιαμε, αφού από το λάθος του Anderson που γύρισε απερίσκεπτα προς την περιοχή μας επωφελήθηκε ο Cherif, που θέλησε ευτυχώς να σκοράρει από πολύ δύσκολη γωνία και απλώς δεν το 'χει (βρήκε δίχτυα αλλά από τη λάθος πλευρά). Ακόμα ένα λάθος στο 41', αυτή τη φορά από τον Hutchinson που θέλησε να γυρίσει στον Murillo, έδωσε την ευκαιρία στον Aydın να πετάξει στον Aktürkoğlu, που σούταρε πολύ άστοχα, ενώ στις καθυστερήσεις ο Aktürkoğlu έκανε τακουνάκι στον Cherif, που για καλή μας τύχη από πολύ καλή θέση σούταρε πάνω στον Ortega!

Ο Pereira δεν περίμενε άλλο - ειχε δει αρκετά: έξω Murillo, Yates, McAtee και Lucca, μέσα Ola Aina, Ibrahim Sangaré, Hudson-Odoi και Igor Jesus. Αναθάρρησε και η κερκίδα, αλλά μόνο για λίγα δευτερόλεπτα, καθώς στην πρώτη-πρώτη φάση του δεύτερου μέρους ο Aktürkoğlu μπήκε με φόρα στην περιοχή, όπου ο Jair τον μάρκαρε προσεκτικά αλλά ο Τούρκος διεθνής έπεσε πολύ θεαματικά, και ο Ιταλός ρέφερι Maurizio Mariani, που σε όλο το ματς δεν έκρυψε τη συμπάθειά τους προς τους φιλοξενούμενους επιτρέποντας το σκληρό παιχνίδι τους και σφύριζε φάουλ υπέρ τους για ψύλου πήδημα, έδειξε την άσπρη βούλα. Ο συμπατριώτης του VAR Marco Di Bello συμφώνησε - προσωπικά δεν είδα επαφή χαμηλά, ίσως να υπήρχε στη συνέχεια στο αριστερό γόνατο του Jair. O Aktürkoğlu, πρώτος σκόρερ της Fener στο φετινό Europa League αλλά άφαντος στο ματς της Πόλης, ξεγέλασε τον Ortega και πέτυχε το έκτο του γκολ στη διοργάνωση. 

Ευτυχώς το σοκ αυτή τη φορά ήταν αρκετά μεγάλο για να ξυπνήσει τους δικούς μας. Στο 50' μάλιστα ο Jair πήγε να πάρει ο ίδιος το αίμα του πίσω, αφού σε φάση που ήταν προωθημένος έκλεψε, μπήκε στη μεγάλη περιοχή, βρέθηκε στο τετ α τετ από πλάγια δεξιά και πλάσαρε, με τον Çetin, που τελικά θα αποδεικνυόταν πολύ πιο χρήσιμος στην ομάδα του σο συγκεκριμένο ζευγάρι αγώνων από τον Ederson, απέκρουσε με το πόδι, για να σουτάρει άστοχα στο ριμπάουντ ο Nico Domínguez. Στο 52' στην κόντρα ο Jesus άνοιξε στον Aina, που από δεξιά έκανε μια πονηρή χαμηλή μπαλιά στον Hudson-Odoi, ο οποίος πιεζόμενος από τον Nélson Semedo δεν κατάφερε να φτάσει στη μπάλα. Δύο λεπτά αργότερα ένα ωραίο μακρινό σουτ του Williams πέρασε λίγο άουτ, και στο 57' κοκαλώσαμε όλοι βλέποντας τον Ortega να πιάνει τη γάμπα του μετά από μια ευτυχώς όχι επώδυνη για την ομάδα άστοχη όσο και ακατανόητη έξοδο από τα καρέ του. Ο Angus Gunn άρχισε να ζεσταίνεται, η κάμερα έπιασε και τον Matz Sels να παρακολουθεί με αγωνία από την εξέδρα, αλλά τελικά ο Γερμανός συνέχισε. 

Ο Domenico Tedesco πήγαινε πια για την πλήρη ανατροπή και έριξε στον αγώνα και τον Marco Asensio, αλλά τα σχέδιά του πήγαν στράφι στο 68', όταν ο Aina κατάφερε να ξεφύγει από τον Άγγλο της ομάδας Archie Brown (από την ακαδημία της... Derby παρακαλώ, ίσως ο Tedesco να τον έβαλε βασικό λόγω... σημειολογίας) και να σεντράρει στην αντίπαλη πλευρά, όπου ο Hudson-Odoi κοντρόλαρε, και όλοι μας περιμέναμε τη γνωστή του κίνηση: σύγκλιση προς το κέντρο και σουτ με το δεξί. Αντίθετα, αυτός κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση και σούταρε με το αριστερό. Η μπάλα, που πήγαινε έτσι κι αλλιώς στην αριστερή γωνία, βρήκε και λίγο στο πόδι του Semedo κάνοντας τη ζωή του Çetin πιο δύσκολη: 1-2. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης, που είχε επιστρατεύσει την εικονίτσα από τον τελικό των πλέι-οφ του 2022, τη φίλησε και σταυροκοπήθηκε ανακουφισμένος. 

Ο CHO τελικά έκανε και το αγαπημένο του σουτ στο 76', χωρίς όμως να βρει τέρμα αφού η μπάλα έφυγε ελάχιστα έξω από το αριστερό δοκάρι του Çetin. Όμως η Forest έπρεπε να ισοφαρίσει στο 79', με τον άνθρωπο μάλιστα που βρίσκεται στην πρώτη θέση των σκόρερς του Europa League (7 γκολ, μαζί με τον Petar Stanić της Ludogorets που όμως αποχαιρέτησε απόψε). Ο Jesus πήρε μια πολύ όμορφη μπαλιά από τον Hutchinson, απέφυγε πανεύκολα τον Yiğit Demir, μπήκε στην περιοχή και πλάσαρε πάνω στο σώμα του Çetin που έκανε έξοδο. Αφού ο Morgan Gibbs-White πήρε κι αυτός μια γεύση περνώντας στη θέση του Domínguez και είχαμε ένα ακίνδυνο και άστοχο σουτ του Levent Mercan εκτός περιοχής στο 87' και ένα πιο επικίνδυνο του Asensio που έβγαλε ο Ortega στο 88', μία ακόμα κλασική ευκαιρία για την ισοφάριση χάθηκε στο 89', με τον Anderson να βγάζει πίσω από την άμυνα τον Hutchinson και τον νεαρό να διανύει το μισό γήπεδο και να κάνει ένα καλό πλασέ, αλλά τον Çetin να αποκρούει πάλι με τα ακροδάχτυλα του αριστερού χεριού του σε κόρνερ! Ήταν η τελευταία φάση του ματς, με τους Reds μετά τη μείωση του σκορ να κάνουν μάλλον διαχείριση, αλλά να τα καταφέρνουν μια χαρά. 

Από αύριο η Forest ξεκινάει την προετοιμασία της για το παιχνίδι στο ΑΜΕΧ με τη Brighton, αποσκοπώντας στη νίκη απέναντι στους ασταθείς φέτος Seagulls για να απομακρυνθεί από την επικίνδυνη ζώνη, ίσως και με τη βοήθεια της... Liverpool, που μια μέρα νωρίτερα αντιμετωπίζει στην έδρα της τη West Ham. Στην Ευρώπη θα μάθει την αντίπαλό της στην αυριανή κλήρωση, και όπως ξέρουμε ήδη θα είναι μία από τις Midtjylland και Betis, ομάδες με τις οποίες συναντήθηκε και στη League Phase. Στην ενδιάμεση φάση της διοργάνωσης είχαμε απόψε επίσης Ερυθρός Αστέρας-Lille 0-2 στην παράταση (συνολικό σκορ 1-2), Viktoria Plzeň-Παναθηναϊκός 1-1 (3-3, 3-4 πέναλτι), Ferencváros-Ludogorets 2-0 (3-2), Στουτγάρδη-Celtic 0-1 (4-2), Bologna-Brann 1-0 (2-0), Celta-ΠΑΟΚ 1-0 (3-1), Genk-Dinamo Zagreb 3-3 (6-4). Τα ζευγάρια της φάσης των "16", που θα διεξαχθεί στις 12 και 19 Μαρτίου, με τις ομάδες που αναφέρονται πρώτες να έχουν το μειονέκτημα έδρας, να ξεκινούν δηλαδή από το γήπεδό τους: Ferencváros-Porto ή Braga, Παναθηναϊκός-Midtjylland ή Betis, Genk-Freiburg ή Roma, Celta-Lyon ή Aston Villa, Στουτγάρδη-Braga ή Porto, Forest-Betis ή Midtjylland, Bologna-Roma ή Freiburg και Lille-Aston Villa ή Lyon.

Forest: Ortega, Williams, Jair, Morato, Murillo (Aina 46'), Yates (Sangaré 46'), Domínguez (Gibbs-White 84'), McAtee (Hudson-Odoi 46'), Anderson, Hutchinson, Lucca (Igor Jesus 46').
Fenerbahçe: Çetin, Demir, Guendouzi, Müldür, Nene (Semedo 46'), Aydın (Asensio 63'), Kanté, Yüksek, Brown (Mercan 76'), Aktürkoğlu, Cherif (Ekici 76').   
Σκόρερς: Hudson-Odoi 68' - Aktürkoğlu 22', 47' (πέναλτι).
Διαιτητής: Maurizio Mariani (Ιταλία). Κίτρινη: Lucca 40'.
Θεατές: 26.883.

Vitor Pereira: "Ξέραμε ότι τα παιχνίδια του Europa League, και ειδικά σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης, δεν είναι εύκολα. Αποφάσισα να κάνω κάποιες αλλαγές μήπως ανακτήσουμε ένα μέρος της ενέργειάς μας. Όμως οι πολλές αλλαγές έχουν και ρίσκο. Όταν οι αντίπαλοί μας άνοιξαν το σκορ, χάσαμε ένα μέρος της αυτοπεποίθησής μας. Μετά το πέναλτι στο δεύτερο ημίχρονο αρχίσαμε να παίζουμε στο επίπεδό μας, κρατώντας τη μπάλα στα πόδια, δίνοντας γρήγορο ρυθμό και δημιουργώντας ευκαιρίες. Κατέβασα αυτή την ενδεκάδα γιατί ήθελα να δώσω ευκαιρίες σε όλους στην ομάδα, αλλά αναγκάστηκα να κάνω τέσσερις αλλαγές στο ημίχρονο γιατί τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά για μας. Ήταν δική μου απόφαση. Ευτυχώς όταν δεχθήκαμε το δεύτερο γκολ αρχίσαμε να παίζουμε, και δύο φορές φτάσαμε σε τετ α τετ. Ελπίζω στη συνέχεια να αντιμετωπίσουμε μια δυνατή ομάδα - άλλωστε όλες οι ομάδες που έμειναν είναι δυνατές. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε για να προχωρήσουμε". 

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα της UEFA.