Η μία ανάγνωση είναι ότι η Forest παρέμεινε για όγδοο σερί ματς χωρίς νίκη στην έδρα της στο πρωτάθλημα (μετά τις 14 Δεκεμβρίου και το 3-0 επί της Tottenham), αφού στερήθηκε τους τρεις βαθμούς εξαιτίας ενός πολύ περίεργου αυτογκόλ. Η άλλη είναι ότι η Forest βρήκε τη δύναμη να ισοφαρίσει σε ματς που στράβωσε γρήγορα, γλίτωσε μια-δυο φάσεις που κανονικά η Villa έπρεπε να είχε κάνει γκολ, έμεινε αήττητη για πέμπτο σερί ματς, ξεκόλλησε από τη West Ham που την έπιασε χθες μετά το εντός 4-0 επί των Wolves και αύξησε στους τρεις βαθμούς τη διαφορά της από την Tottenham, που στην πρεμιέρα του Roberto De Zerbi στον πάγκο της ηττήθηκε 1-0 στο Sunderland. Άτυχη λοιπόν ή τυχερή; Διαλέγετε και παίρνετε...
Οι οιωνοί ήταν καλοί στο City Ground - όλοι εκτός από... τον κακό μας τον καιρό, που για άλλη μια φορά μάς επιφύλαξε καταρρακτώδη βροχή στο μεγαλύτερο κομμάτι του αγώνα και σε κάποια στιγμή και... χαλάζι (στα τελευταία λεπτά, σα να μας κορόιδευε, έβγαλε ήλιο...). Αντίθετα με τους δικούς μας που ήταν οι περισσότεροι ξεκούραστοι από το ματς της Πέμπτης (ή έστω δεν είχαν παίξει 90 λεπτά), ο Unai Emery επέλεξε να κατεβάσει τα 9/11 του βασικού σχήματος που είχε θριαμβεύσει την ίδια μέρα στη Bologna (3-1), δείχνοντας ότι το αποτέλεσμα τον ενδιέφερε και πολύ μάλιστα. Βέβαια πριν καν τη σέντρα οι εννέα έγιναν οκτώ, αφού ο Emi Martínez τραυματίστηκε στην προθέρμανση και άφησε τη θέση του στον 35χρονο Ολλανδό Marco Bizot, που ούτε άπειρος είναι προφανώς ούτε πρωτάρης, αφού έχει παίξει φέτος σε 13 αγώνες, τους 6 στην Premier League...
Με την ενδεκάδα που προτιμά ο Vítor Pereira και με τον Chris Wood στον πάγκο (εγώ πάντως στενοχωρήθηκα που χρειάστηκε να μείνει εκτός ο Taiwo Awoniyi), οι Reds ξεκίνησαν καλά, θέλοντας να δώσουν εξαρχής τον δικό τους ρυθμό, πράγμα βέβαια πολύ δύσκολο απέναντι σε μια τόσο καλοδουλεμένη ομάδα που στοχεύει στην έξοδο στο Champions League (την οποία μάλλον έχει εξασφαλίσει σχεδόν, εφόσον είναι πια βέβαιο ότι του χρόνου η Αγγλία θα βγάλει εκεί πέντε ομάδες) και την κατάκτηση του Europa League (αντίπαλός μας στα ημιτελικά αν περάσουμε την Porto). Έτσι οι Villans ξεπέρασαν εύκολα την αρχική πίεση και είχαν οι ίδιοι το πρώτο επικίνδυνο σουτ (από τον John McGinn στο 5' από το ύψος της περιοχής, λίγο έξω από το δεξί δοκάρι του Matz Sels). Η Forest απάντησε στο 8' με τον Neco Williams που από την ίδια πάνω κάτω θέση ανάγκασε τον Bizot να πετάξει τη μπάλα κόρνερ, και δευτερόλεπτα αργότερα στη σέντρα του Omari Hutchinson από δεξιά στο δεύτερο δοκάρι ο... Ollie Watkins έδειξε και τις αμυντικές του αρετές προλαβαίνοντας τον Murillo που ήταν έτοιμος να απειλήσει.
Williams και Murillo πρωταγωνίστησαν και στη συνέχεια, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Μετά από σχεδόν ένα τέταρτο χωρίς καμιά αξιοπρόσεκτη φάση, στο 23' οι φιλοξενούμενοι έβγαλαν όμορφα τη μπάλα αριστερά στον Morgan Rogers, που γύρισε πολύ επικίνδυνα στη μικρή περιοχή, όπου ναι μεν δεν υπήρχε συμπαίκτης του αλλά ο Murillo που ξαφνικά είδε τη μπάλα μπροστά του ήταν πολύ δύσκολο να την κοντρολάρει ή να τη διώξει, κι αυτή χτύπησε και στα δύο του πόδια και κατέληξε στα δίχτυα του Sels για το 0-1. Η συνέχεια θα μπορούσε να ήταν εφιαλτική για τους Reds, αφού στο 25' ο Sels έσωσε σε τετ α τετ με τον Watkins, το οποίο θεωρήθηκε ως μη γενόμενο αφού η βοηθός Natalie Aspinall είχε σηκώσει για οφσάιντ, αλλά σε περίπτωση γκολ είναι σχεδόν βέβαιο ότι το VAR θα ανέτρεπε την απόφασή της! (Η κυρία Aspinall έκανε κι άλλο ένα λάθος στο δεύτερο μέρος σταματώντας τον Williams με ανύπαρκτο οφσάιντ, αλλά δυστυχώς ο διαιτητής Michael Salisbury δεν άφησε τη φάση να ολοκληρωθεί και σφύριξε πριν ο Neco περάσει τους σταματημένους αμυντικούς της Villa και σκοράρει...) Επίσης στο 36', από ωραία κάθετη του McGinn, o Rogers σούταρε δυνατά από το δεξιό μέρος της περιοχής μας και σημάδεψε τη συμβολή των δοκών του Sels, που σίγουρα δεν είχε καμιά τύχη αν η μπάλα πήγαινε λίγο παρακάτω.
Κι εκεί ακριβώς μίλησε ο Neco, που είχε προειδοποιήσει όπως είδαμε τον Bizot από νωρίς, και στο 38', όταν η σέντρα του Ola Aina βρήκε στο δεύτερο δοκάρι τον Callum Hudson-Odoi και παρ' όλο που ο αριστερός εξτρέμ μας δεν του έδωσε και την καλύτερη πάσα, ο Ουαλός γύρισε αστραπιαία το σώμα του και σούταρε δυνατά με το δεξί στην κλειστή γωνία του Bizot, που δεν είχε καλό οπτικό πεδίο και έπεσε καθυστερημένα, ισοφαρίζοντας για τη Forest. Μάλιστα στο 42' ο Neco, πάλι από πάσα του CHO, επιχείρησε -γιατί όχι;- για τρίτη φορά το ίδιο σουτ, με τον Bizot αυτή τη φορά πιο έτοιμο να αποκρούει δύσκολα σε κόρνερ. Ήταν... παντού ο Williams, σε άμυνα και επίθεση, και δίκαια κέρδισε τον τίτλο του Player of the Match, δώρο στον εαυτό του για τα αυριανά του γενέθλια!
Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με πολύ καλό ρυθμό μέσα στη βροχή που έπεφτε ασταμάτητα, και στο 49' σε σεντρα του Hudson-Odoi ο Igor Jesus έπιασε στο δεύτερο δοκάρι σκαστή κεφαλιά χωρίς να βρει στόχο, ενώ στην επόμενη φάση μετά από κεφαλιά-απόκρουση του Nikola Milenković o Youri Tielemans έπιασε αμέσως το βολέ στέλνοντας τη μπάλα λίγο έξω από το αριστερό δοκάρι του Sels. Ο Jesus στο 53' μάλλον βιάστηκε να εκτελέσει μετά το κλέψιμο του Ibrahim Sangaré χωρίς να ζυγίσει άλλες επιλογές, σούταρε ψηλά και μια καλή ευκαιρία χάθηκε. Το σουτ του Amadou Onana έξω από την περιοχή στο 61' δεν είχε πολλή δύναμη και ο Sels χρειάστηκε απλώς να πέσει δεξιά του και να μπλοκάρει, και στην αντεπίθεση των Reds o Jesus βρήκε τον Morgan Gibbs-White. Το πλασέ δεν ήταν καλό, αλλά ο Matty Cash πήγε να αποκρούσει και η μπάλα πήρε πορεία προς τα δίχτυα, τη σταμάτησε όμως το πόδι που ο Bizot τέντωσε ενστικτωδώς! Και λίγο μετά (64') ο Sels μιμήθηκε τον... Stefan Ortega της Πέμπτης, αποκρούοντας με τα ακροδάχτυλα σε κόρνερ το σουτ του McGinn, πανομοιότυπο με του William Gomes που είχε βγάλει ο Γερμανός...
Ο Pereira αποφάσισε να ρίξει στο ματς τον Wood, αποσύροντας όμως όχι τον Jesus αλλά τον Hutchinson για να "φορτώσει" πιο πολύ την επίθεση, ποντάροντας ίσως και στην κόπωση των Villans. Σχεδόν με την είσοδο του Νεοζηλανδού (66') κινδυνέψαμε πολύ, αφού ο Sels απέκρουσε ασθενώς ένα σουτ του Ross Barkley και ο Rogers στο ριμπάουντ με το τέρμα στο έλεός του σούταρε ψηλά. Και στο 74' ο Tielemans έκανε την... απόκρουση του αγώνα, απλώνοντας το πόδι και αλλοιώνοντας την πορεία της μπάλας στο φαλτσαριστό σουτ (πάλι) του Williams που κατευθυνόταν ολοταχώς προς την αριστερή γωνία του εντελώς εξουδετερωμένου Bizot!
Αυτή ήταν και η τελευταία απειλή της Forest για το τέρμα της Villa. Η τριπλή αλλαγή του Emery στο 77' (μέρος της οποίας ήταν και ο Douglas Luiz που αποδοκιμάστηκε, αφού αρκετοί φίλοι των Reds πιστεύουν κατά τα φαινόμενα ότι... κορόιδευε όσο ήταν μαζί μας) φρεσκάρισε την ομάδα του και στο 79' περιμέναμε όλοι το μοιραίο όταν ένας άλλος αναπληρωματικός, ο Emiliano Buendía, έβγαλε εξαιρετικά τον Watkins απέναντι στον Sels αλλά ο Άγγλος επιθετικός, κομβικός με δύο γκολ την Πέμπτη, έστειλε τη μπάλα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Κάπου εκεί ο Pereira σκέφτηκε ότι καλή ήταν τελικά και η ισοπαλία με δεδομένα τα υπόλοιπα αποτελέσματα, και αποφάσισε να δυναμώσει το κέντρο μας με τον Nico Domínguez αντί του Gibbs-White. Αργότερα μπήκαν και οι Ryan Yates και Dan Ndoye στις θέσεις των Jesus και Aina, αφού όμως πρώτα στο 85' μετά από μπέρδεμα στην περιοχή μας που ξεκίνησε από λάθος του Murillo στο κέντρο ο Ian Maatsen σούταρε πάνω στον Sels, και κάπου ένα λεπτό αργότερα ο Βέλγος γκολκίπερ απέκρουσε, έστω και δύσκολα, ένα από τα γνωστά από το "κόκκινο" παρελθόν του σουτ του Cash. Στα οκτώ περίπου λεπτά που ακολούθησαν μαζί με τις καθυστερήσεις δεν είχαμε άλλη φάση άξια αναφοράς.
Έτσι οι Reds διατήρησαν, όπως είπαμε και στην αρχή, τη 16η θέση, που μπορεί να γίνει και 15η στη δαφορά τερμάτων αν αύριο, στον αγώνα που κλείνει την 32η αγωνιστική στο Old Trafford, η Manchester United νικήσει τη Leeds με διαφορά μεγαλύτερη του ενός γκολ. Κι εμείς μπορεί να νοιαζόμαστε για τα δικά μας, αλλά στην κορυφή ξαφνικά φούντωσε πάλι το ενδιαφέρον, αφού χθες η Bournemouth νίκησε 2-1 την Arsenal μέσα στο Emirates και σήμερα η Manchester City, περνώντας σαν σίφουνας από το Stamford Bridge (3-0 την Chelsea), την πλησίασε στους έξι βαθμούς έχοντας ένα παιχνίδι λιγότερο (εντός με την Crystal Palace), ενώ την υποδέχεται κιόλας στο Etihad την ερχόμενη Κυριακή! Εμείς την ίδια μέρα ξαναπαίζουμε εντός, και ελπίζουμε να σπάσει επιτέλους αυτή η... κατάρα του City Ground, έστω απέναντι στην υποταγμένη στη μοίρα της Burnley που έχασε χθες στην έδρα της από τη Brighton (0-2). Είχαμε ακόμα Brentford-Everton 2-2, Liverpool-Fulham 2-0 και Crystal Palace-Newcastle 2-1.
Forest: Sels, Aina (Ndoye 89'), Milenković, Murillo, Williams, Sangaré, Anderson, Hutchinson (Wood 65'), Gibbs-White (Domínguez 84'), Hudson-Odoi, Igor Jesus (Yates 89').
Aston Villa: Bizot, Cash (García 91'), Lindelöf, Torres, Digne (Maatsen 78'), Onana, Tielemans, McGinn, Barkley (Douglas Luiz 77'), Rogers (Buendía 78'), Watkins (Abraham 87').
Σκόρερς: Williams 38' - Murillo 23' (αυτογκόλ).
Διαιτητής: Michael Salisbury. Κίτρινες: Hutchinson 45', Murillo 63' - Cash 11', McGinn 67'.
Θεατές: 30.591.
Vítor Pereira: "Χρήσιμος βαθμός από ένα δύσκολο παιχνίδι, απέναντι σε έναν πολύ δύσκολο αντίπαλο. Υπήρχαν ευκαιρίες και από τις δύο πλευρές. Τελικά πιστεύω πως το αποτέλεσμα είναι δίκαιο. Η Aston Villa είναι μια ομάδα που δεν μπορείς εύκολα να ελέγξεις. Προσπαθείς από τη μια να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα που σου δημιουργεί, κι από την άλλη να φτιάξεις τις δικές σου ευκαιρίες. Από τη στιγμή που δεχθήκαμε το γκολ ήταν θέμα χαρακτήρα, αυτοπεποίθησης και διάθεσης. Ισοφαρίσαμε και είχαμε ευκαιρίες να βάλουμε κι άλλα γκολ, όπως και οι αντίπαλοί μας. Όταν αποφασίσαμε να βάλουμε στο ματς και δεύτερο επιθετικό, θέλαμε τη νίκη. Οι τρεις βαθμοί θα ήταν καλύτεροι από τον έναν. Προσπαθήσαμε, αλλά είχαμε απέναντί μας μια δυνατή ομάδα, και τελικά συμπληρώσαμε πέντε αγώνες χωρίς ήττα. Πηγαίνουμε προς τη σωστή κατεύθυνση και με το σωστό πνεύμα. Είναι σημαντικό να παίρνουμε βαθμούς από κάθε αγώνα ως το τέλος τη σεζόν και να κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μαζεύουμε πόντους. Η εμπειρία, η ποιότητα και τα γκολ του Wood έχουν μεγάλη σημασία για μας. Μυρίζεται το γκολ μέσα στην περιοχή και έχει την ικανότητα να μας βοηθήσει".
* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας The Independent.