
Την Πέμπτη 11 Ιουνίου, στην Πόλη του Μεξικού, άνοιξε την αυλαία του το 23ο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA, μια διοργάνωση μοιρασμένη ως προς τη φιλοξενία της ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Μεξικό και τον Καναδά. Για πρώτη φορά στην τελική φάση του Μουντιάλ, όπως συνηθίσαμε να το λέμε από το 1978 και μετά, συμμετέχουν 48 ομάδες, χωρισμένες σε 12 ομίλους των τεσσάρων. Η Forest είναι παρούσα, εκπροσωπούμενη από έξι παίκτες που φιλοδοξούν να φτάσουν όσο πιο μακριά μπορούν με τα χρώματα των Εθνικών τους ομάδων, πριν επιστρέψουν (όσοι επιστρέψουν) στο Nottingham για προετοιμασία εν όψει της νέας σεζόν.
Λέμε "όσοι επιστρέψουν", αφού τουλάχιστον o Angus Gunn σίγουρα δεν θα είναι εκεί, καθώς δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιό του και τον παρακολουθούμε μόνο και μόνο γιατί τυπικά είναι παίκτης της Forest μέχρι τις 30 Ιουνίου. Μεσούσης της διοργάνωσης μάθαμε ότι δεν θα είναι μαζί μας και ο Elliot Anderson, για τον οποίο η Manchester City κατέθεσε πρόταση ύψους 130 εκ. λιρών μαζί με τα μπόνους, δημιουργώντας νέο μεταγραφικό ρεκόρ της! Αβέβαιο είναι και το μέλλον του Dan Ndoye, που έχει συμβόλαιο ως το 2030 αλλά σίγουρα η Forest θα συζητήσει την παραχώρησή του αν έρθει μια σοβαρή πρόταση, ενώ και ο νεαρός Tyler Bindon είναι πολύ πιθανό να ξαναδοθεί δανεικός σε ομάδα της Championship. Οι μόνοι που κατά 99% θα είναι κάτοικοι City Ground και την περίοδο 2026-'27 είναι ο Chris Wood και ο Ibrahim Sangaré. Και φυσικά υπάρχει και μια όχι και τόσο ακραία περίπτωση: μέχρι τις 19 Ιουλίου που γίνεται ο τελικός να αποκτηθεί κάποιος άλλος από τους συμμετέχοντες και να αρχίσουμε να καταγράφουμε και τη δική του πορεία!
Στη Βόρεια Αμερική και το Παγκόσμιο Κύπελλο δίνουν επίσης το παρών ούτε ένας ούτε δύο, αλλά 16 (!) ακόμα παίκτες, που φόρεσαν το Garibaldi πρόσφατα ή... λιγότερα πρόσφατα: με τον Καναδά ο Richie Laryea, με την Ελβετία ο Remo Freuler, με τη Βραζιλία ο Danilo, με τη Σκοτία ο Scott McKenna, με την Παραγουάη ο Ramón Sosa και ο Braian Ojeda, με τις ΗΠΑ ο Matt Turner και ο Giovanni Reyna, με τη Σουηδία ο Anthony Elanga, με τη Νέα Ζηλανδία ο Marko Stamenić, με τη Γαλλία ο Brice Samba, με τη Σενεγάλη ο Moussa Niakhaté, με την Αργεντινή ο Gonzalo Montiel, με το Κονγκό ο Aaron Tshibola, με την Αγγλία ο Djed Spence και φυσικά με το Πράσινο Ακρωτήριο, ως αρχηγός μάλιστα, ο αλήστου μνήμης Ryan Mendes! Καλό Μουντιάλ σε όλους...
Οι προσπάθειες των διεθνών μας ξεκίνησαν από το Σάββατο 13 Ιουνίου και τον αγώνα Κατάρ-Ελβετίας, στον οποίο πήρε μέρος ο Ndoye, και τους παρακολουθούμε από εδώ με τον γνωστό τρόπο της διαρκούς ανανέωσης. Η σειρά με την οποία παρουσιάζονται οι αγώνες τους είναι σύμφωνη με το τελευταίο FIFA World Ranking και όλες οι ώρες είναι Ελλάδας. Προσοχή, γιατί λόγω της διαφοράς ώρας υπάρχουν πολλοί αγώνες που γίνονται πολύ πρωινές ώρες για εμάς...
Elliot Anderson (Αγγλία, No 8)
IB' Όμιλος (Αγγλία, Κροατία, Γκάνα, Παναμάς)
17/6: Αγγλία-Κροατία 4-2 στο Dallas, σε ίσως το ωραιότερο παιχνίδι της διοργάνωσης μέχρι εκείνη τη στιγμή, με τους Άγγλους να έχουν κάποια θεματάκια στην άμυνα, αλλά μπροστά να πετάνε φωτιές. Tο σκορ άνοιξε νωρίς, στο 12' με πέναλτι του Harry Kane (ανατροπή του Noni Madueke της Arsenal από τον Luka Modrić, που ξανάνιωσε στη Milan), το οποίο μάλιστα χτυπήθηκε δύο φορές, αφού ο Dominik Livaković (ολοκλήρωσε τη σεζόν ως δανεικός από τη Fenerbahçe στην παλιά του ομάδα, τη Dinamo Zagreb) απέκρουσε το πρώτο χτύπημα του κανονιέρη της Bayern έχοντας κινηθεί αντικανονικά. Οι Κροάτες, γνωστοί για το πείσμα τους στις διοργανώσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων, ισοφάρισαν στο 36' με το πρώτο σουτ τους στο τέρμα, έναν κεραυνό του Martin Baturina της Como. Και παρ' όλο που στο 42' ο Kane σκόραρε με κεφαλιά από κόρνερ του... ειδικού Declan Rice της Arsenal, στο πέμπτο λεπτό των καθυστερήσεων σε σύγχυση στην αγγλική άμυνα ο "γηπεδούχος" Petar Musa, που αγωνίζεται στη Dallas του MLS, ισοφάρισε ξανά! Όμως η ομάδα του Thomas Tuchel μπήκε στο δεύτερο μέρος αποφασισμένη να δείξει ποιος είναι το αφεντικό και καθάρισε το ματς χάρη στην... εξ Ισπανίας βοήθεια. Στο 47' ο Elliot, που έπαιξε σε όλο το ματς φτάνοντας σε διψήφιο αριθμό διεθνών συμμετοχών και ήταν εξαιρετικός, έβγαλε μια πολύ ωραία μπροστινή μπαλιά στον Jude Bellingham της Real Μαδρίτης, που μπήκε στην περιοχή και από πλάγια δεξιά έκανε το 3-2. Ακολούθησε βομβαρδισμός της περιοχής της Κροατίας, που σώθηκε από τα χειρότερα χάρη στις καίριες επεμβάσεις του Livaković, αλλά όταν οι Βαλκάνιοι πήγαν να βγουν μπροστά στο τέλος για την τρίτη ισοφάριση δέχθηκαν το 4-2 στην κόντρα στο 85' από τον Marcus Rashford, που όπως ξέρουμε έπαιξε φέτος στη Barcelona ως δανεικός από τη Manchester United. Στο άλλο ματς του ομίλου: Γκάνα-Παναμάς 1-0.
23/6: Αγγλία-Γκάνα 0-0 στη Βοστόνη. Η Γκάνα του Carlos Queiroz, με παρόντα τον πρώην μέσο της Arsenal και νυν της Villarreal Thomas Partey που αποδοκιμαζόταν σε κάθε επαφή του με τη μπάλα (είχε χάσει την πρεμιέρα γιατί του είχε απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα ο Καναδάς, καθώς τον βαραίνουν πολλές κατηγορίες για σεξουαλικές επιθέσεις τις οποίες ο ίδιος αρνείται) και με ολιγόλεπτη συμμετοχή και του Rahman Baba του ΠΑΟΚ, μπήκε στο ματς με σχέδιο να κλείσει τους διαδρόμους για τους Άγγλους, και το πέτυχε, χωρίς να απειλήσει ιδιαίτερα η ίδια. Οι πιο καλές στιγμές για τους Άγγλους ήρθαν στο τέλος του ματς, και συγκεκριμένα στο 86' με την κεφαλιά του Nico O'Reilly της Manchester City στο οριζόντιο δοκάρι και την ασυνήθιστη αστοχία του Kane στο ριμπόυντ και στο 93' με άλλη μια κεφαλιά από παίκτη της City, τον Marc Guèhi, που αποκρούστηκε από τους Γκανέζους πάνω στη γραμμή της εστίας τους. Ο Elliot εννοείται ότι ήταν βασικός και... παντού, απείλησε με κεφαλιά και σουτ που σταμάτησαν στο ανθρώπινο τείχος των Αφρικανών και έδωσε τη θέση του στον Eberechi Eze της Arsenal στο 74', όταν ο Tuchel αποφάσισε να θυσιάσει τον δεύτερο κεντρικό χαφ του και να πάει "all in" επίθεση, που λένε, πείραμα που λίγο έλειψε να του βγει. Στο άλλο ματς του ομίλου: Παναμάς-Κροατία 0-1.
27/6: Παναμάς-Αγγλία 0-2 στο East Rutherford του New Jersey. Ο Elliot αγωνίστηκε για 84 λεπτά, μία μέρα αφότου -όπως γράφτηκε στα ρεπορτάζ- πέρασε τα ιατρικά του στη Νέα Υόρκη φού επετευχθη συμφωνία μεταξύ Forest και City, πριν δώσει τη θέση του στον βετεράνο Jordan Henderson της Sunderland. Οι Άγγλοι ζορίστηκαν πολύ, έβγαλαν το πρώτο ημίχρονο χωρίς φάση της προκοπής και χρειάστηκαν ένα φορτσάτο πεντάλεπτο στο δεύτερο για να σκοράρουν ο Bellingham με προβολή σε κόρνερ του Bukayo Saka της Arsenal 62' και ο Kane με κεφαλιά σε σέντρα του αστέρα της Real, που μετά το γκολ και την ασίστ... κάθισε στον πάγκο (ο Kane μάλιστα προσπέρασε τον Gary Lineker και έγινε ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών σε Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική Αγγλίας, φτάνοντας τα 11 γκολ). Ο Παναμάς τερμάτισε τέταρτος όντας η μόνη ομάδα στη διοργάνωση που δεν σκόραρε, η Κροατία νίκησε τη Γκάνα 2-1 και την άφησε τρίτη (με πρόκριση πάντως και για τους Αφρικανούς) και η πρώτη Αγγλία κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
1/7: Αγγλία-Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 2-1 στην Atlanta. Ο Elliot έπαιξε σε όλο το ματς και λίγο έλειψε να βιώσει το απόλυτο φιάσκο, καθώς οι Αφρικανοί αιφνιδίασαν στο 7' με το δυνατό σουτ του Brian Cipenga (βγάζει το ψωμί του στη Β' Ισπανίας, όπου μόλις μεταγράφηκε από την Castellón στην Almería, και πέτυχε το πρώτο του γκολ με την Εθνική στη 10η συμμετοχή του), είχαν δοκάρι στο 42' σε πλασέ του Yoane Wissa της Newcastle και κράτησαν το σκορ ως το 75', κυρίως χάρη στην καταπληκτική εμφάνιση του γκολκίπερ της Χάβρης Lionel Mpasi! Μετά όμως μίλησε η τεράστια κλάση του Kane, που ανέτρεψε μόνος του (άντε, με δύο ασίστ του Anthony Gordon που ως γνωστόν έφυγε από τη Newcastle και πήγε στη Barcelona) την κατάσταση, με κεφαλιά στο 75' και σουτ μέσα από την περιοχή στο 86', φτάνοντας τα 13 γκολ σε Παγκόσμια Κύπελλα. Ενδιάμεσα ο Anderson είχε ένα πολύ καλό σουτ που έφυγε ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Επόμενος αντίπαλος, στη φάση των "16", το Μεξικό, στην πρώτη εμφάνιση των Τριών Λιονταριών στο εμβληματικό στάδιο Azteca μετά από το σόου του Diego Maradona και την ήττα με 2-0 από την Αργεντινή το 1986! Την επόμενη μέρα ανακοινώθηκε και επίσημα από τον σύλλογο η παραχώρηση του Anderson, που ως παίκτης της Forest κατέγραψε 13 εμφανίσεις με την Εθνική Αγγλίας. Μακριά από τις 76 του πρώτου της σχετικής λίστας Stuart Pearce, αλλά άλλοι καιροί και άλλα ήθη τότε...
Dan Ndoye (Ελβετία, No 11)
Β' Όμιλος (Καναδάς, Βοσνία, Κατάρ, Ελβετία)
13/6: Κατάρ-Ελβετία 1-1 στη Santa Clara της California. Τυπική... μπανανόφλουδα Παγκοσμίου Κυπέλλου πάτησαν οι Ελβετοί, που με 27-5 τελικές δεν κατάφεραν να "καθαρίσουν" το ματς μετά το εύστοχο πέναλτι του Breel Embolo της Rennes στο 17' (ανατροπή του Freuler, που συνεχίζει στη Bologna και φάνηκε σε θέση οφσάιντ αλλά το VAR μάς διέψευσε, από τον γκολκίπερ της Al-Rayyan Mahmud Abunada) και ισοφαριστηκαν στις καθυστερήσεις με αυτογκόλ! Ο Dan ήταν βασικός και έπαιξε 65' πριν αντικατασταθεί από τον Johan Manzambi της Freiburg, έχοντας και αρκετές καλές στιγμές που δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Έτσι στο 94' έγινε μια σέντρα στην περιοχή, πήδησαν μαζί ο Boualem Khukhi της Al-Sadd με τον Miro Muheim του Αμβούργου. Αρχικά φάνηκε ότι ο αρχηγός του Κατάρ κάρφωσε τη μπάλα στα δίχτυα με κεφαλιά-δυναμίτη, αλλά τελικά η FIFA "χρέωσε" το γκολ στον αμυντικό της Ελβετίας, κάνοντάς το ακόμα πιο... δυσκολοχώνευτο. Το Κατάρ πήρε έτσι τον πρώτο του βαθμό σε Μουντιάλ, αφού ακόμα και στην έδρα του, στην πρώτη του εμφάνιση, είχε τρεις ήττες στον όμιλο! Στο άλλο ματς του ομίλου: Καναδάς-Βοσνία 1-1.
18/6: Ελβετία-Βοσνία 4-1 στο Los Angeles. Τον λες και άτυχο... Με τον Embolo εκτός κλίματος αγώνα, ο Dan ταλαιπώρησε την άμυνα των Βαλκάνιων και πήρε πάνω του τις περισσότερες τελικές προσπάθειες (εκ των οποίων και ένα καταπληκτικό ανάποδο ψαλίδι στο 56' που αποκρούστηκε από τον αντίπαλο γκολκίπερ πριν ο διαιτητής τον υποδείξει σε θέση οφσάιντ), αλλά έδειξε και πάλι ότι η σχέση του με το γκολ δεν είναι επιπέδου σέντερ φορ. Ο Murat Yakin αποφάσισε να τον αντικαταστήσει και πάλι με τον Manzabi στο 71', και τρία λεπτά αργότερα ο φορ της Freiburg σκόραρε με σουτάρα μέσα από την περιοχή, στην πρώτη του επαφή με τη μπάλα! Ο δε ανύπαρκτος ως εκείνη τη στιγμή Embolo σαν να ξύπνησε ξαφνικά: στο 80' έκανε το έργο της Ελβετίας πιο εύκολο "κερδίζοντας" την κόκκινη του Tarik Muharemović της Sassuolo που τον κλάδεψε ως τελευταίος και στο 84' έστρωσε στον Rubén Vargas της Σεβίλλης για το 2--0. Οι Βόσνιοι απογοητεύτηκαν τελείως κι έτσι ήρθε και το 3-0 στο 90' με ασίστ του Vargas και πλασέ του Manzabi... Άλλος σκιζόταν επί 70', δηλαδή, κι άλλοι πήραν τη δόξα! Το κατάλαβε και ο Yakin και μετά το σφύριγμα της λήξης τον πήρε αγκαλιά... Το γκολ της τιμής για τη Βοσνία πέτυχε με δυνατό βολέ στο 92' o Ermin Mahmić της τσεχικής Slovan Liberec, και στο 96' ο Amar Memić της Viktoria Plzeň έκανε πέναλτι σε έναν άλλο παίκτη της Σεβίλλης, τον Djibril Sow, με τον Ελβετό αρχηγό Granit Xhaka της Sunderland να γράφει το τελικό σκορ. Στο άλλο ματς του ομίλου: Καναδάς-Κατάρ 6-0.
24/6: Ελβετία-Καναδάς 2-1 στο Vancouver. Η Ελβετία, λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων, ήθελε μόνο νίκη για την πρώτη θέση, και ο Yakin δεν είχε άλλη υπομονή με τον Dan. Τον άφησε λοιπόν στον πάγκο, ξεκίνησε τον Manzambi και, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, σε καλό του βγήκε. Μετά από ένα πρώτο ημίχρονο όπου και οι δύο ομάδες είχαν ευκαιρίες αλλά ο Καναδάς του Laryea είχε το "μαξιλαράκι" και βολευόταν και με την ισοπαλία, στα 40 δευτερόλεπτα της επανάληψης ο Vargas βρέθηκε ξεμαρκάριστος στην περιοχή και με δυνατό σουτ άνοιξε το σκορ. Οι Καναδοί έδειξαν να τα χάνουν (δεν είναι άλλωστε και η πιο έμπειρη ομάδα), σε μια κόντρα δέχθηκαν και δεύτερο γκολ από τον Manzambi (57’). O Promise Oluwatobi της Union Saint-Gilloise μείωσε το σκορ με προβολή στο 76’, δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του στον αγώνα, ξεσηκώνοντας το γήπεδο. Στο 80’ ο Ndoye μπήκε τελικά στη θέση του Vargas στην αριστερή πτέρυγα. Ο Καναδάς πίεσε λυσσασμένα στα τελευταία λεπτά, αλλά δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι και περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ στον άλλο αγώνα η Βοσνία νίκησε 3-1 το Κατάρ και πήρε την τρίτη. Έτσι στη φάση των "32" προέκυψε το ζευγάρι Ελβετίας-Αλγερίας.
Φάση των "32"
2/7: Ελβετία-Αλγερία 2-0 στο Vancouver. Το ένατο γκολ του σε 35 εμφανίσεις με την Εθνική και το πέμπτο από παίκτη της Forest σε Παγκόσμιο Κύπελλο (Archie Gemmill 1978, John Robertson 1982, Pierre van Hooijdonk 1998 και Remo Freuler 2022 τα υπόλοιπα) πέτυχε ο Dan στο 50ό δευτερόλεπτο του δεύτερου μέρους με αριστερό σουτ στη δεξιά γωνία του Luca Zidane (ο γιος του "Zizou" παίζει στη Β' Ισπανίας με τη Granada), μετά από κακή απομάκρυνση της αλγερινής άμυνας, βάζοντας την πιο σημαντική πινελιά σε μια πολύ καλή εμφάνιση, και έγινε o μόνος Red που συνεχίζει στους "16" (αφού ο Anderson άλλαξε ομάδα και οι υπόλοιποι αποκλείστηκαν). Ο Yakin αυτή τη φορά κατέβασε Ndoye και Manzambi μαζί, οι Ελβετοί προηγήθηκαν πολύ νωρίς (10') με ωραία ατομική προσπάθεια του δεύτερου και γύρισμα στη μικρή περιοχή στον Embolo που σκόραρε με το... καλάμι, απειλήθηκαν ελάχιστα, έχασαν ευκαιρίες και για άλλα γκολ και έκλεισαν ραντεβού με τον νικητή του ζευγαριού Κολομβίας-Γκάνα. Στο 87' ο Dan άφησε τη θέση του στον Michel Aebischer (παίκτη Β' Ιταλίας με την Pisa).
Φάση των "16"
Τρίτη 7/7: Ελβετία-Κολομβία ή Γκάνα (23.00, Vancouver)
Ibrahim Sangaré (Ακτή Ελεφαντοστού, No 18)
E' Όμιλος (Γερμανία, Κουρασάο, Ακτή Ελεφαντοστού, Εκουαδόρ)
14/6: Ακτή Ελεφαντοστού-Εκουαδόρ 1-0 στη Philadelphia. Σε έναν αγώνα όπου οι δύο ομάδες είχαν... σπάσει τα δοκάρια (τρία το -καλύτερο στο πρώτο ημίχρονο- Εκουαδόρ με τον John Yeboah της Venezia στο 23’, τον Alan Minda της Atlético Mineiro στο 30’ και τον Enner Valencia της μεξικανικής Pachuca στο 46’, ένα η Ακτή με τον Elye Wahi της Nice στο 52’) και άπαντες περίμεναν τη λευκή ισοπαλία, ήρθε στο 90’ ο Amad Diallo της Manchester United με πανέμορφο αριστερό πλασέ μετά από εξαιρετική ενέργεια του Wilfried Singo της Galatasaray να δώσει τη νίκη και το ξεκίνημα με το δεξί στην Ακτή, που είχε το πάνω χέρι στην επανάληψη. Ο Ibrahim μπήκε στο 77’ στη θέση του Seko Fofana της Rennes. Στο άλλο ματς του ομίλου: Γερμανία-Κουρασάο 7-1.
20/6: Γερμανία-Ακτή Ελεφαντοστού 2-1 στο Toronto. Από κάτι τέτοια βγήκε το "στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί"... Περίεργο ματς, με τον Ibrahim αυτή τη φορά να παίζει από την αρχή αφού ο Emerse Faé ενίσχυσε το κέντρο του. Στο πρώτο ημίχρονο που η Γερμανία ήταν σαρωτική (της ακυρώθηκαν και δύο γκολ λόγω φάουλ, σωστά και τα δύο) η Ακτή ήταν εκείνη που χτύπησε πρώτη στο 30', όταν ο Yan Diomande της Λειψίας πλαγιοκόπησε από αριστερά, έφερε τη μπάλα στην περιοχή, το πλασέ του Diallo κοντραρίστηκε και ο αρχηγός Franck Kessié (παίκτης της Al-Ahli της Σαουδικής Αραβίας) σκόραρε στο ριμπάουντ. Στο δεύτερο, που οι Αφρικανοί ξεκίνησαν καλύτερα και είχαν ευκαιρίες για το 2-0 και αργότερα για το 2-1, για καλή τύχη του Julian Nagelsmann τον ξελάσπωσε ένας αναπληρωματικός του, ο Deniz Undav της Στουτγάρδης, που πέτυχε και τα δύο γκολ της ανατροπής, στο 68' με προβολή εξ επαφής από σέντρα μιας άλλης αλλαγής, του Nadiem Amiri της Mainz, και στο 94' από έξυπνη κάθετη του Felix Nmecha της Dortmund που τον έβγαλε τετ α τετ. Στο 1-1 (75') ο Sangaré άφησε τη θέση του στον Fofana. Στο άλλο ματς του ομίλου: Εκουαδόρ-Κουρασάο 0-0.
25/6: Κουρασάο-Ακτή Ελεφαντοστού 0-2 στη Philadelphia. Δύο γκολ του τεχνίτη χαφ της Villarreal Nicolas Pépé, στο 7' εξ επαφής από κλέψιμο και χαμηλή σέντρα του Diomande και στο 64' όταν βγήκε στο τετ α τετ μετά από μια από εκείνες της φοβερές κάθετες μπαλιές του Sangaré που βλέπουμε συχνά και στη Forest, λύγισαν την αντίσταση των μαχητικών νησιωτών, που αποχαιρέτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο με το κεφάλι ψηλά έχοντας κερδίσει τη συμπάθεια όλων (αγωνίστηκε και ο Jeremy Antonisse της Κηφισιάς). Ο Ibrahim, που συμπλήρωσε σε αυτό το ματς 60 διεθνείς συμμετοχές, έπαιξε αυτή τη φορά σε όλο το ματς. Η Ακτή τερμάτισε στη δεύτερη θέση του ομίλου, ισόβαθμη με τη Γερμανία που την ίδια ώρα έχανε 2-1 από το Εκουαδόρ αλλά είχε νικήσει στον μεταξύ τους αγώνα, και πέρασε στη φάση των "32" όπου ήρθε αντιμέτωπη με τη Νορβηγία. Οι Νοτιοαμερικανοί έτσι πήραν την τρίτη θέση και μαζί την πρόκριση ανάμεσα στους καλύτερους τρίτους.
Φάση των "32"
30/6: Ακτή Ελεφαντοστού-Νορβηγία 1-2 στο Dallas. Με μια αξιοπρεπέστατη εμφάνιση σε έναν αγώνα όπου η ομάδα του δεν ήταν καλύτερη από τη Νορβηγία, αλλά είχε τις ευκαιρίες της και τελικά λύγισε με ένα γκολ του διαβολεμένα φορμαρισμένου Erling Haaland με πλασέ σε κενό τέρμα μετά από ασίστ του Patrck Berg της Bodø/Glimt στο 86', ο Ibrahim είπε αντίο στο πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο. Πριν ο σέντερ φορ της Manchester City λύσει τον γόρδιο δεσμό για τους Βίκινγκς, το σκορ είχε ανοίξει στο 39' με πανέμορφο φαλτσαριστό σουτ ο Antonio Nusa της Λειψίας και είχε ισοφαρίσει στο 74' με φοβερή ατομική προσπάθεια ο Diallo.
Angus Gunn (Σκοτία, No 1)
Γ' Όμιλος (Βραζιλία, Μαρόκο, Αϊτή, Σκοτία)
14/6: Αϊτή-Σκοτία 0-1 στο Foxboro της Βοστόνης, εκεί που η Εθνική μας το 1994 είχε κάνει την παρθενική της εμφάνιση σε Παγκόσμιο Κύπελλο και είχε συντριβεί με 4-0 από την Αργεντινή του Diego Maradona... Οι ενθουσιώδεις νησιώτες ταλαιπώρησαν αρκετά τους Σκοτσέζους, που με τον Angus να υπερασπίζεται την εστία τους "απέδρασαν" με τους τρεις βαθμούς χάρη σε ένα μάλλον τυχερό γκολ του John McGinn της Aston Villa στο 28', με αριστερό σουτ από το ύψος του πέναλτι που βρήκε σε δύο αμυντικούς (!) πριν καταλήξει στα δίχτυα. Η ομάδα του Steve Clarke είχε και δοκάρι στο 17' σε σουτ του Scott McTominay της Napoli, αλλά γλίτωσε δύο φορές την ισοφάριση στο τελευταίο πεντάλεπτο, σε ισάριθμές ευκαιρίες του Frantzdy Pierrot, που περιμένει να αποχωρήσει από την ΑΕΚ... Στο άλλο ματς του ομίλου: Μαρόκο-Βραζιλία 1-1.
19/6: Σκοτία-Μαρόκο 0-1 στη Βοστόνη. Δυστυχώς για τον Clarke, δεν διδάχθηκε από την τακτική του Μαρόκου απέναντι στη Βραζιλία, με συνέπεια να δεχθεί γκολ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στα 70 δευτερόλεπτα και με αυτό να χάσει το ματς: βαθιά μπαλιά με στόχο τον Ismael Saibari που φεύγει στην πλάτη της άμυνας και τελείωμα από τον επιθετικό της Eindhoven (και από τη νέα σεζον της Bayern), ο οποίος αν και όχι καθαρός σέντερ φορ προτιμάται για τη θέση από τον Ayoub El-Kaabi του Ολυμπιακού γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Βέβαια οι Μαροκινοί ήταν πολύ καλύτεροι, είχαν και δοκάρι στο 50' πάλι με τον Saibari, o Gunn έκανε κάποιες πολύ καλές επεμβάσεις και γενικά νίκησε η ομάδα που το άξιζε... Στο άλλο ματς του ομίλου: Βραζιλία-Αϊτή 3-0.
24/6: Σκοτία-Βραζιλία 0-3 στο Miami. Ο Angus έφτασε τις 25 διεθνείς συμμετοχές σε έναν αγώνα που ο προπονητής του μάλλον θα θέλει να ξεχάσει... Καταρχάς η έμπνευσή του να βάλει βασικό τον ξεχασμένο McKenna (στη Dinamo Zagreb αγωνίζεται ο φίλος μας, αν ρωτάτε), που δεν είχε παίξει δευτερόλεπτο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, του βγήκε ξινή, αφού ο Scott μόλις στο 7' έχασε τη μπάλα μέσα στην περιοχή, ο Rayan της Bournemouth έκλεψε και ο Vinicius Júnior νρίμπλαρε τον Gunn και άνοιξε το σκορ. Μάλιστα στο 25' ο άσος της Real Μαδρίτης έκλεψε πάλι μετά από νέα "πατάτα", αυτή τη φορά από τον Jack Hendry της Al-Ettifaq (ναι, Σκοτσέζος στη Σαουδική Αραβία...) και σκόραρε, αλλά το γκολ ακυρώθηκε μέσω VAR ως φάουλ (που κατά την άποψή μου δεν υπήρξε ποτέ). Όμως ο Vini πήρε το αίμα του πίσω στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους με κεφαλιά εξ επαφής από σέντρα-διαβήτη του Bruno Guimarães. O χαφ της Newcastle στο 60' "χόρεψε" (πάλι) τη σκοτσέζικη άμυνα και σέρβιρε στον Matheus Cunha της Manchester United για ένα πανεύκολο 3-0 για τη Βραζιλία που κυριάρχησε πλήρως και πήρε την πρώτη θέση στον όμιλο, με το Μαρόκο (4-2 την Αϊτή) να τερματίζει δεύτερο και τη Σκοτία, με 3 βαθμούς και 1-4 τέρματα, να ψάχνει απανωτά θαύματα για να περάσει ως μία από τις καλύτερες τρίτες και αυτά φυσικά να μη γίνονται...
Chris Wood, Tyler Bindon (Νέα Ζηλανδία, Νο 9 και Νο 4)
Ζ' Όμιλος (Βέλγιο, Αίγυπτος, Ιράν, Νέα Ζηλανδία)
15/6: Ιράν-Νέα Ζηλανδία 2-2 στο Los Angeles. Οι All Whites άγγιξαν την πρώτη τους νίκη σε Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά τελικά έμειναν στην ισοπαλία με τους Ιρανούς μετά από ένα χορταστικό παιχνίδι. Ο Chris ήταν από τους πρωταγωνιστές, αφού έπαιξε σε όλο το ματς και ναι μεν δεν σκόραρε, αλλά ταλαιπώρησε φοβερά τους στόπερ των Ασιατών και σέρβιρε δύο ασίστ μέσα στην αντίπαλη περιοχή στον Elijah Just της Motherwell για να πετύχει τα γκολ με τα οποία η ομάδα του προηγήθηκε δύο φορές, στο 7' και στο 55'. Ατυχώς για την ομάδα του Darren Bazeley, σε εξαιρετική μέρα βρέθηκε και ο δεξιός μπακ της Esteghlal Ramin Rezaeian, που στο 32' επωφελήθηκε από μια σύγχυση στην περιοχή των Νεοζηλανδών για να σκοράρει εξ επαφής και στο 64' σέντραρε με ακρίβεια στο κεφάλι του Mohammad Mohebi της ρωσικής Rostov που έκανε το 2-2. Το Ιράν είχε και δοκάρι στο 23', σε μακρινό σουτ του σέντερ φορ του Ολυμπιακού Mehdi Taremi. Ο Tyler μπήκε αλλαγή στο 91' αντικαθιστώντας τον Stamenić, ενώ ως αναπληρωματικός αγωνίστηκε και ο γνωστός μας από τη θητεία του σε Πανιώνιο, Ολυμπιακό και ΑΕΚ Ιρανός μπακ Ehsan Hajsafi, όπως και ο συμπαίκτης του τότε στην "Ένωση" Milad Mohammadi. Στο άλλο ματς του ομίλου: Βέλγιο-Αίγυπτος 1-1.
21/6: Νέα Ζηλανδία-Αίγυπτος 1-3 στο Vancouver. Ανάμεσα σε δύο ομάδες που έψαχναν την πρώτη τους νίκη σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, δυστυχώς για τους δικούς μας επικράτησε η Αίγυπτος, παρ' όλο που η Νέα Ζηλανδία ήταν αυτή που ξεκίνησε δυνατά και άνοιξε το σκορ στο 15' με κεφαλιά του σέντερ μπακ της Finn Surman (παίζει... εκεί κοντά, στους Portland Timbers του MSL) σε κόρνερ του Tim Payne της Wellington Phoenix. Μετά το ημίωρο, όμως, οι Αιγύπτιοι πήραν τα ηνία του αγώνα και στο δεύτερο μέρος σκόραραν τρεις φορές: στο 58' με κεφαλιά του Mostafa Abdelraouf, γνωστού ως Zico (παίζει σε μια ομάδα που λέγεται... Πυραμίδες), στο 67' με τον (χωρίς ομάδα ακόμα μετά την αποχώρησή του από τη Liverpool) Mo Salah που έπαιξε όμορφα το "1-2" με τον Zico στην περιοχή και πλάσαρε και στο 82' με κόρνερ του Salah και κεφαλιά του Trézéguet (κατά κόσμον Mahmoud Hassan) της Al-Ahly. O Chris έπαιξε σε όλο το ματς, ενώ ο Tyler πήρε στο 84' τη θέση του Payne. Στο άλλο ματς του ομίλου: Βέλγιο-Ιράν 0-0.
26/6: Νέα Ζηλανδία-Βέλγιο 1-5 στο Vancouver. Άδοξο φινάλε στο Μουντιάλ για τους δύο "Kiwis" μας, που συμπλήρωσαν 93 διεθνείς συμμετοχές ο Chris και 28 ο Tyler. Για κακή τους τύχη το Βέλγιο δεν κυνηγούσε απλώς νίκη, αλλά και με διαφορά για να πάρει την πρώτη θέση του ομίλου σε περίπτωση στραβοπατήματος της Αιγύπτου, και την είχε ήδη από τα μισά του δεύτερου μέρους, αφού βρισκόταν στο +3 με δύο γκολ του Leandro Trossard της Arsenal (28', 50'), που είχε και δοκάρι στο 11', και ένα του Kevin De Bruyne της Napoli (66'). Μια χαρά βολευόταν αφού η Αίγυπτος ήταν στο 1-1 με το Ιράν, ήρθε όμως στο 84' το τρίτο γκολ του Just στη διοργάνωση να το ρίξει προσωρινά στη δεύτερη θέση. Τότε ο Rudi Garcia έριξε στο ματς τον Romelu Lukaku, και το "τανκ" της Napoli στην πρώτη του επαφή με τη μπάλα έκανε το 1-4 με κεφαλιά (86'), για να κλείσει το σκορ στο 94' ο Alexis Saelemaekers της Milan. Η Αίγυπτος κόντεψε να χάσει και τη δεύτερη θέση καθώς στις καθυστερήσεις το Ιράν, που είχε χάσει και πέναλτι με τον Taremi, είχε δύο δοκάρια (το ένα ο φορ του Ολυμπιακού) και ένα γκολ που ακυρώθηκε γιατί... η μύτη του παπουτσιού του σκόρερ ήταν οφσάιντ! Τελικά Βέλγιο πρώτο, Αίγυπτος δεύτερη, Ιράν αποκλείστηκε τελευταία στιγμή αήττητο (!) αφού βγήκε ένατο ανάμεσα στις καλύτερες τρίτες ομάδες και η Νέα Ζηλανδία πήρε επίσης το δρόμο της επιστροφής.
* Οι φωτογραφίες του κολάζ έχουν δημοσιευτεί πρόσφατα στην επίσημη σελίδα του συλλόγου στο Facebook.