Είχε πει ο Oliver Glasner στη συνέντευξη Τύπου πριν από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος ότι η ομάδα έχει αλλάξει πλέον τρόπο παιχνιδιού και ακόμα δεν βρίσκεται καν κοντά σ' αυτό που θέλει να πετύχει, οπότε ο κόσμος πρέπει να κάνει υπομονή και να μη "στραβώσει" με κάποια άτυχα αποτελέσματα. Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ήρθε η Leeds και έφυγε με το τρίποντο από το City Ground, όπου είχε να νικήσει σε αγώνα της μεγάλης κατηγορίας από το 1971 (!). Όχι ως καλύτερη (νομίζω πως ούτε ο ίδιος ο Daniel Farke θα το ισχυριστεί αυτό), αλλά ως πιο τυχερή. Ήττα άδικη και τσάμπα, κοινώς. Την καταπίνουμε και προχωράμε.
Η Forest δεν ήταν κακή. Καθόλου κακή. Μπορεί να ξεκίνησε κάπως άτολμα, αλλά στην πορεία πήρε τα ηνία του αγώνα, έβγαλε ένταση στο παιχνίδι της, κυκλοφόρησε τη μπάλα σωστά με δεδομένο το ανελέητο πρέσινγκ της αντιπάλου της και έχασε σαφώς πιο καλές ευκαιρίες από αυτήν, ενώ και του Glasner δεν του βγήκε η αλλαγή που έκανε νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο για να τονωθεί η ομάδα επιθετικά. Απλώς έτυχε, σε έναν αγώνα όπου και οι δύο ομάδες φοβούνταν η μια την άλλη (μην ξεχνάμε και τις αρκετές αλλαγές στην ενδεκάδα της Leeds μετά το φετινό μεταγραφικό καλοκαίρι) και είχαν ολοφάνερα το άγχος της πρεμιέρας (πολλές λάθος πάσες, πολλές προσωπικές μονομαχίες με λίγη δύναμη παραπάνω, ελάχιστες φάσεις) να επωφεληθεί η Leeds από δύο συνεχόμενα λάθη από δύο παίκτες που συνήθως αποτελούν την κολόνα της άμυνάς μας. Αυτά συμβαίνουν. Κι εφόσον η εικόνα της ομάδας ήταν συνολικά καλή, ε, μην περιμένετε να σας μιλήσω σε ύφος Κασσάνδρας.
Οκέι, η αντικατάσταση του Elliot Anderson είναι ένα βουνό που πρέπει να κατακτηθεί. Η αφομοίωση και στη συνέχεια τελειοποίηση του συστήματος με τα τρία στόπερ ένα άλλο. Δεν βλέπεις όμως έλλειψη διάθεσης, ούτε την απογοήτευση που πέρσι έκανε αρκετές φορές την εμφάνισή της. Επιμονή χρειάζεται και πίστη στο πλάνο. Ο Glasner, που δεν επιφύλαξε καμιά έκπληξη σε ό,τι αφορούσε την αρχική ενδεκάδα και έδειξε εμπιστοσύνη στους παίκτες που προτιμούσε και στα φιλικά, το έβλεπε να έρχεται και προειδοποίησε. Η Leeds, είχε προσθέσει, θα πήγαινε το παιχνίδι πιο πολύ στη δύναμη από κάθε ομάδα που είχαμε αντιμετωπίσει στη διάρκεια της προετοιμασίας. Επιπλέον, ο Farke (παλιός αντίπαλος του Glasner και στη Bundesliga στους αγώνες Eintracht Φρανκφούρτης-Borussia Mönchengladbach πριν ξαναβρεθούν στην Premier League, αγκαλιάστηκαν εξάλλου στο τέλος και τα είπαν σε πολύ φιλικό ύφος) επαιζε κι αυτός με τρία στόπερ και με ενισχυμένο κέντρο. Οπότε ήταν περίπου προδιαγεγραμμένο ότι ο αγώνας θα είχε λίγες καλές στιγμές, ελάχιστα ή και καθόλου γκολ, και θα τον κέρδιζε ο πιο τυχερός. Οι φιλοξενούμενοι χτύπησαν στο 88', όταν ο χρόνος για αντίδραση ήταν πια μηδαμινός.
Στο πρώτο ημίχρονο ένας θεατής που δεν υποστήριζε καμιά από τις δύο ομάδες μάλλον θα άλλαζε κανάλι. Η Leeds ναι μεν μπήκε πιο δυνατά στο πρώτο τέταρτο αλλά δεν απείλησε καθόλου σε αυτό το διάστημα, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι οι δύο από τις τρεις αξιόλογες φάσεις στο πρώτο 45λεπτο προήλθαν από δυνατές εκτελέσεις πλαγίων! Στο 17' εκτελεστής ήταν ο Ola Aina, με τον Igor Jesus να πιάνει την κεφαλιά και τον James Trafford (φετινό απόκτημα από τη Manchester City ο παλιός συμπαίκτης του Morgan Gibbs-White στην Κ21 της Αγγλίας που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ευρώπης το 2023) να αποκρούει εντυπωσιακά, ενώ στο 20' σε ανάλογη προσπάθεια του Ethan Ampadu o προωθημένος Jaka Bijol κέρδισε τη μάχη του αέρα και ο Jair Cunha απομάκρυνε με τον Matz Sels σε δύσκολη θέση. Από στημένη φάση προήλθε και η καλύτερη στιγμή του πρώτου μέρους, με τον James McAtee να γίνεται ο ίδιος κάτοχος της μπάλας μετά από κόρνερ που χτύπησε από δεξιά, να κάνει νέα σέντρα, ο Jair και ο Nikola Milenković να πηδάνε μαζί για την κεφαλιά και η μπάλα, με τον Σέρβο μάλλον να τη βρίσκει τελευταίος, να χτυπάει στη ρίζα του δεξιού δοκαριού του Trafford και τον Jesus να μην προλαβαίνει στο ριμπάουντ. Κατά τα άλλα, είχαμε στο 26' ένα γκολ του νεοφερμένου (από τη Fulham) και παλιού μας "αγαπημένου" λόγω Derby Harry Wilson, εμφανώς οφσάιντ από τη συρτή σέντρα του Jayden Bogle, και δύο κίτρινες κάρτες για πολύ σκληρά μαρκαρίσματα. Την πρώτη την πήρε ο Aina, που χτύπησε άγαρμπα τον James Justin αφού όμως είχαν τραβήξει τη δική του φανέλα, και τη δεύτερη ο Dominic Calvert-Lewin, που επιτέθηκε με τις τάπες στο καλάμι του McAtee. Και στις δύο ο Rob Jones (διαιτητής και του πρόσφατου φιλικού μας με τη Leverkusen) θεώρησε ότι η κίτρινη ήταν αρκετή τιμωρία, με τη διαφορά ότι το πρώτο μαρκάρισμα εξετάστηκε από τον VAR Craig Pawson, ενώ το δεύτερο, πιο επικίνδυνο κατά την άποψή μου, όχι.
Η Leeds άρχισε πάλι καλύτερα και στο δεύτερο μέρος, με τον Sels να μπλοκάρει δύσκολα ένα δεξί σουτ του Brenden Aaronson στο 47' και μια πολύ φιλόδοξη αλλά άστοχη απευθείας εκτέλεση φάουλ από πολύ πλάγια θέση από τον σπεσιαλίστα Anton Stach στο 53', αλλά και πάλι η Forest ήταν εκείνη που απείλησε περισσότερο, όταν μια όμορφη επίθεση στο 55' έφερε τη μπάλα δεξιά στον Aina, που σέντραρε με όλη του την άνεση και ο Jesus έπιασε ωραία σκαστή κεφαλιά που για λίγο δεν βρήκε τέρμα. Εκεί ο Glasner αποφάσισε να ρισκάρει, πηγαίνοντας τον δραστήριο και μαχητικό Βραζιλιάνο στα δεξιά (κάπως έξω από τα νερά του δηλαδή), να αποσύρει τον Dan Ndoye που χωρίς να κάνει το σούπερ παιχνίδι ανησυχούσε αρκετά τα βαριά στόπερ της Leeds και να ρίξει στη μάχη τον μάλλον ανέτοιμο ακόμα Chris Wood, που έδειξε ακριβώς αυτό όταν στο 65' πήρε μια υπέροχη κάθετη από τον Murillo, που τον έβγαλε στο ύψος της περιοχής και μάλιστα στον άξονα απέναντι στον Trafford, αλλά το πλασέ του ήταν δυσανάλογα άστοχο με την καλή του θέση. Ήταν η καλύτερη ευκαιρία που δημιούργησαν οι Reds στην επανάληψη.
O Farke από την πλευρά του δεν έβγαλε αλλά... έβαλε Ελβετό, τον Noah Okafor, και λίγο έλειψε να δικαιωθεί αμέσως, αφού η σέντρα του τελευταίου στο 70' σημάδεψε σωστά το κεφάλι του νεοφερμένου από τη Sassuolo Tarik Muharemović, υποχρεώνοντας τον Sels στην απόκρουση του ματς. Η κάρτα που κουβαλούσε ο Aina επέφερε λίγο αργότερα την αντικατάστασή του από τον Luca Netz με ταυτόχρονη μετατόπιση του εξαιρετικού Neco Williams στα δεξιά, ενώ και η τεχνική του McAtee (δεν ήταν κακός, τέτοια παιχνίδια μόνο καλό του κάνουν) έδωσε τη θέση της στα πνευμόνια του Xaver Schlager. O Αυστριακός μάλιστα στο 81', μάλλον... κατά λάθος αφού προσπαθούσε να γυρίσει με το κεφάλι στη μικρή περιοχή μια πολύ βαθιά σέντρα του Gibbs-White, ανησύχησε πολύ τον Trafford, που μπλόκαρε με πολύ μεγάλη δυσκολία και σε δύο δόσεις. Και στο 88' έγινε η ζημιά λόγω... διπλής ανοησίας, πρώτα του Milenković που έκανε ένα άτσαλο και εντελώς αχρείαστο φάουλ στον Stach κοντά στην αριστερή γωνία της μεγάλη περιοχής, και μετά του Sels που αιφνιδιάστηκε εντελώς από το χαμηλό χτύπημα του Γερμανού και δεν κατάφερε να φτάσει έγκαιρα στη δεξιά του γωνία, με το δεξί χέρι του να βρίσκει τη μπάλα και να τη στέλνει πιο μέσα. Η αλλαγή του Murillo με τον Arnaud Kalimuendo, λίγο αφότου ο MGW δεν είχε αφήσει τον Βραζιλιάνο να χτυπήσει ένα φάουλ σε πολύ καλή θέση για το αριστερό του πόδι, έγινε πολύ αργά, χρόνος δεν υπήρχε πια και η Forest ξεκίνησε τη χρονιά με το αριστερό.
Απολογισμός μηδέν λοιπόν στην πρεμιέρα, που σημαδεύτηκε από καταπληκτικό ντεμπούτο για δύο νεαρούς Έλληνες στην Premier League: τον Χρήστο Τζόλη που χθες ήταν Player of the Match στην άνετη επικράτηση με 3-0 της πρωταθλήτριας Arsenal στο Emirates επί της νεοφώτιστης Coventry και τον Κωνσταντή Τζολάκη που κατέβασε τα ρολά στη "βόμβα" που έσκασε σήμερα στο MKM Stadium, με μια άλλη νεοφερμένη στα σαλόνια, τη Hull, να ρίχνει νοκ άουτ με 2-0 τη Manchester United! (Κανένας... Τζολόπουλος μας βρίσκεται;) Η τρίτη της παρέας των καινούργιων, η Ipswich, τα πήγε επίσης πολύ καλά καταβάλλοντας στο γήπεδό της τη Sunderland (2-1), η Everton καθάρισε μάλλον εύκολα εντός την Crystal Palace (2-0) και η new-look Tottenham ξεκίνησε τη νέα σεζόν όσο απογοητευτικά τελείωσε και την προηγούμενη, με ήττα εκτός 3-0 από τη Brentford (που έχασε και πέναλτι!). Αύριο Κυριακή παίζουν Brighton-Aston Villa, Manchester City-Bournemouth και Newcastle-Liverpool και τη Δευτέρα Fulham-Chelsea.
Η Forest θα προσπαθήσει να πάρει μια άτυπη ρεβάνς από τη Leeds την Τρίτη (25/8), όταν οι δύο ομάδες θα ξανασυναντηθούν (με όποιες συνθέσεις...) στο City Ground για το League Cup, και στη συνέχεια θα επικεντρωθεί στο πολύ δύσκολο ματς που ακολουθεί για το πρωτάθλημα, το άλλο Σάββατο (29/8) στο Anfield με αντίπαλο τη Liverpool.
Forest: Sels, Jair Cunha, Milenković, Murillo (Kalimuendo 93'), Aina (Netz 74'), Sangaré, McAtee (Schlager 74'), Williams, Ndoye (Wood 62'), Gibbs-White, Igor Jesus (δεν έπαιξαν John Victor, Diomande, Hudson-Odoi, Domínguez, Abbott).
Leeds: Trafford, Rodon, Bijol, Muharemović, Bogle, Ampadu, Stach, Justin, Wilson (Okafor 66'), Aaronson (Longstaff 82'), Calvert-Lewin.
Σκόρερ: Stach 88'.
Διαιτητής: Rob Jones. Κίτρινες: Aina 18', Jair Cunha 52' - Calvert-Lewin 32'.
Θεατές: 30.739.
Oliver Glasner: "Ήταν ένας πολύ σφιχτός αγώνας, με ελάχιστες ευκαιρίες. Όλες οι ευκαιρίες ήταν από στατικές φάσεις. Ήταν ξεκάθαρο ότι είτε ένα γκολ θα έκρινε τον αγώνα, είτε θα τελείωνε 0-0. Δυστυχώς το πέτυχε η Leeds με την απευθείας εκτέλεση φάουλ του Stach. Ξέραμε ότι είναι καλός εκτελεστής, εξ ου και η απογοήτευσή μας. Στο δεύτερο ημίχρονο ήμασταν λίγο καλύτεροι, παίξαμε περισσότερο στο μισό των αντιπάλων μας χωρίς όμως να φτιάξουμε μεγάλες ευκαιρίες. Είχαμε δυο-τρεις περιπτώσεις όπου μπορούσαμε να σκοράρουμε, αλλά δεν το κάναμε. Η τύχη ήταν με το δικό τους μέρος. Όλοι έδωσαν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Οι παίκτες δούλεψαν πολύ σκληρά, έβγαλαν ένταση και ήθελαν τη νίκη. Γι' αυτό και κοιτάζω μπροστά με θετική σκέψη, αφού αυτό είναι το θεμέλιο για τα πάντα. Θα μάθουμε από αυτή την ήττα, είμαστε μόλις στην αρχή του ταξιδιού και δεν πρόκειται να χώσουμε το κεφάλι μας στο χώμα. Δυστυχώς σήμερα χάσαμε, αλλά είδα πολλά ενθαρρυντικά στοιχεία. Έτσι αποφασίσαμε να πορευτούμε κι έτσι θα συνεχίσουμε".
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.