Ποιος το περίμενε, όταν ξαναπατήσαμε το πόδι μας στην Premier League, ότι ένας από τους πιο αγαπημένους μας προρισμούς για εκτός έδρας αναμετρήσεις θα γινόταν... το Anfield; Διάβαζα την Παρασκευή, στα γνωστά στατιστικά της OPTA, ότι από την επιστροφή μας και μετά είμαστε η ομάδα με τις περισσότερες νίκες επί των "Κόκκινων" του Merseyside στο πρωτάθλημα (3). Και φτάσαμε φέτος να τη βγάζουμε καθαρή εκεί μέσα για τρίτη χρονιά, κι όμως να μην είμαστε ευχαριστημένοι αφού πήραμε τον πρώτο βαθμο στη σεζόν αλλά μπορούσαμε -και έπρεπε- να πετύχουμε την τρίτη σερί νίκη μας... Κυρία πρέσβειρα, μας κακομάθατε!

Φτάσαμε πιο κοντά από ποτέ στο να ξορκίσουμε την... κατάρα της απουσίας νίκης απέναντι στον Andoni Iraola (με τη Bournemouth είχε βρει το κουμπί μας για τα καλά), κι αυτός αναστέναζε με ανακούφιση που για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική τη σκαπούλαρε με ισοπαλία ενώ έπρεπε να χάσει (όπως και από τη Newcastle στην πρεμιέρα). Αλλά, δυστυχώς, (και) σε αυτή την ομάδα της Liverpool, που συνεχίζει να ψάχνεται ακόμα και μετά την αποπομπή του Arne Slot, υπάρχει άφθονη ατομική ποιότητα που μπορεί να τιμωρεί κάποια παιδιάστικα λάθη της αντίπαλης άμυνας. Γιατί αγαπάμε έως λατρεύουμε Murillo, αλλά ο παμπόνηρος Βάσκος είχε δει φυσικά ότι ο συνήθως θαυματουργός Βραζιλιάνος μας δεν έχει συνέλθει ακόμα τελείως από τον τραυματισμό που τον ταλαιπωρεί από την προηγούμενη κιόλας περίοδο κι έδωσε εντολή να "φορτωθεί" η πλευρά του. Ο Neco Williams έτρεξε πολύ για να τον καλύπτει, αλλά σε δύο φάσεις, από τις ελάχιστες που δημιούργησαν οι γηπεδούχοι σε όλο το ματς, δεχθήκαμε δύο φορές την ισοφάριση. Εμάς μας πρόδωσε πάλι το δοκάρι...

Λένε ότι η Liverpool είχε ελλείψεις. Σιγά τις ελλείψεις, ο Hugo Ekitiké, o Joe Gomez και ο Federico Chiesa, έτσι κι αλλιώς μάλλον κανείς τους δεν θα ξεκινούσε. Μάλλον πιο σοβαρή ήταν για μας η απουσία του Ibrahim Sangaré, που χτύπησε στην προπόνηση και δεν ήταν διαθέσιμος - παρ' όλο που ο Xaver Schlager που τον αντικατέστησε έκανε φανταστικό παιχνίδι, καλύπτοντας παντού χώρους και δίνοντάς μας την αίσθηση ότι πάντα ξέρει πού θα δώσει τη μπάλα πριν ακόμα την πάρει στα πόδια του. Μάλλον θα κατάπιαν τη γλώσσα τους όσοι τον έκριναν ευθύς εξαρχής "λίγο" για την Premier League. Όπως και τον Dan Ndoye, που όσο έπαιζε ήταν ο φόβος και ο τρόμος της αντίπαλης άμυνας. Υπήρχαν όμως κι άλλες ατομικές εμφανίσεις που μας εξέπληξαν ευχάριστα, εκτός φυσικά από του "συνήθους υπόπτου" Williams. O Jair Cunha προσαρμόζεται μέρα με τη μέρα στις ανάγκες του δυσκολότερου πρωταθλήματος στον κόσμο, όπως και ο James McAtee στον οποίο ο σύλλογος και ο (εορτάζων χθες, έκλεισε τα 52) Oliver Glasner δείχνουν να πιστεύουν πολύ (Παίκτης του Αγώνα βγήκε ο μικρός), ο Liam Delap στο ντεμπούτο του κατάφερε να τον νιώσουν αρκετά οι αντίπαλοι, ο Igor Jesus άδικα συγκεντρώνει πάνω του τη γκρίνια της κερκίδας γιατί δεν σκοράρει ενώ κάνει ένα σωρό δουλειές από τη σέντρα και κάτω. Από την άλλη, για να μην ξεχνιόμαστε, περιμένουμε όπως είπαμε τον Murillo να επανέλθει στα γνωστά του στάνταρ, ο Ola Aina δείχνει να ζορίζεται ακόμα από το 3-4-2-1 αλλά δεν τον φοβάμαι (ίσως να αγχώνεται και από το γεγονός ότι ψάχνουμε για δεξί μπακ-χαφ), ο Nikola Milenković πρέπει επιτέλους να κόψει την κακή συνήθεια να απλώνει το χέρι όταν τον περνάει ο αντίπαλος και να παραχωρεί φάουλ σε πολύ επικίνδυνα σημεία, και φυσικά θα θέλαμε μεγαλύτερη συνεισφορά από τον κάπτεν Morgan Gibbs-White σε τόσο μεγάλα ματς. (Να σημειώσω εδώ πως η ένταξη των Delap και Yates στην αποστολή άφησε εκτός τους Arnaud Kalimuendo και Omari Hutchinson, πυροδοτώντας φυσικά κάποιες φήμες για το μέλλον τους στην ομάδα.)

Φορώντας τη νέα τους γαλάζια εμφάνιση (με λευκό όμως σορτσάκι και κάλτσες και όχι σκούρο μπλε όπως είναι το κανονικό, παραπέμπαμε αρκετά σε... Manchester City), οι Reds τίμησαν φυσικά με το χειροκρότημά τους και τα μαύρα περιβραχιόνιά τους τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ παίκτη και τζέντλεμαν αντίπαλο Kevin Keegan που έφυγε από τη ζωή λίγο πριν ξεκινήσει η σεζόν, και φρόντισαν με το "καλημέρα" να δείξουν ότι κάθε άλλο παρά είχαν πάει στο Anfield για να κάθονται πίσω από τη μπάλα και να περιμένουν. Ο Glasner έκανε μια πονηριά που ναι μεν "ξεβόλεψε" τον Gibbs-White, αλλά προκάλεσε ατέλειωτους πονοκεφάλους στον (καλό επιθετικό, αλλά αμυντικά ευάλωτο) Jeremie Frimpong: έστειλε τον αρχηγό δεξιά και έβαλε αριστερά τον Ndoye, που στο πρώτο ημίχρονο προέκυψε απόλυτος πρωταγωνιστής. Αφού στο 7' χρειάστηκε ένα φοβερό τάκλιν του Williams στα πόδια του Cody Gakpo μετά από ωραία κάθετη του Dominik Szoboszlai, στο 11' ο Ελβετός στο δεύτερο δοκάρι έπιασε την κεφαλιά από την όμορφη σέντρα του Aina και ο Jesus χρειαζόταν μια απλή προβολή για να νικήσει τον εξερχόμενο Alisson, όμως πετάχτηκε σαν από μηχανής θεός, που έλεγαν οι παλιοί, ο νεοφερμένος Jérémy Jacquet και του πήρε τη μπουκιά από το στόμα, διώχνοντας σε κόρνερ. Στο 19' ο Ndoye βρέθηκε πάλι στην ίδια θέση στη σέντρα του McAtee και έπιασε ο ίδιος αυτή τη φορά την κεφαλιά, που πέρασε σχεδόν παράλληλα στο τέρμα και έφυγε λίγο έξω, αλλά στο 24' άνοιξε το σκορ. Πάνω που είχε αρχίσει να βρέχει, ο Matz Sels απομάκρυνε τη μπάλα από την περιοχή μας και κατάφερε να βρει στην πλάτη της άμυνας (αλλά καλυπτόμενο) τον Jesus. Ο Βραζιλιάνος κοντρόλαρε, άφησε στον Gibbs-White που ερχόταν, αυτός άνοιξε αριστερά του στον Dan και ο παίκτης που "απειλεί" ότι μετά από ένα πολύ επιτυχημένο Μουντιάλ φέτος θα είναι η χρονιά του με ωραίο αριστερό διαγώνιο σουτ ανάγκασε τον Alisson να μαζέψει τη μπάλα για πρώτη φορά από τα δίχτυα του. 

Ο Ndoye βρέθηκε και στην άλλη άκρη μιας πολύ ωραίας κάθετης του McAtee στο 27' και έκανε το κοντρόλ που τον απάλλαξε από τον Virgil van Dijk και τον έφερε αντιμέτωπο με τον Alisson, με τον Ολλανδό να τον τραβάει, κάτι που περιέργως ο ρεφ Sam Barrott και ο VAR Michael Oliver πέρασαν στο ντούκου, ενώ υπήρχε ξεκάθαρη παράβαση που θα μπορούσε να αποφέρει μέχρι και κόκκινη κάρτα ως φάουλ σε παίκτη που βρίσκεται σε προφανή θέση για γκολ (μετά από το ριπλέι οι αμφιβολίες μας αν ήταν φάουλ ή όχι μειώθηκαν ακόμα περισσότερο). Αντ' αυτού, πέντε λεπτά αργότερα δεχθήκαμε γκολ από την ανύπαρκτη ως τότε Liverpool, αλλά ευτυχώς μας χαμογέλασε η τύχη. Ο Milenković έχασε αδικαιολόγητα τη μπάλα σε σούπερ επικίνδυνο σημείο εκτός περιοχής και οι γηπεδούχοι τροφοδότησαν τον ως συνήθως προωθημένο Frimpong, που άνοιξε δεξιά στον Florian Wirtz και ο Γερμανός νίκησε τον Sels, επίσης με διαγώνιο σουτ. Βεβαίως ο Oliver δεν μπορούσε να μη δει ότι ο Frimpong ερχόταν από θέση οφσάιντ όταν έγινε αποδέκτης της μπάλας και το γκολ ορθώς ακυρώθηκε. Μέχρι την ανάπαυλα είχαμε επίσης μια εντυπωσιακή απόκρουση του Sels σε κεφαλιά του Wirtz από σέντρα του Gakpo στο 39', ένα ωραίο σουτ του Victor Muñoz που έφυγε λίγο άουτ από το δεξί "Γ" του Βέλγου στο 45' και στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων την ευκαιρία του αγώνα: από πανέμορφη "σαραντάρα" μπαλιά του Murillo o Aina με "βραζιλιάνικη" ντρίμπλα άδειασε (ευγενικά το λέω) τον Muñoz και την κατάλληλη στιγμή γύρισε στο πέναλτι στον Jesus που σούταρε, αλλά ο Alisson απέκρουσε όσο χρειαζόταν για να πάει η μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι και στη συνέχεια κόρνερ, με τον συμπατριώτη του να τραβάει τα μαλλιά του...

Το δεύτερο μέρος άρχισε με μία ακόμα σωτήρια επέμβαση του Williams πάνω στον Wirtz (48'), αλλά το... σόου Ndoye συνεχίστηκε στο 55', με τον Ελβετό να βγαίνει τετ α τετ μετά από λάθος του Jacquet από πλάγια αριστερά, να βγάζει μια ωραία συρτή σέντρα που πέρασε από τον Alisson αλλά να μην υπάρχει κανείς να την εκμεταλλευτεί! Μιλάμε για ειρωνεία της τύχης, αφού πέντε λεπτά αργότερα ο Gakpo, ο μόνος που κάπως προσπαθούσε από τη Liverpool, με ένα σπάσιμο της μέσης ξέφυγε από τον Williams, άφησε πίσω τον Murillo, έκανε την ίδια ακριβώς σέντρα που πέρασε από τον Sels αλλά στο δεύτερο δοκάρι ο Alexander Isak, ο "αόρατος άνθρωπος" μέχρι εκείνη τη στιγμή, κατάφερε να φτάσει στη μπάλα πριν από τον Cunha και να σκοράρει σε άδειο τέρμα. Ψυχρολουσία, στην οποία ο Glasner αντέδρασε με τρόπο που δεν θα περίμενε κανείς: έβγαλε τον καλύτερό του παίκτη (Ndoye) και έδωσε στον Delap τα πρώτα λεπτά συμμετοχής. Και τι έκανε αυτός στην πρώτη του επαφή με τη μπάλα (68'); Κέρδισε έξυπνα ένα πλάγιο, το χτύπησε ο ίδιος αστραπιαία πάνω που ο Williams έκανε το overlap, ο Ουαλός βγήκε απέναντι στον Alisson και ο γκολκίπερ της Liverpool με το δεξί του χέρι τού έπιασε το αριστερό του πόδι πάνω που τον πλάσαρε. Η μπάλα έφυγε έξω, αλλά Barrott και Oliver δεν είχαν καμιά αμφιβολία: πέναλτι, το οποίο αρχικά πήγε να χτυπήσει ο McAtee αλλά τελικά άφησε τη μπάλα στον Gibbs-White (τελευταία μόδα είναι αυτή για να μπερδεύεται ο τερματοφύλακας; Το έχω ξαναδεί...). Ο αρχηγός έστειλε τον Alisson στη λάθος γωνία και το 1-2 ήταν γεγονός. 

Τον Iraola τον έζωσαν τα φίδια. Και στη Bournemouth, αν θυμάμαι καλά, είχε ξεκινήσει με καμιά δεκαριά αγώνες χωρίς νίκη, όμως άλλη η υπομονή εκεί στο νότο κι άλλη στο Merseyside... Έκανε λοιπόν τριπλή αλλαγή, θυσιάζοντας τον Gakpo και ρίχνοντας φρέσκα πόδια στην ήδη φορτωμένη δεξιά του πλευρά (Rio Ngumoha), μετακινώντας σε θέση άτυπου δεξιού μπακ τον Szoboszlai (επίσης οι Ryan Gravenberch και Κώστας Τσιμίκας πήραν τις θέσεις των Frimpong και Milos Kerkez). Πέρασαν μόλις έξι λεπτά και έκλεισε τις αλλαγές του, με τον δανεικό από τη Barcelona Ronald Araújo και τον νεαρό Treymaurice Nyoni αντί του Jacquet και του απελπιστικά υστερήσαντος Alexis Mac Allister. Τι κέρδισε; Μόνο μία φάση σε open play, κι αυτή δυστυχώς του έφτανε. Στο 82' ο Wirtz με ωραία κάθετη βρήκε στην περιοχή τον Muñoz, με τον Murillo κολλημένο στην πλάτη του. Ο καλός Murillo θα είχε καθαρίσει εύκολα, αλλά ο μη 100% έτοιμος άφησε τον νεοφερμένο από την Osasuna Ισπανό να τον αποφύγει και με δυνατό δεξί σουτ να εκελέσει τον Sels. Μάλιστα η μπάλα βρήκε και στο πόδι του Murillo και πήγε στο κάτω μέρος του οριζόντιου δοκαριού και μέσα, ενώ χωρίς την κόντρα ίσως να έφευγε και ψηλά. Αν έχεις τύχη διάβαινε, που λένε...

Η συνέχεια ανήκε σχεδόν ολοκληρωτικά στη Liverpool, που πίεσε για το τρίτο γκολ, αλλά παρά λίγο.. να το φάει όταν δευτερόλεπτα μετά το 2-2 ο Delap ελευθερώθηκε αριστερά στην περιοχή της και μόλις που πρόλαβε ο Araújo  να τον κοντράρει πάνω στο σουτ. Η Liverpool προσπαθούσε μάλλον ανορθόδοξα και βιαστικά, με συνέπεια η μόνη της καλή στιγμή να προέλθει από ένα χαζό φάουλ του Milenković στον Gravenberch σε πολύ επικίνδυνο σημείο (86'). Φαντάζομαι το μυαλό όλων μας πήγε στο γκολ της Leeds πριν από μία εβδομάδα, αλλά ο Ούγγρος μαέστρος ευτυχώς για μας έστειλε στην εκτέλεσή του τη μπάλα άουτ, πολύ κοντά όμως στο αριστερό δοκάρι του Sels. Ο Glasner φρέσκαρε την ομάδα και κέρδισε χρόνο όσο μπορούσε με τον Luca Netz στη θέση του Aina (μέχρι να αποκτηθεί άλλος δεξιός μπακ μάλλον θα το βλέπουμε συνέχεια, ιδιαίτερα όσο ο Ola παίρνει κάρτες) και τους Nico Domínguez και Callum Hudson-Odoi αντί των McAtee και Jesus. 

Ο αγώνας μας με τη Liverpool ήταν ο πρώτος στο σημερινό πρόγραμμα της 2ης αγωνιστικής, που συνεχίστηκε το απόγευμα με τα ματς Bournemouth-Everton 1-1 και Coventry-Hull 0-1 (στη φάση του αγώνα ο Κωνσταντής Τζολάκης νίκησε με μεγάλη απόκρουση τον Taiwo Awoniyi) και το βράδυ η επόμενη αντίπαλός μας (το Σάββατο στο City Ground) Tottenham αντιμετώπιζε εντός τη Newcastle. Αύριο παίζουν Chelsea-Brighton, Leeds-Brentford, Sunderland-Fulham και Manchester United-Ipswich και τη Δευτέρα Aston Villa-Arsenal στο ντέρμπι των Ευρωπαίων. Η αυλαία είχε ανοίξει χθες βράδυ, με το θριαμβευτικό πέρασμα της Manchester City από το Λονδίνο απέναντι στην Crystal Palace (1-4).

Liverpool: Alisson, Frimpong (Gravenbergh 71'), Jacquet (Araújo 77'), van Dijk, Kerkez (Τσιμίκας 71'), Szoboszlai, Mac Allister (Nyoni 77'), Gakpo (Ngumoha 71'), Wirtz, Muñoz, Isak.
Forest: Sels, Jair Cunha, Milenković, Murillo, Aina (Netz 86'), Schlager, McAtee (Domínguez 92'), Williams, Gibbs-White, Ndoye (Delap 66'), Igor Jesus (Hudson-Odoi 92') (δεν έπαιξαν John Victor, Diomande, Wood, Yates, Abbott).
Σκόρερς: Isak 60', Muñoz 82' - Ndoye 24', Gibbs-White 70' (πέναλτι).
Διαιτητής: Sam Barrott. Κίτρινες: Muñoz 54', Wirtz 58', Alisson 69', Araújo 79' - Igor Jesus 44', Aina 50'.
Θεατές: 60.415 (Forest: 3.050 περίπου).

Oliver Glasner: "Είμαστε όλοι απογοητευμένοι, γιατί πιστεύουμε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει κάτι παραπάνω. Θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει τη νίκη, αλλά από την άλλη αυτό δείχνει πόσο καλά έπαιξε η ομάδα και πόσο καλά απέδωσαν οι παίκτες μας. Προηγηθήκαμε δύο φορές, δημιουργήσαμε τόσες ευκαιρίες, όμως δεχθήκαμε και δύο γκολ πάνω κάτω από την ίδια πλευρά, με το ίδιο λάθος να γίνεται δύο φορές (σ.σ. έσφαξε με το γάντι τον Murillo, δεν ακούστηκε και τόσο καλά αυτό). Στην κατάσταση που βρισκόμαστε τώρα, μπορώ να δω ξεκάθαρα ότι δεν είναι τα πάντα τακτοποιημένα στο 100%. Φυσικά εδώ στο Anfield όλες οι ομάδες κάποια στιγμή κουράζονται, κάνουν ένα λαθάκι και τιμωρούνται. Όμως η αντίδρασή μας ήταν καλή, μετά την πρώτη ισοφάριση βγήκαμε πάλι μπροστά και κερδίσαμε το πέναλτι. Αυτό μου άρεσε πολύ, και δίνω συγχαρητήρια στους παίκτες. Αυτή η απόφαση θα βοηθήσει να μεγαλώσει η πίστη στην ομάδα και στον τρόπο που θέλουμε να παίζουμε. Κι αυτό νομίζω πως είναι πιο σημαντικό κι από τον βαθμό που πήραμε σήμερα. Ήταν σε όλους φανερά τα πράγματα που λέμε και πάνω στα οποία κάνουμε προπόνηση. Λειτουργούν παντού. Όταν λειτουργούν στο Anfield, λειτουργούν παντού. Μπράβο στους παίκτες γιατί είχαν κι αυτοί τις ίδιες απορίες που είχαν όλοι: με νεό προπονητή ήρθαν δύο συνεχόμενες ήττες, αλλά εκείνοι παρέμειναν θετικοί και συγκεντρωμένοι στο πλάνο. Δεν είναι εύκολο, αλλά δείχνει τι χαρακτήρα έχουν αυτοί οι παίκτες. Η ανταμοιβή μας ήταν μικρή αφού κερδίσαμε μόνο έναν πόντο, αλλά πολύ σύντομα θα πάρουμε και μεγάλες".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.