
Εντάξει, προσπαθεί η ομάδα να συνηθίσει σε μια νέα κατάσταση (αποχώρηση Elliot Anderson, νέος προπονητής, νέο σύστημα), έχει δείξει ότι έχει δυσκολίες στη δημιουργία και το γκολ, αλλά μη δουλευόμαστε κιόλας... Επειδή η Tottenham έχει ρίξει στην αγορά σχεδόν 400 εκατομμύρια λίρες για να πάρει ένα σωρό παίκτες και να ξεφορτωθεί άλλους τόσους και επειδή ο Roberto De Zerbi θεωρείται μέγας και τρανός προπονητής, ε, μη μας στερείτε κι εμάς την πρώτη μας νίκη με το έτσι θέλω για να πετάξετε στους Λονδρέζους σωσίβιο να σωθούν σε ένα ελεεινό ξεκίνημα όπου δε μπορούν να βρουν τέρμα ούτε με αίτηση...
Όποιος κοιτάξει κάπως αφηρημένα τα στατιστικά του αγώνα, βλέπει το τελικό 0-0, βλέπει τα 2-10 κόρνερ, βλέπει και το 41-59% στην κατοχή μπάλας και προφανώς πιστεύει ότι φτηνά τη γλιτώσαμε, αφού δεν πάει λίγο παρακάτω να δει τις ΜΗΔΕΝ προσπάθειες εντός εστίας στις 12 συνολικά για τους σημερινούς πλούσιους φιλοξενούμενούς μας, που δεν λένε να ανακάμψουν από την περσινή απαράδεκτη χρονιά. Ναι, δώσαμε πολλά κόρνερ, αλλά δεν κινδυνέψαμε ούτε σε ένα! Ναι, δεν βγάλαμε μάτια με την απόδοσή μας, πουλήσαμε αρκετές φορές τη μπάλα προσπαθώντας να την κυκλοφορήσουμε σωστά, αλλά αν εξαιρέσουμε μια φάση όπου ο Omar Marmoush επιβεβαίωσε την κακή του σχέση με το γκολ, τους ανησυχήσαμε περισσότερο απ' όσο εκείνοι εμάς, κι όταν ήρθε η ώρα να πιέσουμε εμείς χρειάστηκε σε δύο περιπτώσεις... έξωθεν βοήθεια για να μη συνεχιστεί η μουρμούρα στο στρατόπεδο των Spurs...
Για τον Craig Pawson τα έχουμε πει πολλές φορές, κανείς δεν περιμένει πολλά πράγματα απ' αυτόν. Η φάση στο τέλος του ματς, όπου ο Mykhailo Mudryk πάει να αποφύγει τον Daniel Muñoz, πέφτει μόνος του και κερδίζει φάουλ σε επικίνδυνη θέση αντί να φάει κίτρινη για θέατρο ενώ ο Κολομβιανός δεν τον έχει αγγίξει καν, δείχνει τις "τεράστιες" δυνατότητές του. Ο VAR Peter Bankes, όμως, είναι υποτίθεται διεθνής διαιτητής Elite εδώ και χρόνια. Ας πάρουμε την πρώτη φάση, αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία επάνω. Στο 66' ο James McAtee, για άλλη μια φορά εξαιρετικός (η έκπληξη είναι: ΚΑΙ στα αμυντικά του καθήκοντα), κάνει ένα ωραίο άνοιγμα στον Morgan Gibbs-White, που φτάνει από πλάγια δεξιά απέναντι από τον Antonín Kinský. Στο πλασέ του MGW ο Τσέχος γκολκίπερ βρίσκει λίγο τη μπάλα, που παίρνει ύψος, πάνω στη γραμμή ο Sandro Tonali προσπαθεί να διώξει αλλά κάνει ένα μεγαλοπρεπές... τσάμικο μπερδεύοντας και τον Jan Paul van Hecke που ερχόταν να βοηθήσει, ο Ιταλός ξανασηκώνει το πόδι και βρίσκει τη μπάλα μαζί με το... κεφάλι του Neco Williams που τη σπρώχνει μέσα από τη γραμμή. Πανευτυχής ο ατρόμητος Ουαλός πιστεύει ότι θα γιορτάσει με τον καλύτερο τρόπο την υπογραφή του νέου συμβολαίου του, που τον κρατάει κοντά μας ως το καλοκαίρι του 2030. Μετά από λίγο, και ενώ κανείς από την Tottenham δεν είχε διαμαρτυρηθεί, με κατάπληξη διαπιστώνουμε ότι υπάρχει έλεγχος VAR για χέρι του Neco! Το είδαμε, το ξαναείδαμε, χέρι δεν είδαμε πουθενά καθώς μάλιστα το κεφάλι του Williams καλυπτόταν από το πόδι του Tonali, αλλά όχι, ο Bankes ήταν υπερσίγουρος και δεν κάλεσε καν τον ρεφ να το δει! Σιγά μη χαλούσε ο Pawson τη ζαχαρένια του. Έκανε το σήμα με το τετράγωνο και ανακοίνωσε από μικροφώνου τον λόγο που ακύρωνε το γκολ, υπό το βλέμμα του Williams που δεν μπορούσε να το χωνέψει: "Ούτε για μια στιγμή δεν πίστεψα ότι χτύπησε στο χέρι μου. Έκανα την κεφαλιά ανάμεσα στα χέρια μου", έλεγε αργότερα σκασμένος.
Σα να μην έφτανε αυτό, μόλλις έξι λεπτά αργότερα (λιγότερα εδώ που τα λέμε, αφού το παιχνίδι διακόπηκε λόγω ελέγχου), ο Gibbs-White κάνει μια εξαιρετική σέντρα από δεξιά, ταμάμ για το κεφάλι του Igor Jesus. Ο Βραζιλιάνος σηκώνεται και... νιώθει ένα χέρι να τον γαντζώνει από το λαιμό. Το χέρι ανήκει στον Rodrigo Bentancur, για τον οποίο ο εκφωνητής του αγώνα μας έπρηξε πόσο καλός ήταν ενώ έκανε το ένα φάουλ μετά το άλλο, χωρίς μάλιστα να χρεωθεί με καμιά από τις (μόλις) δύο κίτρινες που έδειξε ο Pawson στην ομάδα του. Ο Jesus αποτυγχάνει να έρθει σε επαφή με τη μπάλα και η ευκαιρία χάνεται! Εδώ ο κύριος Bankes κατάπιε το μικροφωνάκι του, δεν είπε κουβέντα στον διαιτητή, "καπάκι" έπεσε το ριπλέι που τον εξέθετε ανεπανόρθωτα (οι Άγγλοι σ' αυτά είναι ανελέητοι, σιγά μην του χαρίζονταν) κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...
Το ξαναλέω: δεν έθελξε ούτε αυτή τη φορά με τη μπάλα που έπαιξε η Forest, που για πρώτη φορά είχε στην αρχική της ενδεκάδα τον Liam Delap, ο οποίος έδωσε πολλές μάχες όσο έπαιξε και πέρασε και κάποιες πολύ καλές μπαλιές. Όπως ήδη θα καταλάβατε, την πρώτη του εμφάνιση με τη φανέλα της Forest έκανε ως αλλαγή και ο Muñoz, ενώ ντεμπούτο στην Premier League στις καθυστερήσεις έκανε και ο Ousmane Diomande, που αντικατέστησε τον Murillo, αφού ο εύθραυστος Βραζιλιάνος σέντερ μπακ μάς ανησύχησε για άλη μια φορά ζητώντας επιτακτικά αλλαγή. Αν θέλουμε να βρούμε κάποια θετικά στοιχεία εκτός από τον έναν βαθμό που προφανώς δεν μας φτάνει τηρουμένων των αναλογιών, είναι σίγουρα το πρώτο φετινό μας clean sheet (ειδικά στο πρώτο ημίχρονο έχουμε 3/3 στο "μηδέν" στην άμυνα στο πρωτάθλημα), αλλά και κάποιες καλές ατομικές αποδόσεις όπως του McAtee, του Williams, του Delap, του Gibbs-White του δεύτερου μέρους και φυσικά του αεικίνητου και Player of the Match Xaver Schlager, όπως και τις καλές αυτή τη φορά συνεργασίες των στόπερ μας. Αλλά δυστυχώς η ομάδα ούτε αυτή τη φορά ξεπέρασε την αδυναμία της να δημιουργεί και να τελειώνει φάσεις, απέναντι μάλιστα σε μια άμυνα με πολλά θέματα, που στα δύο πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος δέχθηκε πέντε γκολ.
Η Tottenham μπήκε, θαρρείς, στο ματς για να ξορκίσει νωρίς την επιθετική αφλογιστία της, κέρδισε στο πρώτο δεκάλεπτο πέντε κόρνερ (τα τέσσερα συνεχόμενα), αλλά δεν απείλησε ούτε κατά διάνοια. Μάλλον καρδιοχτύπησε η ίδια περισσότερο, όταν στο πρώτο δικό μας στο 12' ο McAtee εκτέλεσε από δεξιά, ο Williams έπιασε κεφαλιά μετά την αρχική απομάκρυνση της άμυνας και ο Murillo σούταρε απευθείας με το αριστερό, χωρίς να αστοχήσει και πολύ. Ή στο 14', με μια ωραία αντεπίθεση που εκδήλωσαν Gibbs-White και Delap αλλά ο McAtee επέλεξε να σουτάρει από μακριά και χωρίς ιδιαίτερη δύναμη, για να μπλοκάρει εύκολα ο Kinský. Στο 17' οι Spurs είχαν την πιο απειλητική τους φάση σε όλο το ματς, όταν σε μπροστινή μπαλιά του Pedro Porro η τροχιά της μπάλας ξεγέλασε τον Williams με αποτέλεσμα να βγει ο Marmoush στον άξονα απέναντι στον Matz Sels (που συμπλήρωνε 100 εμφανίσεις με τη φανέλα της Forest) και να δείξει γιατί... τον ξεφορτώθηκε η Manchester City, πλασάροντας άουτ. Το πρώτο ημίχρονο ήταν γενικά πολύ βαρετό, με δύο μόλις φάσεις ακόμα, στο 26' με το σουτ στα ύψη του MGW σε καλό σημείο αλλά με ελάχιστο χώρο και στο 31' με ένα μακρινό σουτ του προωθημένου Jair Cunha που έφυγε ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Η τελευταία σκηνή παίχτηκε στο 43', με την καταπληκτική μπαλιά του Delap στον Gibbs-White που δεν φάνηκε ψύχραιμος και νικήθηκε από τον Kinský. Ο βοηθός βιάστηκε να σηκώσει για οφσάιντ, αλλά αν είχε μπει το γκολ δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι το VAR θα τον είχε δικαιώσει...
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με το ίδιο ρεφρέν. Η Tottenham προσπαθούσε με τις πλαγιοκοπήσεις του Mathys Tel και του νεοφερμένου, επίσης από τη City, Sávio (είναι αυτός που ξέραμε ως Savinho και αποφάσισε να... μεγαλώσει), αλλά χωρίς ιδιαίτερη προκοπή. Μόνο σε ένα κόρνερ του τελευταίου ανησυχήσαμε λίγο, αφού ο Micky van de Ven πρόλαβε την έξοδο του Sels αλλά αστόχησε στην κεφαλιά του. Ο Oliver Glasner αποφάσισε να αλλάξει κάποια πράγματα και απέσυρε τους -όχι συγκλονιστικούς- Ola Aina και Dan Ndoye και να περάσει στο παιχνίδι τους Muñoz και Jesus. Παρά τη σχεδόν άμεση απάντηση του De Zerbi (Andrew Robertson και Mohammed Kudus αντί Destiny Udogie και Sávio) η Forest έγινε αμέσως πιο επιθετική και ξεκίνησε ένα εικοσάλεπτο φοβερής πίεσης, με αποκορύφωμα τις δύο φάσεις που περιγράψαμε προηγουμένως και την Tottenham να βγαίνει μπροστά μόνο μία φορά, στο 71', όταν με όλη τη Forest στα καρέ του ο Kinský μπλόκαρε και με βολέ βρήκε τον Marmoush, που απέφυγε εύκολα τον McAtee (ναι, έτρεξε μισό γήπεδο για να τον σταματήσει) και σούταρε στα πουλιά, αδιαφορώντας για τον Kudus που περίμενε τη μπάλα μόνος. Έγιναν κι άλλες αλλαγές (ο κουρασμένος Delap έδωσε τη θέση του στον Chris Wood) και σιγά σιγά οι Spurs άρχισαν να ανακάμπτουν, με αποτέλεσμα κυρίως την άστοχη κεφαλιά του "κακού μας δαίμονα" Dominic Solanke σε σέντρα του Kudus. Το τελευταίο σφύριγμα του Pawson βρήκε τους φιλοξενούμενους μάλλον πιο ευχαριστημένους από την ισοπαλία... "Πολύ ικανοποιημένος" δήλωσε άλλωστε ο De Zerbi!
Με προίκα δύο βαθμούς σε τρεις αγώνες και πολύ κοντά στην επικίνδυνη ζώνη, η Forest θα πάει το άλλο Σάββατο στο Birmingham για να αντιμετωπίσει την Aston Villa, που ούτε αυτή κατάφερε απόψε να νικήσει τον Κωνσταντή Τζολάκη και τη Hull και έφυγε τουλάχιστον με τον πρώτο της βαθμό από το MKM Stadium (0-0). Μέχρι αυτή τη στιγμή, η μόνη ομάδα της Premier League με την απόλυτη συγκομιδή βαθμών είναι η Manchester City, που κατέβαλε δύσκολα στην έδρα της τη νεοφώτιστη Coventry (1-0). Κατά τα άλλα η 3η αγωνιστική μέχρι στιγμής είναι φεστιβάλ ισοπαλίας (Newcastle-Bournemouth 2-2, Brentford-Sunderland 1-1, Brighton-Leeds 1-1) και μόνο η Liverpool και η Crystal Palace, που επικράτησαν εκτός έδρας αντίστοιχα της Ipswich (2-0) και της Fulham (3-2) σημείωσαν τις πρώτες τους νίκες. Αύριο υπάρχει το ντέρμπι του Λονδίνου ανάμεσα σε Chelsea και Arsenal, με αμφότερες να πηγαίνουν για το δικό τους 3/3, και η Everton θα υποδεχθεί τη Manchester United.
Forest: Sels, Jair Cunha, Milenković, Murillo (Diomande 90'), Aina (Muñoz 59'), Schlager, McAtee, Williams, Ndoye (Igor Jesus 59'), Gibbs-White, Delap (Wood 74').
Tottenham: Kinský, Porro, van Hecke, van de Ven, Udogie (Robertson 61'), Bentancur, Tonali, Sávio (Kudus 61'), Gallagher (Fernandes 83'), Tel (Mudryk 74'), Marmoush (Solanke 84').
Διαιτητής: Craig Pawson. Κίτρινες: Milenković 52', McAtee 78' - Udogie 45+1', Fernandes 84'.
Θεατές: 30.686.
Oliver Glasner: "Σήμερα αμυνθήκαμε καλά, όμως χάναμε τη μπάλα πολύ εύκολα. Σε ορισμένες περιπτώσεις ήμασταν πολύ απρόσεκτοι και δεν μπορούσαμε να απαλλαγούμε από την πίεση. Κάθε αγώνας της Premier League είναι θέμα μομέντουμ. Εκείνοι είχαν πολλές στατικές φάσεις στα πρώτα λεπτά, μετά όμως εμείς τα πήγαμε πολύ καλύτερα. Είχαμε και μια περίοδο μεγάλης κυριαρχίας. Γενικά νιώθω λιγάκι απογοητευμένος, αλλά όσα είδα μου δίνουν μεγάλη αυτοπεποίθηση. Το γκολ του Williams το είδα από πέντε-έξι διαφορετικές γωνίες λήψης και μόνο από μία απλώς μαντεύεις ότι η μπάλα άγγιξε το μπράτσο γιατί κουνιέται λίγο η φανέλα, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι από τη μπάλα ή την παρέμβαση του Tonali πάνω στη γραμμή. Νομίζω ότι ο VAR δεν παρεμβαίνει όταν απλώς μαντεύει. Δεν ήταν κάτι εντελώς ξεκάθαρο. Σε ένα μίτινγκ που κάναμε πριν την έναρξη της σεζόν, μας είπαν ότι το όριο για να παρέμβει ο VAR ανέβηκε ακόμα περισσότερο φέτος. Οπότε για μένα αυτή η παρέμβαση ήταν λάθος. Το είπα και στον διαιτητή μετά τον αγώνα ότι έπρεπε να μετρήσει. Αν δεν είσαι 100% βέβαιος, παραμένεις στην απόφαση του διαιτητή μέσα στο γήπεδο".
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.