Πριν γράψω οτιδήποτε άλλο, να εξηγηθώ: σήμερα η Forest δεν άξιζε τη νίκη. Γιατί φάνηκε να πιστεύει ότι όπως η Coventry είχε σκορπίσει στους πέντε ανέμους στα προηγούμενα παιχνίδια της, έτσι θα συνέβαινε και σήμερα, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από μέρους μας. Έτσι φτάσαμε στην "καθιερωμένη", πλέον, τα τελευταία χρόνια ήττα από ουραγό ή νεοφώτιστη ομάδα στο City Ground (πέρσι μάλιστα και τα δύο, χάσαμε και από West Ham όταν ήταν τελευταία και χωρίς βαθμό και από Sunderland), μια συνήθεια που πρέπει οπωσδήποτε να πεταχτεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας όσο γίνεται πιο γρήγορα. 

Από κει και πέρα όμως, άξιζε η Coventry, που παρατάχθηκε χωρίς τον Taiwo Awoniyi (αποβλήθηκε, όχι δίκαια κατά την άποψή μου, στον αγώνα με τη Brighton και έχασε την επιστροφή που σίγουρα θα ήταν περίπου θριαμβευτική) τη νίκη; ΟΧΙ. Μετά την περσινή ήττα από τη West Ham έγραφα για δίκαιο αποτέλεσμα και μύτες που είχαν σηκωθεί από πλευράς μας. Το σημερινό ματς ήταν εντελώς διαφoρετικό. Οι φιλοξενούμενοι επωφελήθηκαν από μια τραγική αντίδραση της άμυνάς μας σε... βαθιά μπαλιά τερματοφύλακα και πέτυχαν το γκολ που τους έδωσε την πρώτη τους νίκη (τους πρώτους τους βαθμούς μάλιστα, μέχρι σήμερα είχαν μόνο ήττες χωρίς να σκοράρουν), χωρίς να μας απειλήσουν ποτέ άλλοτε σοβαρά παρ' όλο που βρέθηκαν αρκετές φορές στα καρέ μας. Εμείς κάναμε επιθέσεις και βρίσκαμε σε κάθε μια απ' αυτές τουλάχιστον οκτώ παίκτες μέσα στην περιοχή, να ρίχνουν τα κορμιά τους μπροστά στη μπάλα για να μην περνάνε τα σουτ μας. Αλλά συνέβη και κάτι άλλο. Σε κάθε δική μας επαφή οι παίκτες του Frank Lampard έπεφταν πανεύκολα στο χορτάρι και ο Jarred Gillett αμέσως έβαζε τη σφυρίχτρα στο στόμα. Γινόταν το αντίθετο (και μιλάμε για χοντράδες, όχι αστεία) κι έδειχνε "παίζετε". Όλα αυτά χάλασαν το μυαλό μας ενώ δεν έπρεπε. Και γι' αυτό φυσικά και έχουν ευθύνη προπονητής και παίκτες. 

Όμως εδώ μιλάμε για επιβράβευση της αλητείας δια χειρός του Αυστραλού διαιτητή, που σφυρίζει εδώ και χρόνια στην Premier League και μάλιστα θεωρείται από τους πιο αξιόλογους, τρομάρα του (αυτό βέβαια δεν μας κάνει εντύπωση, στη χώρα όπου ο Michael Oliver θεωρείται παγκόσμιας κλάσης και ο άρτι αποσυρθείς -μάλλον για το καλό του αθλήματος- Anthony Taylor ήταν διεθνής επιπέδου Elite...). Αυτή η επιβράβευση αντικατοπτρίστηκε γλαφυρά στο πρόσωπο του παρά λίγο ποδοσφαιριστή που ονομάζεται Caleb Yirenkyi. Αυτό το "μπουμπούκι" συνελήφθη δύο φορές να τραβολογάει από πίσω τον Murillo και τον Dan Ndoye, αλλά κίτρινη κάρτα δεν είδε ποτέ. Εδώ που τα λέμε, κανένας παίκτης της Coventry, που σε όλο το ματς έπαιξε σκληρά στα όρια του κυνισμού, δεν πήρε κίτρινη! Τι κίτρινη λέω, που κραυγαλέα φάουλ δεν σφυρίζονταν καν, με αποκορύφωμα το γκρέμισμα του Liam Delap με σπρώξιμο και με τα δύο χέρια σε μια διεκδίκηση οριακά μέσα στην περιοχή, που αν συνέβαινε απέναντι σε ομάδα του "Big 6" το πέναλτι ήταν βέβαιο... Τις μόνες κίτρινες του ματς (δίκαιες και οι δύο, μην παρεξηγηθώ) τις δέχτηκαν δύο δικοί μας: ο Delap που έσπρωξε εκτός φάσης τον Bobby Thomas (κανείς φυσικά δεν είχε δει ότι δευτερόλεπτα πριν ο στόπερ της Coventry του είχε ρίξει απροκάλυπτα αγκωνιά στη μέση για να του πάρει την κεφαλιά) και ο επανακάμψας Jair Cunha (μόνη αλλαγή σε σχέση με το Villa Park, με τον Ola Aina να κάθεται στον πάγκο) για επαγγελματικό φάουλ σε κόντρα των φιλοξενουμένων στις καθυστερήσεις...

Η αποθέωση της αλητείας, όμως, ήρθε στη φάση του 86', φυσικά με πρωταγωνιστή πάλι τον Yirenkyi. Μετά από μπαλιά του Chris Wood, o Igor Jesus πρόλαβε τον παρά λίγο ποδοσφαιριστή που πήγε να κλέψει, του πήρε τη μπάλα και πλάσαρε από κοντά τον Carl Rushworth. Ο παρά λίγο ποδοσφαιριστής, καταλαβαίνοντας ότι την είχε άσχημα, μόλις ένιωσε το παπούτσι του Jesus να έρχεται σε επαφή με το δικό του σωριάστηκε αμέσως κάτω και προσπάθησε (χωρίς αποτέλεσμα) να βάλει τη μπάλα κάτω από το στήθος του. Όταν μάλιστα είδε πως του έφυγε ξανά, άπλωσε το χέρι για να κρατήσει τον επιθετικό της Forest από το πόδι (φωτογραφία επάνω), και πάλι όμως χωρίς επιτυχία. Κι ενώ το γήπεδο πανηγύριζε και υπήρχε κανένα δεκάλεπτο για την ανατροπή, ο Gillett σε συνεργασία με τον VAR Paul Howard... ανακάλυψαν πάτημα του Jesus στον Yirenkyi, ακύρωσαν το γκολ κι έβαλαν το κερασάκι σε μια εμφάνιση που από την αρχή μέχρι το τέλος μύριζε έλλειψη σεβασμού στην προσπάθεια των παικτών της Forest.

Επαναλαμβάνω, δεν παίξαμε καλά. Δεν είναι μόνο θέμα τύχης ή κακής διαιτησίας το γεγονός ότι συμπληρώσαμε τέσσερις αγώνες στο City Ground (βάζω και το League Cup) με τρεις ήττες, μία ισοπαλία και γκολ 0-4. Οι παίκτες μας δεν μπήκαν καλά στο δεύτερο ημίχρονο και μετά το γκολ έχασαν τελείως τη συγκέντρωσή τους, με αποτέλεσμα πάρα πολλές λάθος πάσες ακόμα και στο δικό μας μισό του γηπέδου, απέναντι σε έναν αντίπαλο που είχε μαζευτεί πίσω και δεν ενδιαφερόταν καν να μαρκάρει. Και έτσι όμως, το ματς δεν ήταν για διπλό. Παρά τη δικαιολογημένη τσαντίλα τους που ο Gillett τούς έλεγε μέσα στα μούτρα τους ότι σφυρίζει με δύο μέτρα και δύο σταθμά, δεν είδαμε τους Reds να πεισμώνουν. Αντίθετα, είδαμε τεράστιο έλλειμμα ψυχραιμίας τη στιγμή που υπήρχε τόσος χρόνος για να κυνηγήσουμε ακόμα και τη νίκη. Βρεθήκαμε να παίζουμε και με τρεις σέντερ φορ, αλλά οι επιθέσεις μας ήταν ανορθόδοξες. Μία κάθετη μπαλιά περάσαμε, αλλά η κλασική ευκαιρία χάθηκε...

Το πρώτο ημίχρονο δεν είχε ρυθμό, και παρ' όλο που η Forest ξεκίνησε εντυπωσιακά (μόλις στα 51" ο James McAtee βρέθηκε σε θέση βολής αλλά σούταρε στην αγκαλιά του Rushworth), δεν είχε την ανάλογη συνέχεια. Το πρώτο σουτ των Sky Blues, από τον 25χρονο Jack Rudoni (καλός παίκτης και με πολύ σωστές εκτελέσεις στατικών φάσεων, γλιτώσει-δε γλιτώσει η Coventry σίγουρα θα ξανακούσουμε γι' αυτόν) στο 3' ήταν εντελώς ακίνδυνο και έφυγε ψηλά. Το πρώτο σουτ που θα έβρισκε (εκνευριστικά) αντίπαλα σώματα έγινε από τον McAtee στο 13' και ο Matz Sels δεν δυσκολεύτηκε να μπλοκάρει το αριστερό του Brandon Thomas-Asante μετά από ομολογουμένως καλή επίθεση της Coventry στο 16'. Χτυπήσαμε στην κόντρα στο 18', ο Delap τροφοδότησε τον Ndoye που σούταρε όχι και πολύ άστοχα, ενώ ο Rushworth είχε καλή αντίδραση σε μακρινό σουτ του Neco Williams δύο λεπτά αργότερα. Άστοχη ήταν και η κεφαλιά του Thomas-Asante από σέντρα του Jay Dasilva στο 28', χωρίς ο Sels να ανησυχήσει ιδιαίτερα. Πιο κοντά στο γκολ βρέθηκε στο 35' ο Delap, που σούταρε λίγο αριστερά από το "D" με τη μπάλα να περνάει δίπλα από το δεξί δοκάρι του Rushworth, ενώ μια ψηλοκρεμαστή κεφαλιά του Murillo από σέντρα του Williams στο 38' πέρασε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.

Δεδομένου ότι οι φιλοξενούμενοι έδειχναν τάσεις να προσπαθήσουν για το γκολ αλλά ήταν άτσαλοι στις τελικές τους πάσες και προσπάθειες, οι δικοί μας έκαναν το μέγα λάθος να τους αφήσουν αρκετά τη μπάλα στα πόδια στο ξεκίνημα της επανάληψης. Και πάλι ξεκινήσαμε καλά (νέα κόντρα σε σουτ του McAtee από πολύ καλή θέση από τον Ethan Pinnock μετά από γύρισμα του Delap στο 47'), αλλά και πάλι χαλαρώσαμε αδικαιολόγητα. Αποτέλεσμα ήταν στο 52' να ελιχθεί ο Loum Tchaouna (είχε πάρει στο ημίχρονο τη θέση του αρνητικού Ephron Mason-Clark) και να σουτάρει αδύναμα πάνω στον Sels. Στο 54' σε εκτέλεση φάουλ του Morgan Gibbs-White από αριστερά έγινε μεγάλο μπέρδεμα εξαιτίας της παρουσίας του Delap στο πρώτο δοκάρι, όμως με κάποιο τρόπο η μπάλα έφυγε εκτός χτυπώντας τελευταία στο σώμα του επιθετικού της Forest, και δευτερόλεπτα αργότερα έγινε η ζημιά. Ο Rushworth είχε τη μπάλα στην περιοχή του και ετοιμαζόταν να διώξει, είδε την κίνηση του Dasilva και τον βρήκε με μεγάλη ακρίβεια σε θέση αριστερού εξτρέμ, πιάνοντας ταυτόχρονα εξαπίνης και τον Daniel Muñoz. Ο Κολομβιανός έτρεξε να προλάβει, αλλά ο ταχύτατος Ουαλός τσίμπησε τη μπάλα, τον απέφυγε και βρέθηκε απέναντι στον Sels. Μπορεί να είχε να σκοράρει... τέσσερα χρόνια, αλλά το τέρμα παραήταν στο έλεός του και δεν λάθεψε. 

Η αντίδραση της Forest, υπό την υπερβολικά χλιαρή στήριξη της κερκίδας της, ήταν αναιμική (απειλήθηκε μάλιστα και στο 58' από την κεφαλιά του Thomas, που είπαμε πώς κερδήθηκε, από το φάουλ του Rudoni και ακολούθησε η "μανούρα" με τον Delap), και o Oliver Glasner έκανε την πρώτη του κίνηση, αντικαθιστώντας τον μη πειστικό (και) αυτή τη φορά Ndoye με τον Jesus. Οι Reds όμως δεν έπαιζαν καλά και χάθηκε πολύτιμος χρόνος απέναντι σε μια ομάδα που άρχισε φυσικά τις πτώσεις και τις καθυστερήσεις, και μόλις στο 72' ο Delap επιχείρησε από την αριστερή γωνία περίπου της μεγάλης περιοχής ένα σουτ με κακές προϋποθέσεις, άστοχο φυσικά. Ο Glasner γύρισε το σύστημά του ουσιαστικά σε 4-3-3, βγάζοντας τον Ousmane Diomande από την άμυνα και βάζοντας στη θέση του τον Wood. Η κίνηση λίγο έλειψε να αποδώσει αμέσως, καθώς στο 76' πέρασε η πρώτη και τελευταία μας κάθετη στην αντίπαλη περιοχή, αριστοτεχνική πράγματι από τον Gibbs-White προς τον Jesus, που πέρασε τη μπάλα πάνω από τον εξερχόμενο Rushworth αλλά ο Thomas, που στο 0-5 με τη Brighton δεν βλεπόταν, έγινε ήρωας αφού με ανάποδο ψαλίδι διέκοψε τελευταία στιγμή την πορεία της προς τα δίχτυα. Ήταν η ευκαιρία του αγώνα. Στη συνέχεια Luca Netz και Ibrahim Sangaré πήραν τις θέσεις των Muñoz και McAtee (με τη γνωστή μετακίνηση του Williams στα δεξιά), το γκολ του Jesus ακυρώθηκε και στα δέκα περίπου λεπτά που ακολούθησαν η αποκαρδιωμένη Forest δεν κατάφερε να απειλήσει τη μαζική άμυνα του Lampard, αφού δεν είχε καθαρό μυαλό και δεν επιχείρησε ξανά να μπει ορθόδοξα στην περιοχή. Σέντρες, έστω με τρεις σέντερ φορ με καλό κεφάλι στην περιοχή, σπάνια φέρνουν αποτέλεσμα όταν εκεί υπάρχουν επίσης τρεις σέντερ μπακ και αμέτρητοι ακόμα παίκτες κέντρου και επιθετικοί...

Όπως καταλαβαίνετε, η μεγάλη νίκη στο Villa Park πήγε περίπατο, και ουδόλως μας παρηγορεί η σκέψη ότι θα μπορούσαμε να ήμασταν οπαδοί της Tottenham, που έχασε εντός με 3-2 από την Aston Villa και βυθίζεται όλο και περισσότερο, ή της Chelsea, που συνετρίβη με 3-0 στο γήπεδο της Brentford. Εντυπωσιακή η Brighton, πάτησε στο ΑΜΕΧ με 3-0 την πρωτοπόρο Arsenal του βασικού και πάλι Χρήστου Τζόλη με γκολ και ασίστ του Μπάμπη Κωστούλα, ενώ η Hull του Κωνσταντή Τζολάκη άξιζε την ισοπαλία στο St. James' Park αλλά πλήρωσε το κακό της ξεκίνημα και γνώρισε την πρώτη της ήττα με 2-1 από τη Newcastle (με τον Έλληνα γκολκίπερ μάλιστα να αποκρούει και πέναλτι του Yoane Wissa που θα έκανε το 3-0), η δε Everton σκαρφάλωσε αθόρυβα στην 5η θέση (1-0 εντός την Ipswich). Αύριο πέφτει η αυλαία της 5ης αγωνιστικής, με την επόμενη αντίπαλό μας (μετά τη διακοπή των Εθνικών ομάδων, στις 11 Οκτωβρίου στο Λονδίνο) Crystal Palace να έχει δύσκολη αποστολή στην έδρα της Leeds, τη Bournemouth να υποδέχεται τη Liverpool, τη Manchester City να φιλοξενεί την επίσης Ευρωπαία Sunderland και τη Fulham να προσπαθεί να ξεφύγει από τον πάτο της βαθμολογίας απέναντι στη Manchester United στο Craven Cottage...

Κρίμα πάντως που δεν θα κάνουμε αυτή τη μίνι-προετοιμασία των σχεδόν 20 ημερών με καλή ψυχολογία, τη στιγμή μάλιστα που πήραμε και τα καλά νέα με την έγκριση -επιτέλους- από τη δημοτική αρχή των σχεδίων για κατεδάφιση και ανακατασκευή του Peter Taylor Stand...

Forest: Sels, Jair Cunha, Diomande (Wood 73'), Murillo, Muñoz (Netz 83'), Schlager, McAtee (Sangaré 83'), Williams, Gibbs-White, Ndoye (Igor Jesus 59'), Delap. 
Coventry: Rushworth, Mfuni, Thomas, Pinnock, Yirenkyi (Latibeaudiere 91'), Onyeka, Grimes, Dasilva, Rudoni (Simms 74'), Mason-Clark (Tchaouna 46'), Thomas-Asante.
Σκόρερ: Dasilva 55'.
Διαιτητής: Jarred Gillett. Κίτρινες: Delap 59', Jair Cunha 94'.
Θεατές: 30.666 (μας πήρε ο διάολος και μας σήκωσε, που λέμε).

Oliver Glasner: "Πολύ απογοητευτικό και εκνευριστικό το σημερινό αποτέλεσμα. Πιστεύω όμως πως όλοι είδαν ότι οι παίκτες δοκίμασαν τα πάντα για την ισοφάριση μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Ίσως για πρώτη φορά ένιωσα το βάρος της προηγούμενης σεζόν. Στα αποδυτήρια επικρατούσε σιωπή. Όλοι περίμεναν να νικήσουμε μετά την καλή μας εμφάνιση στο Villa Park, αφού μάλιστα παίζαμε στην έδρα μας με μια νεοφώτιστη ομάδα όπως η Coventry. Κατάλαβα ότι δεν ήμασταν αρκετά απελευθερωμένοι. Είχαμε ένα βάρος στους ώμους μας, ειδικά από τη στιγμή που δεχθήκαμε το γκολ - ένα βάρος εντελώς αχρείαστο. Οι παίκτες αγχώθηκαν, το γήπεδο αγχώθηκε. Οι παίκτες προσπαθούσαν συνεχώς, αλλά όταν βιάζεσαι αγχώνεσαι και παίρνεις λάθος αποφάσεις. Αυτό συνέβη και σε μας στην επίθεση. Κάναμε σέντρες όταν δεν χρειαζόταν, επειδή νιώθαμε ότι έπρεπε να βάλουμε γκολ, κι αυτό συνήθως δεν συμβαίνει όταν η κατάσταση έχει έτσι. Είναι το τέταρτο παιχνίδι μας φέτος χωρίς να σκοράρουμε, κι αυτό φυσικά δεν πρέπει να μας ευχαριστεί. Οι παίκτες ήθελαν να χαρίσουν στον κόσμο αυτή τη νίκη. Προσπάθησαν, αλλά καμιά φορά χρειάζεται και να είσαι ήρεμος, να πιστεύεις στην ποιότητά σου και στη δουλειά που κάνουμε. Θα δουλέψουμε με τους παίκτες και θα τους στηρίξουμε. Έχουμε ένα ρόστερ με καταπληκτικούς παίκτες και ανθρώπους, που πάντα θα δίνουν ό,τι έχουν για τη νίκη".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.