Δύσκολο να γράφεις report για έναν αγώνα με χρονοκαθυστέρηση για λόγους ανωτέρας βίας (η "αγαπημένη" μας Nova τα έχει κάνει θάλασσα και ένας θεός ξέρει πότε θα τα ξανακάνει... στεριά) και μέχρι την επόμενη μέρα η μόνη σου άποψη να περιορίζεται στο γραπτό commentary του Sky και στα στιγμιότυπα που είδες μεταμεσονύκτια. Από την άλλη, σε βοηθάει να δεις τα πράγματα πιο ήρεμα και σφαιρικά, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ίσως, μετά τη νέα ήττα στο Λονδίνο (και πάλι με μηδέν ενεργητικό) που έριξε τη Forest στην προτελευταία θέση, μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το ματς να έχουν τα λόγια του προπονητή.

Ο Oliver Glasner είναι ένας πεισματάρης (ως ξεροκέφαλος) τύπος. Η μέχρι τώρα πορεία του το αποδεικνύει περίτρανα. Πιστεύει πως το σύστημά του είναι το ιδανικό και η ομάδα του πρέπει να παίζει οπωσδήποτε αυτό, χωρίς παρεκκλίσεις. Εκ του αποτελέσματος μέχρι στιγμής στην καριέρα του δικαιώνεται. Δεν είναι και λίγο να κατακτάς τίτλους με ομάδες όπως η Eintracht Φρανκφούρτης και η Crystal Palace, συλλόγους με αραχνιασμένες μέχρι άδειες τροπαιοθήκες. Από την άλλη, είναι κάτι που δεν τον κάνει και τόσο δημοφιλή στις τάξεις των παικτών του. Όσοι παρακολουθείτε γερμανικό ποδόσφαιρο θα θυμάστε ίσως τις δηλώσεις του αρχηγού της Wolfsburg Josuha Guilavogui μετά την αποχώρησή του: "Είμαι ευτυχής που έφυγε". Ζώντας λοιπόν ανάμεσα σε παίκτες που -για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- έχουν "φάει" δύο προπονητές την προηγούμενη σεζόν, τον Άγγελο Ποστέκογλου και τον Sean Dyche, ξέρει ότι έχει να δώσει μεγάλη μάχη για να τους επιβάλει τα "πιστεύω" του χωρίς απώλειες στο δικό του στάτους. 

Κι όμως, ο Glasner δεν μασάει. Και χθες, μετά τη νέα ήττα που προέκυψε (ΚΑΙ) αυτή τη φορά από μια όχι και τόσο κακή εμφάνιση (ιδιαίτερα σε ένα 25λεπτο στο πρώτο ημίχρονο είχαμε την απόλυτη κυριαρχία), τις "συνηθισμένες" ευκαιρίες που μπορούσαν να μας βάλουν μπροστά στο σκορ αλλά χάθηκαν και βρεθήκαμε πάλι να κυνηγάμε, και φυσικά το κακό άστρο που στοιχειώνει φέτος τον Nikola Milenković, ακόμα και πριν τον τραυματισμό του (μην ξεχνάμε το ηλίθιο φάουλ που έκανε και απέφερε το γκολ της Leeds στην πρεμιέρα) και τη γκαντεμιά του στους δύο πρώτους αγώνες μετά την επιστροφή του, ο Αυστριακός αποφάσισε να ξεσπαθώσει, αφήνοντας στην άκρη το προστατευτικό μέχρι σήμερα πρόσωπο που έδειχνε για τους παίκτες του και από το "Οι παίκτες μου δίνουν αυτοπεποίθηση με αυτά που δείχνουν στο γήπεδο, η ατμόσφαιρα στις προπονήσεις είναι καταπληκτική" που έλεγε την Πέμπτη στη συνέντευξη Τύπου πέρασε -εκτός από αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω για το ματς- στα εξής: "Κοιτάξτε, εγώ δεν ήρθα εδώ για να με αγαπήσουν, αλλά για να κάνει η ομάδα νίκες. Οπότε ή οι παίκτες θα εμπιστευτούν αυτό το σύστημα, είτε θα καλωσορίσουν τον έκτο προπονητή μέσα σε λίγους μήνες. Θέλω να αναλάβουν τις ευθύνες τους γι' αυτή την κατάσταση, Αν θέλεις πραγματικά ν' αλλάξει κάτι, πρέπει κι εσύ να κάνεις κάτι για ν' αλλάξει. Τέρμα οι αγκαλιές". Γλώσσα σκληρή αλλά απαραίτητη, που προαναγγέλλει... σπασιμο αυγών και με το ύφος της δείχνει ότι ο Glasner έχει τις πλάτες της διοίκησης, η οποία όπως φαίνεται κάπου κουράστηκε να κάνει συνέχεια τα χατίρια των παικτών και είναι και η ίδια έτοιμη να αρπάξει βούρδουλα. Όποιος ξέρει έστω και λίγο από μπάλα εύκολα διαπιστώνει ότι το πρόβλημα της Forest αυτή τη στιγμή δεν είναι ο προπονητής. Και θλίβομαι που το λέω, αλλά οι παίκτες που περίμενα να βγουν μπροστά και να στηρίξουν, οι παλιοί, κάθε άλλο παρά το κάνουν. Το θέμα είναι απλό: η δημιουργία ευκαιριών και τα περίφημα "expected goals" είναι δουλειά του προπονητικού τιμ, κι εκεί πάμε ΠΟΛΥ καλά - είμαστε στις πρώτες θέσεις της κατηγορίας! Το σκοράρισμα όμως είναι αποκλειστικά δουλειά των παικτών. Είναι τόσο απλό.

Ο μήνας του μέλιτος τελείωσε, είναι ολοφάνερο. Η χαλαρότητα που επικρατεί πρέπει να κοπεί μαχαίρι. Εντάξει, υπήρξαν παιχνίδια που χάθηκαν από παιχνίδια της τύχης και από διαιτησίες που δεν στάθηκαν στο ύψος τους. Στα περισσότερα από τα εννέα που έχει δώσει η Forest στο πρωτάθλημα μέχρι σήμερα πήρε λιγότερα από όσα άξιζε. Αλλά αυτή η έλλειψη σοβαρότητας μπροστά στο αντίπαλο τέρμα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν είναι δυνατόν να δώσαμε 50 εκατομμύρια για έναν στράικερ που δεν μπορεί καν να βρει εστία στις προσπάθειές του (εμείς τα λέγαμε, αλλά ποιος μας άκουγε και κρίμα στον Glasner που πίστευε ότι με αυτόν θα έλυνε το επιθετικό μας πρόβλημα και τώρα τρώει την απογοήτευση). Ο Liam Delap είναι μαχητικός, οκέι μέχρι εκεί. Αλλά από τον σέντερ φορ σου θέλεις και γκολ. Γνωρίζοντας μάλιστα ο ίδιος ότι ο Chris Wood είναι εντελώς εκτός φόρμας και ο Igor Jesus τραυματίας, θεωρεί τη θέση του στην ενδεκάδα εξασφαλισμένη. Δεν γίνεται όμως έτσι δουλειά...

Δεν στοχοποιώ κάποιον συγκεκριμένα, γιατί απλούστατα δεν είναι ο μόνος κάτω από τα επιθυμητά στάνταρ, Για τον Σέρβο τα είπαμε, ο Murillo δεν θυμίζει τον παίκτη που θαυμάζαμε τα προηγούμενα χρόνια (δεν είναι ν' απορεί κανείς που έχει ατονήσει το ενδιαφέρον άλλων ομάδων για να τον αποκτήσουν), ο Ola Aina πήρε επιτέλους χθες την ευκαιρία του και βγήκε στο ημίχρονο (χωρίς όμως να φταίει μόνο αυτός, όπως θα πούμε και παρακάτω), ο Morgan Gibbs-White έχει μόνο εκλάμψεις όπως και ο James McAtee που όμως έχει και ελαφρυντικά γιατί πρώτη φορά στην καριέρα του παίζει σταθερά βασικός στην Premier League, o Callum Hudson-Odoi είναι σχεδόν απλή αναφορά στο ρόστερ, ο Dan Ndoye μπορεί να είναι ο πρώτος σκόρερ μας έχοντας 2 στα 6 γκολ της ομάδας αλλά δεν είναι σταθερός στην απόδοσή του, και μένουν παίκτες όπως ο Neco Williams, o Jair Cunha (που -όχι τυχαία- κλήθηκε και πάλι στην Εθνική Βραζιλίας) και ο Xaver Schlager για να προσπαθούν ανελλιπώς σε κάθε ματς. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Glasner χθες θυμήθηκε μέχρι και τον ξεχασμένο Ryan Yates προκειμένου να εμφυσήσει λίγη μαχητικότητα στην ομάδα του, καθώς η προφανής επιλογή για την αντικατάσταση του μάλλον εξαντλημένου Schlager που παίζει ασταμάτητα, ο Ibrahim Sangaré, δεν φαίνεται να πείθει καθόλου τον προπονητή. 

Πάμε λοιπόν στα του αγώνα. Οι ομάδες παρατάχθηκαν με τις συνηθισμένες αυτή την εποχή παπαρούνες στις φανέλες (προς τιμήν των πεσόντων των πολέμων), και η Forest -με την πράσινη φανέλα, τον Aina όπως είπαμε αντί του Daniel Muñoz και την υπόλοιπη σύνθεση καρμπόν του αγώνα με την Ipswich-, αφού ξεπέρασε ανώδυνα την πίεση που ήξερε ότι θα ασκήσει η Brentford στο ξεκίνημα (απειλήθηκε σοβαρά μόνο από ένα βολέ του Mamadou Sangaré λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι στο 4'), σιγά σιγά πήρε την πρωτοβουλία και σίγουρα έπρεπε να ήταν εκείνη που θα άνοιγε το σκορ απέναντι σε μια ομάδα, για να μην ξεχνάμε, που βρίσκεται στα πάνω σκαλιά της βαθμολογίας, άσχετα με τα τελευταία της στραβοπατήματα (χωρίς νίκη σε τρεις αγώνες). Στο 7' μια πονηρή σέντρα του Williams πέρασε για λίγο από Delap και Aina που δεν πρόλαβαν να επωφεληθούν, στο 10' ο Delap ευνοήθηκε από μια κόντρα και βρέθηκε με πλάτη στο τέρμα, γύρισε το κορμί του αλλά σούταρε στα ύψη, όπως και ο Murillo από καλή θέση τρία λεπτά αργότερα, το μακρινό σουτ του Gibbs-White στο 18' ήταν καλό αλλά ο Sepp van der Berg έβαλε το κεφάλι του κι έδιωξε σε κόρνερ, που χτυπήθηκε πλασαριστά και απο τη σέντρα του Williams o Jair αιφνιδιάστηκε και δεν πλάσαρε δυνατά με συνέπεια να μπλοκάρει πάνω στη γραμμή ο Caoimhín Kelleher, στο 20' ο Murillo πίεσε τον Igor Thiago όσο αποτελεσματικά χρειαζόταν για να κάνει ο συμπατριώτης του ένα απελπιστικά άστοχο σουτ στη μόνη αξιόλογη ενέργεια της Brentford σε αυτό το διάστημα, αμέσως μετά από κάθετη του McAtee o Delap κοντραρίστηκε από τον Kristoffer Ajer και -το κερασάκι στην τούρτα- στο 24', μετά από μια γρήγορη εκτέλεση πλαγίου από τον Jair, o McAtee βρήκε χώρο στο δεξί άκρο, συνέκλινε, μπήκε στην περιοχή χωρίς να τον μαρκάρει κανείς και σούταρε με αριστερό εσωτερικό φάλτσο, για να βγει η μπάλα εκατοστά έξω από το δεξί δοκάρι του Kelleher, στην καλύτερη στιγμή μας στο πρώτο μέρος.

Ε, μετά και απ' αυτό ξέραμε όλοι τι θα ακολουθήσει, έτσι δεν είναι; Σωστά, ένα γκολ εντελώς κόντρα στη ροή του αγώνα. Στο 30', σε μια μακρινή πάσα του Kelleher από τις γνωστές της Brentford που σημαδεύουν τον Dango Ouattara (όπως κάποτε εμείς τον Anthony Elanga),ο Murillo έχασε τη φάση, και μάλιστα στη συνέχεια έφαγε πολύ εύκολα και τη ντρίμπλα, με αποτέλεσμα ο εξτρέμ από τη Μπουρκίνα Φάσο να φτάσει μέχρι την τελική γραμμή με όλη του την άνεση και να γυρίσει προς τη μικρή περιοχή. Η μπάλα πήγαινε για τον Thiago, αλλά δεν έφτασε ποτέ στον Βραζιλιάνο, αφού χτύπησε στο πόδι του Milenković (ακριβώς τη στιγμή που ο Σέρβος πήγαινε να το τραβήξει!) και κατέληξε στα δίχτυα. Από τα γκολ που σου κόβουν τα πόδια - και αυτό ακριβώς συνέβη. Οι Bees πήραν τα πάνω τους και είμαστε τυχεροί που δεν φάγαμε και δεύτερο γκολ στο 38'. Ο Milenković είχε ανοίξει ένα μίνι-μπιφ με τον Kevin Schade (λίγο πριν ο Γερμανός, γνωστός για τους θεατρινισμούς του και από τους αγώνες της Εθνικής μας ομάδας, είχε κάνει μια θεαματική βουτιά στο κέντρο σε μαρκάρισμα του Σέρβου και δεν τιμωρήθηκε με κίτρινη ούτε γι' αυτή, ούτε για το ειρωνικό του χειροκρότημα προς τον Darren England που έδειξε "παίζετε"), και ο δεύτερος σε μια κάθετη μπαλιά του Keane Lewis-Potter σωριάστηκε και πάλι φαρδύς-πλατύς λίγο πριν μπει στην περιοχή μας. Ο England θεώρησε ότι αυτή τη φορά ο σέντερ μπακ της Forest είχε κάνει φάουλ και του έδειξε και κίτρινη κάρτα (εγώ δεν πείστηκα απόλυτα από τα ριπλέι), ο Mathias Jensen εκτέλεσε και ο Matz Sels είδε τη μπάλα να περνάει δίπλα από το (κακοστημένο) τείχος και να σταματάει στο οριζόντιο δοκάρι του. Άλλη φάση μέχρι το τέλος του πρώτου μέρους δεν υπήρξε.

Εδώ ο Glasner έχω την εντύπωση ότι ενήργησε υπό το κράτος θυμού. Σίγουρα οι Schlager και Aina που βγήκαν για να πάρουν θέση στο γήπεδο οι Yates και Muñoz δεν ήταν οι χειρότεροι, κάθε άλλο μάλιστα. Ειδικά ο Aina δείχνει πολύ αγχωμένος, βλέποντας ότι μετά από τρία χρόνια στην πρώτη γραμμή δεν μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του νέου αφεντικού που τον καλεί να παίξει τον άγνωστό του μέχρι τώρα ρόλο του μπακ-χαφ, και η ομάδα χάνει μια πηγή ενέργειας αλλά και καλής διάθεσης, πράγμα πολύ σημαντικό. Ο Yates ήρθε από τα βάθη του πάγκου (πρώτη του συμμετοχή φέτος, δεν είχε παίξει ούτε στο League Cup), όχι βέβαια "για να οργανώσει κάπως το παιχνίδι της ομάδας", όπως μας "ενημέρωσε" ο Μιχάλης Κατσαφάδος που περιέγραφε το ματς, αλλά για να προσθέσει δυναμισμό στην ομάδα, να κερδίσει μπάλες και φάουλ στο κέντρο και μάλλον να περάσει κι ένα μήνυμα στον Sangaré. Όσο για τον Muñoz, που ξέρει τι ΑΚΡΙΒΩΣ ζητάει ο Glasner και δικαιολογημένα έχουμε μεγαλύτερες απαιτήσεις απ' αυτόν, δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του (47') έβγαλε μια από τις γνωστές φαρμακερές του σέντρες, για να πεταχτεί ο Delap και... να πέσει πάνω στον Kelleher υποπίπτοντας σε φάουλ. Ο δε Yates, που πήρε το περιβραχιόνιο από τον Gibbs-White, στο 54' πρόλαβε να κλέψει τη μπάλα από τον Schade και να βρεθεί κοντά στη μικρή περιοχή ως αποδέκτης της σέντρας του Gibbs-White που ακολούθησε, αλλά η δύσκολη κεφαλιά του υπό πίεση πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. 

Η Forest συνέχισε να επιτίθεται, αλλά κάτι ένα κακό κοντρόλ του Ndoye στο 59', κάτι ένα σουτ εκτός ισορροπίας του Muñoz που πήγε ψηλά στο 61', ο Kelleher δεν απειλείτο σοβαρά. Ο Keith Andrews, που μετά τη λήξη θα χαρακτήριζε τη νίκη της ομάδας του "σημαντικότερη ως τώρα στο πρωτάθλημα", μυρίστηκε κίνδυνο και πέρασε στον αγώνα τον Mikkel Damsgaard και τον κατά συνθήκη αμυντικό χαφ Aaron Hickey, βγάζοντας Jensen και Sangaré. O Glasner ακολούθησε αντικαθιστώντας τους απογοητευτικούς Delap και Ndoye με Wood και Arnaud Kalimuendo. Ο Νεοζηλανδός, χωρις ίχνος υπερβολής, ήταν άφαντος στα λεπτά που αγωνίστηκε, ενώ ο Γάλλος στην πρώτη επαφή του με τη μπάλα στο 65' μπήκε σίφουνας στην περιοχή από αριστερά αλλά το σουτ του κοντραρίστηκε από τον van den Berg σε κόρνερ, που εκτελέστηκε από τον Williams και ο Gibbs-White έπιασε στο δεύτερο δοκάρι την κεφαλιά, για να αποκρούσει πάνω στη γραμμή ο Thiago με τον Kelleher εξουδετερωμένο. 

Τι έλειπε; Σωστά, άλλο ένα γκολ κοντρα στη ροή του αγώνα. Στο 76' ο Jaidon Anthony, που είχε αλλάξει λίγο πριν τον Ouattara, έκανε ακριβώς τη δουλειά του προκατόχου του, φεύγοντας στην πτέρυγα από όπου έλειπε ο προωθημένος Willams μετά από μπαλιά του Hickey έβγαλε πολύ όμορφη συρτή σέντρα κατευθείαν στα πόδια του Thiago (κατά ορισμένες φήμες στόχο της Forest πριν πάρει τον Delap), που ως δεινός σκόρερ δεν αστόχησε από πολύ καλή θέση, με το χαμηλό πλασέ του κατά βασανιστική ειρωνεία της τύχης να βρίσκει (ΠΑΛΙ) στο πόδι του Milenković πριν καταλήξει στα δίχτυα του Sels, που έτσι όπως έπεσε ίσως και να απέκρουε, από την κόντρα όμως η μπάλα πήρε ύψος και πέρασε από πάνω του... Ένα τέτοιο χτύπημα το αντέχεις αλλά δύο όχι, και ο αγώνας από κει και πέρα έγινε εντελώς διαδικαστικός. Ο Kelleher δεν είχε κανένα πρόβλημα να μπλοκάρει το αδύναμο μακρινό σουτ του McAtee στο 79', ο Glasner παράτησε την πλάγια γραμμή κι ανέβηκε στην κερκίδα με τους βοηθούς του χωρίς να κάνει την πέμπτη αλλαγή, αυτά...

Η Forest, λοιπόν, έχασε στο Brentford Community Stadium μετά από δύο σερί νίκες εκεί, και κατρακύλησε στη 18η θέση μετά την εντός έδρας νίκη της Coventry με 3-1 επί της Sunderland, της μόνης ομάδας που είναι πλέον από κάτω μας, και έχει τώρα μπροστά της ένα "βουνό" μέσα στον Νοέμβριο, αφού το Σάββατο παίζει στο City Ground με τη Manchester City και μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος έχει Bournemouth έξω και Chelsea μέσα... Η απόσταση από τις τελευταίες ομάδες εκτός επικίνδυνης ζώνης είναι βεβαίως μόνο ένας βαθμός, εφόσον η 17η Crystal Palace επιβεβαίωσε την κακή της κατάσταση χάνοντας 2-0 εκτός από την Tottenham που πλάκα-πλάκα με τρεις κολλητές νίκες βρέθηκε από τα τάρταρα στην όγδοη θέση, και η 16η Manchester United ηττήθηκε με το ίδιο σκορ εκτός από την Chelsea, που ανέβηκε στην τέταρτη. Στην κορυφή, εν αναμονή του σούπερ ντέρμπι Liverpool-Arsenal σήμερα, η Manchester City έχασε την ευκαιρία να βάλει άγχος στους Gunners καθώς έχασε 1-0 εντός από την εκπληκτική Brighton, με τους Seagulls να την πλησιάζουν στους δύο βαθμούς. Κατά τα άλλα είχαμε Bournemouth-Leeds 2-0, Hull-Ipswich 2-2 και Aston Villa-Fulham 1-1. Η 9η αγωνιστική ολοκληρώνεται τη Δευτέρα με τον αγώνα Newcastle-Everton.

Brentford: Kelleher, Kayode, Ajer, van den Berg, Lewis-Potter, Sangaré (Hickey 62'), Janelt, Jensen (Damsgaard 62'), Ouattara (Anthony 72'), Schade (Wilson 84'), Igor Thiago.
Forest: Sels, Jair Cunha, Milenković, Murillo, Aina (Muñoz 46'), Schlager (Yates 46'), McAtee, Williams, Ndoye (Kalimuendo 65'), Gibbs-White, Delap (Wood 65').
Σκόρερς: Milenković 30' (αυτογκόλ), Igor Thiago 76'.
Διαιτητής: Darren England. Κίτρινες: Kayode 68' - Milenković 36', Muñoz 64', McAtee 83'.
Θεατές: 17.108 (Forest: περίπου 1.700).

Oliver Glasner: "Τα ίδια και τα ίδια. Πολλά λάθη στην άμυνα και δεν μπορούμε να μετατρέψουμε τις ευκαιρίες μας σε γκολ. Αν αυτά τα πράγματα συμβαίνουν συνέχεια, τότε πρέπει ν΄αλλάξουμε μερικά πράγματα, και σίγουρα αυτό θα κάνω. Μετά θα δούμε. Δεν μπορούμε να λέμε πάντα ότι τα στατιστικά δείχνουν μια χαρά όταν δεν σκοράρουμε, δεν εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίας μας και δεχόμαστε υπερβολικά πολλά εύκολα γκολ. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι όλα είναι εντάξει όταν έχουμε χάσει τέσσερα από τα πέντε τελευταία παιχνίδια μας. Ούτε εντάξει είναι, ούτε αρκετά καλά. Αυτό ακριβώς πρέπει ν' αλλάξουμε. Υπάρχουν αρκετά θετικά στοιχεία που δείχνουν ότι θα μπορούσαμε να είχαμε φύγει νικητές από όλους τους αγώνες μας. Αλλά χρειάζεται δουλειά στις μικρολεπτομέρειες". 

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.