Έτυχε να έχω ανοιχτό το ραδιόφωνο τη στιγμή που ο δημοσιογράφος ανακοίνωνε πανευτυχής το "αποκλειστικό" του. Ένας φίλος του είχε δει τον Στέφανο Καπίνο στο "Ελευθέριος Βενιζέλος" με μεγάλες βαλίτσες, τον είχε ρωτήσει για πού με το καλό και είχε βγάλει την είδηση: για το Nottingham. Άλλος ένας Έλληνας διεθνής που έρχεται να αυγατίσει την παροικία πλάι στους Απόστολο Βέλλιο και Ανδρέα Μπουχαλάκη. Και καλά αυτός, αλλά ο άλλος τύπος στη φωτογραφία, που ανακοινώθηκε επίσης απόψε από την ομάδα κλείνοντας -προφανώς- τις μεταγραφές του Ιανουαρίου, ο Juan Fuentes, ποιος είναι;
Ας ξεκινήσουμε απ' αυτόν, που μας ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, καθώς είχαμε ακούσει ότι ο βασικός υποψήφιος για τη θέση του αριστερού μπακ, όπου υπήρχε κενό μετά τον δανεισμό του Armand Traoré στην Cardiff, ήταν το κάποτε ταλεντάκι της Manchester City και εσχάτως στα αζήτητα της ΑΕΚ Λάρνακας Javier Garrido. Πέσαμε μέσα μόνο ως προς την εθνικότητα. Ο Juan Rafael Fuentes Hernández γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1990 στην Córdoba της Ανδαλουσίας και ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα, παίζοντας ως επαγγελματίας αργότερα στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας. Την πρώτη γεύση της Primera División την πήρε το 2013, όταν μεταπήδησε στην Espanyol, και όπως δείχνουν οι 67 εμφανίσεις του σε αγώνες πρωταθλήματος σε τρεις σεζόν δεν ήταν και αυτό που λέμε αμελητέα ποσότητα - ειδικά στην πρώτη του σεζόν που αγωνίστηκε σε 35. Σταδιακά όμως ο ρόλος του στην ομάδα μειωνόταν (22 εμφανίσεις στη δεύτερη, 10 στην τρίτη) και δεν ολοκλήρωσε το τετραετές συμβόλαιό του, παίρνοντας μεταγραφή για την Osasuna. Ούτε στην Pamplona όμως είχε ιδιαίτερο σουξέ, με 20 μόνο εμφανίσεις (17 πρωτάθλημα - 3 Copa del Rey) σε μια πολύ άσχημη περίοδο που έριξε την ομάδα στη Liga 2. Ήταν μάλιστα παρών και στα 90 λεπτά του ματς-εφιάλτη της 26ης του περασμένου Απριλίου, όπου η Osasuna συνετρίβη με 7-1 από τη Barcelona στο Camp Nou. Με τη λήξη της σεζόν αποδεσμεύτηκε και έκτοτε δεν είχε ομάδα ώσπου να τον "τσιμπήσουμε" στο παζάρι των ελεύθερων. Πολλά στοιχεία γι' αυτόν δεν ξέρουμε, όμως ο Aitor Karanka κάτι θα γνωρίζει παραπάνω για τον συμπατριώτη του, κι ας μην ξεχνάμε ότι ως άγνωστος, και μάλιστα για την ίδια θέση, μας ήρθε και ο Dani Pinillos (που πρόσφατα επέστρεψε στην Championship με τη φανέλα της Barnsley), κι όμως είχε μια αξιοπρόσεκτη πορεία φορώντας το θρυλικό Garibaldi. Στο σκοτάδι δε παραμένει και η διάρκεια του συμβολαίου που του προσφέρθηκε...
Να έρθουμε και στον Καπίνο. Για την καριέρα του δεν χρειάζεται να γράψουμε και πολλά, αφού όλοι ξέρουν τα κατορθώματά του. Πριν κλείσει τα 24 τα έχει κάνει σχεδόν όλα, πράγμα εντυπωσιακό για τερματοφύλακα. Έκανε ντεμπούτο στη Σουπερλίγκα με τον Παναθηναϊκό το 2011 σε ηλικία μόλις 17 ετών και 5 μηνών, κατέκτησε ένα Κύπελλο με το "Τριφύλλι" και δύο πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό, ενδιάμεσα αγωνίστηκε και στη γερμανική Mainz, έχει 9 συμμετοχές στην Εθνική Ελλάδας (και άλλες 39 στις "μικρές" Εθνικές) με τελευταία και ίσως πιο εντυπωσιακή αυτή με το Βέλγιο στις Βρυξέλλες στις 25 Μαρτίου 2017, όπου κατέβασε ρολά και νικήθηκε μόνο από μια εξαιρετική κίνηση του Romelu Lukaku (1-1). Στον Ολυμπιακό, όπως λένε, τον είχαν πιστέψει πολύ, και επέλεξαν πέρσι να πορευτούν με αυτόν ως βασικό, παίρνοντας δανεικό από τη Juventus τον Nicola Leali ως δεύτερο. Και ενώ φέτος όλα είχαν ξεκινήσει στον ίδιο ρυθμό, ήρθε το... καταραμένο ματς με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ για να τον θέσει σε δυσμένεια, αδίκως κατά πολλούς αφού είχε κάνει εκπληκτικές αποκρούσεις στην αρχή του αγώνα και του χρεώθηκε μέσα σ' όλα και το "άπιαστο" φάουλ του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου. Άλλοι είπαν ότι οι λόγοι του παραγκωνισμού του (από τότε προπονείτο χωριστά από την ομάδα) ήταν εξωαγωνιστικοί, ίσως κάποια πειθαρχικά παραπτώματα. Άλλοι ότι είχε μείνει στάσιμος και το λεγόμενο "Project Καπίνο" είχε άδοξο τέλος. Στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου ο Ολυμπιακός, που πέραν του Silvio Proto είχε αποκτήσει ήδη και τον Ivica Ivušić, προσπάθησε να τον πουλήσει (ενδιαφέρθηκε μάλιστα και η Middlesbrough), αλλά οι ενέργειές του δεν καρποφόρησαν και υποχρεώθηκε να χρησιμοποιήσει το γνωστό τέχνασμα: όπως είχε κάνει και με τη μεταγραφή του Ανδρέα Γιαννιώτη στον Ατρόμητο, έλυσε μεν το συμβόλαιό του, διατήρησε όμως "σιωπηρώς" τον πρώτο λόγο στις μετακινήσεις του παίκτη από εκεί και πέρα. Έτσι ο Στέφανος κατέληξε στη Forest για μια νέα αρχή.
Και τίθεται -λογικά- το ερώτημα: τι γίνεται με τον Jordan Smith; Η απόκτηση του Costel Pantilimon τον έφερε αυτόματα από την ενδεκάδα στον πάγκο, και τώρα του Καπίνο ίσως να τον στείλει και στην εξέδρα. Έχει και πάνω κάτω τα ίδια χαρακτηριστικά με τον Έλληνα γκολκίπερ: πολύ καλός στην υπεράσπιση της εστίας του, αδύναμος με τη μπάλα στα πόδια. Αναγκαστικά ένας από τους δύο πρέπει να φύγει δανεικός. Ίσως ο Smith να δεχόταν π.χ. να γίνει πρώτος τερματοφύλακας στην Portsmouth, αφού ο Stephen Henderson χτυπήθηκε πάλι από την ατυχία: αμέσως μετά το ντεμπούτο του με την Pompey τραυματίστηκε και θα λείψει για δύο μήνες από τα γήπεδα. Το κεφάλαιο Smith πρέπει οπωσδήποτε να αξιοποιηθεί, εφόσον το καλοκαίρι πιθανότατα δεν θα υπάρχει ούτε Pantilimon, ούτε Henderson. Πρέπει, λοιπόν, να παίζει. Κατά τα άλλα, οι δύο διεθνείς θα ακονίσουν τα σπαθιά τους για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του Karanka για τη θέση κάτω από τα δοκάρια. Όλα αυτά ίσως να είναι και εικασίες, όμως στο βάθος φαντάζουν ως ένα πολύ λογικό σενάριο. Η Forest επένδυσε ήδη στον Καπίνο, αφού του έκανε συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2019. Οψόμεθα λίαν συντόμως, πιστεύω!
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.