Άλλος ένας παίκτης πήρε θέση σήμερα στην ξακουστή αίθουσα των τροπαίων μας και φωτογραφήθηκε να υπογράφει το συμβόλαιό του κάτω από το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Κι αυτός Πορτογάλος, κι αυτός από το "μαγαζί" του Jorge Mendes, που όπως φαίνεται το έχει πάρει πατριωτικά να μας κάνει τους Wolves του 2018-'19. Μια μεταγραφή -ή μάλλον ένας δανεισμός, αφού ο Gil Dias ανήκει στη γαλλική Monaco και θα παραμείνει στο City Ground μόνο στη διάρκεια της επικείμενης αγωνιστικής περιόδου- που έγινε πατ-κιουτ - ούτε στο Wednesday Wrap-up δεν γράψαμε γι' αυτή αφού δεν ξέραμε...
Το νέο διέρρευσε κάπου Τετάρτη προς Πέμπτη, και η ανακοίνωση (γιατί η μετακίνηση του παίκτη θεωρείτο σίγουρη από όσους έγραφαν σχετικά) αναμενόταν στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας. Κι όμως, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ο Πορτογάλος δεξιός εξτρέμ έφτασε στο Nottingham, πέρασε τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και υπέγραψε απόγευμα Σαββάτου. Ασυνήθιστα πράγματα αυτά, που δείχνουν ότι η Forest κινείται πλέον σε ρυθμούς πολύ διαφορετικούς από τις προηγούμενες χρονιές. Όταν δηλαδή τα Σαββατοκύριακα όλοι ξεκουράζονταν...
Θέλοντας να ξεψαχνίσει το παρελθόν του παίκτη και να πάρει μια γνώμη από την "πηγή", η Nottingham Post απευθύνθηκε στον γνωστό της "ειδικό" περί Πορτογαλίας Alex Gonçalves, τον οποίο είχε συμβουλευτεί και σχετικά με τη μεταγραφή των João Carvalho και Diogo Gonçalves. Κι αυτός έπλεξε το εγκώμιο του νεαρού διεθνούς με την Κ21 της Πορτογαλίας, που κοστολογείται από τη Monaco στα 20 εκατομμύρια ευρώ: "Πρόκειται για καταπληκτική μεταγραφή και δείγμα υψηλών στόχων για τη Forest. Από τους τρεις Πορτογάλους που έχει αποκτήσει μέχρι στιγμής, θεωρείται το μεγαλύτερο όνομα και έχει αδιαμφισβήτητα περισσότερες εμπειρίες, έχοντας αγωνιστεί όχι μόνο στο πορτογαλικό, αλλά και στο γαλλικό και το ιταλικό πρωτάθλημα. Παίζει συνήθως δεξί εξτρέμ, αλλά το καλό του πόδι είναι το αριστερό, οπότε μπορεί να παίξει και αριστερά, αλλά και ως οργανωτικός-επιθετικός χαφ πίσω από τον προωθημένο κυνηγό. Είναι πολύ καλός με τη μπάλα στα πόδια, αφού διαθέτει ταχύτητα και εξαιρετική ντρίμπλα και ταιριάζει στο στυλ παιχνιδιού του Aitor Karanka. Έχει γενικά καλή τεχνική και δεν του λείπει το ένστικτο του γκολ".
Γιατί λοιπόν τον λέμε "στοίχημα"; Για να δούμε και παρακάτω...
Ο Gil Bastião Dias γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1996 στη Gafanha da Nazaré του Aveiro, και από μικρός φαινόταν ότι του άρεσε η... αλλαγή περιβάλλοντος. Πριν καν υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό δελτίο, στη Braga στο 2014, είχε περάσει από τρεις ακαδημίες: της τοπικής Gafanha, της (γνωστής) Sporting της Λισαβόνας και της Sanjoanense. Και ήταν φαίνεται τόσο καλός, που η Monaco δεν τον... άφησε καν να προλάβει να παίξει στην πρώτη ομάδα της Braga, αποκτώντας τον το 2015. Όμως ούτε στο Πριγκιπάτο είδε φανέλα πρώτης ομάδας (εντάξει, έπαιξε μια φορά), παρ' όλο που προπονητής ήταν ο πατριώτης του και πολύ γνωστός μας στην Ελλάδα Leonardo Jardim. Μετά από 24 ματς και 9 γκολ στη Monaco B, άρχισαν οι δανεισμοί. Πρώτα στην πατρίδα του με τη Varzim (15 εμφανίσεις, 6 γκολ) και τη Rio Ave (34-6) και πέρσι στo Campionato με τη Fiorentina, όπου είχε μια αρκετά γεμάτη σεζόν με 27 συμμετοχές, δύο γκολ και ισάριθμες ασίστ. Ψάχνοντας λοιπόν αυτό το πέρασμά του από την Ιταλία, έπεσα για καλή μου τύχη σε μια αγγλόφωνη (!) ιστοσελίδα οπαδών της "Viola"! Και ιδού κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα που διάβασα από ένα άρθρο με τίτλο "Πώς λύνεις ένα πρόβλημα σαν τον Gil Dias;"
"Παρά τους πανηγυρισμούς για τη μεγάλη χθεσινή νίκη επί της Roma, δε γίνεται να μη σε πονάει μια τόσο κακή εμφάνιση από τον εξτρέμ Gil Dias. Μπήκε για να δώσει μια σπίθα στην κόντρα με την ταχύτητα και τις ντρίμπλες του, αλλά αντίθετα κατέστρεψε δύο σχεδόν κολλητές πολύ καλές αντεπιθέσεις γιατί κόλλησε η μπάλα στα πόδια του ενώ δεν τον μάρκαρε κανείς. [...] Δυστυχώς τέτοιες εμφανίσεις δεν αποτελούν ακριβώς έκπληξη για τον Πορτογάλο διεθνή με την Κ21. Είχε κάποιες λαμπερές στιγμές με τα βιολετί, ας πούμε γκολ και στα δύο ματς με την Hellas Verona, ή ένα καταπληκτικό σόλο που κατέληξε σε σουτ στο δοκάρι που θα μπορούσε να είχε δώσει το προβάδισμα στη Viola απέναντι στη Juventus, αλλά πιο συχνά δείχνει να βρίσκεται σε διαφορετικό μήκος κύματος από την υπόλοιπη ομάδα. [...] Όταν ο Stefano Pioli τον άφησε στον πάγκο, η Fiorentina έκανε έξι νίκες σερί. Φυσικά εδώ υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες, αλλά δεν μπορείς να μην κάνεις τον συσχετισμό. [...] Ο Mendes και η Monaco ήθελαν να παίξει ο Dias σε μια αξιοπρεπή ομάδα, σε ένα αξιοπρεπές πρωτάθλημα, ώστε να γίνει απαραίτητος και να αρχίσουν να πέφτουν οι προσφορές από τους πλούσιους συλλόγους. [...] Τώρα που δεν βρίσκει χρόνο συμμετοχής, μάλλον ο αρχικά διετής δανεισμός του θα τερματιστεί. Τον συμπονάς λιγάκι, αφού σε καμιά ομάδα δεν έχει μείνει αρκετά και είναι τόσο νέος. Αυτό όμως δεν είναι πρόβλημα της Fiorentina".
Σε όλα αυτά συμφωνεί και ο Gonçalves: "Το μεγαλύτερο θέμα του Dias, που ενδεχομένως τον έχει βλάψει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην καριέρα του, είναι η σταθερότητα. Σε πάμπολλες περιπτώσεις δείχνει φοβερά ταλαντούχος κι ανίκητος, μονομαχώντας συνέχεια με τον προσωπικό του αντίπαλο και νικώντας τον, ντριμπλάροντας με στόχο και περνώντας σαν αέρας από τους αμυντικούς πριν εξαπολύσει το σουτ ή να βρει με ακρίβεια τον συμπαίκτη του μέσα στην περιοχή. Όμως σε άλλες περιπτώσεις δείχνει εντελώς έξω από τα νερά του, μη μπορώντας να επιβάλει την παρουσία του στο ματς όπως όλοι όσοι τον ξέρουν προσδοκούν από αυτόν. Αλλά και οι αποφάσεις του μέσα στο γήπεδο επιδέχονται αρκετή βελτίωση. Καμιά φορά το παρακάνει και δεν παίρνει τη σωστή απόφαση όταν έχει το δίλημμα 'σουτ ή πάσα'. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι είναι μόλις 21 ετών, και αυτά τα προβλήματα θα λύνονται σιγά σιγά με την εμπειρία και τα περισσότερα λεπτά στον αγωνιστικό χώρο".
Τι λέτε, λοιπόν; Στοίχημα ή όχι, και για τον εαυτό του (να στεριώσει επιτέλους κάπου και να δείξει όσα μπορεί) και για μας; Δεδομένου μάλιστα ότι ο δανεισμός του κόστισε στη Fiorentina 2 εκατομμύρια ευρώ, και δε νομίζω να κοστίσει πολύ λιγότερα σε μας;
Δεν είμαι από αυτούς που λένε ότι "γινόμαστε πορτογαλική αποικία" (παρά το γεγονός ότι έχουμε άλλο ένα πορτογαλικό όνομα που ακούγεται, του γκολκίπερ της Porto José Sá), ή ότι "γινόμαστε πάρκινγκ και σκαλοπάτι για τους πελάτες του Mendes". Άλλωστε το επιχείρημα της επιτυχίας των Wolves πέρσι, που ήρθε ακολουθώντας την ίδια διαδρομή, είναι ατράνταχτο. Όμως κοντά στα αναμφισβήτητα χαρίσματα των Πορτογάλων πιτσιρικάδων χρειάζονται καντάρια εμπειρίας, όχι μόνο από τα γήπεδα γενικώς, αλλά κυρίως από την κατηγορία που μπορεί με την ένταση και τη σκληρότητά της να λυγίσει τους 21χρονους και να χαλάσει το μυαλό τους. Με δυο λόγια, χρειαζόμαστε περισσότερους Michael Dawson και περιμένουμε να τους δούμε στη συνέχεια της μεταγραφικής περιόδου...
* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottignham Post.