Κάποτε όλοι οι Έλληνες φίλοι της Forest, ανυπομονούσαμε να φορέσει ένας συμπατριώτης μας τη φανέλα της αγαπημένης μας ομάδας. Οι πρώτες επαφές, αν θυμάμαι καλά, ήταν με τον Στέφανο Κοτσόλη, αλλά ο Παναθηναϊκός τελικά δεν τον παραχώρησε. Μετά ήρθε δανεικός από την Coventry ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, που τραυματίστηκε στην πρώτη του προπόνηση! Τελικά η σύνδεση του συλλόγου με ελληνική ιδιοκτησία έφερε τους Απόστολο Βέλλιο, Ανδρέα Μπουχαλάκη και Στέφανο Καπίνο, που όμως δεν τα κατάφεραν να καθιερωθούν. Θα τα καταφέρει ο Παναγιώτης Ταχτσίδης, που αποκτήθηκε σήμερα;
Γιατί αυτό είναι πλέον το ζητούμενο, ας μη γελιόμαστε. Στην εποχή της διεθνοποίησης του ποδοσφαίρου δεν αρκεί να πάει ένας παίκτης σε μια ομάδα, πρέπει να παραμείνει κιόλας. Να έχουμε κι εμείς να περηφανευόμαστε πως κάποιος δικός μας κρατάει ψηλά τη σημαία του ελληνικού ποδοσφαίρου, που -κακά τα ψέματα- στα μάτια των Άγγλων φιλάθλων βρίσκεται πολύ χαμηλά. Όλες αυτές τις μέρες που η είδηση της απόκτησης του Ταχτσίδη κυκλοφορούσε ως την ολοκλήρωση της μεταγραφής σήμερα, οι φίλοι της Forest εκφράζονταν απαξιωτικά τόσο για τον ίδιο τον παίκτη, όσο και για το πρωτάθλημα από το οποίο προέρχεται. Είναι όμως τα πράγματα ακριβώς έτσι;
Ευτυχώς, βρέθηκαν και κάποιοι ενημερωμένοι, που είχαν δει τον 27χρονο διεθνή μέσο να αγωνίζεται στην Ιταλία, όπου ειδικά με τη φανέλα της Roma έκανε αρκετά σπουδαία παιχνίδια. Και είπαν το αυτονόητο: "Ρε παιδιά, ο άνθρωπος πέραν του ότι έχει ένα μεγάλο κορμί, πάντα χρήσιμο στις μάχες του κέντρου στην Championship, έχει και τη δυνατότητα να κουβαλήσει τη μπάλα και να βγάλει μακρινές και κάθετες μπαλιές. Ποιος από τους μέσους μας την έχει, ειδικά τώρα που λείπει ο Adlène Guédioura; Τους Jack Colback και Ben Watson ξεχάστε τους, ανασταλτικοί που πασάρουν στο μισό μέτρο και ειδικά ο δεύτερος ντεφορμέ όσο δεν παίρνει. Οι Ben Osborn και Liam Bridcutt είναι καλοί για πνευμόνια και τρεξίματα, πώς όμως να τους ζητήσεις οργάνωση; Δε βλέπετε που λείπει ο Αλγερινός και αναγκάζονται τα σέντερ μπακ να βγάζουν μακρινές μπαλιές μπροστά; Μήπως ο Έλληνας είναι το κομμάτι του παζλ που έλειπε;" Ίσως η τελευταία ερώτηση -την οποία είδα αυτούσια, όπως τη γράφω- να είναι κομματάκι υπερβολική, δεν αναιρεί όμως το γεγονός πως ο Παναγιώτης, αν είναι συγκεντρωμένος και έχει αφήσει τον κακό του εαυτό που τον έδιωξε από τον Ολυμπιακό (ενώ αρχικά ήθελαν να τον κρατήσουν) στο "Ελευθέριος Βενιζέλος", μπορεί να παίξει ρόλο στη φετινή προσπάθεια της Forest. Κανείς δεν είπε ότι είναι γρήγορος, κανείς δεν είπε ότι είναι "ηγέτης" και "χαφάρα", αλλά με ένα καλό "μηχανάκι" δίπλα του και το μυαλό μέσα στο κεφάλι τον έχουμε δει να διαπρέπει, και αναρωτιέμαι γιατί να μην το ξανακάνει.
Συνήθως γράφουμε για το παρελθόν κάθε νέου αποκτήματος, αλλά ο Παναγιώτης είναι ένα παιδί πασίγνωστο στους Έλληνες ποδοσφαιρόφιλους. Εν τάχει για όσους τυχόν δε θυμούνται κάποια πράγματα, προέρχεται από τις ακαδημίες της ΑΕΚ, στην πρώτη ομάδα της οποίας έπαιξε τρία χρόνια και ύστερα μετακόμισε στην Ιταλία. Εκεί πέρασε μια ολόκληρη επταετία, παίζοντας διαδοχικά στις Genoa (που τον έδωσε δανεικό και σε Cesena, Grosseto και Hellas Verona), Roma, Catania (από την οποία πήγε δανεικός στην Torino), πάλι Genoa (νέος δανεισμός στη Verona) και Torino (που τον έστειλε απευθείας δανεικό στην Cagliari), πριν το καλοκαίρι του 2017 πάρει την απόφαση να επαναπατρισθεί φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού. Στην Ιταλία σε επτά σεζόν έπαιξε σε 181 αγώνες και σκόραρε 10 φορές, ενώ συνολικά στην καριέρα του (μαζί με ΑΕΚ και Ολυμπιακό) έχει 232 ματς και 13 γκολ. Όχι και πάρα πολλά για έναν ποδοσφαιριστή που κλείνει 11 χρόνια επαγγελματίας (Νοέμβρη του 2007 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο, στα 16 παρακαλώ), αλλά αρκετά για να του εξασφαλίσουν 25 συμμετοχές στην Εθνική (1 γκολ, το οποίο ο υπογράφων είδε δια ζώσης στο 4-3 με την Ουγγαρία το 2015) και το ταξίδι στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 στη Βραζιλία με την ομάδα του Fernando Santos. Ο τωρινός ομοσπονδιακός Michael Skibbe του έδειξε μεγάλη εμπιστοσύνη στους αγώνες της προκριματικής φάσης του φετινού Μουντιάλ, όμως λόγω του παραγκωνισμού του από τον Ολυμπιακό τον άφησε εκτός κλήσεων για τις πρώτες υποχρεώσεις της Εθνικής για το Nations League, κι έτσι θα έχει όλο το χρόνο να γνωρίσει τους νέους συμπαίκτες του και να προπονηθεί μαζί τους πριν την επανέναρξη της Championship.
Δεν είπε και πολλά εκτός των καθιερωμένων ο Ταχτσίδης στην πρώτη του συνέντευξη στην επίσημη ιστοσελίδα της Forest, μετά την υπογραφή του διετούς συμβολαίου του: "Είναι μια στιγμή περηφάνιας για μένα που φοράω τη φανέλα μιας τόσο ιστορικής και γνωστής σε όλους ομάδας. Ελπίζω να συνεισφέρω κάτι κι εγώ σε ένα ρόστερ με πολύ ταλέντο ώστε να στεφθεί η σεζόν μας από επιτυχία. Ξέρω ότι η Championship είναι σκληρό πρωτάθλημα με έμφαση στη δύναμη, αλλά πιστεύω πως μπορώ να ταιριάξω σ' αυτό το στυλ παιχνιδιού. Μου αρέσει η δύναμη, αλλά και το καλό ποδόσφαιρο, και οι παίκτες που βρίσκονται ήδη εδώ με κάνουν να ανυπομονώ να ξεκινήσω".
Ο Ταχτσίδης μάλλον δεν θα είναι η μόνη "εντός ομίλου" φετινή συναλλαγή, καθώς έχει βουίξει ο κόσμος ότι και ο Karim Ansarifard, που επίσης έμεινε ελεύθερος με τη λήξη των μεταγραφών, θα υπογράψει στη Forest εντός των ημερών. Αρκετοί μιλούν για "παρκάρισμα ανεπιθύμητων του Ολυμπιακού" και αν ήταν όντως έτσι θα με πείραζε κι εμένα, έχοντας όμως άποψη για τους συγκεκριμένους παίκτες πιστεύω πως μπορούν να βοηθήσουν. Αν δεν το κάνουν, θα έχουν προφανώς την τύχη του Καπίνο - δεν υπήρξε κανένας συναισθηματισμός στη λύση του συμβολαίου του μετά από έξι μόλις μήνες στους Reds. Αυτό μάλλον αντικρούει και το επιχείρημα ότι τον Ταχτσίδη τον "επέβαλαν" στον Aitor Karanka. Το ίδιο είχε ειπωθεί και για τον Καπίνο, αλλά ο Βάσκος δεν είχε πρόβλημα να τον διώξει βλέποντας ότι δεν του έκανε. Ο Ταχτσίδης πρέπει να παλέψει για μια θέση στην ενδεκάδα, ελπίζοντας σε καλύτερη τύχη από τους άλλους Έλληνες που έγιναν κάτοικοι Nottingham την τελευταία διετία.
Πέραν του Ansarifard, υπάρχουν πληροφορίες από την Αγγλία που μιλούν για έναν ακόμα παίκτη ο οποίος θα αποκτηθεί πριν εκπνεύσει η προθεσμία για την υπογραφή ελεύθερων παικτών (10/9). Θα περιμένουμε και θα δούμε. Για την ώρα η Forest προχώρησε μόνο σε μία αποδέσμευση, αυτή του Dimitar Evtimov. Ο συμπαθέστατος Βούλγαρος γκολκίπερ δεν κατάφερε να αγωνιστεί παρά σε δύο αγώνες στο διάστημα της παρουσίας του στο City Ground (2011-2018). Ο ένας ήταν στις 31 Οκτωβρίου 2015, όταν μπήκε στη θέση του τραυματία Dorus De Vries απέναντι στη Sheffield Wednesday και έκανε αρκετές επεμβάσεις, δέχθηκε όμως ένα μάλλον "κακό" γκολ και ο Dougie Freedman τον κατηγόρησε ανοιχτά για την ήττα (μεγάλο unfair για ένα παιδί που ουσιαστικά έκανε ντεμπούτο). Ο άλλος ήταν πέρσι, στο League Cup, κόντρα στη Shrewsbury (νίκη 2-1 για τους Reds). Έκανε, σα να λέμε, την πρώτη του εμφάνιση μπροστά στο κοινό των Reds μετά από έξι χρόνια στην ομάδα! Πέρασε και δανεικός από Ilkeston, Gainsborough, Nuneaton, Mansfield, Port Vale και την πορτογαλική Olhanense, αλλά ποτέ δεν έπεισε ότι κάποτε θα μπορούσε να διεκδικήσει θέση βασικού. Τον αποχαιρετούμε ως φίλο και θα θυμόμαστε το μόνιμο χαμόγελό του...
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.