Όταν υπάρχει μια καλή ατμόσφαιρα μέσα σ' έναν οργανισμό, και δη στη "βιτρίνα" του, σίγουρα διαχέεται και στα υπόλοιπα επίπεδα. Στη Forest η πρώτη ομάδα πετάει, η Κ23 στην πρώτη της χρονιά στο πρωτάθλημα των κορυφαίων της ηλικίας της βρίσκεται στην πρώτη εξάδα και χθες το βράδυ η Κ18 προκρίθηκε, μετά από μια μεγαλειώδη εμφάνιση, για πρώτη φορά στην ιστορία της στον τελικό του FA Youth Cup, αποκλείοντας μπροστά σε πολύ κόσμο (και στην... πρώτη ομάδα) στο City Ground την Chelsea με 3-1, αποτέλεσμα που γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς ότι στο 86' το σκορ ήταν 0-1!
Βλέπουν τους μεγάλους οι πιτσιρικάδες του Warren Joyce και παίρνουν έμπνευση. Τέσσερις από τους χθεσινούς θριαμβευτές είναι ήδη μέλη των "μικρών" Εθνικών ομάδων της πατρίδας τους, όπως είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα: ο Dale Taylor (που μάλιστα έχει κάνει ντεμπούτο και στην Εθνική Ανδρών της Βόρειας Ιρλανδίας τον περασμένο Νοέμβριο), ο αρχηγός Jamie McDonnell, o Ben Hammond και ο Justin Hanks. Και υπάρχει φυσικά ένα ακόμα φοβερό ταλέντο, ο 17χρονος Detlef Esapa Osong, που φέτος υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και είναι απορίας άξιο πώς δεν έχει τραβήξει ακόμα την προσοχή των κλιμακίων της Αγγλίας. Ένας παίκτης που έκανε τον ημιτελικό δική του υπόθεση, όπως θα δούμε παρακάτω.
Το είχε προσπαθήσει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια η Forest να πάει τελικό, και είχε φτάσει αρκετά ως πολύ κοντά σε τρεις περιπτώσεις. Το 2011-'12, στον προημιτελικό στο City Ground, αν και χωρίς τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης Patrick Bamford που είχε μεταγραφεί στην Chelsea τον Ιανουάριο για να πάρουν ανάσα τα άδεια ταμεία μας και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής ούτε στη νέα του ομάδα βάσει κανονισμού, οι νεαροί Reds του Jamaal Lascelles και του Ben Osborn είχαν ηττηθεί με 4-3 από τους Blues του Λονδίνου. Έναν χρόνο αργότερα, στα ημιτελικά που τότε ήταν σε διπλούς αγώνες, ήρθε ένας σκληρός αποκλεισμός από τη Norwich. H Forest των Jordan Smith και Jorge Grant είχε ηττηθεί εντός με 1-0, νίκησε με το ίδιο σκορ στο Carrow Road, αλλά αποκλείστηκε με 5-4 στα πέναλτι. Και το 2014-'15, με τον Joe Worrall, τον Ryan Yates, τον Matty Cash και τον Oliver Burke στις τάξεις της, είχε χάσει στον προημιτελικό τού City Ground με 2-1 από την Tottenham (o Cash είχε πετύχει το μοναδικό μας γκολ).
Απέναντι στην Chelsea του Ed Brand, μια ομάδα γεμάτη ταλέντο που έχει ήδη φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Κ18 της Premier League (ο Jude Soonsup-Bell, για παράδειγμα, έχει ήδη καταγράψει συμμετοχή στην πρώτη ομάδα), και παρά το γεγονός ότι έχασαν τον πολύτιμο Jack Nadin από τραυματισμό λίγο πριν το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, οι πιτσιρικάδες του Joyce στρίμωξαν για τα καλά τους αντιπάλους τους. Έφτανε όμως, δυστυχώς, ένα μικρό διάστημα κυριαρχίας των φιλοξενουμένων για να ανοίξουν το σκορ στο 63', όταν ένα σουτ του Charlie Webster μέσα από την περιοχή μας μετά από εκτέλεση κόρνερ βρήκε στον Esapa Osong, που είχε βγει να τον μαρκάρει, πήρε ύψος και κρέμασε τον κατά τα άλλα άψογο χτες γκολκίπερ μας Aaron Bott, που τρία λεπτά αργότερα έπεσε στα πόδια του Malik Mothersille και απέτρεψε το 0-2. Όμως κανείς δεν περίμενε να τα παρατήσουν οι Reds...
Έτσι φτάσαμε στο 86', όταν ο Esapa Osong έκλεψε τη μπάλα έξω από την περιοχή της Chelsea και τροφοδότησε τον Taylor, που πλάσαρε ψύχραιμα και σωστά για την ισοφάριση. Η γενική ανακούφιση σε γήπεδο και εξέδρες δεν εμπόδισε τους δικούς μας να συνεχίσουν να επιτίθενται, και το χρονόμετρο έδειχνε το 90' όταν από πάσα του Taylor ο Kyle McAdam έκανε την πλαγιοκόπηση από αριστερά και γύρισε στο πέναλτι, ο Jack Perkins που είχε αντικαταστήσει τον άτυχο Nadin έστρωσε στον Esapa Osong και αυτός σούταρε αμέσως, με τη μπάλα να κοντράρει και να ξεγελάει τον τερματοφύλακα των Blues Prince Adegoke για το 2-1. Και στο 92' ο Esapa Osong ταλαιπώρησε και πάλι την αντίπαλη άμυνα, ανατράπηκε στην περιοχή και εκτέλεσε ο ίδιος εύστοχα το πέναλτι, δίνοντας στη νίκη διαστάσεις θριάμβου. Με το σφύριγμα της λήξης οι μικροί πανηγύρισαν με την ψυχή τους υπό τους ήχους του γνωστού "I just can't get enough" των Depeche Mode, που έχει γίνει πλέον συνώνυμο της εποχής Steve Cooper και της γενικότερης ευφορίας που έχει φέρει στον σύλλογο.
Στον τελικό η Forest θα αντιμετωπίσει τη Manchester United, που στις αρχές Μαρτίου απέκλεισε εύκολα στον άλλο ημιτελικό με 3-0 τους Wolves, στο Old Trafford. Η United είναι η πολυνίκης του θεσμού με 10 κατακτήσεις, όμως η τελευταία ομάδα της που σήκωσε το τρόπαιο ήταν αυτή του 2011, και είχε στη σύνθεσή της σημερινά αστέρια όπως ο Paul Pogba και ο Jesse Lingard, αλλά και γνωστούς μας από την Championship, όπως ο γκολκίπερ της West Brom Sam Johnstone και το δίδυμο της Derby Tom Lawrence και Ravel Morrison. Αν απορείτε γιατί ο τελικός γίνεται στην έδρα ενός από τους φιναλίστ και όχι σε ουδέτερο γήπεδο, αυτό είχε προκύψει από την κλήρωση των ημιτελικών και αν οι Wolves νικούσαν θα γινόταν στο Molineux. Η ημερομηνία δεν έχει καθοριστεί ακόμα, και θα είναι μάλλον προς τα τέλη Απριλίου. Σίγουρα δεν είναι φαβορί οι δικοί μας. Η ομάδα του Travis Binnion είναι γεμάτη αστεράκια - ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ο Alejandro Garnacho κλήθηκε πρόσφατα στην Εθνική Ανδρών της Αργεντινής! Όμως ένα είναι το βέβαιο: θα το παλέψουν! Τι στην ευχή, "Θέατρο των Ονείρων" δεν το λένε;
Πριν φτάσουν στον ημιτελικό, οι Reds είχαν αποκλείσει στον τρίτο γύρο εντός τη Bristol City με 3-1, στον τέταρτο εκτός την Peterborough με 2-1, στον πέμπτο εκτός την Cambridge με 5-3 στα πέναλτι (κανονικός αγώνας 0-0) και στον προημιτελικό στο Ewood Park τη Blackburn με 3-1 (το αγαπημένο τους σκορ τελικά). Με τις κίτρινες φανέλες που είχαν υποτάξει και τους άνδρες Rovers, παρακαλώ!
Οι συνθέσεις του ιστορικού ημιτελικού (μπορείτε να δείτε τα γκολ της Forest εδώ):
Forest: Bott, Abbott, Hammond, Johnson (Hanks 78'), McAdam, McDonnell, Powell, Collins, Nadin (Perkins 44'), Taylor, Esapa Osong (Thompson 94').
Chelsea: Adegoke, Hughes, Gilchrist, Williams, Thomas, Tauriainen (Mendel-Idowu 91'), Webster, Hall, Mothersille (Abu 73'), Stutter (Castledine 84'), Soonsup-Bell.
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.