Τον αγώνα με τη Manchester City στο Etihad δεν είναι στο Nottingham κανένας αρκετά τρελός ώστε να τον "κυκλώσει" ελπίζοντας βάσιμα να πάρει κάτι. Γιατί οι Citizens έχουν το απόλυτο σε Αγγλία και Ευρώπη, και τα λοιπά, και τα λοιπά. Από κει και πέρα, όμως, μήπως χρειάζεται και λίγο παραπάνω θάρρος από τη δική μας πλευρά; Γιατί σήμερα ζήσαμε την πλήρη απομυθοποίηση της "ομάδας-μοντέλο" -και των ανθρώπων της- μετά από μια "στραβή" που μπορεί να τύχει οπουδήποτε, οποτεδήποτε και σε οποιαδήποτε ομάδα. Με έναν παίκτη μείον, η City έδειξε σήμερα ότι για να είσαι μεγάλη ομάδα δεν αρκούν τα λεφτά.

Δεν είχε συμπληρωθεί καν το πρώτο λεπτό του δεύτερου μέρους όταν ο Rodri, όπως βλέπετε επάνω, τσαντίστηκε που ο Morgan Gibbs-White διεκδίκησε με πάθος τη μπάλα απ' αυτόν κοντά στο σημαιάκι του κόρνερ (ίσως έπρεπε να παραμερίσει για να περάσει, να του κάνει κι έναν τεμενά ρε αδερφέ), του κόλλησε κεφάλι με κεφάλι, τον έπιασε απ' το λαιμό, στο τέλος του έριξε και μία να τον θυμάται. Ο Anthony Taylor μπορεί ως τότε να χάιδευε τη City -όπως οι περισσότεροι διαιτητές στην Αγγλία άλλωστε-, αλλά ο άνθρωπος έχει και μια καριέρα να φροντίσει και δεν μπορούσε να "καταπιεί" τέτοια κόκκινη (ήθελα να 'ξερα τι ακριβώς έλεγχαν τόση ώρα στο VAR μετά από μια τόσο ξεκάθαρη ενέργεια του Ισπανού). Από κει και πέρα ο Pep Guardiola έβγαλε δύο επιθετικογενείς παίκτες για να βάλει δύο ουσιαστικά αμυντικούς, φοβόταν και τον ίσκιο του, πανηγύριζε στις καθυστερήσεις για ένα πλάγιο που είχε κερδίσει η ομάδα του και άλλα γραφικούλια. Δεν μας έκανε εντύπωση. Ο άνθρωπος που θεωρείται αυτή τη στιγμή ο κορυφαίος προπονητής στον κόσμο στο τρίτο λεπτό ούρλιαζε στους διαιτητές για ένα το λιγότερο αμφισβητούμενο φάουλ, και στο 18' που προηγείτο ήδη η ομάδα του με 2-0 πήρε κίτρινη επειδή αμφισβήτησε ένα φάουλ που δόθηκε σε μας! Αλήθεια τώρα; Η ισπανική γκρίνια είναι γνωστή ανά την υφήλιο και τη βλέπουμε παντού, αλλά, ρε αδερφέ, σεβάσου και λίγο τον εαυτό σου και το όνομά σου... Και μη μου πείτε για τις ελλείψεις που τον ανάγκασαν να κατεβάσει σήμερα αποστολή 19 παικτών (εκ των οποίων οι τρεις τερματοφύλακες) και την απουσία ονομάτων όπως ο Kevin De Bruyne, o John Stones, o Bernardo Silva και ο Mateo Kovačić. Αυτοί που είχε μέσα παίζει και να αξίζουν τρεις φορές όλο μας το ρόστερ...

Ας πάμε όμως στα δικά μας. Ποια είναι η βελτίωσή μας σε σχέση με πέρσι; Εννέα λεπτά πίσω (είχαμε φάει το δεύτερο γκολ στο 23'), αλλά και 0-2 στην ανάπαυλα αντί για 0-3 (τελικό 0-6). Όχι θεαματική. Κατεβήκαμε με πέντε στην άμυνα και πέντε αλλαγές σε σχέση με τον αγώνα με τη Burnley: έξω Gonzalo Montiel, Joe Worrall, Scott McKenna (εκτός αποστολής), Callum Hudson-Odoi και Anthony Elanga, μέσα Serge Aurier, Willy Boly και Moussa Niakhaté στο κέντρο της άμυνας, Nuno Tavares αριστερό μπακ, Nico Domínguez στο ντεμπούτο του ως τρίτος χαφ. Ok, με τη Manchester City παίζαμε, ο αγώνας "προσφερόταν" για πειραματισμούς, αλλά... Πραγματικά δεν κατάλαβα την ανάγκη να βγει ο Worrall για να παίξει ο Serge δεξιός στόπερ, αφήνοντας το δεξί άκρο της άμυνας στον Ola Aina και στερώντας μας την παρουσία του στα αριστερά, όπου ο Tavares αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν, είχε "συμμετοχή" και στα δύο γκολ της City και η έξοδός του λόγω τραυματισμού στο 39' -λυπάμαι που το λέω, αλλά- σουλούπωσε λίγο τα πράγματα στην άμυνά μας, αφού ο Ola πήγε αριστερά και ο Montiel αυτή τη φορά ήταν πολύ καλύτερος. 

Αστοχία, λοιπόν, στις αρχικές επιλογές για τον Steve Cooper, που συμπλήρωσε δύο χρόνια στον πάγκο της ομάδας (ο πρώτος που πετυχαίνει κάτι τέτοιο μετά τον Billy Davies στην πρώτη του θητεία). Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Η ομάδα έκανε αρκετή ώρα να ακουμπήσει μπάλα μετά τη σέντρα (!), αντιμετώπισε με τον περσινό φόβο τη City (σκεφτείτε να μην της είχαμε πάρει και ισοπαλία στο City Ground) και όταν βρέθηκε με παίκτη παραπάνω δεν είχε ούτε την ψυχραιμία, ούτε την αποτελεσματικότητα απέναντι σε μια ομάδα που έδειχνε σε όλα της πόσο είχε τρομάξει από την ανέλπιστη "στραβή". Βέβαια ο Steve το δούλεψε το παιχνίδι, άλλαξε σχήμα δύο φορές, έβαλε του κόσμου τους επιθετικογενείς, αλλά μετά την πρώτη κόντρα της City που λίγο έλειψε να οδηγήσει στο 3-0 ο φόβος επανήλθε και το πουλάκι πέταξε. Πάμε γι' άλλα... Χρειάζεται πολύ αυτή η περιβόητη "αλλαγή νοοτροπίας", που ευαγγελιζόταν πριν από χρόνια ο ιδιοκτήτης Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος ήταν στις κερκίδες του Etihad παρέα με τον γιο του Μιλτιάδη.

Οι Reds, σήμερα με κατακόκκινη εμφάνιση, παρακολούθησαν το σόου του Guardiola λίγο πριν από το 3', όταν χτυπιόταν για μια φάση όπου Willy Boly και Erling Haaland αλληλοτραβιούνταν εκτός περιοχής. Τελικά ο Taylor σφύριξε -φυσικά- υπέρ του Νορβηγού, και το φάουλ χτύπησε ο Julián Álvarez, όμως ο Matt Turner ήταν σε καλή θέση και απέκρουσε σε κόρνερ. Στο 7' φάνηκε για πρώτη φορά η τρύπα του Tavares (να μην κοροϊδευόμαστε, από την παρουσίασή του είχαμε γράψει τις επιφυλάξεις μας για τη συγκέντρωσή του στην άμυνα), αφού μετά από 44 πάσες των γηπεδούχων (!) ο Rodri με έξυπνη μπαλιά βρήκε στην πλάτη του τον Kyle Walker, αυτός με τη μία έστρωσε στο πέναλτι και με το αριστερό ο Phil Foden εκτέλεσε τον Turner, που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Πριν ακόμα συνέλθουμε, στο 14', μετά από πάσα πάλι του Tavares σε αντίπαλο, ο Matheus Nunes ελίχθηκε από δεξιά, ξέφυγε από τον Niakhaté και σέντραρε στο δεύτερο δοκάρι, όπου όταν περιμένει ο Haaland είναι για τη City καλύτερα κι από πέναλτι. Κεφαλιά, 2-0, και αρχίσαμε μέσα μας να παρακαλάμε να μη φάμε πολλά. (Δεν πιστεύω να είχε παίξει κανείς συντριβή στο στοίχημα, έτσι;)

Ο Guardiola πήρε την κίτρινή του για ένα φάουλ του Manuel Akanji στον Taiwo Awoniyi στο 18' και με τις διαμαρτυρίες και όλα έφτασε το 21' μέχρι να εκτελέσει τελικά ο Gibbs-White, να βρει η μπάλα στο τείχος, να ξεγελάσει τον Ederson και να βγει κόρνερ δίπλα στο δοκάρι. Ήταν η πρώτη μας τελική. Και η City πάντως έδειξε να βολεύεται με το 2-0, αφού μέχρι το ημίχρονο είχε ακόμα ένα μακρινό σουτ του Álvarez που μπλόκαρε ο Turner και -κυρίως- μια έξυπνη μπαλιά του Jérémy Doku στον Álvarez στο 31', με τον Boly να κάνει ένα καταπληκτικό τάκλιν και να κόβει τον Αργεντίνο πριν σουτάρει από το ύψος της μικρής περιοχής. Εμείς, αφού στο 39' βγήκε ο Tavares (σαν τράβηγμα στους προσαγωγούς μού φάνηκε) και μπήκε ο Montiel, είχαμε ένα κλέψιμο του Orel Mangala και κάθετη στον Awoniyi, που μπήκε με πολύ καλές προϋποθέσεις στην περιοχή αλλά κλείστηκε και δεν κατάφερε ούτε να σουτάρει. 

Άρχισε λοιπόν το δεύτερο ημίχρονο, και μετά την αποβολή του Rodri η City μάς άφησε όλο το γήπεδο, έμεινε πίσω από τη μπάλα κι εμείς δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Αμέσως ο Guardiola θυμήθηκε τον ξεχασμένο Kalvin Phillips για το κέντρο του, αποσύροντας τον πολύ δραστήριο Doku, ενώ και ο Steve έβγαλε τον Ibrahim Sangaré (και πάλι τίποτα ιδιαίτερο, και είχε και κάρτα) και τον προερχόμενο από τραυματισμό Aurier και γύρισε το σύστημα στο κλασικό 4-2-3-1, με Hudson-Odoi και Elanga στα "φτερά". Η Forest άρχισε να κυκλοφορεί επιτέλους τη μπάλα (σε σημείο να αντιστραφεί σχεδόν τελείως η κατοχή 78-22% του πρώτου μέρους), ο Pep το είδε και σκιάχτηκε και έβγαλε και τον Álvarez για να ενισχύσει κι άλλο την άμυνά του με τον Nathan Aké παίζοντας με πέντε πίσω. Για καλή του τύχη, στο 58', όταν η πολύ ωραία μπαλιά του Boly βρήκε τον Awoniyi στην πλάτη της άμυνας, ο Taiwo κοντρόλαρε μεν καλά, αλλά πάνω στην έξοδο του Ederson πλάσαρε ψηλά. Για να καταλάβετε για τι πανικό μιλάμε, ο Βραζιλιάνος γκολκίπερ άρχισε να ωρύεται από πάνω του επειδή στην προσπάθειά του έχασε την ισορροπία του και εισέπραξε κίτρινη για τον κόπο του. Τώρα γιατί πήρε κίτρινη κι ο δικός μας, θα σας γελάσω και δεν το θέλω.

Ένα καλό σουτ του Domínguez, που κατατάσσεται μάλλον στην κατηγορία των "αθόρυβων", πέρασε λίγο άουτ στο 63', με τον Ederson πάντως να ελέγχει, και στο 70' μια ωραία σέντρα του Elanga από δεξιά ήταν λίγο πιο δυνατή απ' ό,τι έπρεπε για να πιάσει την κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι ο Awoniyi. Δευτερόλεπτα αργότερα από κεφαλιά-πάσα του MGW o Elanga έκανε το αριστερό σουτ από πολύ πλάγια θέση και ο Ederson αντέδρασε εύκολα. Ο Cooper πήγε το ρίσκο ακόμα πιο πέρα στο 75', αλλάζοντας τον Awoniyi με τον Chris Wood αλλά και τον Aina με τον Divock Origi, κάνοντας το σχήμα σούπερ επιθετικό, αλλά η ομάδα μάλλον έχασε παρά κέρδισε από αυτή την κίνηση, Ίσα ίσα που στο 78' κόντεψε να γίνει το 3-0 στην ουσία σε κόντρα, με πονηρή εκτέλεση φάουλ του Walker και γύρισμα του Aké στο δεύτερο δοκάρι για τον Haaland, που όμως πλάσαρε άστοχα και παραμείναμε στο ματς μεν, φοβηθήκαμε πάλι δε...

Μέχρι το φινάλε δεν είχαμε και πολλά. Η μόνη ενδιαφέρουσα φάση έγινε στο 91', με τον Ederson να αποκρούει φανταστικά σε κόρνερ πολύ ωραίο γυριστό σουτ του Elanga και τον ίδιο από την εκτέλεση με πολύ κόσμο μπροστά του να μπλοκάρει δύσκολα μακρινό σουτ του Boly. Σύντομα μετά από άλλη μια "μανούρα" μεταξύ Montiel και Jack Grealish που έφτασε το σύνολο των καρτών στις... 11, το παιχνίδι τελείωσε. Για πρώτη φορά φέτος στην Premier League, η Forest έφυγε από το γήπεδο χωρίς να έχει σκοράρει, ενώ η City έκανε το 6/6 και φυσικά διατηρήθηκε στην κορυφή. 

Οι Reds βρίσκονται πια στη δέκατη θέση, αφού τους προσπέρασαν για έναν βαθμό Crystal Palace και Fulham μετά τη λευκή μεταξύ τους ισοπαλία στο Selhurst Park. Πολύ πιο κάτω, η Luton πήρε τον πρώτο της βαθμό παίζοντας στο Kelinworth Road με τους Wolves που αγωνίζονταν με δέκα από το 39' (1-1). Αργότερα η Everton αιφνιδίασε την επόμενη αντίπαλό μας Brentford στο Λονδίνο μέσα σε τέσσερα λεπτά και έφυγε με το πρώτο της τρίποντο (1-3), ενώ αργά το βράδυ η Burnley θα προσπαθούσε να ξεκολλήσει από τον έναν βαθμό φιλοξενώντας την εκτός φόρμας Manchester United. Το πρόγραμμα της 6ης αγωνιστικής ολοκληρώνεται αύριο με τα ματς των "Ευρωπαίων": Arsenal-Tottenham, Brighton-Bournemouth, Chelsea-Aston Villa, Liverpool-West Ham και Sheffield United-Newcastle.

Manchester City: Ederson, Walker, Akanji, Dias, Gvardiol, Nunes, Rodri, Foden (Grealish 87'), Doku (Phillips 51'), Álvarez (Aké 57'), Haaland. 
Forest: Turner, Aina (Origi 75'), Aurier (Hudson-Odoi 56'), Boly, Niakhaté, Tavares (Montiel 39'), Sangaré (Elanga 56'), Mangala, Domínguez, Gibbs-White, Awoniyi (Wood 75').
Σκόρερς: Foden 7', Haaland 14'.
Διαιτητής: Anthony Taylor. Κίτρινες: Akanji 18', Ederson 58', Grealish 93' - Tavares 21', Sangaré 45+1', Gibbs-White 46', Awoniyi 58', Mangala 77', Origi 81', Montiel 93'. Κόκκινη: Rodri 46' (απευθείας).
Θεατές: 53.413. (Forest: περίπου 3.000).

Steve Cooper: "Ξέραμε με ποια ομάδα παίζαμε και σε τι επίπεδο παίζει. Είναι δύσκολο να προετοιμάζεσαι για τέτοια ματς, και προφανώς και να τα παίζεις. Πάντα απογοητεύεσαι με τα γκολ που δέχεσαι, ειδικά αν έρχονται από κάτι που ξέραμε ότι οι αντίπαλοί μας χρησιμοποιούν πολύ, με τον Walker να φεύγει πίσω από την άμυνα και με τον Haaland στο δεύτερο δοκάρι. Μιλήσαμε τόσο πολύ γι' αυτά τα πράγματα και ήλπιζα να τους δυσκολέψουμε. Δεν έγινε αυτό. Τα γκολ που δεχθήκαμε ήταν πολύ εύκολα. Απογοητευτήκαμε κι εμείς, και σίγουρα και οι παίκτες. Όταν χάνεις 2-0, τα πράγματα μπορούν να εξελιχθούν με δύο τρόπους. Ή θα παραιτούμασταν και θα μέναμε κλεισμένοι στο καβούκι μας, ή θα στεκόμασταν όρθιοι και θα το παλεύαμε. Για να είμαι δίκαιος με τα παιδιά, έκαναν αυτά που έπρεπε. Τα πράγματα φυσικά άλλαξαν με την κόκκινη κάρτα, και μετά γίναμε εμείς αυτοί που πίεζαν και πρέσαραν. Δεν το έχουν πετύχει και πολλές ομάδες αυτό εδώ μέσα, ακόμα και πολύ πιο έμπειρες ομάδες από εμάς. Απλώς θα ήθελα να είχαμε δείξει λίγο περισσότερη ποιότητα στην επίθεση. Η City είναι αξιέπαινη για τον τρόπο που αμύνθηκε στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά κι εμείς πρέπει να γίνουμε πιο δημιουργικοί και παραγωγικοί. Ας το δούμε σαν μια πρόκληση".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Daily Star.