Από μια άποψη, το λες και έλλειψη προόδου. Τα δύο φετινά ματς με τη Bournemouth έληξαν με τα ίδια ακριβώς σκορ με τα περσινά: 2-3 εντός και 1-1 εκτός. Βεβαίως έτσι δεν δίνουμε καμιά σημασία στο γεγονός ότι και στα δύο η Forest ήταν πολύ καλύτερη από πέρσι. Δυστυχώς η βαθμολογία είναι αμείλικτη, και μόνο αυτή θα μετρήσει στο τέλος. Ίσως να παίξει το ρόλο του το γεγονός ότι σήμερα η Forest, καταπονημένη από τους συνεχείς αγώνες, δεν είχε δυνάμεις από το 84' και μετά, όταν βρέθηκε με παίκτη παραπάνω, να διεκδικήσει με επιμονή το γκολ της νίκης. Τέλος πάντων, βαθμός είναι αυτός...
Δεν είναι εύκολο να κρατήσεις τη Bournemouth σε χαμηλή επιθετική συγκομιδή. Και πάνω απ' όλα δεν είναι εύκολο να κρατήσεις έναν παίκτη σαν τον τρελά φορμαρισμένο Dominic Solanke (στο τέλος της περιόδου των μεταγραφών η Tottenham διερεύνησε την περίπτωση της απόκτησής του) "απόντα" από το γήπεδο. Γιατί ακριβώς αυτό πέτυχαν ο Nuno Espírito Santo, o Murillo που είχε αναλάβει τον σταρ των Cherries (όπως βλέπετε και στη φωτογραφία) και η άμυνά μας συνολικά. Ο Solanke κυριολεκτικά δεν ακούμπησε μπάλα! Κι ας πήγαιναν συνέχεια οι κάμερες πάνω του... Πραγματικά αδικούμε κατ' εξακολούθηση τον εαυτό μας δεχόμενοι γκολ σαν το σημερινό, όπου στην ουσία βάλαμε μόνοι μας τη μπάλα μέσα σε μια στατική φάση (το 13ο φέτος...) πολύ νωρίς στο ματς. Αναμένουμε ακόμα την εποχή που θα είμαστε πιο προσεκτικοί πίσω και πιο αποτελεσματικοί μπροστά, καθώς όπως θα δείτε παρακάτω οι ευκαιρίες και πάλι δεν μας έλειψαν. Αν εξαιρέσουμε τον αγώνα στο Ashton Gate για το Κύπελλο, έχουμε σκοράρει σε όλα μας τα ματς με τον Nuno στον πάγκο. Δεν είναι και λίγο...
Στο Vitality Stadium (ελάτε τώρα, Dean Court το λένε), παρουσία των Βαγγέλη Μαρινάκη και Σωκράτη Κομινάκη, ο Nuno πήρε μεγάλο ρίσκο ξεκινώντας τον Matz Sels. Άλλωστε, ως παλιός τερματοφύλακας και ο ίδιος, σίγουρα θα ξέρει ότι είναι ζαριά να βάζεις βασικό τρεις μέρες αφότου ήρθε έναν γκολκίπερ που έχει μεν πείρα από Αγγλία αλλά όχι από Premier League, προέρχεται από σαφώς ήσσονος δυναμικότητος πρωτάθλημα και δεν ξέρει καλά-καλά τα ονόματα των αμυντικών που έχει μπροστά του. Στο τέλος ο κόουτς ανμε ανακούφιση, αφού ο Βέλγος δεν χρειάστηκε να κάνει σχεδόν τίποτα. Τόσο πολύ την περιορίσαμε τη Bournemouth.
Από τους αμυντικούς που λέγαμε, παρεμπιπτόντως, μόνο οι σέντερ μπακ Murillo και Andrew Omobamidele παρέμειναν ακλόνητοι, ενώ ο μερικές φορές χαμένος στο διάστημα Gonzalo Montiel και ο Harry Toffolo άφησαν τις θέσεις τους στον Neco Williams και τον Nuno Tavares. Όπως αναμενόταν ξεκίνησαν Taiwo Awoniyi και Anthony Elanga, με τον Chris Wood εκτός αποστολής (άλλοι λένε από πρόβλημα στους προσαγωγούς, άλλοι από ασθένεια) και τον Orel Mangala... φευγάτο. Στον πάγκο για χάρη του Callum Hudson-Odoi, σε ένα φουλ επιθετικό σχήμα, έμεινε και ο Danilo, παρέα μεταξύ άλλων με τους νεοφερμένους Gio Reyna και Rodrigo Ribeiro και για δεύτερο σερί ματς... δύο τερματοφύλακες, αυτούς δηλαδή που χρησιμοποιούνταν ως τώρα! Θα το κάνουμε άραγε σύστημα όπως o Jürgen Klopp στη Liverpool;
H Bournemouth όπως αναμενόταν ξεκίνησε δυνατά, και στο 2' το σουτ του Ryan Christie από καλή θέση έξω από την περιοχή κοντραρίστηκε για το πρώτο κόρνερ των γηπεδούχων. Στο δεύτερό τους, στο 5', στην εκτέλεση του Cook από αριστερά, άνοιξαν και το σκορ. Στο πρώτο δοκάρι ο Williams έπιασε κακή κεφαλιά προς τα πίσω και στο δεύτερο ο Justin Kluivert απλώς έσπρωξε τη μπάλα μέσα (θα έμπαινε και χωρίς την παρέμβασή του, απλώς ο Neco γλίτωσε το αυτογκόλ). Κλασικό γκολ Forest, θα λέγαμε. Τουλάχιστον κανείς δεν θα κατηγορήσει γι' αυτό τον Matt Turner... Αντιδράσαμε στο 11' με κουβάλημα της μπάλας από τον Williams και κάθετη του Morgan Gibbs-White στον Awoniyi, που όμως γλίστρησε καθώς σούταρε και ο Neto έπεσε και μπλόκαρε στη δεξιά του γωνία. Ο Taiwo έπιασε πάλι αδύναμο σουτ στο 16', όταν ξέφυγε πανέμορφα από τον Marcos Senesi και από θέση πλάγια αριστερά σημάδεψε κατευθείαν τον Βραζιλιάνο γκολκίπερ των Cherries. Στο επόμενο λεπτό ενός αγώνα που άρχισε με δαιμονιώδη ρυθμό, ένα φαλτσαριστό σουτ του Antoine Semenyo κόντραρε κάπου και μάλλον πήγαινε κατευθείαν κόρνερ, ο Sels όμως φρόντισε καλού κακού να το εξασφαλίσει αυτό.
Οι Reds έχασαν μία ακόμα ευκαιρία στο 25', όταν σε φάουλ του Gibbs-White από δεξιά ο Murillo έπιασε την κεφαλιά, ακολούθησε πανδαιμόνιο στη μικρή περιοχή και ο Ryan Yates σούταρε με μεγάλη πίεση με το αριστερό για να μπλοκάρει ο Neto. Λίγο αργότερα ο Yates ζήτησε πέναλτι σε κόρνερ όπου ο Lloyd Kelly τον τραβολογούσε και τελικά τον έριξε κάτω, αλλά η κυρία Rebecca Welch, που σφύριζε το δεύτερο παιχνίδι της στην Premier League (η πρώτη γυναίκα που το κατάφερε), έμεινε ασυγκίνητη. Έπειτα (37') αρνήθηκε δεύτερη κίτρινη στον Kluivert που είχε εισπράξει μόλις την πρώτη για αγκωνιά στον Elanga, όταν ο γιος του μεγάλου Patrick γκρέμισε τον Williams που έβγαινε στην κόντρα, και έδωσε... επιθετικό σε τράβηγμα του Awoniyi από τον Illya Zabarnyi. Τι να κάνουμε... Τα λάθη δεν έχουν φύλο. Ο ρυθμός όπως θα περίμενε κανείς έπεσε μετά το 25λεπτο, οι Reds όμως ήταν καλύτεροι και κατέβαιναν πιο συχνά στην περιοχή των αντιπάλων τους, που τους έριχναν στο χόρτο με κάθε ευκαιρία. Αφού ο Yates, αυτή τη φορά με το δεξί και από πλάγια δεξιά, σημάδεψε πάλι τον αντίπαλο γκολκίπερ και δεν είδε τον Gibbs-White στα αριστερά του (43'), στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων η επιμονή μας ανταμείφθηκε. Σε ένα άλλο φάουλ του MGW από δεξιά, ο Murillo στα αριστερά της περιοχής κέρδισε με πείσμα από δύο αντιπάλους, ο Hudson-Odoi πήρε μια κόντρα, προχώρησε παράλληλα με το τέρμα και με σουτ από αυτά που συνηθίζει (με δεξί φάλτσο από τα αριστερά της περιοχής) κάρφωσε τη μπάλα χαμηλά στην αριστερή γωνία του Neto, που έπεσε αυτή τη φορά χωρίς αποτέλεσμα.
Το δεύτερο μέρος, που θα αποδεικνυόταν πολύ χειρότερο από το πρώτο, άρχισε με... ήλιο και βροχή μαζί, και η Bournemouth βγήκε στο γήπεδο χωρίς τον Semenyo που είχε χτυπήσει στις καθυστερήσεις, με τον Andoni Iraola να περνάει στη θέση του τον Marcus Tavernier. Μόλις στο 56' ο Βάσκος έκανε άλλες δύο αλλαγές, καθώς ο Kluivert είχε κλαδέψει και τον Nico Domínguez χωρίς πάλι η Welch να χαμπαριάσει (μάλλον φαν του μπαμπά στα νιάτα της η ρεφ...), οπότε έβγαλε τον Ολλανδό και τον Christie και έβαλε τον Alex Scott και τον Philip Billing. Στο 62' ο MGW με απίστευτο φάουλ από μακριά έβγαλε τον... Omobamidele απέναντι στον Neto, αλλά ήταν πολύ δύσκολο για τον νεαρό στόπερ να κάνει καλό κοντρόλ και η ευκαιρία χάθηκε. Ο Iraola έκανε και τέταρτη κίνηση στο 71', περνώντας στη θέση του Sinisterra τον άρτι αφιχθέντα από το Copa Africa Dango Ouattara από τη Μπουρκίνα Φάσο (είχαμε κι εμείς στον παγκο τον Moussa Niakhaté), και αμέσως ο Nuno έκανε την πρώτη του αλλαγή με τον Danilo αντί του Domínguez. Λίγο μετά είχαμε και το ντεμπούτο του Reyna, που πήρε τη θέση του Elanga (φάνηκε επηρεασμένος από την απουσία του), με τον Montiel να μπαίνει κι αυτός αντί του Williams. Ο Αμερικανός έπιασε το αριστερό άκρο της επίθεσης, με τον CHO να πηγαίνει δεξιά. Έβγαλε κάπια ποιότητα στις κινήσεις του, αλλά με τις παρούσες συνθήκες ήταν δύσκολο να δείξει κάτι παραπάνω.
Κι εκεί που το δεύτερο ημίχρονο μας είχε κοιμίσει σε σχέση με το πρώτο και ο Iraola έκανε και την τελευταία του αλλαγή, με τον Ούγγρο Milos Kerkez στο 83' στη θέση του Kelly, δευτερόλεπτα αργότερα φρόντισε να του δώσει ενδιαφέρον ο Billing, που πάτησε από πίσω τον Hudson-Odoi που ξεχυνόταν μπροστά και η Welch, πολύ κοντά στη φάση, του εδειξε κατευθείαν κόκκινη! Ο CHO μάλιστα προσπάθησε, αλλά δεν κατάφερε να συνεχίσει και αντικαταστάθηκε από τον Ribeiro, που πήρε κι αυτός το βάπτισμα του πυρός. Έμεναν πια τα επτά λεπτά των καθυστερήσεων, η Forest είχε κουραστεί αλλά συνέχιζε να προσπαθεί - και ο κόσμος της να ενθαρρύνει. Δυστυχώς όμως πλην ενός αδύναμου σουτ του MGW στο 95' δεν έκανε άλλη τελική. Ούτε απειλήθηκε φυσικά. Τη Bournemouth δεν την πολυπείραξε που έμεινε τέταρτο σερί ματς χωρίς νίκη, όμως εμάς, με τη Luton πάντα έναν βαθμό πίσω μας και την Everton δύο, μας νοιάζει και μας κόφτει... Και το πρόγραμμα-ανήφορος συνεχίζεται, καθώς μετά την απαραίτητη συνάντηση με τη Bristol City την Τετάρτη για το FA Cup έχουμε και την επίσκεψη της Newcastle το Σάββατο, με τους Magpies να διψάνε για "εκδίκηση" για τη νίλα που έπαθαν από τη Forest στην έδρα τους...
H 23η αγωνιστική ξεκίνησε χθες με κάποια εντυπωσιακά αποτελέσματα, αφού η Luton βρέθηκε μπροστά με 4-2 μέσα στο St. James' Park πριν ξυπνήσει η Newcastle και κάνει το τελικό 4-4, η Fulham νικούσε 2-0 μέσα στο Burnley και ισοφαρίστηκε κι αυτή στο τέλος όπως και η Tottenham από τηγηπεδούχο Everton (2-2 και τα δύο ματς), ενώ άνετες ήταν οι επικρατήσεις της Brighton εντός επί της Crystal Palace με 4-1 και της Aston Villa εκτός επί της παραπαίουσας Sheffield United με 5-0. Σήμερα την ίδια ώρα με το δικό μας παιχνίδι έγιναν και τα Manchester United-West Ham 3-0 και Chelsea-Wolves 2-4, και αργότερα έχουμε και το μεγάλο ντέρμπι Arsenal-Liverpool. Αύριο η αγωνιστική κλείνει με τον αγώνα Brentford-Manchester City.
Bournemouth: Neto, Smith, Zabarnyi, Senesi, Kelly (Kerkez 83'), Cook, Christie (Scott 56'), Semenyo (Tavernier 46'), Kluivert (Billing 56'), Sinisterra (Ouattara 71'), Solanke.
Forest: Sels, Williams (Montiel 78'), Omobamidele, Murillo, Tavares, Yates, Domínguez (Danilo 72'), Elanga (Reyna 78'), Gibbs-White, Hudson-Odoi (Ribeiro 90'), Awoniyi.
Σκόρερς: Kluivert 5' - Hudson-Odoi 45+1'.
Διαιτητής: Rebecca Welch. Κίτρινες: Senesi 23', Kluivert 35', Neto 85' - Omobamidele 55', Yates 73'. Κόκκινη: Billing 84' (απευθείας).
Θεατές: 11.200 (Forest: περίπου 1.300).
Nuno Espírito Santo: "Ήταν ένα σκληρό παιχνίδι. Ξέρουμε πόσο δύσκολη ομάδα είναι η Bournemouth. Αυτό που μας στοίχισε ήταν που δεχθήκαμε γκολ πολύ νωρίς. Τους επιτρέψαμε να μας πιέσουν, να κερδίσουν 6-7 κόρνερ και να σκοράρουν σε ένα από αυτά. Όμως αντιδράσαμε σωστά. Κυριαρχήσαμε και αρχίσαμε να δημιουργούμε προβλήματα στους αντιπάλους μας. Αξίζαμε να είμαστε ισόπαλοι στην ανάπαυλα. Στο δεύτερο οι ομάδες δεν έπαιξαν καλά, το θέαμα δεν ήταν όμορφο. Υπήρχε ένταση και σκληρά μαρκαρίσματα. Πιστεύω πως θα μπορούσαμε να τα είχαμε πάει καλύτερα, ειδικά με τις τελικές μας πάσες. Ειδικά στα τελευταία λεπτά δεν απειλήσαμε όσο οφείλαμε. Ο Callum βελτιώνεται αγώνα με τον αγώνα και δείχνει τι μπορεί να κάνει. Σήμερα έκανε πολύ καλή δουλειά. Όταν είδα τη φάση (σ.σ. της αποβολής), δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι έπρεπε να δοθεί κόκκινη κάρτα. Ήταν κλωτσιά από πίσω. Τώρα πονάει πολύ. Με όλο το σεβασμό, δεν είναι δίκαιο να κλωτσάς από πίσω. Είναι πολύ δύσκολο να πετύχει κανείς την τελειότητα. Κι εμείς είμαστε πολύ μακριά από το να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Θα πάρει χρόνο. Όμως δουλεύουμε και βοηθάμε ο ένας τον άλλο. Αυτό που έχει σημασία είναι η αφοσίωση των παικτών. Θέλουμε να είμαστε συγκεντρωμένοι στην απόδοσή μας, τη δουλειά μας και το παιχνίδι μας".
* H φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.