Πολύς ντόρος έγινε για τις κινήσεις της Forest την τελευταία μέρα των μεταγραφών, χθες δηλαδή, αλλά τα αποτελέσματα ήταν δυσανάλογα. Ποσοτικά, για να μην παρεξηγηθούμε, αφού μέχρι στιγμής όλες οι αποφάσεις του Frank McParland και του επιτελείου του έχουν αποδειχθεί "λαβράκια". Χθες αποκτήθηκε ο όγδοος και τελευταίος παίκτης αυτής της μεταγραφικής περιόδου στο πρόσωπο του Adam Federici, που θα μείνει μαζί μας ως δανεικός από τη Bournemouth, κατά πληροφορίες ως τις 15 Ιανουαρίου 2018.
Ο 32χρονος ψηλός (1,88 μ.) και πολύπειρος γκολκίπερ έρχεται να καλύψει ένα κενό που διέγνωσε ο Mark Warburton στην εστία μας, παρά την παρουσία ήδη τριών τερματοφυλάκων: του Jordan Smith, του Stephen Henderson και του Dimitar Evtimov (που πλέον, ως πιο μικρός, αναμένεται να δοθεί δανεικός). Ίσως η απειρία του νεαρού Βούλγαρου και το γεγονός ότι ο Henderson προέρχεται από σοβαρό τραυματισμό (αν και η αποθεραπεία του έχει πια ολοκληρωθεί) να οδήγησαν τον μάνατζερ της Forest σε αυτή την όχι και τόσο ανώδυνη κίνηση, δεδομένου ότι ο Federici, ως παίκτης Premiership, θα έχει και τον ανάλογο μισθό, και δεν έχει γίνει γνωστό τι μέρος αυτού θα καλύπτουν οι Reds. Επειδή, όμως, ο Mark έχει δώσει δείγματα πολύ σοβαρού ανθρώπου που μελετά προσεκτικά τα βήματά του σε αυτόν τον τομέα, και επειδή βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή μιας νέας προσπάθειας, ας πούμε "Mark knows" κι ας προχωρήσουμε...
O Federici έχει ένα ιταλικό και ένα σέρβικο όνομα (το πλήρες ονοματεπώνυμό του είναι Adam Jay Gogic Federici), αλλά είναι Αυστραλός - γόνος προφανώς μεταναστών. Διεθνής μάλιστα, αφού έχει φορέσει 16 φορές τη φανέλα των "Socceroos" και δεν είναι απίθανο να προσθέσει κι άλλες εμφανίσεις μαζί τους στο ενεργητικό του. Γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1985 στη Nowra και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην τοπική ομάδα Huskisson Seagulls. Μετά κάθισε στα θρανία του Αυστραλιανού Αθλητικού Ινστιτούτου (AIS), αλλά στα 17 του πήρε τη μεγάλη απόφαση και έκανε το πολύωρο ταξίδι ως την Αγγλία για να δοκιμαστεί. Πέρασε από τη Sheffield Wednesday και τη Bolton που τον απέρριψαν, μέχρι τελικά να τον δεχθούν, χωρίς όμως να υπογράψουν συμβόλαιο μαζί του, οι Wolves. Γρήγορα απογοητεύτηκε και, κάνοντας μάλλον χρήση της καταγωγής του (που λέγεται ότι κάποια στιγμή τον έφερε και προ των πυλών της Εθνικής Ιταλίας!), έμεινε μια χρονιά στην ιταλική Torres, ομάδα τρίτης κατηγορίας. Το μεσογειακό κλίμα δεν τον σήκωσε για πολύ, και το καλοκαίρι του 2004 επέστρεψε στην Αγγλία, όπου είχε μια ακόμα αποτυχημένη προσπάθεια (στη Leeds) πριν τελικά βάλει την υπογραφή του στο πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Reading τον Ιανουάριο του 2005. Από εκεί ξεκίνησε μια ιστορία μεγάλης αγάπης, που κράτησε ως το καλοκαίρι του 2015, οπότε και μεταπήδησε στη Bournemouth.
Βεβαίως και στους Royals δεν ήταν πάντα βασικός. Αντιθέτως, πέρασε ως δανεικός από πέντε ομάδες μεταξύ 2005 και 2008! Στην αρχή από τις ερασιτεχνικές Maidenhead, Northwood και Carshalton και μετά από τις επαγγελματικές Bristol City και Southend. Κι όμως, είχε ήδη παίξει δύο φορές με τη Reading σε αγώνες Premiership (ντεμπούτο τον Απρίλιο του 2007 στην ήττα με 1-0 από την Tottenham) και τέσσερις σε αγώνες FA Cup, ενώ το καλοκαίρι του 2006 είχε βάλει και το πρώτο του γκολ, σε φιλικό, παίζοντας κατ' ανάγκη επιθετικός! Και λέμε το πρώτο, γιατί την περίοδο 2008-'09, οπότε άρχισαν να ανεβαίνουν οι μετοχές του και να καθιερώνεται στους Royals (λόγω και του τραυματισμού του βασικού γκολκίπερ, του Αμερικανού Marcus Hahnemann), έβαλε κι άλλο, στο πρωτάθλημα της Championship αυτή τη φορά και... από τη φυσική του θέση! Ανήμερα Boxing Day του 2008, απέναντι στην Cardiff, o Stephen Hunt εκτέλεσε κόρνερ, ο Michael Duberry έπιασε κεφαλιά που αποκρούστηκε στη γραμμή και ο προωθημένος Federici σκόραρε στο ριμπάουντ, χαρίζοντας στη Reading το βαθμό της ισοπαλίας (1-1).
Τα πράγματα είχαν πάρει πια το δρόμο τους. Το καλοκαίρι του 2009 ο Hahnemann αποδεσμεύτηκε και ο Federici πήρε στο σπίτι του τη φανέλα με το Νο 1, την οποία έδειξε με το "καλημέρα" ότι σκόπευε να κρατήσει: στις 18 Αυγούστου του ίδιου χρόνου πήρε... μόνος του ισοπαλία 0-0 στην έδρα της Swansea, αφού απέκρουσε ένα πέναλτι και δύο σουτ από απόσταση αναπνοής. Μέχρι να λήξει το συμβόλαιό του και να πάρει ελεύθερη μεταγραφή για τη Bournemouth, το καλοκαίρι του 2015, μάζεψε 237 συμμετοχές, 21 από τις οποίες στην Premiership, το 2012-'13 που η Reading έπαιζε εκεί, και ήταν από τους βασικούς συντελεστές της θαυμαστής πορείας των Royals ως τα ημιτελικά του FA Cup, λίγες μέρες ουσιαστικά πριν αποχαιρετήσει... Είναι αλήθεια ότι στον ημιτελικό με την Arsenal δέχθηκε στην παράταση ένα αστείο (και δυστυχώς γι' αυτόν νικητήριο) γκολ από τον Alexis Sánchez, αλλά ο μάνατζερ Steve Clarke τον υπερασπίστηκε μετά το ματς, λέγοντας πως χωρίς αυτόν η Reading δεν θα είχε φτάσει ποτέ ως εκεί που είχε να φτάσει από το μακρινό 1927!
Στους Cherries, βέβαια, δεν στέριωσε - πώς αλλιώς θα ερχόταν σε μας; Η παρουσία του Artur Boruc δεν τον άφησε να καθίσει παρά μόνο 13 φορές κάτω από τα δοκάρια, εκ των οποίων μόνο τις 6 σε αγώνες πρωταθλήματος, η δε φετινή μεταγραφή και του Βόσνιου διεθνούς Asmir Begović από την Chelsea δεν του άφηνε πια ελπίδες για κάτι καλύτερο. Κι έτσι, σχεδόν στο "παρά πέντε" (κάπου μια ώρα πριν λήξει η περίοδος των μεταγραφών), πήρε την απόφαση, παρά τους αρχικούς του ενδοιασμούς (θυμίζουμε ότι είχε απορρίψει τις αρχικές προτάσεις των Reds), να ανηφορίσει προς τα East Midlands.
Στην Εθνική Αυστραλίας ντεμπουτάρισε στις 2 Ιουνίου 2007, σε αγώνα εναντίον της Ουρουγουάης, αφού προηγουμένως είχε αγωνιστεί 10 φορές στις μικρές Εθνικές και είχε λάβει μάλιστα μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων του 2005. Το καλοκαίρι του 2008 ήταν μέλος της Ολυμπιακής Ομάδας της Αυστραλίας στο Πεκίνο, ενώ συμπεριλήφθηκε και στους 23 για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στη Νότια Αφρική, αν και δεν έπαιξε παρόντος του μεγάλου Mark Schwarzer. Την τελευταία του ως τώρα συμμετοχή στην Εθνική Ανδρών τη θυμόμαστε καθαρά εμείς οι Έλληνες: ήταν στο φιλικό με την Εθνική μας στην Αδελαΐδα στις 7 Ιουνίου 2016 (νίκη 2-1 για τη "Γαλανόλευκη"), όταν έφαγε εκείνη την απίστευτη γκολάρα του Γιάννη Μανιάτη από τη σέντρα!
Ο ερχομός του Federici, όπως είπαμε, έκλεισε το φετινό μεταγραφικό "παράθυρο" για τη Forest χωρίς να αποκτηθεί, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, ο Δανός Frederik Rønnow, που έμεινε στη Brøndby, ούτε ο Ολλανδός Tim Krul που πήγε δανεικός από τη Newcastle στη Brighton. Από τους άλλους (αποδεδειγμένους) μεταγραφικούς μας στόχους, ο Harlee Dean πήγε από τη Brentford στη Birmingham μαζί με τους συμπαίκτες του Jota και Maxime Colin, όλοι την τελευταία μέρα (!), ενώ ο John McGinn έμεινε στη Hibernian που απέρριψε χθες και τρίτη βελτιωμένη πρόταση των Reds. Δεν πειράζει, κι αυτοί που έχουμε αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας! Κι ας μην ξεχνάμε ότι παρέμειναν στην ομάδα Ben Osborn και Jack Hobbs...
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.