Elliot Anderson, λοιπόν... Μόνο τις τελευταίες μέρες ακούστηκε αυτό το όνομα, και η μεταγραφή από τη Newcastle έγινε στο "πατ-κιουτ". Χθες το βράδυ, αργά, ανακοινώθηκε η μεταγραφή, όπως και ότι ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος πήρε τον αντίθετο δρόμο και ανηφορίζει στο Tyneside. Πώς ήταν αυτό το ξαφνικό; Οι δύο σύλλογοι, που εδώ και χρόνια έχουν πολύ καλές σχέσεις (μεταγραφές Karl Darlow, Jamaal Lascelles, Chris Wood, Jonjo Shelvey), βρήκαν έναν εύσχημο τρόπο να διώξουν -τουλάχιστον προσωρινά- τον βραχνά του PSR που κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια τους...
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η μεταγραφή του Anderson στοίχισε... 35 εκατομμύρια λίρες. Πού τα βρήκαμε, δεδομένου ότι είχε βουίξει ο κόσμος πως έπρεπε να βάλουμε στα ταμεία μας τουλάχιστον 20 εκ. από μεταγραφές παικτών ως τις 30 Ιουνίου για να αποφύγουμε νέες επιπλοκές και αφαιρέσεις βαθμών; Είναι απλό. Οι υπεύθυνοι οικονομικών των δύο συλλόγων έκαναν "δημιουργική" λογιστική, καμιά από τις δύο δεν ανακοίνωσε ποσό μεταγραφής, οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αν π.χ. πουλήσαμε τον Βλαχοδήμο 25 εκ., τότε ουσιαστικά για τον Anderson πληρώσαμε μόνο 10. Και φυσικά υπάρχει και ο τρίτος της παρέας, ο Moussa Niakhaté, που πέρασε τα ιατρικά, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο (όσο και του Anderson με τη Forest δηλαδή) και θα ανακοινωθεί από την Olympique Lyonnais αντί (πάντα κατά το ρεπορτάζ) 26 εκατομμυρίων λιρών - όμως η συναλλαγή σίγουρα έγινε πριν τα μεσάνυχτα της 30ής Ιουνίου, οπότε και έληγε η προθεσμία για να κλείσουμε τη χρήση μας χωρίς να υπερβούμε το όριο ζημιών που ορίζει το PSR. Με απλά λόγια, καθαρίσαμε τουλάχιστον για φέτος, και αφαίρεση βαθμών στην περίοδο 2024-'25 δεν θα υπάρξει. Κι όλα αυτά χωρίς να φύγει ούτε ο Orel Mangala, ούτε ο Morgan Gibbs-White, ούτε ο Murillo, ούτε o Anthony Elanga, ούτε ο Callum Hudson-Odoi. Φυσικά δεν αποκλείεται να αποχωρήσουν αργότερα, αλλά τα ποσά των μεταγραφών τους θα είναι "κέρδος" για τον σύλλογο (λέγεται ότι η Chelsea μπορεί να δώσει και 70 εκ. για τον Βραζιλιάνο σέντερ μπακ), σε οικονομικό πάντα επίπεδο. Σε αγωνιστικό, ο θεός να βάλει το χέρι του...
Αφού λοιπόν αποχαιρετήσουμε τον Οδυσσέα και τον Moussa, που "θυσιάστηκαν" στον βωμό του PSR (κυρίως ο δεύτερος, αφύ ο Έλληνας γκολκίπερ θα αποχωρούσε έτσι κι αλλιώς), ας γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον Anderson, τον οποίο είδαμε μόνο ως αλλαγή για 45' στο περσινό Forest-Newcastle 1-2 στο City Ground, αλλά και σε πολλά ακόμα ματς της Premier League. Βλέπετε, ο Elliot μπορεί να είναι μόνο 21 ετών (γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2002 στο Whitley Bay, μόλις 16 χιλιόμετρα ανατολικά του Newcastle), αλλά ήδη μετράει 44 συμμετοχές στα μεγάλα σαλόνια με τη φανέλα των Magpies -συλλόγου όπου βρισκόταν από 8 ετών-, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι αρκετά περισσότερες αν ένας τραυματισμός στη μέση δεν τον έβγαζε εκτός μάχης τη σεζόν που πέρασε, από τέλη Οκτωβρίου μέχρι τέλη Φεβρουαρίου. Βέβαια ακόμα κι έτσι είχε 21 συμμετοχές, τις 10 ως βασικός, συν άλλες 22 πέρσι, συν το ντεμπούτο του τον Ιανουάριο του 2021 σε ηλικία 18 ετών και κάτι απέναντι στην... Arsenal (εναντίον της οποίας είχε κάνει ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα γενικά λίγες μέρες νωρίτερα) - και ιδού το νούμερο 44. Το οποίο ανεβαίνει στο 55, αν λογαριάσουμε και 4 στο FA Cup, 5 στο League Cup και δύο στο Champions League την περασμένη περίοδο (18' στο εκτός 0-0 με τη Milan και 25' στο εντυπωσιακό 4-1 εντός κόντρα στην Paris St-Germain). Και είναι αλήθεια ότι ακούστηκαν πολλές μουρμούρες στις τάξεις των οπαδών της Newcastle για την πώλησή του, αλλά ανάγκα και θεοί πείθονται...
Ο Elliot είναι ψηλός για χαφ (1,79 μ.) και μπορεί να παίξει "οκτάρι" και "δεκάρι", αφού έχει μεγάλες δημιουργικές ικανότητες (ναι, ξέρω, ανησυχείτε μήπως ήρθε για τη θέση του Gibbs-White τον οποίο γλυκοκοιτάζει η Newcastle - κι εγώ την ίδια ανησυχία έχω). Είναι χαρακτηριστικό ότι στο δεύτερο μισό της περιόδου 2021-'22, όταν έπαιξε στη Bristol Rovers, την οποία βοήθησε να ανεβεί στη League One, είχε σε μόλις 21 αγώνες 8 γκολ και 5 ασίστ! Μάλιστα πέτυχε το τελευταίο γκολ στο 7-0 επί της Scunthorpe την τελευταία αγωνιστική, γκολ που επέτρεψε στους Rovers να προσπεράσουν τη Northampton και να ανεβούν απευθείας λόγω καλύτερης επίθεσης! Ήταν η μόνη του θητεία ως δανεικού, ενώ στην πρώτη ομάδα της Newcastle δεν κατάφερε να σκοράρει και κατέγραψε μόνο τρεις ασίστ.
Θεωρείται φυσικά από τα πολύ καλά ταλέντα της ηλικίας του, και επέλεξε να παίξει για τις μικρές Εθνικές ομάδες της Σκοτίας, λόγω της Σκοτσέζας γιαγιάς του. Αφού έπαιξε από Κ16 ως Κ18 έξι φορές, είπε να δοκιμάσει την τύχη του στην αγγλική Κ19, στην οποία όμως αγωνίστηκε μόνο σε ένα ανεπίσημο ματς. Έτσι επέστρεψε στη Σκοτία και έπαιξε μία φορά στην Κ21 (συν μία κλήση που αρνήθηκε γιατί οι Bristol Rovers είχαν σημαντικά παιχνίδια σ' εκείνο το διάστημα και για διεθνείς πλην Ανδρών δεν γίνονται αναβολές αγώνων) και μετά τις καλές εμφανίσεις του κλήθηκε από τον Steve Clarke και στην Ανδρών για έναν αγώνα με την Κύπρο για τα προκριματικά του τρέχοντος Euro και ένα φιλικό με την Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 2023. Αποσύρθηκε όμως λόγω τραυματισμού, οπότε έχει ακόμα στα χέρια του την επιλογή της Εθνικής Ανδρών την οποία θα ενισχύσει!
Αποχωρώντας συγκινημένος από τον σύλλογο που υποστήριζε από παιδί και υπηρέτησε επίσης από τα πολύ μικρά του χρόνια, ο Anderson έγραψε στο Χ: "Η εκπροσώπηση του συλλόγου μου για 14 χρόνια ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τις στιγμές που έβαζα την ασπρόμαυρη φανέλα και έβγαινα στο St James Park. Ευχαριστώ όλους όσους συνάντησα στο σύλλογο και τους φίλους της ομάδας που με στήριξαν σε όλο αυτό το ταξίδι. Πάντα θα υποστηρίζω τον σύλλογο και εύχομαι ό,τι καλύτερο σε όσους εργάζονται σ' αυτόν. Μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει. Σας ευχαριστώ". Εμείς να ευχηθούμε η πόρτα που μόλις άνοιξε να φέρει πολλές πανέμορφες στιγμές και μεγάλες επιτυχίες!
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.