O Omar Richards ξεκινάει την τρίτη -αισίως- σεζόν του ως παίκτης της Forest. Την πρώτη την έχασε ολόκληρη λόγω των γνωστών περιπετειών με τους τραυματισμούς του, όπως και τη μισή δεύτερη που πέρασε δανεικός στον Ολυμπιακό, πριν τελικά δείξει εδώ στην Ελλάδα τι είχε κεντρίσει κάποτε το ενδιαφέρον της Bayern και κατακτήσει -έστω και όχι σε ρόλο βασικού- το Conference League με την ομάδα του Πειραιά. Στο ημίχρονο του δεύτερου φετινού φιλικού των Reds, με αντίπαλο τη Sunderland στην Pinatar Arena της Ισπανίας, φόρεσε πρώτη φορά την κόκκινη φανέλα και μπήκε αλλαγή. Και τρία λεπτά αργότερα... μπουμ!

Δεν ξέρω πόσες φορές έχει συστηθεί ποδοσφαιριστής με τόσο εντυπωσιακό τρόπο στους οπαδούς της ομάδας του, που είχαν πλέον κοντέψει να ξεχάσουν την ύπαρξή του και μάλλον πίστευαν ότι δεν θα τον έβλεπαν ούτε φέτος, αφού ήταν από τους ελάχιστους που δεν χρησιμοποιήθηκαν στο πρώτο φιλικό απέναντι στην αδύναμη Chesterfield. Κι όμως, στην πρώτη επαφή του με τη μπάλα ο Richards, που εννοείται ότι δεν έχει καμιά εξασφαλισμένη θέση στο ρόστερ των "26" για τη φετινή σεζόν, αγωνιζόμενος ως αριστερός μπακ-χαφ στο 3-4-2-1 που ο Nuno Espírito Santo αυτή τη φορά εμπιστεύτηκε από την αρχή ως το τέλος, πήρε τη μπάλα πλάγια στην περιοχή μετά από μια όμορφη προσπάθεια και πάσα ακριβείας του Anthony Elanga έχοντας κολλημένο πάνω του τον Trai Hume και φυσικά απέναντί του τον γκολκίπερ Anthony Patterson, προχώρησε ώστε να βγει... ακόμα πιο πλάγια και, την ώρα που όλοι φανταζόμασταν ότι θα έκανε συρτή σέντρα καθώς ο Emmanuel Dennis περίμενε στη μικρή περιοχή, τράβηξε ο μπαγάσας ένα βρωμόσουτο που έστειλε τη μπάλα πρώτα στο κάτω μέρος του οριζόντιου δοκαριού και μετά στα δίχτυα, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία επάνω. "Χαίρετε, τι κάνετε; Ήρθα κι εγώωω"... 

Στο δεύτερο τεστ της και το πρώτο της στην Ισπανία, όπου έφτασε μόλις προχθές και... πήγε κατευθείαν για βραδινή προπόνηση, η Forest -λογικά, αφού ακόμα οι παίκτες δεν έχουν συνηθίσει καλά καλά τις υψηλές θερμοκρασίες- δεν ήταν εξίσου παραγωγική με τον αγώνα του περασμένου Σαββάτου. Παρ' όλα αυτά, κόντρα σε μια ομάδα που έχει βάλει στόχο να ανεβεί και πάλι στην Premier League και δοκιμάζει με τη σειρά της το... γαλλικό μοντέλο (στον πάγκο ο Régis Le Bris, όπως κάποτε σε μας ο Philippe Montanier και ο Sabri Lamouchi), οι Reds είχαν το πάνω χέρι σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και περιόρισαν τους αντιπάλους τους σε ρόλο κομπάρσου. Αν διαβάσετε -όπως κι εγώ- στην ιστοσελίδα της Sunderland ότι οι Black Cats μάς πίεσαν, μην το πιστέψετε, είναι 100% μπαρούφα. Το μόνο εντυπωσιακό στην ομάδα της βόρειας Αγγλίας ήταν οι εκατοντάδες οπαδοί που κουβάλησε στη Murcia. Ένας δικός μας μέτρησε δέκα πούλμαν! Είναι πασίγνωστο πως οι φίλοι της Sunderland είναι από τους πιο αφοσιωμένους στην Αγγλία. Δείτε το ντοκιμαντέρ "Sunderland 'til I die" στο Netflix και δε θα το μετανιώσετε...

Και πώς δηλαδή μάς πήρε ισοπαλία, προηγούμενη κιόλας; Έλα ντε! Ας όψεται ένα χοντρό λάθος του Murillo, που πρώτα έκανε κακό κοντρόλ και στην εξέλιξη της φάσης παραχώρησε πέναλτι. Μη σας πω κιόλας ότι κόντεψε να πάρει και το ματς στη μοναδική φάση που δημιούργησε στο 87'! Αν ήμουν οπαδός της Sunderland, θα ήθελα σίγουρα να συνοδέψει τόσο απλόχερα η τύχη την προσπάθεια της ομάδας μου στη φετινή Championship... Γιατί κατά τα άλλα οι "Μαυρόγατες", που εμφανίστηκαν με λευκές στολές με μαυροπράσινα μανίκια, ήταν εντελώς ακίνδυνες και με τα νύχια μέσα στα πατουσάκια...

Ας τους αφήσουμε αυτούς, όμως, κι ας καταπιαστούμε με τη δική μας ομάδα. Με δύο διαφορετικές ενδεκάδες, αφού ο Nuno τούς άλλαξε όλους στην ανάπαυλα, η Forest πίεσε ψηλά και προσπάθησε να παίξει μπάλα παρά τα βαριά της πόδια (σε πιο προχωρημένο στάδιο η Sunderland, που είχε δώσει ήδη δύο φιλικά και το πρωτάθλημά της αρχίζει μία εβδομάδα νωρίτερα). Οι παίκτες που ξεκίνησαν καλά φάνηκαν και σήμερα. Ο Ibrahim Sangaré έχει μεγάλη διάθεση και μας αποκαλύπτει ένα ακόμα στοιχείο του παιχνιδιού του που δεν ξέραμε (τη μεγάλη μπαλιά), ο Elliot Anderson δείχνει ότι του αρέσει ο ρόλος του κουμανταδόρου στη μεσαία γραμμή κι αυτός ο διαολάκος ο Eric Moreira επιβεβαιώνει την πρόβλεψή μου ότι δεν ήρθε για την Κ21... Σε πολύ καλά επίπεδα οι Callum Hudson-Odoi και Ola Aina, σταθερά πρόθυμος ο Elanga, με καλές και κακές στιγμές ο Morgan Gibbs-White που απ' ό,τι φαίνεται προηγείται του (μια χαρά σήμερα) Joe Worrall στην ιεραρχία για το περιβραχιόνιο, όπως και ο Danilo, φιλότιμος αλλά με λάθη ο Nico Domínguez, τα γνωστά ο Ryan Yates που διακρίθηκε... επιθετικά και λίγο έλειψε να μας δώσει και τη νίκη, εξαιρετική δουλειά από τον νεαρό Zach Abbott όσο έπαιξε, μέτριοι προς ψιλοκαλοί οι υπόλοιποι, Dennis μάλλον μετράει μέρες μέχρι να ανακάμψει από τα προσωπικά του ζητήματα o Taiwo Awoniyi και να έρθει και τρίτος φορ (το ρεπορτάζ κάνει λόγο για πιθανή επιστροφή του Chuba Akpom μετά από δέκα χρόνια), δεν κρίνονται οι δύο γκολκίπερ που δεν πιέστηκαν σχεδόν καθόλου. Εννοείται ότι δεν συμμετείχε στην αποστολή για το ματς ο Nikola Milenković, που ενσωματώθηκε στην υπόλοιπη ομάδα μόλις χθες.

Να δούμε μαζί τις λίγες φάσεις:
- 6': Ο Aina με ψηλή μπαλιά βρίσκει στην πλάτη της άμυνας και πλάγια αριστερά στην περιοχή τον Domínguez, που σουτάρει απευθείας με το αριστερό άστοχα.
- 9': Ωραία κάθετη του Danilo στον Chris Wood, που αποφεύγει ωραία τον Aji Alese και σουτάρει δυνατά, αλλά ο Luke O'Nien προλαβαίνει να τον κοντράρει σε κόρνερ.
- 33': Όμορφη κόντρα από τη Forest, ο Hudson-Odoi περνάει εντυπωσιακά δύο αντιπάλους και από την τελική γραμμή γυρίζει στον Gibbs-White, μπροστά στο σουτ του οποίου μπαίνει ο Dan Neil και με την πλάτη παραχωρεί κόρνερ.
- 38': Ο Murillo συλλαμβάνεται κοιμώμενος σε πάσα του Gibbs-White, κάνει κακό κοντρόλ, ο Eliezer Mayenda κλέβει και δίνει στον Chris Rigg που μπαίνει στην περιοχή και ανατρέπεται από τον Βραζιλιάνο (που έδιωξε όντως μπάλα όπως διαμαρτυρόταν, αλλά πήρε και πόδια μαζί). Το πέναλτι εκτελεί ο Jack Clarke, o Carlos Miguel πέφτει σωστά αλλά για κακή του τύχη το σουτ δεν πάει τέρμα γωνία και αφού βρίσκει στο σώμα του περνάει από κάτω του! 0-1.
- 48': Το υπέροχο γκολ του Richards όπως το περιγράψαμε παραπάνω.
- 56': Συρτό σουτ του Yates αρκετά έξω από την περιοχή πέφτει και μπλοκάρει ο Patterson.
- 58': Πολύ ωραία ψηλοκρεμαστή μακρινή μπαλιά του Sangaré βρίσκει τον Anderson να φεύγει κατά μέτωπο. Ο νεοφερμένος, που λόγω της θητείας του στη "μισητή" Newcastle αποδοκιμάζεται συνεχώς από τους φίλους της Sunderland, μπαίνει στην περιοχή, αποφεύγει τον Alese αλλά σουτάρει πάνω στον Patterson.
- 69': Ο Elanga ελίσσεται από δεξιά παράλληλα με τη γραμμή της περιοχής, φέρνει τη μπάλα στο αριστερό και εκεί... του παίρνει τη μπουκιά από το στόμα ο Yates, που τη βρίσκει στρωμένη στο δεξί του και σουτάρει αρκετά καλά, αλλά επίσης πάνω στον Patterson. Ο Σουηδός στραβομουτσούνιασε, αλλά μόνο στιγμιαία...
- 87': Η Sunderland έχει αλλάξει πλέον όλη της την ομάδα εκτός από τον τερματοφύλακα και μας έχει μπερδέψει λιγάκι, αλλά συνεχίζει να μην απειλεί καθόλου. Και ξαφνικά. από δεξιά και πολύ μακριά, ο Adil Aouchiche βγάζει μια βαθιά σέντρα, στην καρδιά της άμυνάς μας πετάγεται ο Ουκρανός Nazariy Rusyn και με κεφαλιά στέλνει τη μπάλα να περάσει ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι του Matt Turner. Πήγαν να κλέψουν το ματς με όλη τη σημασία της λέξης!
- 91': Τελευταία φάση του αγώνα: Κόρνερ από αριστερά με τον Elanga, o Yates στο πρώτο δοκάρι πιάνει δύσκολη στριφτή κεφαλιά που αποκρούει ενστικτωδώς ο Patterson, η μπάλα επιστρέφει, ο Yates προσπαθεί πάλι με προβολή, ο γκολκίπερ της Sunderland αποκρούει ξανά και αμέσως ο Ισπανός διαιτητής σφυρίζει λήξη!

Οι Reds θα αντιμετωπίσουν την Τρίτη την ίδια ώρα και στο ίδιο γήπεδο τη Millwall.

Forest: Carlos Miguel (Turner 46'), Worrall (Omobamidele 46'), Murillo (Boly 46'), Abbott (Toffolo 46'), Moreira (Williams 46'), Domínguez (Yates 46'), Danilo (Sangaré 46'), Aina (Richards 46'), Gibbs-White (E. Anderson 46'), Hudson-Odoi (Elanga 46'), Wood (Dennis 46').
Sunderland: Patterson, Hume (Pembélé 72’), O’Nien (T. Anderson 76’), Alese (Hjelde 72’), Cirkin (Bennette 76’), Roberts (Watson 76’), Neil (Embleton 72’), Rigg (Ekwah 62’), Clarke (Mundle 72’), Jobe (Aouchiche 76’), Mayenda (Rusyn 72’).
Σκόρερς: Richards 48' - Clarke 39' (πέναλτι).

Υ.Γ.: Ο Jobe που διαβάζετε είναι ο Jobe Bellingham, ο 18χρονος αδελφός του Jude, που επέλεξε να χρησιμοποιεί μόνο το μικρό του όνομα για να μη γίνεται καμιά σύνδεση με τον σούπερ σταρ αδελφό του. Μάταιος κόπος! Όχι μόνο γιατί είναι φτυστός ο άσος της Real, αλλά γιατί γκρινιάζει κιόλας όπως εκείνος! Βεβαίως από μπάλα καμιά σχέση με την εικόνα του Jude στην ηλικία του, που ξεσήκωσε ολόκληρη Dortmund να πάρει παίκτη από την Championship... O δε Νορβηγός Leo Hjelde είναι βεβαίως ο γιος του Jon-Olav Hjelde, επίσης σέντερ μπακ, που αγωνίστηκε στη Forest σε δύο θητείες ανάμεσα στο 1997 και το 2005.

Nuno Espírito Santo: "Ήταν ένας κλασικός αγώνας προετοιμασίας. Πιστεύω ότι τα παιδιά άρχισαν να νιώθουν το βάρος της. Γι' αυτό άλλωστε δεν έπαιξε κανείς πάνω από 45 λεπτά. Το ματς ήταν αργό λόγω και της ζέστης, αλλά σκοπός μας ήταν να αρχίσουν να παίρνουν παιχνίδια στα πόδια τους, εκτός από τις προπονήσεις. Ήρθαμε εδώ έτοιμοι για δουλειά και ξέραμε τις κλιματολογικές συνθήκες που θα συναντούσαμε. Είχαμε αρκετές προπονήσεις πριν τον αγώνα. Κάποιοι παίκτες είναι πιο φρέσκοι και μπορούν να παίζουν πιο γρήγορα. Αλλά δεν έχω πρόβλημα με αυτό. Είναι ό,τι είχαμε στο μυαλό μας όταν ήρθαμε εδώ για να... υποφέρουμε κάτω από τον ήλιο. Θα βελτιωθούμε. Είμαι ευχαριστημένος από όλους τους παίκτες. Προσπαθήσαμε να κάνουμε rotation και να δώσουμε λεπτά σε όλους. Ο Omar τα πήγε πολύ καλά, κι αυτός είναι ο στόχος, να πάρουν ευκαιρίες όλοι. Γι' αυτό παίξαμε με δύο διαφορετικές ενδεκάδες. Να παίξουν όλοι 45' σήμερα, να κάνουμε κι άλλες προπονήσεις και στο επόμενο παιχνίδι να δούμε πού βρισκόμαστε. Το αποτέλεσμα δεν είναι και τόσο σημαντικό. Σημαντικό είναι να αποκτήσουν οι παίκτες την απαραίτητη φυσική κατάσταση. Και βέβαια να δεθούμε μεταξύ μας στο διάστημα που περνάμε μαζί, να μάθουν οι παίκτες ο ένας τον άλλο μέσα κι έξω από το γήπεδο. Αυτό το δέσιμο θα μας κάνει σίγουρα πιο δυνατούς."

* Η φωτογραφία είναι από τον επίσημο λογαριασμό του συλλόγου στο Χ.