Η περσινή σεζόν ολοκληρώθηκε με τους καλύτερους οιωνούς για τον Eric Lichaj. H Forest έσωσε την παρτίδα την τελευταία στιγμή, και ο ίδιος ανακηρύχθηκε Παίκτης της Σεζόν στην ψηφοφορία μεταξύ των φίλων της ομάδας. Ήταν η απόλυτη επιβράβευση για έναν παίκτη που δεν τον λες και βιρτουόζο, ξέρεις όμως ότι θα δώσει πάντα ό,τι έχει μέσα στο γήπεδο για τον κοινό σκοπό. Η απόλυτη; Ψέματα! Γιατί ακολούθησε η πρόσκληση από τον Bruce Arena για την Εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών...

Ο Eric λατρεύει την Εθνική του, αυτό δεν είναι μυστικό. Από τα 17 του φοράει το εθνόσημο. Και είχε ψιλοχάσει τις ελπίδες του, αφού μέσα στο χειμώνα ο Arena δεν τον είχε καλέσει καθόλου. Κι όμως, ένα χρόνο μετά τη μικρή συμμετοχή του σε ένα φιλικό με το Πουέρτο Ρίκο, είδε ξαφνικά το όνομά του στις κλήσεις για το Gold Cup. Οι αναρτήσεις της συζύγου του Kathryn στο twitter μαρτυρούσαν πόσο ενθουσιασμένος ήταν. Πού να ήξερε πως αυτή η εμπειρία θα έκρυβε χαρές και λύπες μαζί...

Στο Gold Cup είχε δύο συμμετοχές: στον πιο εύκολο (θεωρητικά, αφού ήρθε 3-2) αγώνα των ομίλων απέναντι στη Μαρτινίκα και στον προημιτελικό κόντρα στο Ελ Σαλβαδόρ (2-0). Ανάμεσα στους δύο αγώνες ο Arena "έκοψε" κόσμο από την αποστολή και επανέφερε τα "βαριά" ονόματα τύπου Tim Howard, Clint Dempsey και Jozy Altidore. O Eric παρέμεινε στο ρόστερ, ξεκίνησε με το Σαλβαδόρ και άνοιξε το σκορ πετυχαίνοντας το πρώτο γκολ του με την Εθνική Ανδρών, μοναδικό στις 13 εμφανίσεις του μέχρι σήμερα. Αλλά στον ημιτελικό και τον τελικό ο Arena προτίμησε (μάλλον ανεξήγητα, αν ρωτάτε εμένα που ξενύχτησα για να δω εκείνα τα ματς) τον Graham Zusi, έναν μετριότατο παίκτη από το MLS. Το ίδιο και στους πρώτους αγώνες για τα προκριματικά του Μουντιάλ τον Σεπτέμβριο, για τους οποίους επίσης κλήθηκε ο Lichaj αλλά απλώς τους είδε από τον πάγκο. Μέχρι που τον Οκτώβριο, που κρίνονταν τα πάντα, επέστρεψε και ο DeAndre Yedlin της Newcastle και ο Eric έμεινε στο Nottingham, ενώ οι ΗΠΑ έχαναν το ταξίδι στη Ρωσία λόγω μιας τρελής συγκυρίας αποτελεσμάτων και ο Arena δήλωνε παραίτηση.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτός ο καημός του τύπου με το "2". Από την αρχή της φετινής σεζόν βρισκόταν συνεχώς μεταξύ πάγκου των Reds και εξέδρας, αν εξαιρέσουμε τους τρεις αγώνες του League Cup και έναν πρωταθλήματος, με τη Middlesbrough, όπου μπήκε ως αλλαγή λόγω τραυματισμού του Armand Traoré. O Mark Warburton στήριζε τη δική του μεταγραφή, τον Tendayi Darikwa, αντί του Lichaj που -για να τα λέμε και όλα- λόγω Gold Cup είχε έρθει σχεδόν σκασμένος από την Αμερική χωρίς να έχει κάνει καθόλου προετοιμασία. Ο κόσμος το δέχθηκε αυτό στην αρχή (ο Darikwa άλλωστε πήγαινε καλά, τουλάχιστον μπροστά, γιατί αμυντικά δεν είχε την προσήλωση και το πάθος του Αμερικανού), αλλά όσο περνούσε ο καιρός άρχιζε να μουρμουρίζει. Ο Warburton αποφάσισε τελικά να τον επαναφέρει, ως πιο "ψημένο" σε τέτοια ματς από τον Darikwa, απέναντι στη Derby. Παρά την ήττα, ήταν από τους καλύτερους. Και το Σάββατο, με τη Burton, ήταν απλά Ο καλύτερος (συμπεριλήφθηκε άλλωστε στην καλύτερη ενδεκάδα της αγωνιστικής). Πρώτα η σωτήρια απόκρουση πάνω στη γραμμή στο πλασέ του Lloyd Dyer στο 0-0, μετά το υποδειγματικό πλασέ για το 2-0 που κλείδωσε τη νίκη στο 78'.

Α, ναι - και ο γύρος του θριάμβου. Τον οποίο πολλοί ερμήνευσαν ως μια απάντηση στον Warburton που τον είχε παραγκωνίσει, και που πρόσφατα προέβλεψε ένα "λαμπρό μέλλον στη Forest" για τον... Darikwa. Ίσως ως και μια απάντηση στον ίδιο το σύλλογο, που ενώ έδειχνε ότι έχει σε πρώτη προτεραιότητα την ανανέωση του συμβολαίου του (λήγει το καλοκαίρι του 2018) καλούσε παίκτες όπως ο πιτσιρικάς Toby Edser, ενώ ο ίδιος δεν λάβαινε καμιά ειδοποίηση. Ο Eric -για όποιον δεν το έχει καταλάβει ακόμα- γουστάρει τρελά την πόλη και την ομάδα, αν και ακόμα 28 ετών θέλει να κλείσει την καριέρα του στη Forest και είχε φρικάρει με την όλη κατάσταση. Σκεφτόταν ότι θα τον πουλούσαν τον Ιανουάριο, και δεν του άρεσε καθόλου η ιδέα. Oύτε βεβαίως και στη σύζυγο, που έχει ανοίξει τις δικές της μπίζνες στην πόλη με τη μπουτίκ "Katwalk Kouture", η οποία μάλιστα από τον Νοέμβριο του 2016 που έκανε εγκαίνια έχει τριπλασιάσει τον τζίρο της! Επιχειρηματικό δαιμόνιο η κυρία Lichaj...

Όμως, μετά το ξέσπασμα που έφερε το γκολ, μάλλον ήρθε πια η ώρα για χαλάρωση. Η φανέλα με το "2" αναμένεται να εμφανίζεται πλέον στη βασική ενδεκάδα το ίδιο τακτικά με τις προηγούμενες χρονιές, ο κάτοχός της νιώθει ότι έχει κερδίσει πόντους στο θέμα της ανανέωσης του συμβολαίου του, ενώ το ζεύγος αναμένει με αγωνία την απόφαση της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας των ΗΠΑ σχετικά με τον διάδοχο του Arena στο τιμόνι της Εθνικής. Υπάρχει, βλέπετε, και το φιλικό στην Πορτογαλία στις 14 Νοεμβρίου, και ο Eric δεν θα ήθελε με τίποτα να χάσει την ευκαιρία να έρθει αντιμέτωπος με τον Cristiano Ronaldo...

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα HITC.