ipswich17182

Ήταν λέει ένα αρνητικό ρεκόρ λεπτών χωρίς γκολ στην ιστορία της ομάδας, που έπρεπε να αποφύγουμε σκοράροντας ως το 84'. Το σπάσαμε κατά πέντε λεπτά. Ποιος νοιάζεται; Η ουσία είναι ότι οι καλοί μας φίλοι από το Ipswich μας έσωσαν πάλι. Όπως και πέρσι, που χρειαζόμασταν νίκη εναντίον τους και με καθαρή διαφορά για να σωθούμε και νικήσαμε 3-0, έτσι και φέτος: έστω και μετά από θρίλερ, μείναμε αήττητοι στις 13 τελευταίες επισκέψεις τους στο City Ground (7 νίκες - 6 ισοπαλίες) και, το κυριότερο, εξασφαλίσαμε σχεδόν και μαθηματικά ότι θα αγωνιζόμαστε και του χρόνου στην Championship.

Να εξηγήσω τι εννοώ "σχεδόν". Δεδομένου ότι μας απομένει και ένα εξ αναβολής ματς, είναι πλέον αδύνατον να μας φτάσουν η 23η Burton (παρά το ηρωικό 3-1, πρώτη νίκη της εντός από το Σεπτέμβριο, που πέταξε τη Derby εκτός εξάδας) και η 24η Sunderland (2-2 με τη Reading). Από κει και πέρα, η 22η Barnsley έφερε 2-2 με την 21η  Bolton, όπερ σημαίνει ότι για να μας περάσει κάποια απ' αυτές πρέπει οι μεν Tykes να νικήσουν και στα τέσσερα παιχνίδια τους και να χάσουμε εμείς όλα τα δικά μας (μαζί με το μεταξύ μας στις 24 Απριλίου), ή/και οι Trotters να πάρουν όλα τα δικά τους (μαζί με το μεταξύ μας στο φινάλε) ανατρέποντας το -15 σε διαφορά τερμάτων που υπάρχει αυτή τη στιγμή ανάμεσά μας. Σενάρια επιστημονικής φαντασίας και τα δύο, αν ρωτάτε εμένα.

Κι όμως, μέχρι το 89', όταν ο Ben Brereton αποφάσισε να ρισκάρει τη δεύτερη κίτρινη κάρτα για θέατρο (να τα λέμε όλα, έτσι;) πέφτοντας στο χόρτο πολύ εύκολα μετά το μαρκάρισμα του σκόρερ της Ipswich Grant Ward, όλα πήγαιναν στραβά και οι Tractor Boys κρατούσαν μάλλον εύκολα το 0-1. Ο κόσμος ήταν μουδιασμένος, έβλεπε την άμυνα των φιλοξενουμένων να μας αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, ξεσπούσε πού και πού σε αποδοκιμασίες. Σίγουρα θα υπήρχαν και οι μόνιμοι... πανέξυπνοι που θα είχαν αποχωρήσει "για να μην πέσουν στην κίνηση". Κακό δικό τους! Έχασαν την πιο εντυπωσιακή από τις -ελάχιστες έτσι κι αλλιώς- ανατροπές που έχει κάνει η Forest στη φετινή περίοδο.

Ο Aitor Karanka πίστεψε, λανθασμένα όπως ανακήρυξε ο... μετά Χριστόν προφήτης, ότι η καλή εμφάνιση (παρά την ήττα) της Τρίτης απέναντι στη Brentford υπαγόρευε το κατέβασμα της ίδιας κι απαράλλαχτης ενδεκάδας. Εδώ που τα λέμε, σε όλη τη 18άδα υπήρχε όλη κι όλη μια αλλαγή, με τον Kieran Dowell να επιστρέφει στην αποστολή αντί του Barrie McKay. Δεν του βγήκε, γιατί το σχήμα ήταν κάπως περίεργο. Ας πούμε ο Adlène Guédioura ήταν φιλότιμος και πάλι, αλλά δεν φτάνει αυτό για να παίζει... εξτρέμ. Όσο για την επιμονή στον Lee Tomlin, που έχει πέσει αρκετά τελευταία και με την τοποθέτησή του στα αριστερά βγάζει τη γλώσσα του Ben Osborn αφού δεν μαρκάρει καθόλου, μάλλον οφείλεται στην απουσία δημιουργικών παικτών στο ρόστερ.

Η Forest για άλλη μια φορά δέχτηκε γκολ στο πρώτο ημίχρονο ενώ ήταν πολύ καλύτερη! Χωρίς να λέμε ότι είχε εγκατασταθεί στα καρέ του Bartosz Białkowski, σίγουρα είχε βάλει αρκετές φορές σε μπελάδες τον Πολωνό τερματοφύλακα. Ξεκίνησε με δύο σουτ μετά από εντυπωσιακές κούρσες: στο 11' ο Osborn μάζεψε μια λάθος πάσα του Guédioura και έτρεξε σχεδόν όλο το γήπεδο αλλά σούταρε πάνω στον Białkowski, ενώ στο 19' ο Joe Lolley που επωφελήθηκε από την ωραία κίνηση του Brereton (τράβηξε τους αμυντικούς μαζί του) τον ανάγκασε να πετάξει με το ένα χέρι τη μπάλα σε κόρνερ. Ο ίδιος ο Brereton στο 25' τέσταρε και πάλι τα αντανακλαστικά του Białkowski, που απέκρουσε σε κόρνερ από το οποίο η κεφαλιά του Ben Watson πέρασε λίγο άουτ. Κι όμως, η Ipswich, που (δεν) είχε απειλήσει μόνο στο 32' με πολύ άστοχη προβολή του Martyn Waghorn μετά από κόρνερ, ευτύχησε να ανοίξει το σκορ στη μόνη της προσπάθεια που πήγε στο τέρμα στο πρώτο μέρος. Σέντρα του Myles Kenlock, κεφαλιά (ή μάλλον... ωμιά, όπως έδειξε ο ίδιος στους πανηγυρισμούς του!) του Ward από το ύψος της μικρής περιοχής, ο Costel Pantilimon ακούμπησε λίγο τη μπάλα χωρίς να μπορέσει να αποτρέψει την πορεία της προς τα δίχτυα, 0-1 στο 38'. Μέχρι να λήξει το ημίχρονο, η Forest αντέδρασε μόνο με ένα βολέ του Watson πάνω από τα δοκάρια στο 39'.

Ο Karanka είδε την Ipswich να μπαίνει δυνατά στο ματς, να πιέζει για το δεύτερο (ένα μόλις άστοχο σουτ του Luke Hyam στο 50' και τέσσερα σερί κόρνερ μεταξύ 52' και 53') και τον υπηρεσιακό Bryn Klug (σαν κακή απομίμηση του Brian Clough δεν ακούγεται;) να κάνει δύο αλλαγές -μεταξύ των οποίων και τον παλιόφιλο Mustapha Carayol, έτοιμο να "εκδικηθεί" τον Βάσκο για τον παραγκωνισμό του σε Boro και Forest- και αποφάσισε να κάνει την πρώτη του κίνηση. Ο Matty Cash δεν είναι ακόμα στο 100%, κάπως παραπάνω όμως βοήθησε από τον Guédioura που αντικατέστησε. Μια καρφωτή κεφαλιά του απίστευτου Osborn που βρισκόταν παντού στο 61' έφυγε λίγο πιο ψηλά απ' όσο έπρεπε αφού χτύπησε πρώτα στο έδαφος, στο 80' ο Carayol μάς θύμισε γιατί του γκρινιάζαμε αφού από ευνοϊκότατη θέση αστόχησε (τι πρωτότυπο), ο Białkowski στο 83' έβγαλε κόρνερ το σουτ του Lolley και στο 86' έσωσε τετ α τετ με τον Brereton, που πέντε λεπτά νωρίτερα είχε πάρει κίτρινη για θέατρο. Όλα έδειχναν ακόμα μια ήττα, και πάλι χωρίς γκολ.

Όμως ήρθε η στιγμή του 88', και το πέναλτι που ο ίδιος ο Brereton μετέτρεψε σε γκολ. Όσος κόσμος είχε απομείνει άρχισε να φωνάζει "We Want Two". Η Forest είχε πλέον δύο μπροστά, αφού ο Karanka είχε περάσει τον Απόστολο Βέλλιο αντί του Tomlin. Ένα "αχ" στο 95', όταν ο Białkowski απέκρουσε και πάλι το δυνατό σουτ του Liam Bridcutt (έπαιξε κι αυτός μετά από καιρό στη θέση του Watson) και ένα παρατεταμένο "Yeeeeeeah" δευτερόλεπτα αργότερα για ένα πανέμορφο γκολ. Ο Brereton σέντραρε από δεξιά μέσα στην περιοχή και ο Lolley, που ερχόταν από την απέναντι πλευρά, με απευθείας αριστερό βολέ έβαλε και τον ίδιο τον Białkowski, που σίγουρα δεν περίμενε να πάει η μπάλα εκεί, μέσα στο τέρμα. Ήταν το τελευταίο σουτ του ματς. Νίκη μετά από έναν μήνα και κάτι, δηλαδή μετά το 2-1 επί της Birmingham στις 3 Μαρτίου...

Με τα δεδομένα που είπαμε παραπάνω, η Forest αναπνέει πλέον ελεύθερα και μπορεί να δοκιμάζει παίκτες και σχήματα στα τέσσερα ματς που της απομένουν, αφού χρειάζεται πια αλυσίδα θαυμάτων για να πέσει. Παίζει μεν με τη δεύτερη Cardiff το άλλο Σάββατο και μετά το "εξάποντο" (λέμε τώρα) με τη Barnsley αντιμετωπίζει τη Bristol City, που έχει ακόμα κάποιες ελπίδες για εξάδα παρά το 1-2 από τη Middlesbrough σήμερα, όμως και η Bolton έχει να παίξει με τους πρωτοπόρους Wolves, ενώ και τη Barnsley τελευταία αγωνιστική με τη Brentford, που διεκδικεί ακόμα πλέι-οφ. Θα τα δούμε αυτά στη συνέχεια, προσωπικά πάντως πιστεύω ότι το άλλο Σάββατο τέτοια ώρα ίσως και να μιλάμε και για μαθηματική πλέον σωτηρία.

Forest: Pantilimon, Darikwa, Figueiredo, Fox, Osborn, Watson (Bridcutt 78'), Colback, Guédioura (Cash 59'), Lolley, Tomlin (Βέλλιος 78'), Brereton.
Ipswich: Białkowski, Ward, Spence, Carter-Vickers, Knudsen, Kenlock, Skuse, Hyam (Gleeson 84'), Nydam (Connolly 57'), Waghorn, Morris (Carayol 56').
Σκόρερς: Brereton 89' (πέναλτι), Lolley 95' - Ward 38'.
Διαιτητής: Darren England. Κίτρινες: Brereton 81' - Ward 73'.
Θεατές: 25.093 (Forest: 24,078).

Aitor Karanka: "Το μόνο καλό είναι ότι νικήσαμε. Με απογοήτευσε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, δηλαδή τα πρώτα 85 λεπτά, αλλά στο ποδόσφαιρο τα πάντα αλλάζουν στο δευτερόλεπτο. Το κύριο για μας σήμερα είνα η νίκη, οι τρεις επιπλέον βαθμοί, και για μένα πολύ σημαντικό είναι ότι ένιωσα τον κόσμο να πανηγυρίζει το δεύτερο γκολ. Ήταν ένα σημαντικό γκολ, και οι πανηγυρισμοί ήταν καταπληκτικοί, και σημαίνει πως ο κόσμος είναι μαζί μας και χαίρομαι για λογαριασμό του. Καιρός ήταν πια να σκοράρουμε. Στο πρώτο ημίχρονο είχαμε ευκαιρίες χωρίς να πετύχουμε γκολ, και σε κάποια άλλη μέρα θα είχαμε σκοράρει πιο νωρίς, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι το πιστεύαμε ως το τελευταίο δευτερόλεπτο, και τώρα μας μένουν τέσσερις αγώνες τους οποίους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πιο άνετα. Πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθεια, και έχουμε χρόνο να δοκιμάσουμε και κάποια πράγματα για του χρόνου, και για τους παίκτες που θέλουν να μείνουν εδώ. Δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε, αλλά θα κοιτάξω να κάνω κάποιες αλλαγές. Έχω στον πάγκο και στην κερκίδα παίκτες που αξίζουν μια ευκαιρία και θέλουν να αποδείξουν ότι μπορούν να βρίσκονται εδώ και στη νέα περίοδο".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.