Όταν λέμε POS, συνήθως εννοούμε ένα... μηχανάκι. Εμείς όμως μιλάμε εδώ για τον δικό μας POS (Player Of the Season), που δεν είναι απλώς μηχανάκι. Είναι... πολυμηχάνημα! Παίζει και στα δύο άκρα, ταλαιπωρεί κάθε προσωπικό αντίπαλο, δημιουργεί και σκοράρει και στην επίθεση. Και δεν λείπει ποτέ από κοντά μας, βρε παιδί μου! Ο Neco Williams, που από την πρώτη και κάπως αβέβαιη χρονιά του στους Reds έχει ανθίσει όσο λίγοι παίκτες της Premier League με το πέρασμα των χρόνων, αναδείχθηκε πολυτιμότερος της περιόδου 2025-'26 από τους φίλους του συλλόγου, και δεν υπάρχει άνθρωπος να πει ότι δεν το άξιζε...

Αυτό το συντριπτικό 48% που έλαβε ο Ουαλός μπακ στην ψηφοφορία, εκεί που προβλεπόταν τεράστια μάχη απέναντι στους δύο φυσικούς ηγέτες της ομάδας -το τέρας σταθερότητας που λέγεται Elliot Anderson, αλλά και τον Morgan Gibbs-White που έκανε ένα φοβερά δυνατό φίνις στη σεζόν-, λέει πολλά. Τόσο για την προσπάθεια που κατέβαλε ο "Νικολάκης", όσο και για το κριτήριο του κόσμου, που ξέρει να επιβραβεύει όσους ιδρώνουν τη φανέλα. 

Και δεν την ίδρωσε απλώς. Τη μούλιασε! Η Forest έδωσε φέτος συνολικά 56 αγώνες: 38 στο πρωτάθλημα της Premier League, 16 στο Europa League και από έναν στο FA Cup και το League Cup. O Neco ήταν παρών στους 53! Προσέξτε, βρισκόμαστε στην εποχή του rotation και όχι ας πούμε της Aston Villa που κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1981 χρησιμοποιώντας μόνο 14 παίκτες! Έλειψε μόνο από τα ματς με τη Leeds στο πρωτάθλημα (εκτίοντας ποινή μίας αγωνιστικής), με την Ουτρέχτη στην Ευρώπη (έμεινε στον πάγκο) και με τη Swansea στο League Cup (δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή). Και το ακόμα πιο... ζαλιστικό είναι ότι από αυτά τα 53 ματς τα 46 ήταν 90λεπτα! Ποτέ δεν βγήκε όποτε ξεκίνησε και μπήκε μόλις 7 φορές αλλαγή, κυρίως στην Ευρώπη... Απολογισμός για το 2025-'26: 4.326 αγωνιστικά λεπτά με τους Reds και άλλα 335 με την Εθνική Ουαλίας, από την οποία του έμεινε η μεγάλη πίκρα της χρονιάς, με τον αποκλεισμό στα πέναλτι από τη Βοσνία και την απώλεια της συμμετοχής στο δεύτερο Μουντιάλ της καριέρας του (μετά από αυτό του Κατάρ). 

Ε, με όλα αυτά τον λες και "Ironman", αφού το τόσο καταπονημένο κορμί του δεν λύγισε ποτέ και δεν έβγαλε ούτε έναν τραυματισμό. Ήταν παρών πάντα και παντού όταν τον χρειαζόταν η ομάδα. Με τη Forest σκόραρε δύο φορές (απέναντι στη Burnley και την Aston Villa) και μοίρασε στους συμπαίκτες του τέσσερις ασίστ, ενώ ο απολογισμός του σε κίτρινες κάρτες ήταν μάλλον καλός για αμυντικό (7) και η μοναδική του κόκκινη προήλθε από απόκρουσή του με το χέρι πάνω στη γραμμή στην προσπάθεια να σώσει ένα γκολ κόντρα στην Crystal Palace. 

Πήρε λοιπόν το γνωστό κύπελλο από τα χέρια του προκατόχου του Nikola Milenković και... κάθισε στο χορτάρι του City Ground για να το απολαύσει παρέα με την κορούλα του. Η οικογένειά του έλαβε την πρώτη του αναγνώριση στις δηλώσεις του για το βραβείο: "Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη σύντροφό μου και την οικογένειά μου που με στήριξαν όλη τη σεζόν. Επίσης όλους τους φίλους της Forest για τη βοήθειά τους προς την ομάδα και εμένα προσωπικά, και όλο το προσωπικό του συλλόγου στο οποίο είμαστε όλοι τόσο ευγνώμονες. Περάσαμε μια σεζόν με σκαμπανεβάσματα, αλλά βιώσαμε ξανά την εμπειρία της Ευρώπης και πιστεύω πως η θέση της Forest είναι εκεί, όπου με τη στήριξη του κ. Βαγγέλη Μαρινάκη θα τα δώσουμε όλα για να επιστρέψουμε".

Θυμίζουμε πως ο Neco στις αρχές της τρέχουσας σεζόν ανανέωσε τη συνεργασία του με τη Forest ως το καλοκαίρι του 2029, πράγμα βέβαια που δεν σημαίνει ότι δεν αναμένεται να χτυπήσουν την πόρτα μας για την υπογραφή του οι "μεγάλοι" της Αγγλίας στους προσεχείς μήνες (ήδη έχει γραφτεί για ενδιαφέρον της Manchester United). Η διοίκηση του συλλόγου φέρεται αποφασισμένη  να τον κρατήσει, όπως και όλους τους βασικούς και πολύ σημαντικούς παίκτες της ομάδας (εξ ου και η πρόσφατη ανανέωση του Murillo ως το 2030), αλλά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ποτέ κανείς δεν πρέπει να λέει ποτέ...

Ο Williams έγραψε το όνομά του σε μια λίστα με σπουδαία ονόματα από την εποχή που καθιερώθηκε το βραβείο κι έπειτα: 1977 Tony Woodcock, 1978 Kenny Burns, 1979 Garry Birtles, 1980 Larry Lloyd, 1981 Kenny Burns, 1982 Peter Shilton, 1983 Steve Hodge, 1984 Chris Fairclough, 1985 Jim McInally, 1986 Nigel Clough, 1987 Des Walker, 1988 Nigel Clough, 1989 Stuart Pearce, 1990 Des Walker, 1991 Stuart Pearce, 1992 Des Walker, 1993 Steve Sutton, 1994 David Phillips, 1995 Steve Stone, 1996 Stuart Pearce, 1997 Colin Cooper, 1998 Pierre van Hooijdonk, 1999 Alan Rogers, 2000 Dave Beasant, 2001 Chris Bart-Williams, 2002 Gareth Williams, 2003 David Johnson, 2004 Andy Reid, 2005 Paul Gerrard, 2006 Ian Breckin, 2007 Grant Holt, 2008 Julian Bennett, 2009 Chris Cohen, 2010 Lee Camp, 2011 Luke Chambers, 2012 Garath McCleary, 2013 Chris Cohen, 2014 Andy Reid, 2015 Michail Antonio, 2016 Dorus de Vries, 2017 Eric Lichaj, 2018 Ben Osborn, 2019 Joe Lolley, 2020 Matty Cash, 2021 Joe Worrall, 2022 Scott McKenna, 2023 Morgan Gibbs-White, 2024 Murillo, 2025 Nikola Milenković.

* Η φωτογραφία είναι από τον επίσημο λογαριασμό του συλλόγου στο Facebook.