Τους αναστήσαμε κι αυτούς! Μετά τον Frank Lampard και την Coventry, ήρθε και ο Pierre Sage με την Crystal Palace να σπάσει μια μακρά σειρά ισοπαλιών ανάμεσα στις δύο ομάδες και να κατακτήσει την πρώτη εντός έδρας νίκη του στον πάγκο των Eagles. Η ομάδα του είναι μετριότατη, παθαίνει τριικυμία σχεδόν σε κάθε επίσκεψη αντιπάλου στην άμυνά της, και παρ' όλα αυτά στάθηκε ικανή (με αρκετή δόση τύχης και φυσικά και διαιτησίας) για να μετατρέψει το 0-1 που έπρεπε να είναι τουλάχιστον 0-3 σε 3-1 και να πάρει το τρίποντο. Καλά να πάθουμε, για να μάθουμε να είμαστε πιο σοβαροί μπροστά στο αντίπαλο τέρμα.

Πονάει, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Για σαράντα λεπτά οι Reds, με την πράσινη εμφάνισή τους να κάνει επίσημο ντεμπούτο και με τραυματία της τελευταίας στιγμής τον Igor Jesus (πρόβλημα στη γάμπα), είχαν στριμώξει τους Λονδρέζους στα σκοινιά, αλλά αποτύγχαναν να σκοράρουν ακόμα και σε φάσεις που και μέτριοι παίκτες θα καθάριζαν εύκολα. Κι όταν έγινε η ανατροπή μέσα σε λίγα λεπτά, η ψυχολογία τους πήγε περίπατο. Έχασαν τουλάχιστον άλλες δύο κραυγαλέες ευκαιρίες για γκολ, δέχθηκαν τρίτο, οι δύο καλύτεροι παίκτες τους στο ματς δεν άντεχαν άλλο καταπονημένοι από αυτό το ατέλειωτο μπρέικ των Εθνικών ομάδων και μέχρι εδώ ήταν το εκτός έδρας αήττητο για φέτος (θυμίζω ότι στο City Ground δεν έχουμε νικήσει ακόμα). Έτσι κόλλησαν στις... προτελευταίες θέσεις, όπου βρίσκονται από έναν συνδυασμό ατυχίας, κακών διαιτητικών αποφάσεων, αλλά κυρίως και πάνω απ' όλα έλλειψης αυτοπεποίθησης, σοβαρότητας και ενστίκτου νικητή. Κι αυτό είναι πολύ ανησυχητικό παρά τα θετικά της σημερινής εμφάνισης που σωστά επισήμανε στις δηλώσεις του ο προπονητής μας. 

Ο Oliver Glasner χαιρέτησε τον κόσμο της πρώην ομάδας του στην αρχή κάθε ημιχρόνου και χειροκροτήθηκε, αλλά φυσικά οπαδοί της Palace είναι αυτοί (οι γνωστοί κρετίνοι εννοώ, με το πανό πέρσι και την κόντρα που δημιούργησαν εκ του μη όντος επειδή η διοίκησή τους... δεν άνοιγε τα email της) και γρήγορα το φαρισαϊκό χειροκρότημα για τον άνθρωπο που ουσιαστικά εγκαινίασε την ανύπαρκτη ως τότε αίθουσα τροπαίων του συλλόγου (FA Cup, Community Shield, Conference League) μετατράπηκε σε "Glasner, Glasner, what's the score" και "You're getting sacked in the morning". Καμιά έκπληξη δεδομένης της "ιδιιτερότητάς" τους. Ο Αυστριακός δεν έχει ευθύνη για την ήττα. Τι να κάνει όταν οι παίκτες του χάνουν τέτοια γκολ, να μπει ο ίδιος να τα βάλει; Εδώ που τα λέμε, αν και 52 ετών πια και σέντερ μπακ στα νιάτα του, καλύτερα θα τα κατάφερνε. Αν πρέπει σώνει και καλά να του καταλογίσω κάτι, είναι η επιμονή να επιστρέψει ο Daniel Muñoz στο Selhurst Park ως βασικός ενώ έπαιζε αγώνα ξημερώματα Τετάρτης και να μείνει στον πάγκο ο σχετικά ξεκούραστος Jair Cunha, με δεξιό στόπερ τον Ola Aina - ένα αστείο που μάλλον πρέπει να σταματήσει εδώ καθώς και τα τρία γκολ μπήκαν από την πλευρά του. Τεράστια η απουσία του Nikola Milenković και δυστυχώς φαίνεται...

Κι όμως, τα πράγματα ξεκίνησαν ιδανικά για τη Forest. Μόλις στο 3' ο Dan Ndoye, σε δαιμονισμένη φόρμα από τα παιχνίδια της Εθνικής Ελβετίας, έκλεψε τη μπάλα από λάθος κεφαλιά-γύρισμα του Anan Khalaili, μπήκε από αριστερά στην περιοχή και με όμορφο διαγώνιο πλασέ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Walter Benítez, που υπερασπίζεται αυτό τον καιρό την εστία της Palace, αφού ο αρχηγός Dean Henderson είναι τραυματίας και καθόταν πίσω από τον πάγκο της ομάδας του. Κι όταν τη σκαπουλάραμε στην άμεση αντίδραση των γηπεδούχων (στο 8' ο Khalaili σέντραρε, ο Matz Sels απέκρουσε την εξ επαφής κεφαλιά του Jørgen Strand Larsen και ο Murillo πρόλαβε κι έδιωξε σε κόρνερ πριν ο Νορβηγός πάρει το ριμπάουντ, και στο 11' μετά από λάθος του Παίκτη του Μήνα για Αύγουστο και Σεπτέμβριο αλλά όχι πολύ καλού σήμερα James McAtee η Palace βγήκε στην κόντρα αλλά ο Quinten Timber σούταρε στα ύψη), άρχισε ένα ανελέητο σφυροκόπημα από πλευράς Reds, που έπαιρναν τη μπάλα στο κέντρο (όπου ο Xaver Schlager, μετά από τέσσερα 90λεπτα με την Αυστρία, έκανε ό,τι ήθελε μέχρι να κουραστεί), τη μετέφεραν μπροστά κι έχαναν τη μια ευκαιρία μετά την άλλη, βγάζοντας καμιά εικοσαριά τελικές προσπάθειες ως το τέλος του πρώτου μέρους. Πάμε να δούμε τις κυριότερες: 

• 21': Κλέψιμο και σέντρα από δεξιά του Morgan Gibbs-White στο δεύτερο δοκάρι, όπου ο Ndoye έπιασε καλά την κεφαλιά αλλά ο Benítez οριζοντιώθηκε και έβγαλε τη μπάλα κόρνερ.
• 22': Το κόρνερ προκάλεσε αναστάτωση, αλλά ο άνθρωπος στον οποίο κατέληξε η μπάλα (Ousmane Diomande) δεν είναι σκόρερ και σούταρε πάνω στα σώματα. 
• 27': Ο Neco Williams με σέντρα ακριβείας βρήκε στο δεύτερο δοκάρι τον Muñoz, που σούταρε με τη μία διαγώνια και η μπάλα έφυγε βασανιστικά εκατοστά έξω από το δεξί δοκάρι του Benítez.
• 32': Νέο κλέψιμο από τον Schlager, που έφυγε μπροστά όπως πριν λίγες μέρες με την Εθνική του αλλά για κακή μας τύχη αυτή τη φορά η πάσα του δεν κατέληξε σε γκολ, αφού ο Gibbs-White δεν έπιασε καλά το σουτ και την έστειλε αρκετά άουτ.
• 35': Η φάση που έκρινε τον αγώνα, κατά την ταπεινή μου άποψη. Ο MGW έξω από την περιοχή εξαπέλυσε έναν κεραυνό, ο Benítez αυτή τη φορά δεν κατάφερε να αποκρούσει, η μπάλα χύπησε στο οριζόντιο δοκάρι, έσκασε κάτω και στρώθηκε στον Liam Delap. O μίστερ 50 εκατομμύρια είχε όλο το τέρμα στο έλεός του αλλά επέλεξε να "σκοτώσει" τον Αργεντίνο γκολκίπερ στέλνοντας τη μπάλα στο πρόσωπό του!
• 40': Ο Delap δεν μπορούσε κατά τα φαινόμενα ακόμα να το πιστέψει, κι όταν ο Muñoz με σέντρα τον βρήκε σε πολύ καλή θέση έστειλε την κεφαλιά του απελπιστικά άουτ.

Ο νόμος του ποδοσφαίρου επιβεβαιώθηκε στην πιο σκληρή του μορφή. Στο 41' η Palace, που μέχρι τότε δεν μπορούσε να βγει από το καβούκι της, βρέθηκε στα καρέ μας, ο Strand Larsen φάνηκε να παίρνει τη μπάλα από θέση οφσάιντ (το VAR όμως δεν το επιβεβαίωσε, οπότε πάσο), η πάσα του δεν ήταν καλή αλλά με κάποιον τρόπο έφτασε στα πόδια του Daichi Kamada κι αυτός πρόλαβε τον Sels που έβγαινε απελπισμένα και ισοφάρισε. Με φτερά στα πόδια πια, οι γηπεδούχοι είδαν τον Sels στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων να βγάζει πολύ δύσκολα σε κόρνερ τον κεραυνό του Tyrick Mitchell από πολύ μακρινή απόσταση και από το κόρνερ του Adam Wharton ο Jefferson Lerma, που είχε τραβήξει τα πάνδεινα σε όλο το πρώτο ημίχρονο από τον Ndoye που τον περνούσε όπως ήθελε, αφύλακτος με κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι ισοφάρισε. Η μπάλα πριν περάσει κάτω από τα πόδια του Sels και μπει στα δίχτυα χτύπησε και στον αγκώνα του Khalaili, αλλά ο VAR Darren England (εντάξει, ο Peter Bankes σφύριζε συνεχώς έδρα, δεν τον υπολογίζουμε καν) δεν είδε αυτό που είδαν οι τηλεσχολιαστές του Sky! Μάλιστα αρχικά το γκολ πιστώθηκε στον Ισραηλινό, θυμίζοντάς μας τα νεύρα μας για την ακύρωση του γκολ του Williams με την Tottenham... Κάνετε έναν κόπο και μπείτε στα αγγλικά σάιτ, η φάση είναι δέκα φορές πιο ξεκάθαρη από του Neco αλλά το γκολ μέτρησε... Και σαν επιστέγασμα όλων αυτών, λίγο μετά τη σέντρα σε ένα κόρνερ ο McAtee σούταρε, η μπάλα κόντραρε και στρώθηκε στον Ndoye, που σημάδεψε ψηλά! Αν γινόταν εκεί το 2-2 θα λέγαμε προφανώς άλλα τώρα...

Το 2-2 βέβαια μπορούσε να γίνει και στο 49', όταν σε κόρνερ του Williams προκλήθηκε μεγάλη ταραχή, ο Gibbs-White έκανε την προβολή στο δοκάρι, η μπάλα πήρε ύψος και ο Murillo με κεφαλιά σημάδεψε την αγκαλιά του Benítez! Νέα σέντρα του Williams στο 53', με τον MGW να πιάνει απευθείας κάτι σαν σέντρα σουτ και τη μπάλα να περνάει μπροστά από το τέρμα χωρίς κανείς να επωφεληθεί. Πήραν ξανά τα πάνω τους οι γηπεδούχοι, και στο 56' σε σέντρα του Yéremy Pino η πολύ καλή κεφαλιά του Lerma αναχαιτίστηκε με δυσκολία από Sels και Murillo. Η Forest είχε χάσει πια εντελώς την αμυντική της συνοχή αλλά στη φάση του 59' την πρόδωσε και η τύχη, όταν μια μπαλιά προς την περιοχή μας βρήκε στο πόδι του McAtee και στρώθηκε ιδανικά στον Strand Larsen, o Sels νίκησε τον ατσούμπαλο Νορβηγό στο τετ α τετ αλλά από πίσω ερχόταν ο Pino που πλάσαρε στα δίχτυα παρά την ηρωική προσπάθεια του Williams να τη σταματήσει. 

Τα πάντα τελείωσαν εκεί. Όταν στο 65' ο Ndoye έκλεψε και πάλι και ξεχύθηκε μπροστά αλλά ένα τζαρτζάρισμα από τον Chris Richards ήταν αρκετό για να τον κάνει να αστοχήσει, και σχεδόν αμέσως μετά είδαμε τον Ibrahim Sangaré να αντικαθιστά τον εξουθενωμένο Schlager και, αφού στο 68' ο Williams από καλή θέση είδε το σουτ του να βρίσκει την εξωτερική πλευρά του δεξιού δοκαριού του Benítez και να φεύγει άουτ, βγήκαν επίσης Ndoye και Delap για να μπουν οι γενικώς ντεφορμέ Calllum Hudson-Odoi και Chris Wood, ξέραμε ότι το ματς είχε χαθεί. Αυτό οριστικοποιήθηκε στο 80', όταν ο Muñoz με καταπληκτική σέντρα βρήκε τον Wood στην περιοχή, αλλά ο βετεράνος Νεοζηλανδός ολομόναχος σημάδεψε με την κάποτε φαρμακερή κεφαλιά του τον Benítez. Φυσικά δεν ήταν δυνατόν να αλλάξει κάτι ο Arnaud Kalimuendo, που πήρε τη θέση του Aina σε μια προσπάθεια να τονωθεί κι άλλο η επίθεση (στο 83';). Δύο άστοχες κεφαλιές, του Richards σε κόρνερ του Wharton και του Muñoz σε αντίστοιχο του McAtee, ολοκλήρωσαν έναν αγώνα που είχε αρχίσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις και εξελίχθηκε σε βασανιστήριο. 

Η Forest δεν έπεσε πολύ στη βαθμολογία, αφού στραβοπάτησαν σχεδόν όλοι οι από κάτω: η Aston Villa έφερε 2-2 εντός με τη Brentford, η Sunderland έχασε 2-0 εντός από την εκπληκτική Brighton, η Bournemouth συνετρίβη 5-1 στο Λονδίνο από την Chelsea, η Tottenham πήρε μόνο έναν πόντο στο Manchester από τη United (1-1), η Fulham την πάτησε εκτός από την Ipswich (1-2), η Coventry υποδέχεται αύριο τη Newcastle, μόνο η Palace δηλαδή μας προσπέρασε και μείναμε 14οι. Τώρα όμως απειλείται με τρίτη σερί ήττα, αφού αντιμετωπίζει την άλλη Κυριακή στο City Ground την Arsenal, που νίκησε δύσκολα εντός 2-1 τη Leeds και έπιασε προσωρινά στην κορυφή τη Manchester City, πριν η τελευταία... "γιορτάσει" την επικείμενη τιμωρία της περνώντας σαν σίφουνας από το Anfield (3-0 τη Liverpool). Στον μόνο αγώνα που δεν αναφέραμε ήδη, Hull και Everton ήρθαν ισόπαλες 2-2. 

Crystal Palace: Benítez, Lerma (Ahanor 72'), Richards, Canvot, Khalaili, Wharton, Timber, Mitchell, Kamada (McNeil 90'), Pino (Sarr 83'), Strand Larsen (Nketiah 83'). 
Forest: Sels, Aina (Kalimuendo 83'), Diomande, Murillo, Muñoz, Schlager (Sangaré 66'), McAtee, Williams, Gibbs-White, Ndoye (Hudson-Odoi 72'), Delap (Wood 72').
Σκόρερς: Kamada 41', Lerma 45+4', Pino 59' - Ndoye 3'.
Διαιτητής: Peter Bankes. Κίτρινες: Lerma 16', Pino 60' - Aina 73', Murillo 95'.
Θεατές: 25.120 (Forest: περίοπου 2.770). 

Oliver Glasner: "Νομίζω πως όλοι κάνουμε την ίδια σκέψη: Πώς μπορέσαμε και χάσαμε αυτόν τον αγώνα; Ο παλαιότερος κανόνας στο ποδόσφαιρο λέει ότι τα γκολ που δεν μπορείς να βαλεις τα δέχεσαι, και ήταν περίεργο στο ημίχρονο να χάνουμε 2-1 αντί να προηγούμαστε 3-0 ή 4-0. Ήταν όμως η καλύτερή μας εμφάνιση αυτή τη σεζόν. Δημιουργήσαμε πάρα πολλές ευκαιρίες. Τα παιδιά έκαναν μεγάλη προσπάθεια, αλλά στο τέλος σημάδευαν το δοκάρι ή τον τερματοφύλακα ή αστοχούσαν. Και πάντα εκεί που έπρεπε να είχαμε σκοράρει δεχόμασταν γκολ. Τώρα το πιο σημαντικό για μας είναι να παραμείνουμε ήρεμοι, να μη μας επηρεάσει αρνητικά αυτό το αποτέλεσμα και να κοιτάξουμε την απόδοσή μας που βελτιώνεται εβδομάδα με την εβδομάδα. Ευχαριστώ τον κόσμο που ήταν πάλι κοντά μας - έδειξε πόσο πιστεύει σε μένα και το επιτελείο μου. Μπορώ να υποσχεθώ σε όλους ότι θα συνεχίσουμε τη σκληρή δουλειά για να ανταποδώσουμε την πίστη και την εμπιστοσύνη τους και να κάνουμε μια πολύ καλή σεζόν. Μετά από τη σημερινή εμφάνιση, είμαι βέβαιος γι' αυτό". 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.