Όχι ότι περιμέναμε και πολλά στην έδρα μιας σούπερ φορμαρισμένης ομάδας, που μετά από 11 σερί νίκες σε Αγγλία και Ευρώπη έχασε πριν λίγες μέρες από την πρωτοπόρο Arsenal (4-1) και ήθελε να βγάλει αντίδραση και να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο, διεκδικώντας το λιγότερο μια θέση στο Champions League. Η Forest ηττήθηκε δίκαια στο Villa Park, μη βρίσκοντας λύσεις στη διαρκή πίεση της ομάδας του Unai Emery που την υποχρέωσε σε 27% κατοχή μπάλας, αλλά κατάφερε να το κάνει δωρίζοντας και τα τρία γκολ και ολοκληρώνοντας μια εορταστική περίοδο του στυλ "να πάει και να μην ξανάρθει". Όχι κι έτσι ρε παλικάρια...

Εξηγούμαι. Όπως θα δείτε παρακάτω, πολύ καλή ομάδα η Aston Villa και όλοι τη θαυμάζουμε για τη φετινή της πορεία (υπάρχει μάλιστα περίπτωση κάποια στιγμή να τη βρούμε μπροστά μας και στο Europa League), αλλά ευκαιρίες χωρίς τη δική μας "συμβολή" ουσιαστικά δεν έκανε! Ναι, και η εκμετάλλευση των λαθών του αντιπάλου δείγμα καλής ομάδας είναι, αλλά ας το δούμε λίγο από τη δική μας πλευρά. Τρως το πρώτο γκολ ενώ έχεις κερδίσει πλάγιο 20 δευτερόλεπτα πριν ολοκληρωθούν οι καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου και δεν καταφέρνεις να απομακρύνεις τη μπάλα. Τρως δεύτερο και πάλι επειδή δεν την απομακρύνεις και πας να κάνεις παράλληλη πάσα έξω από την περιοχή σου. Τρως τρίτο από μια παιδική απερισκεψία του τερματοφύλακά σου. Ε, κάπου μπάστα...

Το ωραίο είναι ότι όσο μας το επέτρεψε η Villa, κάναμε κι εμείς τρεις ευκαιρίες που η μία κατέληξε σε γκολ και ως ποιότητα ήταν εξίσου καλές με τις δικές της και χωρίς να βασιστούν σε λάθη αντιπάλων. Χρειάστηκε να επιστρεταύσει ο Emi Martínez τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές του (σήμερα δεν έκανε και τα "δικά του", μια χαρά ήταν) για να γλιτώσει τη Villa από δυσάρεστες καταστάσεις. Τι να το κάνεις όμως; Τέταρτη σερι ήττα, λες και μετά από το 3-0 επί της Tottenham γύρισε κάποιος διακόπτης και έπεσε σκοτάδι. Κάποιοι παίκτες, ειδικά, δείχνουν ιδιαίτερα επηρεασμένοι. Έχω πει πολλά από εδώ για τον Morgan Gibbs-White, σήμερα όμως ήταν ό,τι καλύτερο είχε να δείξει η ομάδα μεσοεπιθετικά. Αντίθετα, ο Elliot Anderson μακάρι να κάνω λάθος στην εντύπωσή μου ότι έχει αρχίσει πλέον να φυλάει τα πόδια του, βέβαιος ότι θα πάρει μεταγραφή σε λίγες μέρες. Δεν πάει πρώτος στη μπάλα, δεν μαρκάρει όσο πριν από λίγο καιρό, ενώ οι φήμες για μετακίνησή του στη Manchester City οργιάζουν και έρχεται και Μουντιάλ το καλοκαίρι με την Αγγλία... 

Κατά τα άλλα, μία από τα ίδια. Η Forest ετοιμάζεται να ξεφορτωθεί τις αλλοπρόσαλλες επιλογές του Edu Gaspar το καλοκαίρι. Ήδη ο Arnaud Kalimuendo έχει συμφωνήσει να πάει δανεικός στην Eintracht Φρανκφούρτης με οψιόν αγοράς που ενεργοποείται με ελάχιστο αριθμό συμμετοχών, ο James McAtee δύσκολα θα μείνει, ο Dan Ndoye είναι τραυματίας και έμεινε εκτός και σήμερα αλλά έχει χάσει τη θέση του από τον Omari Hutchinson, που σίγουρα θα συμπεριληφθεί στην ευρωπαϊκή λίστα μετά τον Ιανουάριο και είναι μαζί με τον Igor Jesus οι μόνες φετινές μεταγραφές που άξιζαν τα λεφτά τους. Ο Dilane Bakwa κατά 99% μένει (ξεκίνησε κιόλας στη θέση του Callum Hudson-Odoi που έχει έναν μικροτραυματισμό και ήταν "ισορροπημένος" υπό την έννοια ότι έκανε το λάθος που οδήγησε στο δεύτερο γκολ της Villa αλλά έδωσε και υπέροχη ασίστ για το δικό μας γκολ). Και υπήρχε και το καλό νέο της επιστροφής του Ola Aina, που δεν είχε και πολλή δουλειά αφού οι γηπεδούχοι έπαιζαν κυρίως από τη δεξιά τους πλευρά, και έτσι κι αλλιώς δεν άντεξε όλο το ματς αλλά όλοι ξέρουμε τι σπουδαία σημασία έχει η παρουσία του για το παιχνίδι μας. Τουλάχιστον όπως παίζαμε πέρσι, γιατί με Sean Dyche πρώτη φορά σήμερα τον είδαμε...

Τα λάθη ξεκίνησαν από τα πρώτα δευτερόλεπτα! Δεν είχαμε συμπληρώσει δύο λεπτά αγώνα όταν ο Neco Williams, που συνήθως τέτοια πράγματα δεν κάνει, πήγε να γυρίσει τη μπάλα προς την περιοχή μας αλλά ο Morgan Rogers τον κόντραρε πάνω στην πάσα με συνέπεια να βγει ο Ollie Watkins απέναντι στον John Victor και ο Βραζιλιάνος γκολκίπερ να αποκρούσει με το πόδι το εξ επαφής πλασέ του Άγγλου επιθετικού. Η Villa συνέχισε να πιέζει, αλλά ευκαιρία δεν έκανε, με καλύτερή της στιγμή ένα μακρινό σουτ του Ian Maatsen που πέρασε λίγο έξω από το αριστερό δοκάρι μας. Αντίθετα, οι γηπεδούχοι "ίδρωσαν" πιο πολύ στο 30', όταν από κλέψιμο του Nico Domínguez η μπάλα έφτασε δεξιά στον Hutchinson, που απέφυγε έναν παίκτη και σούταρε δυνατά, για να πέσει ο Martínez στα δεξιά του και να διώξει δύσκολα σε κόρνερ. Η Forest κρατούσε αρκετά άνετα το 0-0, κέρδισε μάλιστα στο πρώτο ημίχρονο και περισσότερα κόρνερ από την αντίπαλό της (2-3), αλλά σαν να ήταν αναπόφευκτο να τα κάνει θάλασσα στο τέλος. Είκοσι δευτερόλεπτα πριν τελειώσουν και οι καθυστερήσεις, κερδίσαμε ένα πλάγιο δεξιά έξω από την περιοχή μας, ο Anderson στον οποίο έδωσε τη μπάλα ο Aina σήκωσε για να απομακρύνει, ο πανταχού παρών Boubacar Kamara έπιασε την κεφαλιά, ο Youri Tielemans έδωσε στον Brendan Rogers, αυτός άνοιξε για τον Watkins και ο σέντερ φορ των Villans έπιασε έξω από την περιοχή το ιδανικό σουτ που δεν είχε και πολλές πιθανότητες να αναχαιτίσει ο John. Στην τελευταία φάση του πρώτου μέρους, οι Reds χάριζαν στους αντιπάλους τους το γκολ που ήθελαν.

Κι όπως τους... ανακούφισαν, έτσι τους έδωσαν και τη σιγουριά (ή σχεδόν) ότι θα κερδίσουν το ματς με το που ξεκίνησε το δεύτερο μέρος. Στο 49' ο Bakwa, λίγο έξω από την περιοχή μας, αντί να απομακρύνει σε μια φάση πίεσης επέλεξε να επιχειρήσει την πλάγια πάσα, η μπάλα χάθηκε, οι γηπεδούχοι την κυκλοφόρησαν και βρήκαν στα δεξιά τον Matty Cash (που πρέπει να είχε πάρει τη μπάλα γύρω στις... 40 φορές μέχρι τότε), ο πρώην άσος της Forest προχώρησε και την κατάλληλη στιγμή γύρισε συρτά στο πέναλτι, όπου ο John McGinn πρόλαβε τον Nikola Milenković και με άπιαστο πλασέ στη δεξιά γωνία του John, που σίγουρα ούτε σ' αυτό το γκολ έφερε ευθύνη, έγραψε το 2-0. Προς τιμήν τους, οι δικοί μας δεν τα παράτησαν, και στο 54' ο Hutchinson σέντραρε από αριστερά (είχαν αλλάξει γωνίες με τον Bakwa, που έκανε το λάθος παίζοντας από δεξιά) και στο δεύτερο δοκάρι ο Bakwa σίγουρα θα σκόραρε αν "είχε" την κεφαλιά στο παιχνίδι του, αλλά έστειλε τη μπάλα σκαστά έξω από το δοκάρι. Όμως το 1-1 ήρθε στο 61', αφού πρώτα στο 57' ο Emiliano Buendía είχε στείλει ένα φάουλ τύπου "ο θεός να το κάνει" λίγο άουτ. Ο Bakwa έστειλε μια καταπληκτική κάθετη, ο Jesus έξυπνα άφησε τη μπάλα να περάσει για να μη βγει οφσάιντ, ο Gibbs-White ξεχύθηκε προς το αντίπαλο τέρμα και πάνω στην έξοδο του Martínez "τσίμπησε" τη μπαλα και την πέρασε από πάνω του από δύσκολη θέση, πλάγια και δεξιά. Οι Reds ξανάμπαιναν στο ματς, και ίσως να είχαν μπει ακόμα περισσότερο αν στο 64' ο Aina δεν παρασυρόταν από τον ενθουσιασμό του και περνούσε τη μπάλα δεξιά στον Bakwa αντί να σουτάρει από πολύ μακριά πάνω στον Αργεντίνο τερματοφύλακα της Villa.

O Emery είδε στην ίδια φάση (66') Milenković και Williams να κοντράρουν Watkins και Rogers που βρέθηκαν σε καλές θέσεις και άλλαξε αριστερό μπακ και επιθετικό χαφ, με τον Dyche να απαντά αμέσως με Nicolò Savona αντί του κουρασμένου Aina (λογικό) και McAtee στη θέση του Bakwa (προφανώς για να πειστούμε ότι δεν κάνει ΟΥΤΕ για εξτρέμ). Αλλά δράμα δεν υπήρξε, γιατί απλούστατα τη λύση τη δώαμε μόνοι μας. Στο 73', σε μια βαθιά μπαλιά του Tielemans που βρήκε τον McGinn, αλλά πολύ μακριά από το τέρμα. Τι ακριβώς σκέφτηκε ο John εκείνη τη στιγμή και παράτησε το τέρμα του για να βγει τόσο μακριά το ξέρει μόνο ο ίδιος, αλλά ο McGinn είπε "ευχαριστώ πολύ", πήγε λίγο προς τα αριστερά για να αποφύγει τελείως τον Βραζιλιάνο και με αριστερό φαλτσαριστό σουτ που αρχικά φάνηκε να πηγαίνει έξω πέρασε τη μπάλα ελάχιστα μέσα από το δοκάρι και έστειλε το ματς για ύπνο, που λένε, πετυχαίνοντας δύο γκολ σε έναν αγώνα για δεύτερη φορά στην καριέρα του, και πάλι εναντίοον μας (η πρώτη ήταν τον Μάρτιο του 2019 στην Championship)! Μάλιστα ο John τραυματίστηκε κιόλας στη φάση, βγήκε κλαίγοντας (για τον τραυματισμό, για το λάθος, και για τα δύο, ποιος ξέρει) και στη θέση του πέρασε ο Matz Sels που όλοι αυτό τον καιρό αναρωτιόμασταν γιατί δεν έπαιζε... Ο Matz δεν είχε να κάνει τίποτα απολύτως, γιατί από κει και πέρα το ματς ήταν καθαρά διαδικαστικό μετά το 78', τη δεύτερη δηλαδή μεγάλη επέμβαση του Martínez στο πολύ καλό σουτ του Gibbs-White που αν έμπαινε ίσως τώρα να μιλούσαμε αλλιώς. Το τέταρτο περίπου που ακολούθησε ήταν βαρετό μέχρι θανάτου. Στην εκπνοή του αγώνα ο Kalimuendo, ίσως και στην τελευταία του εμφάνιση με τη φανέλα της Forest, ξέφυγε και μπήκε στην περιοχή από δεξιά, αλλά... δεν είναι Gibbs-White και σούταρε πάνω στον Martínez που μπλόκαρε εύκολα. 

Πόσο ακόμα θα τη γλιτώνουμε γιατί θα χάνουν οι άλλοι; Στους αγώνες των 5 η Brighton νίκησε 2-0 εντός τη Burnley (αναμενόμενο, ασίστ στο πρώτο γκολ από τον Μπάμπη Κωστούλα που ήταν πρώτη φορά βασικός στο πρωτάθλημα), και (η έκπληξη) οι Wolves πέτυχαν την πρώτη τους νίκη διαλύοντας 3-0 στο Molineux τη West Ham, επόμενη αντίπαλό μας την Τρίτη στο Λονδίνο, αλλά μάλλον με νέο προπονητή, αφού το στραπάτσο ήταν μάλλον το κύκνειο άσμα του Nuno Espírito Santo στον πάγκο της. Μάλλον τελικά το γρασίδι δεν είναι πιο πράσινο αλλού, αγαπητέ Nuno... Το σημερινό πρόγραμμα κλείνει το βράδυ με τον αγώνα Bournemouth-Arsenal, ενώ η 20ή αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο με τους αγώνες Leeds-Manchester United, Everton-Brentford, Fulham-Liverpool, Newcastle-Crystal Palace, Tottenham-Sunderland και Manchester City-Chelsea.

Aston Villa: Martínez, Cash (García 89'), Konsa, Lindelöf, Maatsen (Digne 68'), Kamara, Tielemans, Mc Ginn (Bogarde 82'), Rogers, Buendía (Sancho 68'), Watkins (Malen 82').
Forest: John Victor (Sels 77'), Aina (Savona 68'), Milenković, Murillo, Williams, Domínguez (Douglas Luiz 83'), Anderson, Hutchinson, Gibbs-White, Bakwa (McAtee 68'), Igor Jesus (Kalimuendo 83'). 
Διαιτητής: Simon Hooper. Κίτρινες: Bogarde 94' - Bakwa 65', McAtee 89'. 
Θεατές: 43.039 (Forest: περίπου 3.000). 

Sean Dyche: "Δεν μπορείς να κάνεις τόσο βασικά λάθη απέναντι σε τόσο καλές ομάδες. Έχουμε σωστή νοοτροπία, αλλά δεν γίνεται να φτιάχνουμε συνέχεια μόνοι μας βουνό για να ανεβούμε. Οι παίκτες σε κάποιες στιγμές ξέχασαν τα βασικά. Δουλέψαμε πάνω σ' αυτά τα πράγματα, τα δείξαμε, αυτή είναι η δουλειά μας. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα είχα εύκολη δουλειά όταν ήρθα εδώ. Πιστεύω πως ακολουθήσαμε το πλάνο μας στο πρώτο ημίχρονο. Υπάρχουν πολλά θετικά που μπορούμε να κρατήσουμε. Ξέρω ότι έχουμε ανάγκη από βαθμούς, αλλά δείξαμε εργατικότητα και επιθυμία. Ξέραμε ότι η Villa πάντα ξεκινάει πιέζοντας ψηλά. Το κλειδί, λοιπόν, ήταν να απορροφήσουμε αυτή την πίεση και να κάνουμε τον κόσμο να σωπάσει. Ήταν ατυχία να δεχθούμε γκολ πάνω στη λήξη του πρώτου ημιχρόνου. Πάντως η βαθμολογική μας θέση είναι καλύτερη από αυτή που ήταν όταν ήρθαμε στην ομάδα. Τότε η κατάσταση ήταν πολύ ανησυχητική. Ήμασταν δύο βαθμούς κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Πιστέψτε με, ποτέ δεν πίστευα ότι θα ξεφύγουμε και θα βρεθούμε στην πρώτη 7άδα. Η δουλειά συνεχίζεται. Στα πρώτα έξι ματς είχαμε βάλει δύο γκολ, στα επόμενα 13 βάλαμε 13. Δεν ακούγεται σαν αλλαγή αλλά είναι μεγάλη αλλαγή. Πήραμε περισσότερους βαθμούς, οπότε αυτό είναι καλό σημάδι. Κάποια μαζεμένα καλά αποτελέσματα αλλάζουν την ιστορία, κι αυτό το έχουμε ήδη κάνει. Είμαι υποχρεωμένος να κοιτάω την πραγματικότητα, όχι τον θόρυβο".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.