Καθόταν ο προπονητής της Εθνικής Ουαλίας Craig Bellamy στην κερκίδα του Elland Road και παρακολουθούσε. Πού αλλού να πάει; Στη Leeds παίζουν ο Karl Darlow, o Joe Rodon, o Ethan Ampadu, o Dan James. Ειδικά ο πρώτος ήταν σούπερ απόψε - όχι να το παινευτούμε επειδή εμείς τον "βγάλαμε". Αλλά ίσως τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα έπαιξε αυτός που δεν αγωνίστηκε απόψε: ο Neco Williams. Δεν είχε χρόνο, όταν άπλωνε το χέρι του και έκοβε την κεφαλιά του Jefferson Lerma την περασμενη Κυριακή, να συνειδητοποιήσει ότι ότι αυτή η κίνηση ίσως και να στερούσε πέντε βαθμούς από την ομάδα. 

Εξηγούμαι. Η απώλεια του Neco ήταν ακόμα πιο καθοριστική από εκείνες του Matz Sels και του Murillo, που σήμερα δεν ήταν παρόντες στο Elland Road λόγω τραυματισμών. Αυτές ήταν κουκιά μετρημένα: Στο τέρμα ο Sean Dyche προτίμησε να εμπιστευτεί τον Stefan Ortega, που είχε να παίξει σε επίσημο αγώνα από τις 23 του περασμένου Ιουνίου (με τη Manchester City στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων) και ΔΕΝ έχει δηλωθεί στη νέα ευρωπαϊκή λίστα (όπου ο Omari Hutchinson, o Lorenzo Lucca και ο Jair αντικατέστησαν τους Douglas Luiz, Arnaud Kalimuendo και Willy Boly), σνομπάροντας για άλλη μια φορά τον Angus Gunn, που είναι αλήθεια ότι δεν έχει φοβερή εμπειρία από Premier League, και στο κέντρο της άμυνας η προφανής λύση ήταν του Morato, που όμως ξέρουμε όλοι ότι είναι... περιορισμένης ευθύνης (και απόψε τον πήρε ο ύπνος στο πρώτο γκολ της Leeds). Αλλά η απουσία του Ουαλού ανακάτεψε πολύ την ομάδα, ενώ ίσως να μη χρειαζόταν και τόσο. Αποκτήθηκε ο Luca Netz, που κι αυτός έμεινε εκτός Ευρώπης (γιατί;), αλλά σήμερα που δεν είχαμε αριστερό μπακ προχωρήσαμε σε αλχημείες, βάζοντας τον Zach Abbott στα δεξιά και τον Ola Aina, στο 100ό παιχνίδι της καριέρας του στην Premier League, στα αριστερά. Έτσι χάσαμε τη γνωστή παρουσία-μπαμπούλα του Νιγηριανού στα δεξιά μας (και κόβει, και οι αντίπαλοι τρέμουν τις προωθήσεις του) και "προσκαλέσαμε" τη Leeds να φορτώσει την αριστερή της πτέρυγα, και παρά τη μετακίνηση του Nico Domínguez εκεί να μας κάνει άνω κάτω. Βέβαια τα γκολ μπήκαν ένα από τον άξονα και δύο από δεξιά, οπότε μη σταυρώνουμε τον Zach, που ό,τι μπορούσε έκανε όπως πάντα. Αλλά όταν μπήκε το Γερμανάκι με τις κατεβασμένες κάλτσες η Leeds δεν απείλησε ξανά. Με το σκορ, θα μου πείτε, στο 3-0. Η ζημιά είχε γίνει...

Τον καταλαβαίνω τον Sean. Είναι προπονητής χαμηλού ρίσκου. Αλλά ίσως να έπρεπε να την κάνει την έκπληξη στον Daniel Farke, που θα έβρισκε μπροστά του έναν ψιλοάγνωστο παίκτη (εντάξει, Γερμανός είναι, αλλά ως προπονητής στην Premier League δεν θα ξέρει και κάθε νεαρό παίκτη του πρωταθλήματος της πατρίδας του, και μάλιστα αν προέρχεται από ομάδα που συνήθως τερματίζει κάπου στη μέση της βαθμολογίας). Ο Netz μπορεί να είναι μόνο 22 ετών, αλλά έχει στα πόδια του πάνω από 100 αγώνες Bundesliga, δεν είναι κανένας άπειρος. Και όταν τελικά μπήκε, αν παρατηρήσατε τις θέσεις που έπαιρνε στην επίθεση, θα είδατε ότι την κατέχει καλά τη δουλειά, ενώ ως τότε ο Aina δεν είχε κατεβεί καθόλου και ο Jayden Bogle είχε βρει ελευθερία για να βγει μέχρι και ως κρυφός φορ στον άξονα και να βάλει γκολ. Ψιλοάγνωστος στον Farke θα ήταν και ο Jair, αλλά προφανώς ο Dyche δεν τολμά να κατεβάσει δύο δεξιοπόδαρους στόπερ, χώρια το νεαρό της ηλικίας (και) του Βραζιλιάνου. Η τύχη όμως συνήθως βοηθάει τους τολμηρούς, και την τόλμη δεν την είχαμε απόψε.

Το σκορ είτε κολακεύει τη Leeds είτε αδικεί εμάς, όπως θέλετε πείτε το, αλλά μόνο με δύο 15λεπτα καλής επιθετικής παρουσίας μάλλον δεν παίρνεις αποτέλεσμα μέσα σε τέτοια έδρα, απέναντι σε μια ομάδα που καίγεται όσο κι εσύ, έχει μόλις συντριβεί από την Arsenal, ξέρει ότι έχει 3-4 πολύ δύσκολα παιχνίδια μπροστά της και επιθετικά είναι πολύ καλύτερή σου. Χτυπάς στην αχίλλειο πτέρνα της, την άμυνα, και την αφήνεις να αγχώνεται - όπως ακριβώς κάναμε στο 3-1 του City Ground, στην πρώτη νίκη του Dyche στο πρωτάθλημα. Η Forest είχε την ευκαιρία να κάνει ακριβώς αυτό με το σκορ ακόμα στο 0-0, δεν τα κατάφερε όμως και ένα καταστροφικό 6λεπτο την έβγαλε ουσιαστικά εκτός διεκδίκησης πριν έρθει και το τρίτο γκολ και την αποτελειώσει. Η αποτελεσματικότητα στην άμυνα έτσι κι αλλιώς ήταν λόγος ανησυχίας με τα 3/5 της να λείπουν, αλλά τα σοβαρά λάθη που έγιναν σε συνδυασμό με την εξωπραγματική ευστοχία των γηπεδούχων (3 γκολ σε 5 σουτ στον στόχο, εμείς 1/6) και την καταπληκτική εμφάνιση του Darlow έφεραν την ήττα. 

Αν θέλουμε να βρούμε κάτι θετικό, ας το εντοπίσουμε στο γεγονός ότι ο Lucca σκόραρε στο ντεμπούτο του και έδειξε πολύ δυνατός στον αέρα, κάτι που μας λείπει από τότε που τραυματίστηκε ο Chris Wood (που παρεμπιπτόντως δηλώθηκε τόσο στην 25άδα για το δεύτερο μισό της σεζόν της Premier League όσο και στην Ευρώπη, άρα ίσως να πλησιάζει η στιγμή της επιστροφής του). Από την άλλη, μπορεί ο Bellamy να έμεινε αρκετά ευχαριστημένος από τους παίκτες του, αλλά μάλλον θα έπρεπε να βρίσκεται στο γήπεδο και ο προπονητής της Εθνικής Βουλγαρίας Aleksandar Dimitrov για να καμαρώσει τον 25χρονο Ilia Gruev, που ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου. Όμως ο Farke ευτύχησε να έχει σε πολύ καλή βραδιά, μέσα στην καταρρακτώδη βροχή που έπεφτε στο Leeds σε όλο το ματς, τους περισσότερους παίκτες του, με τους Noah Okafor, Brenden Aaronson και James Justin να ξεχωρίζουν και τον Dominic Calvert-Lewin να σκοράρει ξανά (μαγκιά του Farke, τον οποίο δεν συμπαθώ ιδιαίτερα ως άνθρωπο αλλά εκτιμώ πολύ ως προπονητή, που πήρε το ρίσκο και του έδωσε την ευκαιρία να αναστήσει την καριέρα του όταν οι περισσότερες ομάδες το καλοκαίρι φοβήθηκαν - ανάμεσα στις οποίες και η δική μας).

Η επίθεση σε Abbott και Domínguez ήταν σφοδρή στο πρώτο δεκάλεπτο, αλλά γκολ δεν μπήκε. Ίσως και κατά τύχη, αφού στο 5' ο Gabriel  Gudmundsson πέρασε τον Elliot Anderson που είχε πάει κι αυτός να βοηθήσει και γύρισε επικίνδυνα προς την περιοχή, με τον Abbott να απλώνει το πόδι και για λίγο να στέλνει τη μπάλα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και όχι στα δίχτυα του Ortega, ενώ στο 9' ο Okafor ξέφυγε από τον Domínguez, σέντραρε και ο Aina στο τσακ πέταξε τη μπάλα κόρνερ μπροστά στον επερχόμενο Bogle. 

Αλλά ως εκεί ήταν. Όχι μόνο το "φόρτωμα" δεν έφερε ουσιαστικό αποτέλεσμα, αλλά η Forest βγήκε μπροστά και απείλησε σοβαρά. Η αρχή έγινε στο 10' με τον Domínguez να βγαίνει στην κόντρα, να ανοίγει στον Igor Jesus και αυτός να βρίσκει στην περιοχή τον Callum Hudson-Odoi. Η γωνία δεν ήταν και πολύ ευνοϊκή, αλλά ο CHO έκανε την κίνηση-σήμα κατατεθέν και σούταρε, πάνω όμως στον Darlow. O 35χρονος πια πρώην γκολκίπερ μας χρειάστηκε να δείξει ότι παραμένει σε υψηλό επίπεδο στο 11', όταν σε σέντρα του Hudson-Odoi και κεφαλιά του Morgan Gibbs-White στο δεύτερο δοκάρι ο Domínguez είδε τη μπάλα να του στρώνεται - το πρώτο του σουτ κοντραρίστηκε από τον σταθερό Pascal Struijk, αλλά το δεύτερο πήγαινε κατευθείαν για την απέναντι γωνία. Ο Darlow τεντώθηκε και με το δεξί του χέρι πέταξε τη μπάλα κόρνερ. Λιγότερο πιέστηκε στο 13', όταν στο τρίτο σερί κόρνερ για τους Reds o Jesus έπιασε την κεφαλιά, σημαδεύοντας όμως την αγκαλιά του. Πιο καλές προϋποθέσεις είχε ο Βραζιλιάνος στη σέντρα του Anderson στο 21', όταν νίκησε τον Bogle στον αέρα αλλά σημάδεψε λίγο πιο αριστερά από όσο έπρεπε και η μπάλα βγήκε ελάχιστα έξω από το δεξί δοκάρι του βασικού τερματοφύλακα της Εθνικής Ουαλίας. 

Το χειρότερο για την ψυχολογία είναι να τρως γκολ όταν είσαι καλύτερος, και ακριβώς αυτό συνέβη στη Forest. Την αποδιοργάνωσε δε τόσο πολύ που ήρθε γρήγορα και το δεύτερο, και ουσιαστικά όλα τελείωσαν. Οφείλαμε πάντως να προσέξουμε παραπάνω μετά την προειδοποιητική βολή του 24': ο Justin εκτέλεσε κόρνερ από αριστερά, η μπάλα μετά την απόκρουση της άμυνάς μας επέστρεψε σε αυτόν και στη νέα σέντρα του ο Calvert-Lewin πετάχτηκε ψηλά και έπιασε μια κεφαλιά-δυναμίτη που χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι και έσκασε στο χορτάρι, με τον Okafor να αποτυγχάνει να σκοράρει στο ριμπάουντ. Έτσι στο 26', με τον Gruev να έχει τη μπάλα στο κέντρο και εμείς να περιμένουμε να την ξαναστείλει στα αριστερά, ο Βούλγαρος τη σήκωσε και την έστειλε στην πλάτη της άμυνάς μας. Ενστικτωδώς ο Nikola Milenković έτρεξε -ως όφειλε- στον Calvert-Lewin, όμως ο Morato χάζευε και δεν είδε τον Bogle που έκανε κίνηση σαν δεύτερος φορ, βγήκε απέναντι από τον Ortega και τον πλάσαρε για το 1-0. Πριν καν συνέλθουμε (30'), η μπάλα χάθηκε στα δεξιά της περιοχής μας από τον Aaronson που έβγαλε σε θέση βολής τον Justin. Το σουτ του αποκρούστηκε από τον Oretga, όμως η μπάλα γύρισε κατευθείαν στα πόδια του κι αυτός, με μεγάλη ψυχραιμία, πάσαρε στον αφύλακτο λίγο μπροστά από το πέναλτι Okafor, που δεν είχε πρόβλημα να τη στείλει στην ανυπεράσπιστη εστία. 

Ίσως το ματς να είχε πάρει άλλη τροπή αν στο 44' ο Gibbs-White μετά από ωραία προσπάθεια και πείσμα δεν έβλεπε το δυνατό σουτ του από το "D" να κοντράρεται από τον Struijk όσο έπρεπε ώστε να πέσει ο Darlow στην αριστερή του γωνία και να βγάλει πολύ δύσκολα τη μπάλα κόρνερ. Και στην ανάπαυλα όλοι περίμεναν μια κίνηση του Dyche (σκεφτόμουν ότι στη θέση του θα περνούσα τον Netz, θα γύριζα τον Aina στη θέση του, θα έβγαζα τον Morato και θα άφηνα τον Abbott παρτενέρ του Milenković, στο κάτω κάτω σέντερ μπακ είναι το παιδί). Δεν έγινε. Και δεχθήκαμε τη χαριστική βολή στο 49', όταν ο Anderson έγινε αρνητικός πρωταγωνιστής σε μια φάση, πρώτα χάνοντας τη μπάλα στο κέντρο (το έχουμε ξαναπεί, έχει πάθει Gibbs-White τελευταία και πρέπει να συνέλθει) και μετά, στη δεύτερη ευκαιρία, απομακρύνοντας πάνω σε αντίπαλο. Η μπάλα για κακή του τύχη κατέληξε στον Gruev, που έκανε από τα δεξιά μια πονηρή σέντρα-σουτ που φάνηκε να πηγαίνει προς τη δεξιά γωνία του Ortega. Ο Γερμανός γκολκίπερ κινήθηκε αναγκαστικά προς την πορεία της, αλλά εξίσου πονηρά παρεμβλήθηκε ο Calvert-Lewin και έσπρωξε τη μπάλα με το στήθος προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η σεμνή τελετή έλαβε οριστικά τέλος. 

Ο Dyche δεν είχε πια κάτι να χάσει, αλλά και πάλι δεν έβαλε τον Netz. Πέρασε τον Lucca αντί του Jesus και τον Hutchinson στη θέση του Domínguez, με προφανή στόχο σέντρες από ένα καθαρό εξτρέμ σε έναν σέντερ φορ που συνήθως κυριαρχεί στις μάχες του αέρα. Η Leeds έχασε την τελευταία της ευκαιρία στο 66', όταν σε κόρνερ από αριστερά και κεφαλιά του Struijk ο Ortega απέκρουσε και ο Calvert-Lewin, προσπαθώντας να πάρει το ριμπάουντ, χτύπησε με τις τάπες στο πρόσωπο τον Gruev, που έμεινε αρκετή ώρα στο χορτάρι μέχρι να του δοθούν οι πρώτες βοήθειες και να συνεχίσει (εξ ου και η καθυστέρηση των 9' στο τέλος). Όσο ο Βούλγαρος διεθνής ήταν κάτω, ο Sean έκανε άλλη μια διπλή αλλαγή, βγάζοντας τον CHO και τον MGW που είχαν πλέον εξαφανιστεί και βάζοντας τον Dan Ndoye αριστερά και τον Ryan Yates δίπλα στον Ibrahim Sangaré (ίσως τον καλύτερό μας παίκτη απόψε) για να βγει ο Anderson λίγο πιο μπροστά. Ορθόδοξο σχήμα, που επωφελήθηκε και από το γεγονός ότι η Leeds έκανε σαφώς διαχείριση, και η πρώτη ευκαιρία ήρθε μέσα στην αναστάτωση από ένα κόρνερ, με τον Sangaré να στρώνει στον Ndoye που ερχόταν με φόρα από τον άξονα και τον Ελβετό να σουτάρει ψηλά. Πιο κοντά στο γκολ φτάσαμε στο 78', όταν πια είχε μπει και ο Netz στη θέση του Abbott, με τον Ndoye να σεντράρει πολύ επικίνδυνα από αριστερά και τον Morato να αποτυγχάνει να βρει ελάχιστα τη μπάλα ώστε να τη στείλει στο τέρμα.

Ίσως αν εκεί γινόταν το 3-1 να έβλεπαν με περισσότερο ζήλο οι Reds τα τελευταία λεπτά. Όταν ήρθε, στο 86', από σέντρα του Hutchinson από δεξιά και κεφαλιά-οβίδα του Lucca που νίκησε κατά κράτος τον Rodon στον αέρα και την απέλπιδα προσπάθεια του Darlow, ήταν πια αργά. Ο Darlow μάλιστα φρόντισε να μη μειώσουμε καν παραπάνω στο 99' με μία ακόμα φανταστική απόκρουση, όταν οριζοντιώθηκε και με το ένα χέρι πέταξε τη βολίδα του Sangaré σε κόρνερ.

Έτσι η Leeds μάς ξέφυγε πάλι τρεις βαθμούς, ενώ αύριο με νίκη στο Burnley η West Ham θα μας πλησιάσει στους τρεις και θα αρχίσουν πάλι οι ανησυχίες. Εννοείται πως στον επόμενο αγώνα μας, την Τετάρτη το βράδυ στο City Ground απέναντι στους ουραγούς Wolves, οποιοδήποτε αποτέλεσμα πλην της νίκης μπορεί να το βρούμε μπροστά μας και δεν το θέλουμε. Η 25η αγωνιστική, η αυλαία της οποίας άνοιξε απόψε, συνεχίζεται αύριο και περιλαμβάνει επίσης τους αγώνες Manchester United-Tottenham, Arsenal-Sunderland, Bournemouth-Aston Villa, Fulham-Everton, Wolves-Chelsea και Newcastle-Brentford και ολοκληρώνεται την Κυριακή με τα ματς Brighton-Crystal Palace και Liverpool-Manchester City.

Leeds: Darlow, Justin, Rodon, Struijk, Bogle (Bornauw 96'), Ampadu, Gruev, Gudmundsson, Aaronson (James 78'), Okafor (Longstaff 82'), Calvert-Lewin. 
Forest: Ortega, Abbott (Netz 76'), Milenković, Morato, Aina, Sangaré, Anderson, Domínguez (Hutchinson 54'), Gibbs-White (Yates 67'), Hudson-Odoi (Ndoye 67'), Igor Jesus (Lucca 54').
Σκόρερς: Bogle 26', Okafor 30', Calvert-Lewin 49' - Lucca 86'.
Διαιτητής: Peter Bankes. Κίτρινες: Okafor 61' - Sangaré 62'.
Θεατές: 36.835 (Forest: περίπου 2.900).

Sean Dyche: "Αυτό που μας 'σκότωσε' ήταν που επιτρέψαμε στην αντίπαλό μας να βάλει τρία τόσο φτηνά γκολ, και ιδιαίτερα το πρώτο σε τόσο σημαντική στιγμή. Περιμέναμε να ξεκινήσουν δυνατά, αλλά το διαχειριστήκαμε όσο πιο καλά μπορούσαμε. Είχαμε ηρεμήσει και μπαίναμε ξανά στο παιχνίδι, και τότε ήρθε μια μπαλιά στην πλάτη της άμυνας, από τα πράγματα που δεν αρέσουν σε κανέναν προπονητή και δεν συγχωρούνται σε τέτοιο επίπεδο. Προσπαθήσαμε να παίξουμε τεχνητό οφσάιντ χωρίς να υπάρχει λόγος. Μετά έβαλαν και δεύτερο, κι εκεί σκέφτεσαι 'δεν πάει καλά το πράγμα'. Τα ξαναείπαμε στο ημίχρονο, αλλά φάγαμε ένα εξίσου κακό γκολ πολύ νωρίς. Εκεί πια ξύνεις το κεφάλι σου, γιατί συνήθως τέτοια πράγματα δεν μας συμβαίνουν. Στο τέλος προσπαθήσαμε, αλλά ήταν πια πολύ αργά. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το αποτέλεσμα, νίκησε η ομάδα που απόψε ήταν καλύτερη. Είχαμε μιλήσει στους παίκτες για την ατμόσφαιρα εδώ, δεν υπάρχει δικαιολογία, ούτε καν ότι χάσαμε έναν παίκτη (σ.σ. Murillo) στις μέρες πριν τον αγώνα. Δεν πρόκειται να ζητήσω υπερβολικά πολλές απαντήσεις από τους παίκτες και πιστεύω ότι οι αναπληρωματικοί τα πήγαν καλά. Ειδικά ο Netz, που είναι μιάμιση μέρα εδώ, ήταν πολύ καλός όταν μπήκε. Θα προσαρμοστεί σε αυτά που κάνουμε και σίγουρα θα παίξει τον ρόλο του. Η σωστή νοοτροπία υπάρχει". 

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.