Χθες το βράδυ, ο Unai Emery αποφάσισε να κάνει rotation... 8 αλλαγών και να κατεβάσει τα δευτερότριτα σε αγώνα πρωταθλήματος, θεωρώντας ότι έχει εξασφαλίσει την πέμπτη θέση που οδηγεί στο Champions League και επιδιώκοντας να τα δώσει όλα εναντίον μας στον ημιτελικό του Europa League την Πέμπτη, με αποτέλεσμα η αντίπαλός μας για τη σωτηρία Tottenham να περάσει με 2-1 από το Villa Park, σε έναν αγώνα όπου οι γηπεδούχοι είχαν... μηδέν τελικές στο πρώτο ημίχρονο, έχαναν ήδη 2-0 στο 25' και μείωσαν με την τελευταία τελική του αγώνα. Εννοείται ότι όλοι βρίζαμε, αλλά ο Vítor Pereira μάλλον έπαιρνε ιδέες...

Έτσι ο Πορτογάλος προπονητής αποφάσισε να μιμηθεί τον συνάδελφό του και να παρατάξει στο Stamford Bridge (και μπροσά στα μάτια του Βαγγέλη Μαρινάκη που παρακολουθούσε από την κερκίδα) μόλις τα 3/11 της ενδεκάδας του πρώτου ημιτελικού με τη Villa. Και αυτά τα 3/11 ήταν ο Morato, o Nico Domínguez και ο Igor Jesus, από τους οποίους μόνο ο πρώτος ολοκλήρωσε το ματς. Ok, ξέραμε ότι ο Matz Sels θα έπαιρνε τη θέση του Stefan Ortega ως "γκολκίπερ πρωταθλήματος", αλλά οι υπόλοιποι έκαναν έναν ευφάνταστο φίλο της ομάδας να αναφωνήσει στα social media: "Πω πω, δεν ήξερα ότι σήμερα παίζαμε Κύπελλο!" Ποιοι ήταν οι άλλοι επτά; Δεξί μπακ ο "κατά συνθήκη" Zach Abbott, παρτενέρ του Morato o επανακάμψας Jair, αριστερά ο Luca Netz στην πρώτη του εμφάνιση στο αρχικό σχήμα από τον Ιανουάριο που ήρθε, στα χαφ ο Ryan Yates, δεξί εξτρέμ ο Dilane Bakwa, αριστερό ψευτοεξτρέμ ο James McAtee και στην κορυφή της επίθεσης ο Taiwo Awoniyi, στον δε πάγκο, απόντος του Ola Aina που χτύπησε κι αυτός την Πέμπτη και μάλλον δίνει αγώνα για να επιστρέψει έγκαιρα (όπως και ο Ibrahim Sangaré), εμφανίστηκε μετά από πάρα πολύ καιρό ο Eric Moreira! Μη λέμε ψέματα, δαγκωθήκαμε όλοι μόλις το είδαμε καθώς η υπόθεση "παραμονή" είχε δυσκολέψει μετά τη νίκη της Tottenham (κι ας έχασε 3-0 εκτός η West Ham από τη Brentford που προβάρει ευρωπαϊκό κοστούμι), η πλειοψηφία όμως τάχθηκε υπέρ του Pereira: "Έχουμε να πάμε ευρωπαϊκό τελικό 46 χρόνια, το ματς της χρονιάς είναι την Πέμπτη".

Καθίσαμε λοιπόν και περιμέναμε, και τι να δουν τα ματάκια μας; Τα "δευτερότριτα", των οποίων με κάποιο μαγικό τρόπο ο Πορτογάλος έχει ανεβάσει την αυτοπεποίθηση στα ύψη, στο τέταρτο προηγούνταν με 2-0, έβαλαν και τρίτο στις αρχές του δεύτερου μέρους που μπήκαν και οι βασικοί να βοηθήσουν και... άδειασαν το Stamford Bridge, με τους περισσότερους οπαδούς των Blues να μην αντέχουν να περιμένουν να δουν το θεαματικό γκολ που έσπασε το σερί των μηδέν γκολ ενεργητικού στην Premier League που κρατούσε δύο ολόκληρους μήνες και μπήκε στις καθυστερήσεις. Ο Bakwa έκανε τη ζωή του Marc Cucurella πατίνι, ο Netz όσο άντεχε δεν φοβόταν να τα βάζει με τον Cole Palmer (αλήθεια κύριε Thomas Tuchel που ήσασταν και παρών, τον προτιμάτε ακόμα από τον Morgan Gibbs-White;), o Morato θύμιζε Murillo στα καλύτερά του, ο McAtee ίσως να έπαιξε ακόμα καλύτερα κι απ' ό,τι με τη Ferencváros. Και υπήρχε φυσικά και ο Taiwo. Που όταν πλησιάζει το τέλος της σεζόν και η ομάδα κινδυνεύει, απλώς... αφιονίζεται. Δύο γκολ και ένα κερδισμένο πέναλτι (που έγινε γκολ) σε ένα ματς που μπορεί και να έκρινε οριστικά την παραμονή μας. Τι άλλο να ζητήσεις από αυτό το χρυσό παιδί, τον τέλειο επαγγελματία που ποτέ δε λυγίζει μπροστά στις ατυχίες και ποτέ δεν παραπονιέται για τίποτα; (Πρόεδρε κράτα τον. Τέλος...) Εν ολίγοις, αυτά τα παιδιά, που με τόσο λίγα λεπτά στα πόδια τους (κάποιοι στο τέλος τρέκλιζαν από την κούραση) έδειξαν στον Señor Emery ότι για να βάλεις όλους μαζί τους παγκίτες σου βασικούς πρέπει να είσαι βέβαιος ότι είναι έτοιμοι να φάνε σίδερα κι όχι να κάνουν αγγαρεία όπως οι δικοί του χθες...

Και μπορεί οι φίλοι της Chelsea, που πλέον βλέπει την Ευρώπη να απομακρύνεται επικίνδυνα (εκτός αν νικήσει τη Manchester City στον τελικό του FA Cup), να μην το εκτίμησαν για ευνόητους λόγους, αλλά ο αγώνας του Λονδίνου ήταν χορταστικός και τα είχε όλα: εκτός από τα τέσσερα γκολ είχε ένα ακόμα που ακυρώθηκε, ένα χαμένο πέναλτι και -είτε το πιστεύετε είτε όχι- ΤΕΣΣΕΡΙΣ αναγκαστικές αλλαγές λόγω τραυματισμών στο κεφάλι! Γιατί οι αναπληρωματικοί της Forest από το πρώτο κιόλας λεπτό κατέστησαν σαφές με τον τρόπο τους στους αντιπάλους τους, που με τον... άμοιρο Calum McFarlane στον άχαρο ρόλο του υπηρεσιακού προπονητή σε μια πολύ άσχημη περίοδο, ήθελαν να αλλάξουν τη μοίρα τους και να εξασφαλίσουν τουλάχιστον μια θέση στο Europa League (το Champions League έχει χαθεί προ πολλού), ότι είχαν πάει στην πρωτεύουσα για να νικήσουν. Άλλωστε δεν είχαν συμπληρωθεί ακόμα δύο λεπτά όταν, μετά από ωραίες ενέργειες των McAtee και Yates, ο Cucurella "έφαγε" την προσποίηση του Bakwa, που του ξέφυγε και σέντραρε στο δεύτερο δοκάρι, όπου ο Awoniyi σηκώθηκε λίγο έξω από τη μικρή περιοχή και με δύσκολη αλλά άπιαστη κεφαλιά έστειλε τη μπάλα ψηλοκρεμαστά στο δεξί "Γ" του Robert Sánchez.

Οι Λονδρέζοι μάλλον λόγω των πολλών αλλαγών είχαν πιστέψει ότι η Forest θα "πετούσε" το παιχνίδι όπως χθες η Villa και αιφνιδιάστηκαν, αλλά συνήλθαν πολύ γρήγορα και λίγο έλειψε να κάνουν το 1-1 στο 11', όταν είδαν το πολύ ωραίο δεξί διαγώνιο σουτ του αρχηγού τους (και... φευγάτου το καλοκαίρι όπως λέγεται) Enzo Fernández να σταματάει στη ρίζα του αριστερού δοκαριού του Sels. Εκεί όμως ήταν που ο Malo Gusto τούς έκοψε τα πόδια, τραβώντας τη φανέλα του Awoniyi σε σέντρα του Jesus, που είχε προηγουμένως κάνει μια φοβερή "ποδιά" στον Cucurella. O Anthony Taylor αρχικά έδωσε άουτ, καθώς φυσικά ο Taiwo δεν πρόλαβε τη μπάλα, αλλά η παράβαση ήταν τόσο ξεκάθαρη που δε μπορούσε να εμμείνει στην απόφασή του όταν ο VAR James Bell τον κάλεσε να ξαναδεί τη φάση. Τα εξήγησε ωραία και στον κόσμο από μεγαφώνου (αυτή η νέα μόδα, ξεσηκωμένη από το αμερικάνικο φούτμπολ), έδειξε την άσπρη βούλα, ο Jesus έστειλε δεξιά τον Sánchez και τη μπάλα στο κέντρο και πανηγύρισε με το γνωστό "νανούρισμα", καθώς χθες έγινε και μπαμπάς! Στο 15λεπτο οι Reds ήταν ήδη μπροστά με 2-0!

Λέτε να γύρισαν πίσω μετά; Όχι! Αφού στο 18' ο Palmer έπιασε από δεξιά ένα φαλτσαριστό σουτ που έφυγε λίγο έξω από το δεξί δοκαρι, στο 33' ο McAtee βρήκε στην καρδιά της "μπλε" άμυνας τον Jesus που κοντρόλαρε ωραία, γύρισε άψογα, έπιασε το σουτ γεμάτο αλλά δυστυχώς σημάδεψε τον Sánchez. Ο Sels εξουδετέρωσε εύκολα ένα σουτ του 18χρονου αριστερού εξτρέμ των γηπεδούχων Jesse Derry στο 35' και στην επόμενη φάση, μετά από κόρνερ που χτύπησε συρτά ο Bakwa βρίσκοντάς τον στα όρια της περιοχής, ο McAtee απείλησε με ωραίο σουτ που όμως βρήκε πάνω στον Morato, άλλαξε πορεία και έφυγε λίγο άουτ. 

Όσο πλησιάζαμε στη λήξη του πρώτου ημιχρόνου η Chelsea αύξανε την πίεση, και στο 44' ένα σκαστό σουτ του Gusto ήταν εύκολη λεία για τον Sels, αλλά στο επόμενο λεπτό σε εκτέλεση κόρνερ η μπάλα πήρε ύψος και Abbott και Derry σηκώθηκαν για να τη διεκδικήσουν. Ο Derry έφτασε πρώτος, με αποτέλεσμα να δεχθεί το κεφάλι του Abbott καταπρόσωπο και να πέσει αναίσθητος στο χορτάρι. Ο Taylor έδειξε πέναλτι (σωστά), και τα ιατρικά τιμ μπήκαν μέσα φανερά ανήσυχα. Πέρασαν οκτώ λεπτά μέχρι να σηκωθεί πρώτα ο Abbott ζαλισμένος, να πάρει τη θέση του στο δεξί άκρο της άμυνας ο Neco Williams, να φύγει ο Derry με φορείο (μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο έχοντας ανακτήσει τις αισθήσεις του και παραμένει εκεί για προληπτικούς λόγους, σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση), να μπει ο Liam Delap, να αναλάβει την εκτέλεση του πέναλτι ο Palmer και να νικηθεί από τον Sels στη δεξιά του γωνία. Τα πέντε λεπτά καθυστερήσεων που ακολούθησαν δεν είχαν κάτι αξιοσημείωτο.

Ο Pereira θεώρησε πως η δουλειά που είχε αναθέσει στους αναπληρωματικούς είχε γίνει με επιτυχία και ξεκίνησε τις αλλαγές (από το μηδέν, καθώς σε περίπτωση τραυματισμού στο κεφάλι δίνεται μία επιπλέον σε κάθε ομάδα), ρίχνοντας ταυτόχρονα στη μάχη Gibbs-White, Elliot Anderson και Nikola Milenković και ξεκουράζοντας τον Domínguez, τον... ξενύχτη Jesus και τον μάλλον όχι ακόμα στο 100% Jair, ενώ τη... νύφη για τα δύο γκολ στο πρώτο ημίχρονο πλήρωσε ο Tosin Adarabioyo, που άφησε τη θέση του στον Levi Colwill (ναι, τον... σωτήρα μας στον αξέχαστο τελικό των πλέι-οφ του 2022, που έφτασε στη συνέχεια και στην Εθνική Αγγλίας αλλά αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πτωτική πορεία). Μία από τα ίδια: στην πρώτη αξιόλογη φάση του δεύτερου μέρους (52'), ο Anderson έβγαλε μια ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ κάθετη στον Gibbs-White, που έφυγε από θέση αριστερού εξτρέμ και την κατάλληλη στιγμή σέρβιρε συρτά στον Awoniyi, ο οποίος βρισκόταν οριακά πίσω από τη μπάλα και είχε πανεύκολο έργο με το τέρμα στο έλεός του: 0-3!

Ο McFarlane έβαλε και τον Andrey Santos (που ήδη κοντεύει να ξεχαστεί ότι πέρασε κι από μας ως δανεικός...) αντί του Romeo Lavia και στο 61' είχαμε τη δεύτερη ανατριχίλα, ευτυχώς λιγότερο σοβαρή από την πρώτη. Σε άλλη μια κάθετη του Anderson ο Gibbs-White προσπαθώντας να προλάβει τη μπάλα έπεσε με δύναμη και χωρίς να βλέπει πάνω στον Sánchez που έβγαινε. Με ανοιγμένα και δεμένα κεφάλια αποχώρησαν (προφανώς για ράμματα) και οι δύο, ο Filip Jörgensen πέρασε κάτω από τα δοκάρια της Chelsea και ο Pereira, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, έπαιξε για πρώτη φορά με δίδυμο καθαρών φουνταριστών, τοποθετώντας τον Chris Wood πλάι στον Awoniyi, με εντολή -όπως είδαμε και στη συνέχεια- να παίζει αρκετά πιο πίσω για να λειτουργεί ως μοχλός για να προωθείται η μπάλα στον Taiwo ή στα εξτρέμ. Λίγα λεπτά μετά (73') η Chelsea πίστεψε ότι επιτέλους είχε σπάσει τη γκαντεμιά της και είχε αρκετή ώρα ακόμα για να παλέψει για ό,τι μπορούσε να σώσει, αφού μια σέντρα του Gusto πέρασε από όλο τον κόσμο, στην άλλη πλευρά ο Cucurella γύρισε τη μπάλα στη μικρή περιοχή και ο João Pedro σκόραρε με τη δεύτερη (ο Sels είχε αποκρούσει την πρώτη του προσπάθεια), αλλά το VAR ήταν και πάλι αμείλικτο: ο Williams είχε προλάβει να αφήσει ακάλυπτο (για μισό παπούτσι) τον Βραζιλιάνο φορ. 

Στη συνέχεια ο Sels, που για μια στιγμή (78') φάνηκε να έχει πρόβλημα στους προσαγωγούς αλλά σηκώθηκε και συνέχισε, μετά από κόρνερ που παραχώρησε ο Morato κοντράροντας τον Delap που είχε βρεθεί σε θέση βολής, έβγαλε στην αριστερή του γωνία το σουτ του Palmer. Ο Omari Hutchinson είχε πάρει ήδη τη θέση του Bakwa που δυσκολευόταν και να περπατήσει αλλά ήταν χαρούμενος για τη δεύτερη ασίστ του και την εν γένει παρουσία του στο ματς, και η Chelsea φαινόταν συμβιβασμένη με την ιδέα ότι δεν θα κατάφερνε ούτε σήμερα να σκοράρει. Κι όμως, στο τρίτο από τα εννέα λεπτά των καθυστερήσεων ο Gusto σέντραρε πάλι στο δεύτερο δοκάρι, ο Cucurella έπιασε την κεφαλιά και ο João Pedro σχεδόν εξ επαφής έπιασε ένα πολύ όμορφο ανάποδο ψαλίδι, στερώντας από τον Sels ένα clean sheet που πίστευε ότι είχε κατακτήσει με το σπαθί του. 

Η κατάσταση πλέον έχει ως εξής: τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε, η (αήττητη σε δέκα αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, μην το ξεχνάμε) Forest απέχει έξι βαθμούς από τη 18η West Ham (που έχει να αντιμετωπίσει Arsenal μέσα και Newcastle έξω) και πέντε από τη 17η Tottenham, ενώ έχει πλησιάσει και στο -1 την Crystal Palace (κι αυτή με το μυαλό στο Conference League έχασε 3-0 εκτός από τη Bournemouth και έχει μεν έναν αγώνα λιγότερο, αλλά... εκτός με τη Manchester City) και τη Leeds (εύκολα 3-1 τη Burnley). Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι με νίκη επί της Newcastle την Κυριακή στο City Ground οι Reds εξασφαλίζουν παραμονή, ακόμα κι αν η West Ham νικήσει την Arsenal, καθώς η διαφορά τερμάτων είναι χαώδης (-2 εμείς, -18 οι Hammers). H Tottenham ίσως να τη σκαπουλάρει μετά το χθεσινό boost, αφού έχει θεωρητικά βατό πρόγραμμα (Leeds μέσα, Chelsea έξω, Everton μέσα). Στο πλαίσιο της 35ης αγωνιστικής, που ολοκληρώνεται σε λίγες ώρες με τον σημαντικό για τη μάχη της κορυφής αγώνα Everton-Manchester City, είχαμε ακόμα: Arsenal-Fulham 3-0, Manchester United-Liverpool 3-2 (οι γηπεδούχοι "κλείδωσαν" τη συμμετοχή τους στο Champions League), Newcastle-Brighton 3-1 και Wolves-Sunderland 1-1. 

Chelsea: Sánchez (Jörgensen 66'), Gusto, Chalobah, Adarabioyo (Colwill 46'), Cucurella, Lavia (Andrey Santos 58'), Caicedo, Palmer, Fernández, Derry (Delap 45+9'), João Pedro. 
Forest: Sels, Abbott (Williams 45+5'), Jair (Milenković 46'), Morato, Netz, Yates, Domínguez (Anderson 46'), Bakwa (Hutchinson 80'), McAtee, Igor Jesus (Gibbs-White 46', Wood 66'), Awoniyi. 
Σκόρερς: João Pedro 93' - Awoniyi 2', 52', Igor Jesus 15' (πέναλτι). 
Διαιτητής: Anthony Taylor. Κίτρινες: Gusto 14', Caicedo 78', Delap 78' - Morato 10'.
Θεατές: 39.605 (Forest: περίπου 3.100). 

Vítor Pereira: "Είμαι πολύ χαρούμενος για τους παίκτες μας. Έχω ξαναπεί ότι είναι μια σπουδαία παρέα. Είναι φιλόδοξοι, ενωμένοι και πεισματάρηδες, έχουν φλόγα μέσα τους. Ήρθαμε σήμερα εδώ μαζί με τον κόσμο μας και καταφέραμε να πάρουμε άλλους τρεις βαθμούς, αλλά είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μέχρι το τέλος της σεζόν και να κρατάμε το μέλλον μας στα χέρια μας. Δεν θέλουμε να κοιτάζουμε τα αποτελέσματα των άλλων ομάδων, αλλά να εστιάζουμε στα δικά μας και στο δικό μας πνεύμα. Για τις αλλαγές που έκανα δεν είχα καμιά αμφιβολία. Παίκτες άλλαξα, όχι φιλοσοφία. Είναι οι ίδιοι που αντιμετώπισαν εκτός έδρας την Porto, και μάλιστα τότε δεν είχαμε Awoniyi και Netz, που είναι πολύ καλοί παίκτες και μπορούν να μας βοηθάνε. Οι ίδιοι έπαιξαν και εκτός με τη Midtjylland και έδειξαν ότι διαθέτουν την ποιότητα και την προσωπικότητα που χρειαζόταν. Ο σημερινός αγώνας ήταν γι' αυτούς μία ακόμα πρόκληση, αλλά και μία ακόμα ευκαιρία να εξασφαλίσουν τρεις βαθμούς για την ομάδα ώστε να έχει την τύχη της στα χέρια της. Αυτή τη νίκη την άξιζαν οι παίκτες, την άξιζε ο κόσμος, την άξιζε ο σύλλογος. Πιστεύω πως ο Gibbs-White θα είναι διαθέσιμος για την Πέμπτη, αφού δεν έχει διάσειση αλλά ένα βαθύ σκίσιμο (σ.σ. όντως, έχει κάνει στο μέτωπο κάτι ράμματα που τον κάνουν να μοιάζει λίγο με το τέρας του Φράνκενσταϊν). Είναι μαχητής και ξέρω ότι σίγουρα θα θέλει να παίξει. Τώρα πονάει, αλλά ας ελπίσουμε ότι θα τον έχουμε μαζί μας στο επόμενο ματς". 

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.