Ήταν -γράφεται- 23.58', δύο λεπτά δηλαδή πριν τα μεσάνυχτα της 30ής Ιουνίου, δύο λεπτά πριν λήξει το προσωρινό συμβόλαιο του Vítor Pereira με τη Forest. Με λίγη φαντασία φέρνουμε την εικόνα στο μυαλό μας: ο Πορτογάλος προπονητής μάλλον ολοκληρώνει την παρακολούθηση του αγώνα Γαλλίας-Σουηδίας, ίσως να βάζει και το ξυπνητήρι του για να πάρει έναν υπνάκο και να δει Μεξικό-Εκουαδόρ, όταν ακούει τον χαρακτηριστικό ήχο της ειδοποίησης ότι έχει νέο email. Το ανοίγει και ανακαλύπτει ότι δεν θα βρίσκεται στον πάγκο των Reds για τη σεζόν 2026-'27, αφού έχει μόλις απολυθεί! 

Ο Pereira μένει άναυδος. Εντάξει, δεν έχει μπει ακόμα σε συζητήσεις ανανέωσης, αλλά το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της ομάδας έχει κανονιστεί να γίνει στην πατρίδα του, ενώ αρχίζουν να διαρρέουν τα πρώτα ονόματα που ενδιαφέρουν τη Forest και για τα οποία πιθανότατα έχει ανάψει και αυτός το πράσινο φως: ο Curtis Jones της Liverpool, o Lucas Bergvall της Tottenham, o Jack Hinshelwood της Brighton, o Jonathan Rowe της Bologna. Από το τέλος της σεζόν και μετά νιώθει μια ανησυχία, καθώς γνωρίζει ότι ο συμπατριώτης του Marco Silva, που έχει φύγει από τη Fulham, αποτελεί διαχρονικό και διακαή πόθο του Βαγγέλη Μαρινάκη. Όμως κι εκεί αιφνιδιάζεται: ήδη η δημοσιογραφική πιάτσα (προεξάρχοντος του γνωστού και μη εξαιρετέου Fabrizio Romano) επιμένει ότι η Forest θέλει να τον αντικαταστήσει με τον κόουτς των μεγάλων επιτυχιών της Crystal Palace, τον Αυστριακό Oliver Glasner! Ο Romano έχει γράψει ήδη σχετικά το γνωστό "Here We Go"...

Αδικία; Αδιαμφισβήτητα. Ο Pereira ήταν ο τέταρτος προπονητής που ανέλαβε φέτος τα ηνία της Forest ενώ η ομάδα βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο να υποβιβαστεί, έχοντας ταυτόχρονα και το "βαρίδι" της Ευρώπης. Ξεκίνησε με μια εντυπωσιακή νίκη μέσα στην Πόλη επί της πρώην ομάδας του Fenerbahçe (3-0), εφαλτήριο για μια εντυπωσιακή πορεία που έφτασε ως τα ημιτελικά του Europa League πριν έρθει ο αποκλεισμός από τη μετέπειτα νικήτρια του τροπαίου Aston Villa. Στο πρωτάθλημα η Forest σώθηκε σχετικά εύκολα, καταγράφοντας και κάποια εξαιρετικά αποτελέσματα, όπως το 2-2 μέσα στο Etihad απέναντι στη Manchester City, το 3-0 στο Λονδίνο απέναντι στην αντίπαλο στη μάχη για τη σωτηρία Tottenham, το 5-0 στην έδρα τής τελικά Ευρωπαίας Sunderland. Ήρεμος σε βαθμό να εκπλήσσει ακόμα κι εμάς που βλέπαμε τα ξεσπάσματά του εδώ στην Ελλάδα, συσπείρωσε και πάλι τα -καθόλου ευχαριστημένα από τον Sean Dyche- αποδυτήρια και οδήγησε το καράβι σε ασφαλή νερά. 

Όμως ο Πορτογάλος μάλλον πλήρωσε τις διχασμένες απόψεις για την προπονητική του αξία που έχουν διαμορφωθεί στην Ευρώπη, και όχι μόνο: Κανείς μεν δεν αμφισβητεί την καπατσοσύνη του ως "καμικάζι", ειδικού στο να εκπληρώνει με επιτυχία αποστολές περίπου... αυτοκτονίας (όπως είχε κάνει με τους ευρισκόμενους σε ακόμα πιο δεινή θέση από μας Wolves, αλλά και όταν είχε κατακτήσει το νταμπλ στην Ελλάδα το 2014-'15 αναλαμβάνοντας μεσούσης της περιόδου έναν κάθε άλλο παρά αξιόπιστο Ολυμπιακό), όμως η ικανότητά του να χτίζει επιτυχημένες ομάδες σηκώνει πολλή κουβέντα (πιο χαρακτηριστική η περίπτωση Fener). Η φιλοδοξία του ιδιοκτήτη μας είναι γνωστή: θέλει να ξαναδεί τη Forest με ευρωπαϊκό κοστούμι, και θεωρεί ότι ο άνθρωπος που οδήγησε την άτιτλη Crystal Palace σε τρία τρόπαια (FA Cup, Community Shield, Conference League) σχεδόν μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος ήταν πιο κατάλληλος από τον κόουτς που ήδη είχε, με την προοπτική μιας σεζόν που εκτός δραματικού απροόπτου θα ξεκινήσει με ένα μεγάλο "μείον" (την απώλεια του Elliot Anderson). 

Ο Pereira δέχθηκε με στωικότητα την απόφαση: "Αν και με εξέπληξε και δεν υπήρξε καμιά προειδοποίηση, σέβομαι απόλυτατο δικαίωμα του συλλόγου να πάρει την απόφαση που πιστεύει ότι είναι η καλύτερη για το μέλλον του. Φυσικά και μου προκάλεσε απογοήτευση και θλίψη. Πίστευα ειλικρινά σε αυτό που χτίζαμε όλοι μαζί, και φεύγω με αίσθημα περηφάνιας για όσα πετύχαμε τους προηγούμενους μήνες. Είδα μια παρέα παικτών να μεγαλώνει σε αυτοπεποίθηση, πίστη και συντροφικότητα. Φεύγω χωρίς καμιά πικρία ή μνησικακία - μόνο με σεβασμό, ευγνωμοσύνη και υπέροχες αναμνήσεις. Η Forest είναι ένας καταπληκτικός σύλλογος, και ειλικρινά ελπίζω να συνεχίσει να εξελίσσεται και να έχει μεγάλες επιτυχίες", έγραψε μεταξύ άλλων στην αποχαιρετιστήρια δήλωσή του. 

Κύριος ήρθε, κύριος φεύγει, έχοντας κερδίσει στο μεταξύ πολύ κόσμο - μαζί και τον υπογράφοντα, που ομολογεί ότι ήταν φοβερά επιφυλακτικός μετά την πρόσληψή του... Και ίσως η μεγαλύτερη νίκη του να ήταν αυτή. 

* H φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Express.