Εντάξει, δεν βγήκε και κανένας λευκός καπνός σήμερα το πρωί για να αναφωνήσουμε με ανακούφιση "Έχουμε προπονητή". Η συμφωνία της Nottingham Forest με τον Oliver Glasner είχε γίνει γνωστή εδώ και μέρες, κι όταν ο περιβόητος Fabrizio Romano έγραψε το γνωστό "Here we go" ξέραμε πια ότι απέμενε μόνο η επίσημη ανακοίνωση. Ο 51χρονος εξαιρετικά επιτυχημένος κόουτς έγινε έτσι ο πρώτος Αυστριακός που αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της ομάδας, και ήδη έχει ριχτεί με τα μούτρα στη δουλειά για τις μεταγραφές (στις οποίες κατέστη σαφές ότι θα έχει σημαντικό λόγο) και την προετοιμασία που ξεκινάει σύντομα.

Ως παίκτης, ο γεννημένος στο Salzburg στις 28 Αυγούστου 1974 νέος προπονητής της Forest αγωνιζόταν στη θέση του στόπερ, γνώρισε στην καριέρα του μόνο δύο ομάδες (στην ουσία μία, τη Ried, καθώς στη LASK έπαιξε μόνο για ένα πολύ μικρό διάστημα) και ναι μεν δεν έγινε ποτέ διεθνής, συμπλήρωσε όμως 575 αγώνες ως επαγγελματίας και πάνω από 400 από αυτούς στην αυστριακή Bundesliga, τη μεγαλύτερη δηλαδή κατηγορία της χώρας, ανάμεσα στο 1992 και το 2011, όταν σε έναν αγώνα με τη Rapid Βιέννης τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι, έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία και αποσύρθηκε από τα γήπεδα στα 37 του κατόπιν εισήγησης των γιατρών, έχοντας πανηγυρίσει με την ομάδα που τον ανέδειξε δύο Κύπελλα Αυστρίας (1998, 2011). Μετά πήρε διοικητικό πόστο στη Red Bull Salzburg, μέχρι ο σημερινός τεχνικός της Εθνικής Αυστρίας και τότε διευθυντής ποδοσφαίρου της ομάδας Ralf Rangnick του πρότεινε να γίνει βοηθός του τότε προπονητή της Roger Schmidt. Αφού μαθήτευσε δύο χρόνια κοντά του, δεν τον ακολούθησε όταν εκείνος ανέλαβε τη Bayer Leverkusen, αλλά πήρε το βάπτισμα ως πρώτος προπονητής αναλαμβάνοντας την αγαπημένη του Ried, όπου έμεινε για έναν χρόνο πριν μετακομίσει στη LASK.

Κι εκεί ξεκίνησε το μονοπάτι των επιτυχιών για τον Glasner, που είχε το ρόλο προπονητή και αθλητικού διευθυντή ταυτόχρονα. Στη δεύτερη σεζόν του (2016-'17) η LASK ανέβηκε ως πρωταθλήτρια της Β' κατηγορίας στη Bundesliga και μάλιστα τερμάτισε τέταρτη, εξασφαλίζοντας ευρωπαϊκό εισιτήριο μετά από 18 χρόνια. Και ήταν μόνο η αρχή, αφού την επόμενη χρονιά πήρε τη δεύτερη θέση πίσω από την πρωταθλήτρια Salzburg και μαζί το δικαίωμα να παίξει στα προκριματικά του Champions League. Ο ίδιος ο Glasner βέβαια δεν ήταν παρών στη "γiορτή" της LASK. Ήταν στη Γερμανία, αφού τον "τσίμπησε" η Wolfsburg, εντυπωσιασμένη από τα κατορθώματά του. Οι "Λύκοι" δεν το μετάνιωσαν. Στην πρώτη του σεζόν (2019-'20) η ομάδα βγήκε στο Europa League μέσω της εβδομης θέσης που κατέκτησε, και ναι μεν αποκλείστηκε στους "16" από τη Shakhtar Donetsk, αλλά στο πρωτάθλημα τερμάτισε τέταρτη και βγήκε κι αυτή στο Champions League! Πράγμα που ο Glasner πάλι δεν είδε, αφού τσακώθηκε με τον αθλητικό διευθυντή Jörg Schmadtke και κάποιους παίκτες ("Χαίρομαι πολύ που έφυγε", δήλωσε ο Γάλλος αρχηγός της ομάδας Josuha Guilavogui) και αντικαταστάθηκε από τον Ολλανδό Mark van Bommel. Δυστυχώς δεν ήταν η τελευταία φορά που θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, κι αυτό αποτελεί αιτία μιας κάποιας ανησυχίας... 

Χωρίς δουλειά δεν έμεινε καθόλου, πάντως. Αμεσως, τον Μάιο του 2021, τον προσέλαβε η Eintracht Φρανκφούρτης, όπου το ξεκίνημα ήταν δύσκολο. Η ομάδα, πέμπτη στη Bundesliga την προηγούμενη σεζόν, είχε χάσει τον πρώτο σκόρερ της, τον Πορτογάλο André Silva που είχε πάει στη Λειψία, στο Κύπελλο Γερμανίας αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τη "μικρή" Waldhof Mannheim και βρέθηκε στην επικίνδυνη ζώνη της βαθμολογίας. Κι εκεί άρχισαν τα θαύματα: η Eintracht νίκησε τη Bayern μέσα στο Μόναχο μετά από 21 χρόνια, έκανε 6 νίκες στα 7 επόμενα ματς και τερμάτισε τελικά ενδέκατη χωρίς να κινδυνεύσει. Παράλληλα, στο Europa League όπου κλήθηκε να αγωνιστεί, έκανε μια φανταστική πορεία, αποκλείοντας μεταξύ άλλων τη Barcelona και τη West Ham, και έφτασε ως τον τελικό της Σεβίλλης, όπου ήρθε ισόπαλη 1-1 με τους Rangers της Γλασκόβης και νίκησε 5-4 στα πέναλτι, κατακτώντας το δεύτερο ευρωπαϊκό της τρόπαιο μετά από 42 χρόνια (το 1980 είχε επικρατήσει στον διπλό τελικό του Κυπέλλου UEFA της συμπατριώτισσας Borussia Mönchengladbach). Αυτό σήμανε και την έξοδό της στο Champions League του 2022-'23 (για πρώτη φορά μετά το 1960!), όπου κατάφερε να προκριθεί από έναν πολύ δύσκολο όμιλο (με Tottenham, Marseille και Sporting Λισαβόνας) και τελικά αποκλείστηκε στους "16" από τη Napoli, που βρισκόταν καθ' οδόν προς την κατάκτηση του ιταλικού πρωταθλήματος. Στη Bundesliga τερμάτισε έβδομη, μετά από έναν κακό δεύτερο γύρο, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου όπου ηττήθηκε με 2-0 από τη Λειψία, και ο Glasner αποχώρησε στο τέλος της σεζόν μέσα (και πάλι) σε πολλή γκρίνια, έναν χρόνο πριν εκπνεύσει το συμβόλαιό του με τον σύλλογο. 

Μετά από λίγους μήνες "αγρανάπαυσης", όπως θα έλεγε και ο (πτυχιούχος Γεωπονικής άλλωστε) μακαρίτης Γιάννης Ιωαννίδης, τον Φεβρουάριο του 2024, ο Glasner αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του για πρώτη φορά στην Premier League με την Crystal Palace, που είχε απολύσει τον "γερόλυκο" Roy Hodgson. Ήταν σαν να γύρισε απότομα ένας διακόπτης για τους Eagles, που μεταξύ άλλων τερμάτισαν το αήττητο σερί των 29 αγώνων της Liverpool μέσα στο Anfield, νικώντας 1-0, και συνέτριψαν με 4-0 τη Manchester United και με 5-0 την Aston Villa στο Selhurst Park, φτάνοντας έτσι σε ισοφάριση της ανώτατης συγκομιδής πόντων τους στην Premier League (49) και τερματίζοντας μόλις για δεύτερη φορά από το 1992 (όταν ξεκίνησε το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης) στην πρώτη δεκάδα. Η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη, καθώς στο τέλος της δεύτερης σεζόν του, τον Μάιο του 2025, ο Glasner οδήγησε την Palace στον πρώτο σημαντικό εγχώριο τίτλο της, επικρατώντας με 1-0 στον τελικό του FA Cup της Manchester City του Pep Guardiola (εντάξει, έχουν πάρει και ένα Full Members Cup - έχουμε κι εμείς δύο από δαύτα, δεν είναι κάτι σοβαρό). Μάλιστα τον Αύγουστο κατέκτησε και το Community Shiield, το Super Cup της Αγγλίας σα να λέμε, νικώντας στο Wembley με 3-2 την πρωταθλήτρια Liverpool και τον Σεπτέμβριο ο Glasner αναδείχθηκε Μάνατζερ του Μήνα στην Premier League!

Καλά, θα μου πείτε, μιλάμε για το ξεκίνημα της περιόδου που τελείωσε τον Μάιο... Πώς ράγισε το γυαλί με την Palace; O κύριος λόγος ήταν οι στραβοί χειρισμοί της διοίκησης του συλλόγου (και όχι φυσικά η δήθεν "ρουφιανιά" της Forest), που αναγκάστηκε λόγω συνιδιοκτησίας με τη Lyon να παίξει στο Conference League και όχι στο Europa League όπου κανονικά θα αγωνιζόταν ως κυπελλούχος. Επίσης στον Glasner δεν άρεσε καθόλου η έλλειψη φιλοδοξίας που κατ' αυτόν έδειχνε η απώλεια δύο πολύ σημαντικών παικτών, του Eberechi Eze (Arsenal) και του Marc Guéhi (Manchester City) χωρίς να αποκτηθούν παίκτες εφάμιλλης αξίας, και αρκετούς μήνες πριν το τέλος της περιόδου δήλωσε ότι δεν θα συνέχιζε μετά τον Μάιο του 2026. Όμως η κόντρα κόντρα και ο επαγγελματισμός επαγγελματισμός: ο Αυστριακός αποχαιρέτησε τους Λονδρέζους εξασφαλίζοντας πολύ άνετα τη σωτηρία της ομάδας και βάζοντας στη μέχρι πέρσι αραχνιασμένη τροπαιοθήκη της και το Conference League, αφού παρά κάποια σκαμπανεβάσματα μέσα στη σεζόν (όπως η ήττα από την ΑΕΚ Λάρνακας στο Selhurst Park) κατάφερε να φτάσει ως τον τελικό της Λειψίας και να νικήσει 1-0 τη Rayo Vallecano. Όλο το καλοκαίρι ο Glasner δεν άνοιγε τα χαρτιά του, έχοντας ακουστεί ως υποψήφιος για διάφορες ομάδες της Premier League που έψαχναν προπονητή, και τελικά επέλεξε τη Forest ως -όπως λέει το ρεπορτάζ- ο πιο ακριβοπληρωμένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου, και φυσικά δεχόμενος σωρηδόν δηλητηριασμένα βέλη από τους οπαδούς της Palace λόγω της κόντρας που έχει αναπτυχθεί από το περασμένο καλοκαίρι λόγω της υποχρεωτικής "ανταλλαγής" ευρωπαϊκών δοργανώσεων... 

Έχουμε λοιπόν από σήμερα στον πάγκο μας έναν προπονητή με αδιαμφισβήτητες ικανότητες αλλά και πολύ ισχυρή προσωπικότητα. Όπως προαναφέραμε, απαίτησε να έχει ισχυρό λόγο σε όλες τις μεταγραφές. Αν κρίνει πως η διοίκηση δεν τον στηρίζει αρκετά, δεν θα διστάσει να το πει και να χτυπήσει γροθιά στο μαχαίρι, δεδομένου μάλιστα ότι το βιογραφικό του είναι γεμάτο επιτυχίες κάθε άλλο παρά πρόσκαιρες και σίγουρα δεν θα μείνει καιρό στο ταμείο ανεργίας. Από την άλλη, και ο δικός μας ιδιοκτήτης είναι μια πολύ ισχυρή προσωπικότητα, που δεν διστάζει ποτέ να δείξει ποιος έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην ομάδα... Εκρηκτικός συνδυασμός; Ίσως, αλλά για την ώρα ο Βαγγέλης Μαρινάκης δείχνει να ασπάζεται (μην πούμε να απολαμβάνει) αυτή την πλευρά του Glasner: "Στις συζητήσεις μας με τον Oliver ήταν σαφές ότι έχουμε κοινό όραμα, κοινή φιλοδοξία και κοινή άσβεστη δίψα για επιτυχία. Αποδεικνύει σταθερά στην πορεία της καριέρας του ότι μπρεί να χτίζει καταπληκτικές ομάδες και να σημειώνει επιτυχίες ακόμα και απέναντι σε εξαιρετικά δυνατούς αντιπάλους. Δικός μας στόχος ήταν πάντα να καθιερώσουμε και πάλι τη Nottingham Forest ως μια από τις κορυφαίες ομάδες σε Αγγλία και Ευρώπη. Φιλοδοξία μας δεν είναι απλώς να είμαστε ανταγωνιστικοί, αλλά και να νικάμε, να διεκδικούμε υψηλότατες διακρίσεις και να δημιουργήσουμε έναν σύλλογο για τον οποίο οι οπαδοί του θα είναι περήφανοι για πολλά ακόμα χρόνια. Ο Oliver είναι νικητής. Έφτασε σε επιτυχίες χάρη στις ηγετικές του ικανότητες, την προσωπικότητά του και τον τρόπο που αγωνίζονταν οι ομάδες του. Πιστεύουμε ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να μας οδηγήσει στο επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας μας και είμαι πανευτυχής που τον υποδέχομαι στον σύλλογό μας". 

Ο ίδιος ο Glasner, που υπέγραψε τριετές συμβόλαιο, φάνηκε να κινείται στο ίδιο μήκος κύματος στις δικές του δηλώσεις: "Χαίρομαι πολύ που είμαι προπονητής της Nottingham Forest. Από τις πρώτες συζητήσεις που έκανα με τον ιδιοκτήτη και τη διοίκηση, ήταν προφανές ότι έχουν ένα ξεκάθαρο όραμα για τον σύλλογο και εμπιστεύονται απόλυτα εμένα και το επιτελείο μου για να χτίσουμε ένα ισχυρό μέλλον σε μακροπρόθεσμη βάση. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη και η κοινή αφοσίωση στον στόχο, μαζί με τις δυνατότητες της ομάδας όπως τις έχω δει, έπαιξαν σημαντικό ρόλο για μένα και είμαι ενθουσιασμένος για όσα μπορούμε να πετύχουμε μαζί. Η Forest είναι ένας σύλλογος με απίστευτο κύρος και ιστορία, δις πρωταθλήτρια Ευρώπης, με οπαδούς από τους πιο παθιασμένους στον χώρο του ποδοσφαίρου. Σκοπός μας είναι να χτίσουμε μια ομάδα που μπορεί να οδηγήσει τον σύλλογο στο επόμενο επίπεδο στα χρόνια που θα ακολουθήσουν και θα κάνει τους οπαδούς μας περήφανους. Άμεσο μέλημά μου τώρα είναι να συναντηθώ με τους παίκτες και το προσωπικό και να αρχίσουμε τη δουλειά της προετοιμασίας. Βλέπω με ενθουσιασμό το μέλλον και θα δουλέψω ακούραστα για να εκπροσωπήσω αυτόν τον μεγάλο σύλλογο με περηφάνια και να φέρω επιτυχίες μέσα στο γήπεδο. Ανυπομονώ να ξεκινήσω". 

Για μας που τα βλέπουμε και τα διαβάζουμε όλα αυτά, το ζητούμενο είναι καταρχάς η σταθερότητα. Να στηριχθεί δηλαδή ο προπονητής και να μην υπάρχουν πάλι οι αμφισβητήσεις και η ρευστότητα που παρά λίγο να κάνουν μεγάλο κακό φέτος. Τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι άμεσα, όμως έχουμε στα χέρια μας έναν από τους πιο περιζήτητους προπονητές αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη και ΠΡΕΠΕΙ να βοηθήσουν όλοι να μακροημερεύσει...

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.