Μπορεί η επικρατούσα τάση να είναι η αντιμετώπιση του League Cup περίπου ως "Και τι έγινε;", αλλά πέραν της δικής μου πάγιας θέσης (ποτέ δεν σνομπάρεις μια διοργάνωση που έχεις κατακτήσει τέσσερις φορές) υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα. Είναι ευρέως γνωστό ότι, τουλάχιστον στους πρώτους γύρους, το rotation δίνει και παίρνει, αφού το καλό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα είναι πολύ σημαντικό για όλους. Ποιες ομάδες προχωράνε λοιπόν; Αυτές που οι παίκτες του πάγκου τους έχουν κίνητρο και δίψα για να δείξουν ότι αξίζουν θέση στην ενδεκάδα. Και ερωτώ: Γιατί το κίνητρο των παικτών της Leeds να είναι πιο μεγάλο από των δικών μας;

Για να διαλυθούν οι όποιες παρεξηγήσεις για κάποιους που τυχόν δεν είδαν τον αγώνα, ο Oliver Glasner δεν ανακάτεψε τρομερά την τράπουλα απόψε. Πέντε αλλαγές έκανε, η μία εκ των οποίων ήταν γνωστή: ο Morgan Gibbs-White δεν ήταν διαθέσιμος, λόγω ενός χτυπήματος που αποκόμισε στον αγώνα του Σαββάτου, και προτιμήθηκε να προφυλαχθεί εν όψει της δύσκολης αναμέτρησης στο Anfield. Τη θέση του MGW στην αποστολή πήρε ο Omari Hutchinson, που κάθισε στον πάγκο και αγωνίστηκε στα τελευταία λεπτά. Από κει και πέρα όμως, οι πέντε που βρέθηκαν στη βασική ενδεκάδα κάθε άλλο παρά άρπαξαν την ευκαιρία: ο Chris Wood ακόμα βαρύς (έμεινα με την απορία γιατί βγήκε ο Igor Jesus κι αυτός έβγαλε όλο το 90λεπτο), ο Ousmane Diomande τρακαρισμένος στο ντεμπούτο του σε επίσημο ματς, ο Nico Domínguez μακριά από τα στάνταρ που έχουμε συνηθίσει, ο Xaver Schlager κι αυτός πεσμένος σε σχέση με ό,τι μας έχει δείξει ως τώρα. ο Arnaud Kalimuendo άσχημα τροφοδοτημένος και κατά περιόδους εξαφανισμένος, αλλά τουλάχιστον δημιούργησε τις δύο καλύτερές μας φάσεις στο ματς, όπου οφείλαμε να σκοράρουμε και να δούμε τη βραδιά αλλιώς. 

Γενικά η αποψινή Forest ήταν δυστυχώς πολύ χειρότερη από του Σαββάτου. Παρ' όλο που η Leeds, κι αυτή με έξι αλλαγές στη σύνθεσή της, ακολούθησε την ίδια τακτική, του στενού πρέσινγκ από ψηλά και της χρήσης και "πονηρών" μαρκαρισμάτων στην ανάγκη, είναι απίστευτο πόσο αδιάβαστοι πιαστήκαμε, αφού ακόμα και οι σημερινοί βασικοί είχαν δει να συμβαίνει ακριβώς το ίδιο και πριν από λίγες μέρες. Η ομάδα του Daniel Farke έπαιξε το παιχνίδι της αναμονής όσο χρειαζόταν, και χτύπησε εκεί που έπρεπε. Σίγουρα δεν μας αρέσει αυτό, αλλά αν το Σάββατο στάθηκε τυχερή, σήμερα νίκησε κατά κράτος (και εύκολα θα έλεγα) μια Forest που είχε προβλήματα στην κυκλοφορία της μπάλας και γενικότερα στην επικοινωνία της, ήταν ακόμα πιο επιρρεπής στο λάθος από ό,τι στον αγώνα του πρωταθλήματος και για μία ακόμα φορά έδειξε να έχει μεγάλο πρόβλημα στη δημιουργία και το σκοράρισμα. Κάθε αρχή και δύσκολη, και ο Glasner το ξέρει καλύτερα από τον καθένα: η πρώτη χρονιά του στην Eintracht Φρανκφούρτης ξεεκίνησε με οκτώ αγώνες χωρίς νίκη και ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του Europa League...

Έχω την εντύπωση πως από τη στιγμή που δεν σκοράραμε νωρίς, η μοίρα του αγώνα ήταν προδιαγεγραμμένη. Από ένα σημείο μάλιστα και μετά φαινόταν ότι το γκολ θα ερχόταν πολύ δύσκολα, κι ας είχε ο αποψινός αγώνας σαφώς περισσότερες φάσεις από του Σαββάτου. Τα στατιστικά του ημιχρόνου έδειχναν τη Leeds να κυριαρχεί παντού, ακόμα και στην κατοχή της μπάλας, με τα δικά της φρέσκα πόδια να δείχνουν τρομερή διάθεση να χτυπήσουν την πόρτα της ενδεκάδας (πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Dan James, o Ao Tanaka και ο Lukas Nmecha). Όλα αυτά, κατά την άποψή μου, οφείλουν να θορυβήσουν την τεχνική ηγεσία, όχι τόσο για την ήττα και τον πρόωρο -όπως και πέρσι- αποκλεισμό, αλλά κυρίως επειδή το Σάββατο παρουσιάσαμε μια ομάδα που προσπάθησε πολύ και έχασε άδικα, ενώ απόψε ένα σύνολο που ψαχνόταν και φαινόταν ότι δεν μπορούσε να πάρει κάτι από το ματς.

Η Forest, λοιπόν, θα μπορούσε να ανοίξει το σκορ σε δύο φάσεις νωρίς στον αγώνα, στο 11' όταν ο Ola Aina πήρε την έξυπνη μπαλιά του Wood και εκεί που όλοι νόμιζαν ότι θα σεντράρει αλλά σημάδεψε το αριστερό "Γ" του James Trafford, με τον τρίτο και νεαρότερο γκολκίπερ της Αγγλίας στο Μουντιάλ να πέφτει και να διώχνει εντυπωσιακά σε κόρνερ, και στο 13' όταν σε ένα μακρινό πλάγιο του Aina από αριστερά ο Nikola Milenković έπιασε την πρώτη κεφαλιά και ο Jesus ζύγισε τη δική του για να τη στείλει στη δεξιά γωνία αλλά ο James Justin απέκρουσε για χάρη του τερματοφύλακά του. Η συνέχεια όμως ήταν καθαρά υπόθεση της Leeds, που είχε αρκετές ευκαιρίες για το 0-1 πριν την ανάπαυλα. Θα μπορούσε να γίνει στο 14', όταν ο Milenković κόντραρε τον Nmecha στη μικρή περιοχή από γύρισμα του James. Ή στο 22', όταν πάλι ο James έστρωσε συρτά στον επερχόμενο Sean Longstaff στο πέναλτι αλλά ο Matz Sels απέκρουσε όμορφα το πλασέ του χαφ των φιλοξενουμένων. Ή στο 31', με την πάσα του Tanaka στον James και, όταν ο Sels απέκρουσε το σουτ του τελευταίου, αυτός βρήκε τον Nmecha που για λίγο δεν σκόραρε με τακουνάκι. Για τη Forest η καλύτερη ευκαιρία χάθηκε στο 30', με τον Kalimuendo να βρίσκει στην κόντρα τον Wood κι εκείνος να κάνει μια θεαματική "ποδιά" στον Nico Elvedi, αλλά πάνω που πήγαινε να πλασάρει να τον προλαβαίνει ο Joe Rodon. Είχαμε και δύο σουτ στο τέλος του ημιχρόνου, αμφότερα από αμυντικούς και πάνω από το οριζόντιο δοκάρι αν και από καλές θέσεις: στο 39' από τον Aina και στο 42' από τον Milenković.

Στην επανάληψη, το κέντρο χάθηκε νωρίς και το γκολ ήρθε δυστυχώς επίσης νωρίς (50'). Ένα λάθος στη μεσαία γραμμή έφερε ταχύτατα τη μπάλα στον Longstaff, που με τη σειρά του είδε τον James να μπαίνει από τα δεξιά και τον βρήκε με ωραία μπαλιά. Ο Neco Williams δεν πρόλαβε τον συμπαίκτη του στην Εθνική Ουαλίας, που χρειαζόταν απλώς να περάσει τη μπάλα πάνω από τον εξερχόμενο Sels και το έκανε. Έπρεπε όμως να είχαμε ισοφαρίσει πολύ σύντομα, στο 55', όταν ο Kalimuendo έκανε μια εντυπωσιακή κούρσα από δεξιά, έκοψε για τον Wood και ο Νεοζηλανδός αρχισκόρερ μας, που δυστυχώς ακόμα δεν έχει έρθει στην κατάσταση που θέλουμε μετά τον τραυματισμό του στην προετοιμασία, νικήθηκε από τον Trafford σε ένα πλασέ που σε άλλες εποχές θα ήταν γι' αυτόν τόσο εύκολο όσο να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του. Και πάλι καλά να λέμε, δηλαδή, που στην αμέσως επόμενη φάση η Leeds βγήκε στην κόντρα και ο Noah Okafor σούταρε ξυστά άουτ από το αριστερό δοκάρι του Sels...

Με τη συμπλήρωση μίας ώρας αγώνα, ο Glasner άλλαξε τέσσερις παίκτες μαζί. Diomande, Aina, Jesus και Kalimuendo έδωσαν τη θέση τους σε Murillo, Luca Netz, Callum Hudson-Odoi και Dan Ndoye και η ομάδα άρχισε να δείχνει φοβερά ασύνδετη. Κάτι πήγε να γίνει στο 62', με τον Murillo να βρίσκει τον Domínguez στην περιοχή αλλά το αριστερό σουτ του Αργεντίνου να φεύγει λίγο πιο ψηλά απ' όσο θα έπρεπε. Κι αφού ο Anton Stach πήγε αμέσως μόλις μπήκε να μας πληγώσει για δεύτερη φορά σε λίγες μέρες αλλά σούταρε άστοχα, το ματς "έληξε" στο 75', με ένα (ακόμα) δυνατό πλάγιο του Ethan Ampadu να φέρνει σύγχυση στην περιοχή μας, τους παίκτες του Farke να παίζουν λίγο βόλεϊ με το κεφάλι και η μπάλα να παίρνει μια περίεργη τροχιά προς το δεύτερο δοκάρι, όπου ο Williams πήγε να διώξει και... έπεσε πάνω στον Sels (ο Ουαλός γέμισε αίματα και τελικά αντικαταστάθηκε από τον Hutchinson), κρατώντας όμως με υπερπροσπάθεια τη μπάλα έξω από το τέρμα. Πάνω στη γραμμή το εξ επαφής πλασέ του Nmecha κόπηκε από το πόδι του ηρωικού Neco, που όμως δεν μπορούσε να εμποδίσει και τον Justin να σπρώξει τη μπάλα μέσα. Αν υπήρχε VAR, σχεδόν σίγουρα το γκολ θα είχε ακυρωθεί ως οφσάιντ, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια, και σίγουρα εφόσον άρχοντας του αγώνα ήταν ο διαιτητής Championship Andrew Kitchen. Ο τελευταίος όχι ότι διαμόρφωσε αποτέλεσμα, αλλά εκεί που στα τρία τέταρτα του αγώνα δεν μας έδινε φάουλ ούτε με αίτηση, στα τελευταία λεπτά άρχισε να μοιράζει εκατέρωθεν κίτρινες κάρτες δι' ασήμαντον αφορμήν. Τι να πει κανείς... Η ουσία είναι ότι από κει και πέρα οι μόνες φάσεις που είδαμε ήταν στις καθυστερήσεις, στο 91' με τη σέντρα από αριστερά του Hutchinson και την αποτυχία του Ndoye να βρει με προβολή τη μπάλα εξ επαφής αφού ο Domínguez έπιασε την πρώτη κεφαλιά και στο 93' με τον Dominic Calvert-Lewin να σημαδεύει από καλή θέση την αγκαλιά του Sels. Γρήγορο 2/2 εναντίον μας από την ομάδα του Yorkshire, αποκλεισμός και σκυμμένα κεφάλια.

Σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη εισαγωγή στην προετοιμασία για το ταξίδι στο Liverpool το Σάββατο. Τουλάχιστον στα μεταγραφικά υπήρχε κινητικότητα σήμερα, πρώτα με τον διαφαινόμενο δανεισμό του Dilane Bakwa στη Lille ως το τέλος της σεζόν και μετά με το "Here We Go" του Fabrizio Romano για τη μεταγραφή του Liam Delap από την Chelsea και τη φερόμενη ως συμφωνία με τη Celta για την παραχώρηση του Javi Rueda. Έχω την αίσθηση ότι αύριο θα ακούσουμε περισσότερα για όλα αυτά...

Forest: Sels, Diomande (Murillo 60'), Milenković, Jair Cunha, Aina (Netz 61'), Domínguez, Schlager, Williams (Hutchinson 79'), Kalimuendo (Hudson-Odoi 60'), Igor Jesus (Ndoye 60'), Wood.
Leeds: Trafford, Rodon, Elvedi, Muharemović, James (Bogle 71'), Ampadu, Tanaka (Stach 68'), Justin, Longstaff (Wilson 67'), Okafor (Aaronson 67'), Nmecha (Calvert-Lewin 83').
Σκόρερς: James 50', Justin 75'.
Διαιτητής: Andrew Kitchen. Κίτρινες: Schlager 46', Jair Cunha 73', Murillo 79', Domínguez 84' - Tanaka 26', Longstaff 67', Ampadu 86'.
Θεατές: 24.542.

Oliver Glasner: "Ήταν μια δύσκολη βραδιά και μια σκληρή ήττα. Οφείλουμε να τη δεχθούμε, όπως και την πραγματικότητα για το πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Οι αντίπαλοί μας είναι πιο μπροστά από μας. Εμείς τώρα ξεκινάμε μια διαδικασία, εκείνοι είναι μαζί δυο-τρία χρόνια, προσθέτοντας ελάχιστους παίκτες κάθε φορά. Ήταν φανερό ότι ως ομάδα είχαν πιο μεγάλη σταθερότητα, ενώ εμείς δεν παίξαμε καλά και κάναμε υπερβολικά πολλά λάθη. Ξέραμε ότι θα παίζαμε με πίεση, αλλά πήραμε πάρα πολλές λανθασμένες αποφάσεις προσφέροντάς τους τις ευκαιρίες και τα γκολ τους. Από την πλευρά μας είχαμε δυο-τρεις στιγμές με καλές ευκαιρίες, αλλά δεν τις εκμεταλλευτήκαμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα και για μένα είναι σημαντικό να την αποδεχθούμε. Μόνο στο δικό μας χέρι είναι να την αλλάξουμε, κι αυτό θα κάνουμε. Σήμερα δεν παίξαμε αρκετά καλά ώστε να νικήσουμε, και φυσικά δεν γίνεται να περιμένουμε πάντα να παίζουν οι αντίπαλοι χειρότερα από μας. Είναι δική μας ευθύνη να παίζουμε καλύτερα και να βρισκόμαστε σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση. Κάποιοι παίκτες μας επιστρέφουν από τραυματισμούς που τους άφησαν καιρό εκτός δράσης, αν λοιπόν δεν έχουμε αρκετούς σε υψηλό επίπεδο σωματικής κατάστασης θα δουλέψουμε για να το πετύχουμε. Θα πάρει λίγο χρόνο, αλλά στην ομάδα έχουμε καλούς χαρακτήρες και ξέρω ότι θα δουλέψουμε σκληρά, θα μείνουμε ενωμένοι και θα βελτιωθούμε".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας The Telegraph.