lichaj

Ο σύλλογος απλώς επιβεβαίωσε σήμερα αυτό που ήταν γνωστό από εβδομάδες. Παρ' όλο που φέτος υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τους Reds, o Eric Lichaj τερμάτισε τη σταδιοδρομία του στη Forest μετά από πέντε γεμάτες σεζόν, 188 αγώνες και 6 γκολ από τη θέση του δεξιού μπακ, με πιο θεαματικό το φετινό απέναντι στην Arsenal, που βγήκε "Γκολ της Χρονιάς" για όλη τη διοργάνωση του FA Cup. Προορισμός του το (κοντινό, μόλις 103 χιλιόμετρα απέχει) Hull και οι Tigers του Nigel Adkins, που τον ήθελαν πολύ και τον έκαναν δικό τους για ένα ποσό που σύμφωνα με πληροφορίες δεν ξεπερνά τις 400 χιλιάδες λίρες.

Λίγα δεν φαίνονται για έναν εν ενεργεία Αμερικανό διεθνή, τη στιγμή που κάποιοι λένε πως πέρσι για τον Tendayi Darikwa, που αγωνίζεται στην ίδια θέση, δαπανήθηκαν 2 εκατομμύρια; Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει και πολύ το (πήχτρα στην υπεραξία) σημερινό ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο. Τα βρίσκω λίγα σε σχέση με την προσφορά ενός ανθρώπου που ήταν μόλις πέρσι Παίκτης της Σεζόν, φόρεσε για κάμποσα παιχνίδια και το περιβραχιόνιο του αρχηγού και γενικά ήταν πάντα εκεί όταν τον χρειαστήκαμε: 26, 45, 46, 45 και 26 ήταν οι συμμετοχές του σ' αυτές τις πέντε περιόδους. Στην πρώτη υπήρχε ως αντίπαλο δέος ο Gonzalo Jara, που πήγε και Μουντιάλ το καλοκαίρι με τη Χιλή, στην τελευταία ήρθε ο Darikwa και ουσιαστικά έχασε τη θέση του μετά τη μάλλον αψυχολόγητη αποβολή του στον αγώνα με τη Burton.

Αυτός όμως είναι ο Eric. Μπορεί ποτέ να μην έχεις αμφιβολία ότι θα δώσει το 101% μέσα στο γήπεδο, αλλά ο αυθορμητισμός του αρκετές φορές τον παρασύρει σε ατοπήματα (αν και ήταν η πρώτη του αποβολή με τη φανέλα της Forest, ενώ 30 κίτρινες σε 5 σεζόν δεν τις λες και πολλές για αμυντικό). "Ιστορία μιας βλακείας", έγραφα για τη συγκεκριμένη φάση τότε. Κι όμως, τι έκπληξη! Δεν μου "πάει" που φεύγει. Από τη στιγμή που χάλασε η μεταγραφή ενός μπακ εγνωσμένης αξίας όπως ο Alan Hutton και στη συγκεκριμένη θέση υπάρχει μόνο ο Darikwa, δεν ξέρω γιατί έπρεπε να είναι αυτός ο πρώτος που θα αποχαιρετούσε. Γιατί για να ανεβείς από την Championship χρειάζεσαι πρώτα απ' όλα πάθος και διάθεση, στοιχεία που δεν έλειπαν ποτέ από τον Eric, κι ας ήταν περιορισμένες οι καθαρά ποδοσφαιρικές του δυνατότητες.

Πάω στοίχημα πως ο Lichaj δε θ' αλλάξει καν σπίτι. Και πώς να το κάνει, αφού η σύζυγός του Kat διατηρεί μπουτίκ με γυναικεία ενδύματα στην πόλη, και οι επαΐοντες λένε πως πρόκειται και για πολύ ικανή επιχειρηματία. Διακόσια χιλιομετράκια τη μέρα πήγαινε-έλα δεν είναι και πολλά στις αγγλικές εθνικές οδούς, και πού ξέρεις; Ίσως κάποια στιγμή να μας ξανάρθει ο "Γιάνκης" που τόσο αγαπήσαμε και να ξαναδούμε μπροστά μας τα ατέλειωτα σπριν θριάμβου που έκανε όταν πετύχαινε γκολ, όπως και οι συμπαίκτες του να ξαναζήσουν τις πλάκες του στα αποδυτήρια και τις φοβερές... συνεντεύξεις που τους έπαιρνε στο δρόμο για την προπόνηση... Και φυσικά η κοινωνία του Nottingham δεν θα ξεχάσει πόσο βοηθούσε κόσμο που είχε ανάγκη, κι ας μην το μαθαίναμε σχεδόν ποτέ. Μέχρι τότε, δε νομίζω να υπάρχει ούτε ένας Red που να μην τον χειροκροτήσει στις 9 Μαρτίου, όταν οι Tigers θα επισκεφθούν το City Ground.

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.