blackburn18191

Δεν έφερε τελικά γρουσουζιά το 13ος φετινό παιχνίδι της ομάδας. Τώρα τι έφερε ακριβώς, δύσκολο να το πούμε. Οι κυνικοί θα πουν μια ακόμα ισοπαλία, την έκτη της φετινής χρονιάς, πράγμα που σημαίνει ότι οι Reds έμειναν για 11ο σερί χωρίς νίκη σε αγώνα εκτός έδρας, αν συμπεριλάβουμε και τα ματς της περσινής σεζόν. Όμως σε έναν αγώνα "ροντέο", όπως εξελίχθηκε, απέναντι σε μια ομάδα ισόβαθμή μας που έχει κάτι παραπάνω από ένα χρόνο να χάσει στο γήπεδό της και -κακά τα ψέματα- άξιζε τη νίκη, η επέκταση του αήττητου σερί σε 4 αγώνες πρωταθλήματος (και 5 συνολικά) δεν είναι και μικρό πράγμα.

Αντιθέτως, θέλει μεγάλα κότσια (για να μην πούμε τίποτα άλλο που να εμπίπτει στο νόμο περί Τύπου) για να έχεις μόνο καμιά εικοσαριά λεπτά μπροστά σου και να φτάνεις κάτι εκατοστά από το να κάνεις την πλήρη ανατροπή από την ήττα στη νίκη. Τόσο ομαδικά, όσο και ατομικά, όπως εκφράστηκε στη συμπεριφορά του κυρίου της φωτογραφίας. Για έναν άλλο παίκτη η απώλεια πέναλτι μόλις στο 9' θα ήταν αρκετή ώστε να του τσακίσει την ψυχολογία για όλο το υπόλοιπο ματς. Ο Lewis Grabban όχι μόνο δεν πτοήθηκε, αλλά ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ για τους Reds, και ανέλαβε άλλη μια εκτέλεση πέναλτι με τη μπάλα να ζυγίζει πολλά κιλά, αφού εκείνη τη στιγμή η Forest έχανε. Έδειξε "άντερα" και μπράβο του, και ποιος ξέρει; Αν ο Aitor Karanka δεν τον αντικαθιστούσε στο 86', με τη φόρα που είχε πάρει ίσως και να έφτανε στο χατ-τρικ.

Ο μάνατζερ των Reds έμεινε πιστός στην ενδεκάδα που έχει να χάσει από την πρώτη του μήνα που πλησιάζει στο τέλος του, με ελάχιστες αλλαγές σε σχέση με το ματς με τη Rotherham (εντάξει, θα ήταν παράλογο να συγκρίνουμε με τον αγώνα της Τετάρτης με τη Stoke, από τον οποίο 10 βασικοί βρέθηκαν σε πάγκο ή εξέδρα): δύο και μόνο, με τον Matty Cash αντί του Gil Dias και τον Joe Lolley στη θέση του Ben Osborn (που όμως μπήκε προς το φινάλε και συνεχίζει απτόητος το βιονικό σερί του). Οι οιωνοί δεν ήταν και τόσο καλοί από πλευράς παράδοσης, καθώς οι Rovers (τους οποίους, ειρήσθω εν παρόδω, "ρίξαμε" την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος 2016-'17 για να σωθούμε εμείς και επανήλθαν αμέσως) έχουν να χάσουν από μας σε αγώνα πρωταθλήματος από το 1-4 του Ιανουαρίου του 2014 (τρεις νίκες και τρεις ισοπαλίες έκτοτε), ενώ και το Ewood Park κάθε άλλο παρά φιλόξενο αποδεικνύεται για τους Reds (μόλις δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και οκτώ ήττες στα τελευταία 13 παιχνίδια πριν το σημερινό).

Κι όμως, η αρχή του αγώνα έδειχνε ότι η Forest μπορούσε να συνεχίσει με νίκη, αφού ξεκίνησε με μεγάλη πίεση προς τους γηπεδούχους (στοιχείο που δεν είχαμε δει σχεδόν καθόλου φέτος στους εκτός έδρας αγώνες μας) και ευτύχησε να κερδίσει πέναλτι μόλις στο 8', όταν ο Darragh Lenihan τράβηξε τον Michael Hefele μέσα στην περιοχή σε εκτέλεση κόρνερ ενώ ο Γερμανός πήγαινε να κερδίσει την κεφαλιά. Με νωπές ακόμα τις δάφνες από το νικητήριο χτύπημα εναντίον της Rotherham, o Grabban έστησε τη μπάλα, πήρε φόρα και... κάπου το πόδι του έδειξε να κολλάει στο χορτάρι, με αποτέλεσμα να τη στείλει ψηλά, να χτυπήσει στο οριζόντιο δοκάρι και να καταλήξει πίσω από το τέρμα του David Raya.

Τέτοιες απώλειες συνήθως δίνουν ψυχολογία στον αντίπαλο, και το σημερινό ματς δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η Blackburn (που φυσικά δεν είχε στις τάξεις της τον δανεικό ακόμα Ben Brereton, ο οποίος εμφανίστηκε... μόνο στο Match Programme) βγήκε με δύναμη μπροστά και, παρ' όλο που οι Reds έδειχναν τάσεις για επικίνδυνες αντεπιθέσεις, στο 26' ο Costel Pantilimon χρειάστηκε να κάνει την πρώτη από μια σειρά εξαιρετικών επεμβάσεων αυτό το απόγευμα, αποκρούοντας σε κόρνερ το σουτ του Danny Graham. Ο οποίος οκτώ λεπτά αργότερα βγήκε απέναντι στον Ρουμάνο από την κάθετη πάσα του Richard Smallwood και πέρασε τη μπάλα από πάνω του, βρέθηκε όμως, ως από μηχανής Θεός που έλεγαν και οι παλιοί σπίκερ, ο Jack Colback για να αποκρούσει πάνω στη γραμμή με κεφαλιά. Και στο 40' ο Bradley Dack με δεξί σουτ από την αριστερή πλευρά της μεγάλης περιοχής μας πέτυχε το οριζόντιο δοκάρι, αφού πρώτα η μπάλα κόντραρε και άλλαξε πορεία ξεγελώντας τον Pantilimon. Η Forest αφυπνίστηκε, και πάλι σε κόντρα επίθεση ο Saidy Janko (που ήταν πάλι καλός επιθετικά, αυτή τη φορά όμως στην αμυνα η Blackburn φόρτωνε την πλευρά του και μπερδεύτηκε αρκετές φορές) σέντραρε με τον Grabban να μην προλαβαίνει για λίγο να σπρώξει τη μπάλα μέσα, ενώ λίγο πριν τελειώσουν οι καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου ο Τζαμαϊκανός στράικερ πέτυχε γκολ που σωστά ακυρώθηκε ως οφσάιντ. 

Άρχισε το δεύτερο, και συνεχίσαμε σα να μην υπήρχε καν ανάπαυλα. Πάλι φουλ επίθεση, και πάλι πολύ γρήγορα ανταμειφθήκαμε για αυτή την τακτική. Στο 52' ο Adlène Guédioura βρήκε στα δεξιά τον Lolley, αυτός συνέκλινε προς την περιοχή και σέντραρε, ο João Carvalho γύρισε με κεφαλιά προς τον Grabban και αυτός με δεύτερη κεφαλιά ακτέλεσε τον Raya εξ' επαφής. Θυμάστε τους χλιαρούς πανηγυρισμούς του "μίστερ 6 εκατομμύρια" μετά το πέναλτι με τη Rotherham; Τύπου "πώς κάνετε έτσι ρε, γι' αυτό με πήρατε, για να βάζω γκολ"; Ε, καμιά σχέση. Ο Grabban έβγαλε όλη την πίεση του χαμένου πέναλτι από μέσα του, και παρέσυρε και όλη την ομάδα να συνεχίσει να επιτίθεται και μετά το γκολ.

Εκεί, για κακή μας τύχη, η γριά αλεπού που λέγεται Tony Mowbray έκανε τη σωστή κίνηση βάζοντας στο ματς τον Adam Armstrong. Ούτε και ο ίδιος δε θα περίμενε να δικαιωθεί τόσο γρήγορα. Μόλις στο 65', επτά λεπτά μετά την είσοδό του, ο 21χρονος φορ είχε ραντεβού με την τύχη, όταν δοκίμασε να κάνει σέντρα και αντί για τον συμπαίκτη του σημάδεψε πρώτα το οριζόντιο δοκάρι, μετά το κάθετο και τελικά τα δίχτυα του Pantilimon, που έμεινε να κοιτάζει αποσβολωμένος την απίθανη πορεία της μπάλας. Το Ewood Park ξύπνησε, οι Rovers άρχισαν να επιτίθενται κατά κύματα, στο 70' ο Pantilimon έσωσε τη Forest πρώτα σε φάουλ του Dack και μετά σε κεφαλιά του Lenihan, και στο 74' έφεραν το ματς τούμπα. Ο Graham πήρε από τον Armstrong, έβγαλε τη συρτή σέντρα, ο Danny Fox δεν έβαλε το πόδι να διώξει σε κόρνερ και ο Dack απλώς έσπρωξε τη μπάλα σε κενό τέρμα και έδωσε το προβάδισμα στην ομάδα του.

Ο Karanka, που είχε περάσει ήδη τον Dias στη θέση του Cash, δεν έκανε άλλη κίνηση, αλλά έστειλε τη Forest μπροστά, και μια πεντάλεπτη πολιορκία στα καρέ των γηπεδούχων κατέληξε στο 79' σε μπούκα του Lolley, που ανατράπηκε από τον Smallwood. Ο διαιτητής έδειξε για δεύτερη φορά την άσπρη βούλα και ο Grabban δεν το σκέφτηκε στιγμή. Πιστός στο όνομά του, άρπαξε τη μπάλα (στα αγγλικά grab = αρπάζω), την έστησε, πήρε την πιο προβλέψιμη ως προς το πού θα σημαδέψει φόρα του κόσμου, ο Raya το ψυλλιάστηκε και έπεσε στη σωστή γωνία, αλλά το σουτ ήταν χαμηλό, δυνατό και εν τέλει ασύλληπτο. Η πλάστιγγα της ψυχολογίας είχε γυρίσει για πολλοστή φορά, οι Rovers ήταν εξουθενωμένοι από την υπερπροσπάθεια που είχαν κάνει για να γυρίσουν το ματς και η Forest θα μπορούσε να είχε "κλέψει" και τη νίκη σε δύο περιπτώσεις: στο 84', όταν ο Raya χρειάστηκε να βάλει τα δυνατά του για να διώξει το σουτ του Lolley στο "Γ" της κλειστής γωνίας του και από το κόρνερ ο Fox αστόχησε σε κεφαλιά, και στο 91', με τον Hefele να βάζει το πόδι του και να εκτρέπει την πορεία ενός άστοχου σουτ του Lolley προς το τέρμα, αλλά για εκατοστά να μη δίνει στην ομάδα του τη νίκη. Μετά από όλα αυτά... δύσκολο να πει οποιοσδήποτε και από τις δύο ομάδες ότι δεν έμεινε ευχαριστημένος από τον βαθμό της ισοπαλίας!

Η Forest επεσε στην 11η θέση της βαθμολογίας, αλλά απέχει πλέον μόνο έναν βαθμό από την εξάδα και πέντε από την κορυφή! Και αυτό γιατί από τις ομάδες της εξάδας μόνο δύο νίκησαν: η West Brom που πέρασε με 3-2 από την έδρα της ουραγού Preston και απολαμβάνει πλέον τη μοναξιά της κορυφής, και η Sheffield United, που νίκησε με το ίδιο σκορ στο Λονδίνο τη Millwall, ομάδα που αντιμετωπίζουμε την Τετάρτη το βράδυ στο City Ground. Οι άλλοι σκόνταψαν όλοι: χθες η Leeds έμεινε στο 1-1 στο Hillsborough με τη Sheffield Wednesday, και σήμερα η Middlesbrough στο 1-1 στο Hull, η Brentford στο 2-2 εντός με τη Reading που σιγά σιγά αφυπνίζεται και ξεκολλάει από τις τελευταίες θέσεις, ενώ η Wigan έχασε 1-0 εκτός από τη Norwich, που επωφελήθηκε από την αναμπουμπούλα και "τρούπωσε" στην εξάδα για πρώτη φορά φέτος. Τα άλλα αποτελέσματα του διήμερου: χθες Bristol City-Aston Villa 1-1 και σήμερα Birmingham-Ipswich 2-2, Bolton-Derby 1-0, Swansea-QPR 3-0 και Rotherham-Stoke 2-2. 

Blackburn: Raya, Nyambe (Rodwell 60'), Lenihan, Downing (Armstrong 58'), Bell, Reed, Smallwood, Evans (Rothwell 75'), Bennett, Dack, Graham.
Forest: Pantilimon, Janko, Hefele, Fox, Robinson, Colback,Guédioura, Cash (Dias 71'), Carvalho (Osborn 82'), Lolley, Grabban (Murphy 86').
Σκόρερς: Armstrong 65', Dack 74' - Grabban 52', 80' (πέναλτι).
Διαιτητής: Andrew Madley. Κίτρινη: Colback 44'.
Θεατές: 14.440 (Forest: 2.022).

Aitor Karanka: "Πιστεύω πως όλος ο κόσμος πέρασε υπέροχα - εκτός από τους δύο μάνατζερ. Ήταν ένας αγώνας που θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει, αλλά και χάσει. Οι αντίπαλοι είχαν τις ευκαιρίες τους, εμείς το χαμένο πέναλτι στην αρχή, όταν ξεκινήσαμε πολύ καλά. Όταν το χάσαμε, μας πήρε λίγο από κάτω. Στο δεύτερο ημίχρονο βγήκαμε καλύτερα, μας ισοφάρισαν, έκαναν την ανατροπή και ισοφαρίσαμε ξανά. Είχαμε τις τελευταίες ευκαιρίες στο ματς για να βάλουμε γκολ και, παρ' όλο που θα μπορούσαμε να είχαμε νικήσει ή χάσει, έμεινα γενικά ικανοποιημένος από την εμφάνισή μας. Η ομάδα έδειξε εξαιρετικά μαχητικό πνεύμα ως το τέλος, έφτιαχνε ευκαιρίες ως το τελευταίο δευτερόλεπτο και πιστεύω πως πήρε έναν καλό βαθμό. Οι παίκτες έδειξαν πολύ σωστή συμπεριφορά στο γήπεδο και τον κατέκτησαν. Είμαστε σε καλό δρόμο. Το είπα μετά το ματς με τη Swansea, και τώρα πρέπει απλώς να διορθώσουμε τα μικρολάθη που κάνουμε ακόμα. Με τέτοια μαχητικότητα είναι πιο εύκολο, όταν νιώθεις και βλέπεις κάθε παίκτη να παλεύει και να στηρίζει τον συμπαίκτη του μέσα στο γήπεδο".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.