leeds18192

"Άσε με να σ' αγκαλιάσω, πικρή αναποδιά, αφού οι σοφοί λένε πως αυτός είναι ο πιο σοφός ο δρόμος". Οι Άγγλοι, ως γνωστόν, τον William Shakespeare τον έχουν συνέχεια στο στόμα τους και χρησιμοποιούν στίχους του με κάθε ευκαιρία. Η έκπληξη εδώ είναι ότι αυτό το τόσο ψαγμένο "τιτίβισμα" στο twitter προέρχεται από... Αλγερινό. Ο Adlène Guédioura, που έχει μείνει πολλά χρόνια στην Αγγλία και σίγουρα έχει επηρεαστεί από την κουλτούρα της, βρήκε αυτόν τον τόσο πρωτότυπο τρόπο να δείξει την ανακούφισή του μετά από το ξέσπασμα της ομάδας, που επιτέλους τίναξε από πάνω της την κατάρα των εορτών.

Τι εννοώ κατάρα; Δεν το θυμόμουν ούτε εγώ, αλλά μου το θύμισε ένα χθεσινό δημοσίευμα. Πριν από τον σημερινό αγώνα, η Forest από τη σεζόν 2014-'15 (επί Stuart Pearce, δηλαδή) είχε δώσει μέσα στην εορταστική περίοδο (20 Δεκεμβρίου-2 Ιανουαρίου) 16 αγώνες. Νίκες: Μηδέν! Επτά ισοπαλίες και εννέα ήττες ήταν ο απολογισμός της. Προσθέστε σ' αυτό το διόλου ευοίωνο στατιστικό και τα τελευταία τεκταινόμενα στην ομάδα, με τα πέντε ματς χωρίς νίκη (και με τρεις ήττες), και κυρίως την ακατάσχετη προπονητολογία, που χθες ακόμα, μετά τους Leonardo Jardim και Slaviša Jokanović, πρόσθετε ακόμα ένα όνομα στους υποψήφιους διαδόχους: τον Damir Canadi, τεχνικό ηγέτη του Ατρομήτου... Αυτό το 4-2 ίσως να ελάφρυνε λίγο την πίεση στον Aitor Karanka (αν υπάρχει δηλαδή και δεν είναι αποκύημα της φαντασίας κάποιων, εφόσον οι παίκτες δηλώνουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν ότι τον στηρίζουν και το απέδειξαν και έμπρακτα σήμερα). Ή μήπως όχι; Στη μνήμη έρχεται αμέσως ένα άλλο 4-2 επί της Leeds, αυτό της 26ης Δεκεμβρίου 2012, όταν όλοι είχαμε φύγει από το αλήστου μνήμης "James Joyce" πανηγυρίζοντας, για να μάθουμε εμβρόντητοι το βράδυ ότι ο Fawaz Al-Hasawi είχε απολύσει τον Sean O'Driscoll... Εξ ου και ο τίτλος: σκόρδο στα φαντάσματα! Δεν αντέχουμε άλλο τέτοιες καταδικαστικές για τον σύλλογο κινήσεις... Η πρώτη μας φετινή ανατροπή είναι γεγονός, αφήστε μας να τη χαρούμε!

Η κακοδαιμονία μας σήμερα δεν ήταν μόνο στατιστική. Πριν τον αγώνα έγινε γνωστό ότι θα παίζαμε χωρίς τον πρώτο μας σκόρερ. Ο Lewis Grabban είχε αφήσει κάποιες υποψίες ότι δεν ήταν και πολύ καλά όταν αντικαταστάθηκε στο παιχνίδι με τη Norwich και ήταν σχεδόν άφαντος απέναντι στη Millwall, όπου αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός. Έμεινε εντελώς εκτός 18άδας αυτή τη φορά. Ξεκινήσαμε λοιπόν με την ίδια ακριβώς αρχική ενδεκάδα της ήττας στο Den, αλλά μόλις στο δεύτερο λεπτό ο Michael Hefele βρέθηκε καθισμένος στο χορτάρι, να ζητάει βοήθεια από τον πάγκο. Δεν επανήλθε ποτέ, αντικαταστάθηκε από τον... σαιξπηρικό Guédioura και εκφράζονται φόβοι για ζημιά στον αχίλλειο τένοντα, πράγμα που σημαίνει ότι με τους Michael Dawson και Tobias Figueiredo επίσης τραυματίες αντιμετωπίζουμε πλέον σοβαρό πρόβλημα στο κέντρο της άμυνας, και δεν αποκλείεται (αν το επιτρέπουν φυσικά οι όροι του δανεισμού του) να εξεταστεί η επιστροφή του Joe Worrall από τους Rangers, την οποία κάποιοι ζητούσαν επιτακτικά μετά την επιβλητική εμφάνιση του νεαρού στο σκοτσέζικο κλασικό ντέρμπι με τη Celtic...

O Claudio Yacob πρέπει να είχε πολλά χρόνια να παίξει σέντερ μπακ, αλλά η ανάγκη τον μετατόπισε δίπλα στον Danny Fox, με τον Guédioura να παίρνει τη θέση του στο κέντρο. Λίγα δευτερόλεπτα μετά την αλλαγή, σε μια βαθιά μπαλιά του João Carvalho προς τον Jack Colback, που είχε ξεμείνει σε θέση σέντερ φορ, ο Adam Forshaw τα θαλάσσωσε προσπαθώντας να επιστρέψει τη μπάλα στον γκολκίπερ του Bailey Peacock-Farrell. Ο ταχύτατος Colback επωφελήθηκε και με ψυχραιμία μπαρουτοκαπνισμένου επιθετικού ντρίμπλαρε τον τερματοφύλακα και έστειλε τη μπάλα στο κενό τέρμα, ξεσηκώνοντας τον κόσμο, που (με τη "βοήθεια" βέβαια και των κάπου 2.000 πιστών της Leeds) κατέγραψε τη μεγαλύτερη προσέλευση στο City Ground στην τρέχουσα σεζόν: 29.530.

Από εκείνη τη στιγμή, και για μία ώρα αγώνα, φανερώθηκαν μπροστά μας σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια οι λόγοι για τους οποίους η Leeds φιγουράρει στην κορυφή της βαθμολογίας, καθώς η ομάδα του Marcelo Bielsa καθήλωσε τη δική μας ακόμα και μετά το 42', όταν έμεινε με δέκα παίκτες μετά από ένα εγκληματικό τάκλιν του Kalvin Phillips στον Guédioura στο κέντρο του γηπέδου. Ο Ezgjan Alioski με άστοχο σουτ από καλή θέση στο 8', ο Jack Harrison που έβγαινε απέναντι στον Costel Pantilimon από ένα τυχαίο διώξιμο που μετατράπηκε σε βαθιά μπαλιά στο 14' (τον σταμάτησε εκτός περιοχής ο Jack Robinson που χρεώθηκε μόνο με κίτρινη κάρτα μάλλον επειδή πάνω στον Harrison έσπευδε και ο Danny Fox) και ο Barry Douglas που έστειλε τη μπάλα ξυστά άουτ εκτελώντας το φάουλ, πάλι ο Alioski στο 20' με κεφαλιά πάνω από τα δοκάρια, τρεις φορές ο Kemar Roofe (που αποδοκιμαζόταν συνεχώς λόγω του γκολ με το χέρι στο Elland Road) και μάλιστα μέσα σε οκτώ λεπτά (21'-23'-29'), πρώτα με σέντρα σουτ που μπλόκαρε ο Pantilimon, μετά με σουτ εντός περιοχής που απέκρουσε με το... πρόσωπο ο Ρουμάνος πριν μπλοκάρει και τέλος μην καταφέρνοντας να σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα στο δεύτερο δοκάρι μετά από κόρνερ και πρώτη κεφαλιά του Alioski (πάνω στη γραμμή ο Joe Lolley του πήρε τη μπουκιά από το στόμα) - όλοι αυτοί απείλησαν πριν από την ανόητη ενέργεια του συμπαίκτη τους. Στο ίδιο διάστημα η Forest είχε ανησυχήσει τους φιλοξενούμενους με μια κεφαλιά του Yacob ξυστά άουτ από κόρνερ στο 12' και μια επέλαση του Daryl Murphy, που άργησε όμως να σουτάρει και δεν πήρε τίποτα από τη φάση, στο 32'. Είχε όμως την ευκαιρία να βάλει γερές βάσεις για να "τελειώσει" το ματς στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων, όταν ο Murphy έβγαλε τον Lolley μόνο απέναντι στον Peacock-Farrell, αλλά αυτός δεν έδειξε την ψυχραιμία του Colback στο γκολ και πλάσαρε άσχημα πάνω στον τερματοφύλακα.

Με το ξεκίνημα της επανάληψης έγινε μια κίνηση που επηρέασε έντονα την εξέλιξη του ματς. Ο Bielsa αιφνιδίασε ρίχνοντας στη μάχη τον 18χρονο Jack Clarke, με εντολή να κάνει άνω κάτω την πτέρυγα του χρεωμένου με κίτρινη κάρτα Robinson. Ο μικρός μπήκε με μεγάλο ενθουσιασμό, μας έκανε μαντάρα και τελικά πέτυχε και το γκολ της ισοφάρισης στο 53', ενώ νωρίτερα (50') ο Pantilimon είχε πει "όχι" σε σουτ του Pablo Hernández. Με δύο συμπαίκτες πίσω του ο Robinson έκανε το μεγάλο λάθος βγαίνοντας πάνω στον Mateusz Klich, κι εκείνος άνοιξε στον Clarke που αφύλακτος μέσα από την περιοχή με δυνατό πλασέ πέρασε τη μπάλα κάτω από το σώμα του Pantilimon. Ο τελευταίος έφαγε την (απαράδεκτη) γιούχα του και σήμερα από κάποιους που θεωρούσαν ότι έπρεπε να είχε αποκρούσει... Η Leeds συνέχισε να επιτίθεται κατά κύματα παρά το αριθμητικό της μειονέκτημα, και όλο το γήπεδο έβλεπε ότι το 1-2 ήταν θέμα χρόνου. Όντως, αφού στο 61' ο Roofe από φανταστική μπαλιά του Luke Ayling πλάσαρε τον Pantilimon που έβγαινε αλλά η μπάλα πήγε δίπλα στο δοκάρι, τρία λεπτά αργότερα από ένα κόρνερ και ασθενή απόκρουση της άμυνάς μας ο Hernández σέντραρε, ο Pontus Jansson πήρε την κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι και ένας από τους δύο συμπαίκτες του που περίμεναν στη γραμμή της μικρής περιοχής ενώ οι δικοί μας είχαν συλληφθεί κοιμώμενοι, ο Alioski, πέτυχε μάλλον ένα από τα πιο εύκολα γκολ της καριέρας του και ένα ακόμα στο City Ground μετά από αυτό της περσινής περιόδου. Ένα λεπτό μετά ο Lolley έδινε τη θέση του στον Ben Osborn, μη μπορώντας να συνεχίσει άλλο. Δεύτερη αναγκαστική αλλαγή. Μπορούσαν να πάνε τα πράγματα χειρότερα; Οι αναποδιές του Shakespeare και του Guédioura μας προσφέρονταν σε αφθονία.

Εκεί ήρθε και ξύπνησε όλη την ομάδα ένας... δανεικός. Ο μόνος (κατ' εμέ) παίκτης που τον τελευταίο καιρό τα δίνει όλα σε κάθε ματς, όποια κι αν είναι η εξέλιξή του. Ένας παίκτης που δεν έχει συμβόλαιο στη Forest, αλλά αξίζει να δώσουμε χώμα και νερό το καλοκαίρι στη Newcastle για να τον αποκτήσουμε. Ο άνθρωπος που έχει κάνει περισσότερα τάκλιν από οποιονδήποτε Red από την αρχή της σεζόν, όπως έδειξε πριν την έναρξη του αγώνα η σχετική κάρτα του Sky Sports. Πολύ γρήγορα μετά το 1-2, στο 69', ο Osborn εκτέλεσε κόρνερ, ο Jansson απέτυχε να διώξει καλά, ο Robinson έβγαλε με κεφαλιά προς τα έξω και ο Colback, λίγο μέσα από τη γραμμή της περιοχής, με ξερό συρτό δεξί βολέ έστειλε τη μπάλα στη δεξιά γωνία του Peacock-Farrell, που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. 

Μετά μίλησαν "της γης οι κολασμένοι". Αυτοί που έχουν ακούσει τόσα πολλά από την αρχή της σεζόν, παρά το φιλότιμο που έχουν επιδείξει όποτε η ομάδα τούς χρειάζεται (συμπεριφορά που έχω καυτηριάσει ξανά και με κάνει να αναρωτιέμαι, τελικά, αν το να είσαι Άγγλος σημαίνει απαραίτητα να ξέρεις και μπάλα). Πριν ακόμα η Leeds συνέλθει απ' αυτό που την είχε χτυπήσει, στο 72', ο Osborn εκτέλεσε κόρνερ από αριστερά στην καρδιά της άμυνας, ο Murphy σηκώθηκε επιβλητικά και με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα πρώτα να χτυπήσει στο έδαφος και μετά να καρφωθεί στο "Γ". Το γήπεδο σηκώθηκε στον αέρα και άρχισε, σα να ζητούσε την ευκαιρία, να φωνάζει ρυθμικά το όνομα του... Karanka, κάτι που κράτησε σχεδόν ως το τέλος του ματς. Τα ντεσιμπέλ από τις ιαχές ανέβηκαν ακόμα περισσότερο στο 77'. Αυτή τη φορά ήταν ο Murphy που έκανε το άνοιγμα στον Osborn κι αυτός, αφού μπήκε από αριστερά στην περιοχή αφήνοντας καρφωμένο στο χορτάρι τον Forshaw, με το δεξί έπιασε ένα καταπληκτικό σουτ, με τη μπάλα να σταματάει πρώτα στο κάτω μέρος του οριζόντιου δοκαριού και μετά στα δίχτυα. Ο άλλοτε "Super Ben" δεν πανηγύρισε καθόλου ένα γκολ που πάει κατευθείαν στα υποψήφια για το σχετικό βραβείο της αγωνιστικής, δίνοντας τροφή σε φήμες που τον θέλουν να έχει ζητήσει μεταγραφή αγανακτισμένος από τη συμπεριφορά του κόσμου, με ομάδα μάλιστα της Championship να έχει προσφέρει 8 εκατομμύρια λίρες για την απόκτησή του... Για τόσο θλιβερά πράγματα μιλάμε...

Αυτη τη φορά ο αγώνας δεν μας επιφύλασσε δυσάρεστες εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής. Χρειάστηκε ο Pantilimon να αρνηθεί για μία ακόμα φορά το γκολ στον Roofe και ο Robinson να σημαδέψει με κεφαλιά... το δοκάρι μας μετά από μια επικίνδυνη σέντρα του Alioski, αλλά εγκεφαλικά δεν είχαμε. Ο πιτσιρικάς Arvin Appiah, που είχε πάρει θέση στη 18άδα λόγω λειψανδρίας στην επίθεση (ο Karim Ansarifard πάει με το Ιράν στο Κύπελλο Εθνών Ασίας, που ξεκινάει το Σάββατο στα Εμιράτα, και δεν υπολογίζεται ως περίπου τα μέσα Φεβρουαρίου), πήρε στις καθυστερήσεις τη θέση του Murphy μέσα σε αποθέωση και η Forest καλωσόρισε το 2019 με το δεξί, ελπίζοντας στη σταθερότητα ως τον μοναδικό δρόμο που μπορεί να την οδηγήσει ψηλά. Άλλωστε οι σοφοί του ποδοσφαίρου, κι όχι του Shakespeare, αυτόν προτείνουν...

Τα στραπάτσα των τριών πρωτοπόρων συνεχίστηκαν στην Championship για δεύτερη σερί αγωνιστική. Εκτός της Leeds, και η Norwich χρειάστηκε ένα γκολ του Timm Klose στο 83' για να ισοφαρίσει (1-1) στο Λονδίνο τη Brentford, ενώ και η West Brom έχασε 2-1 στο Ewood Park από τη Blackburn και είδε τη Sheffield United, που συνέτριψε 3-0 εκτός τη Wigan, να την προσπερνάει. Derby και Middlesbrough έφεραν 1-1 στο Pride Park, επιτρέποντας στη Forest να τις πλησιάσει στους 4 βαθμούς. Οι Reds ανέβηκαν στην 7η θέση, αφού και οι τρεις ακριβώς από πάνω τους ομάδες έφεραν ισοπαλίες: η Birmingham 1-1 εκτός με τη Sheffield Wednesday και η Aston Villa και η QPR 2-2 μεταξύ τους στο Villa Park. Η δε επόμενη αντίπαλός μας στο πρωτάθλημα (μετά την αναμέτρηση του Σαββάτου με την Chelsea για το FA Cup), η Reading, συνέχισε την αγωνιστική της κατρακύλα χάνοντας 4-1 στην έδρα της από τη Swansea. Τα άλλα αποτελέσματα: Hull-Bolton 6-0 (!), Ipswich-Millwall 2-3, Rotherham-Preston 2-1, Stoke-Bristol City 0-2.

Forest: Pantilimon, Darikwa, Hefele (Guédioura 5'), Fox, Robinson, Yacob, Colback, Cash, Carvalho, Lolley (Osborn 65'), Murphy (Appiah 94').
Leeds: Peacock-Farrell, Ayling, Jansson, Phillips, Douglas (Roberts 78'), Forshaw, Klich, Harrison (Clarke 46'),Hernández, Alioski, Roofe.
Σκόρερς: Colback 5', 69', Murphy 72', Osborn 77' - Clarke 52', Alioski 64'.
Διαιτητής: Darren England. Κίτρινες: Robinson 14', Darikwa 81'. Κόκκινη: Phillips 42' (απευθείας).
Θεατές: 29.530.

Aitor Karanka: "Ο κόσμος το ευχαριστήθηκε και οι παίκτες τα έδωσαν όλα, άρα μιλάμε για το τέλειο παιχνίδι. Παίξαμε πολύ καλά, δεδομένου και ότι αγωνιζόμασταν ενάντια στους πρωτοπόρους. Προηγούμασταν και αυτοί έμειναν με δέκα, και παρ' όλα αυτά ανέτρεψαν την κατάσταση. Όμως κι εμείς είχαμε την ενέργεια να κάνουμε ανατροπή στην ανατροπή, στον τέταρτο αγώνα μας σε δέκα μέρες, οπότε δεν έχω παρά τα καλύτερα να πω για τους παίκτες. Ανησύχησα λίγο μετά το δεύτερο γκολ της Leeds, αλλά η αντίδρασή τους ήταν εκπληκτική. Το Σάββατο μπορεί να μην ήμασταν ο εαυτός μας στο πρώτο ημίχρονο, αλλά σήμερα το πάθος και η δουλειά που έδειξαν στο γήπεδο ήταν το κάτι άλλο. Αυτή η ανατροπή αφιερώνεται στον υπέροχο κόσμο μας. Άλλοτε η ατμόσφαιρα θα ήταν πολύ διαφορετική μετά το δεύτερο γκολ των αντιπάλων μας. Όμως σήμερα, ακόμα και μετά απ' αυτό, ο κόσμος ήταν εξαιρετικός και στήριξε τους παίκτες. Αυτοί με τη σειρά τους τα έδωσαν όλα, κι έτσι ξεκινήσαμε τέλεια τη νέα χρονιά".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.