barnsley20211

Είχαμε πέντε χρόνια να μείνουμε εκτός League Cup από τον πρώτο γύρο. Ήταν το 2015, με την ήττα με 4-3 στο City Ground από τη χαμηλότερης κατηγορίας Walsall, ομάδα που όχι άδικα έχει χαρακτηριστεί κακός μας δαίμονας. Τώρα ήταν η σειρά της Barnsley, ομάδας παρά λίγο χαμηλότερης κατηγορίας αφού σώθηκε τελευταία στιγμή, που όμως έχει καταφέρει να μετατρέπει το γήπεδό της σε φρούριο όποτε παίζει μαζί μας. Τον Ιούλιο, παρά την ισοπεδωτική της κυριαρχία στο ματς της προτελευταίας αγωνιστικής, μας νίκησε 1-0 με γκολ στο 93'. Σήμερα που δεν ήταν εξίσου καλή δεν χρειάστηκε καν να περιμένει τόσο...

Λένε ότι το League Cup δεν ενδιαφέρει και τόσο, σαν φιλικά παιχνίδια είναι και άλλα γραφικά. Προσωπικά έχω εξηγήσει τη θέση μου, ότι απλώς δεν είναι δυνατόν να μη μας ενδιαφέρει μια διοργάνωση που έχουμε κατακτήσει τέσσερις φορές. Αν είναι έτσι, την επόμενη φορά που θα βγούμε στην Ευρώπη -ελπίζω να ζω ακόμα- ας την αφήσουμε για να επικεντρωθούμε στο πρωτάθλημα. Ο Gerhard Struber, που και φέτος έχει στόχο τη σωτηρία, δεν έδειξε καθόλου αδιάφορος και κατέβασε μια χαρά τους βασικούς του. Εμείς από την άλλη μάλλον θέλαμε να κατεβάσουμε δυνατή ομάδα, αλλά δεν πολυμπορούσαμε. Οι αλλαγές ήταν άλλη ιστορία...

Η περσινή ενδεκάδα έχει πολλές απουσίες. Ο Matty Cash έφυγε, ο Joe Worrall και ο Tiago Silva έχουν μικροπροβλήματα τραυματισμών (αν θέλουμε το πιστεύουμε, αφού η μεταγραφολογία γύρω από τα ονόματά τους έχει φουντώσει), ο Ben Watson είναι φευγάτος για Λονδίνο αφού δεν του ανανεώθηκε το συμβόλαιο (ή τουλάχιστον δεν μας είπαν καν ότι έγινε τέτοια προσπάθεια), ο Joe Lolley είναι ακόμα ανέτοιμος μετά από κάποιο διάστημα εκτός προπονήσεων, ο Samba Sow μάλλον θα αργήσει να επιστρέψει. Ποιοι έμεναν; Ο Brice Samba (παρών), ο Tobias Figueiredo (παρών), ο Yuri Ribeiro (παρών, με το Νο5 στην πλάτη αντί του περσινού 2 αλλά δυστυχώς και με τη "μη" φόρμα του φινάλε της σεζόν), ο Sammy Ameobi (παρών, αυτός με το Νο11 του Cash) και ο Lewis Grabban (παρών και αρχηγός όπως τον βλέπετε πάνω, ίσως στη μοναδική φορά που ακούμπησε μπάλα στο πρώτο ημίχρονο). Δεν κάναμε δηλαδή και πολλά πειράματα... Ούτε θεωρείται πείραμα η παρουσία των Ryan Yates, João Carvalho και Nuno Da Costa στο αρχικό σχήμα. Από μεταγραφές ξεκίνησαν δύο από τις πρώτες που κάναμε, ο Tyler Blackett ως αριστερός σέντερ μπακ και ο Fouad Bachirou ως αντι-Sow (Jack Colback, Lyle Taylor και Luke Freeman ήταν στον πάγκο, τελικά μόνο οι δύο τελευταίοι έπαιξαν). Η τελευταία θέση, αυτή του δεξιού μπακ, ήταν ίσως η μόνη έκπληξη, αφού ο Sabri Lamouchi άφησε στον πάγκο τον Carl Jenkinson και έδωσε την ευκαιρία στον 21χρονο Jordan Gabriel να παίξει για πρώτη φορά από την αρχή στην πρώτη ομάδα, με την οποία είχε κάνει ντεμπούτο ως αλλαγή στον αγώνα με την Arsenal πέρσι στην ίδια διοργάνωση.

Ο μικρός δεν τα πήγε καθόλου άσχημα, ειδικά στην αρχή, όταν οι Reds, που σήμερα φόρεσαν για πρώτη φορά τη μπλε εμφάνισή τους με τις λεπτές κίτρινες κυματιστές ρίγες, έκλεισαν τους γηπεδούχους πίσω και μας έδωσαν για λίγο δικαίωμα στην αισιοδοξία. Έκανε μάλιστα και το πρώτο (άστοχο) σουτ του αγώνα στο πρώτο λεπτό, μετά από μια ωραία κούρσα από δεξιά. Ακολούθησε και το στρώσιμο του Ameobi στον Yates για ένα σουτ που δεν ανησύχησε ιδιαίτερα τον Jack Walton. Μέχρι εκεί ήταν όμως, φευ. Σιγά σιγά η Barnsley ισορρόπησε και από το 20' και μετά καταλήξαμε να παίζουμε με δέκα τουλάχιστον πίσω από τη μπάλα, ενώ μπροστά δεν μπορούσαμε να βγούμε με τίποτα. Όχι βέβαια ότι μας έκαναν και τίποτα φοβερές φάσεις. Η μόνη αξιόλογη ήταν μάλλον μια κεφαλιά του Conor Chaplin από σέντρα του Kilian Ludewig, την οποία έδιωξε σε κόρνερ ο Samba στο 27'. Κάποια ακίνδυνα σουτ προς το τέλος του πρώτου μέρους δεν αξίζουν καν αναφορά, ενώ τα 7-1 κόρνερ δεν απέφεραν τίποτα ουσιαστικό για τους Tykes.

Οι οποίοι, πάντως, έδειξαν ότι το ήθελαν πολύ το ματς - άλλωστε, όπως άκουγα από τη μετάδοση που γινόταν από δικούς τους σχολιαστές, έχουν αρκετούς αποκλεισμούς από τον πρώτο γύρο τα τελευταία χρόνια. Έκαναν δύο αλλαγές στην ανάπαυλα και την τρίτη και τελευταία στο 61', βλέποντας ότι η ευκαιρία ήταν μεγάλη απέναντι σε μια Forest που ελάχιστα βλεπόταν και έμοιαζε να έχει ξεκινήσει ακριβώς από εκεί που είχε μείνει στη σεζόν 2019-'20. Η ζημιά δεν άργησε να γίνει. Ο Samba μας ξελάσπωσε πάλι στο 47' αποκρούοντας το σουτ του Chaplin από αριστερά μέσα στην περιοχή, αλλά δύο λεπτά αργότερα δεν μπορούσε να κάνει και πολλά. Μετά από αναταραχή σε ένα πλάγιο έξω από την περιοχή μας, ο Callum Styles ξέφυγε από τον Bachirou, o Chaplin που πήρε την πάσα του σέντραρε χαμηλά, ο ένας από τους δύο αναπληρωματικούς του ημιχρόνου Clark Oduor πλάσαρε στη ρίζα του αριστερού δοκαριού και ο Cauley Woodrow που πήρε το ριμπάουντ σκόραρε εξ επαφής. Ο Samba διαμαρτυρήθηκε για οφσάιντ, αλλά θα σας γελάσω. Δεν είχα ούτε τη δύναμη να το ψάξω, βλέποντας την ιστορία να επαναλαμβάνεται.

Ένα κόρνερ του Carvalho στο 55' έφερε τον Walton να αποκρούει σε νέο κόρνερ την κεφαλιά του Blackett. Το πιστεύετε ότι ήταν η μόνη μας σοβαρή ευκαιρία ως το τέλος; Κι όμως. (Στο αμέσως επόμενο λεπτό μάλιστα λίγο έλειψε να γίνει το 2-0 από κακή απομάκρυνση του Samba που είχε ως τελικό αποτέλεσμα μια σέντρα του Chaplin από δεξιά και κεφαλιά του Woodrow από καλή θέση πάνω από τα δοκάρια.) Ο Carvalho γενικά προσπαθούσε να δημιουργήσει, βοηθούσε όσο μπορούσε και στη μάχη του κέντρου, ήταν δραστήριος και προσωπικά μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν τέσσερα λεπτά αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Taylor (ναι, έπρεπε να μπει, αλλά γιατί να βγει ο João;), όπως και ο ανόρεχτος Ameobi από τον Alex Mighten (με νέο λουκ στο μαλλί και το Νο17 αντί του περσινού 48). Χαρήκαμε τουλάχιστον που θα παίζαμε με δύο προωθημένους (ο Da Costa πάλευε να καλύψει το πόστο του Lolley χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία). Αυτό κράτησε ακριβώς δέκα λεπτά, πριν δηλαδή ο Grabban δώσει τη θέση του στον Freeman και το περιβραχιόνιο στον Yates, ο οποίος είχε στο 63' μια κεφαλιά λίγο άουτ από σέντρα του Gabriel, με τον Walton πάντως να ελέγχει απόλυτα την πορεία της μπάλας. Ο Freeman έδειξε διάθεση, πήρε πάνω του όλα τα στημένα και προσπάθησε, παρ' όλο που έχει μόλις μια εβδομάδα που προπονείται με την ομάδα. Δεν ήταν γραφτό να αλλάξει κάτι. Δύο φάσεις είχε ακόμα το ματς ως το τέλος, στο 76' όταν σε κόντρα από λάθος του Bachirou στο κέντρο (μάλλον τρακαρισμένος στο ντεμπούτο του ο χαφ που μας ήρθε από τη Σουηδία) η μπάλα από τον Alex Mowatt μέσω Elliot Simões έφτασε στον Dominik Frieser, που από εξαιρετική θέση σούταρε πάνω στον Samba, και στο 87' με κόρνερ του Freeman και θεαματικό γυριστό του Taylor που έδιωξε πάνω στη γραμμή ο Walton κερδίζοντας και φάουλ από τον Yates. Το τελικό σφύριγμα βρήκε την ομάδα που το άξιζε περισσότερο να περνάει στον επόμενο γύρο.

Ακολουθεί η πρεμιέρα του πρωταθλήματος το άλλο Σάββατο με την QPR στο Λονδίνο. Μια εβδομάδα σίγουρα δεν αλλάζει πολλά. Ας ελπίσουμε να έχουμε τον Worrall και τον Lolley παρόντες (αν και για να μην αδικήσω τον Blackett ήταν από τους ελάχιστους που ξεχώρισαν) και κάποια στιγμή να μπει πλέον στο περιθώριο το φινάλε της περσινής σεζόν, που δείχνει να έχει κρεμάσει πολλά βαρίδια στην ομάδα. Μακάρι σ' αυτό να βοηθήσουν και οι καινούργιοι...

Barnsley: Walton, Ludewig, Sollbauer, Andersen, J. Williams, Ritzmaier (Oduor 46'), Styles, Mowatt, Adeboyejo (Simões 46'), Chaplin (Frieser 61'), Woodrow.
Forest: Samba, Gabriel, Figueiredo, Blackett, Ribeiro, Yates, Bachirou, Ameobi (Mighten 59'), Carvalho (L.Taylor 59'), Da Costa, Grabban (Freeman 69').
Σκόρερ: Woodrow 49'.
Διαιτητής: Marc Edwards. Κίτρινες: J. Williams 31', Simões 66'.
Θεατές: -

Sabri Lamouchi: "Ξεκινήσαμε καλά, αλλά δυστυχώς δεν δημιουργήσαμε αρκετά και δεχθήκαμε ένα γκολ μετά από πολλές καραμπόλες στην περιοχή μας. Ήταν και πάλι θέμα μικρολεπτομερειών, αλλά σίγουρα δεν ήταν ένας θετικός τρόπος να αρχίσουμε τη σεζόν. Προφανώς και δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι μετά από μόλις τρεις εβδομάδες προετοιμασίας, αλλά πρέπει να μη δεχθούμε την ήττα, να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας, να παλεύουμε ως το τέλος και να προσπαθούμε να παίξουμε λίγο περισσότερη μπάλα. Είχαμε κάποιες στιγμές στο πρώτο μέρος που μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, αλλά σε συνθήκες πίεσης ποτέ δεν βρίσκαμε τον σωστό παίκτη στη σωστή θέση στη σωστή στιγμή. Η Barnsley έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με πέρσι, έκανε καλή δουλειά και έχει καλή ομάδα. Προς το τέλος πίστευα ότι αν έβαζα ξεκούραστους παίκτες θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν έγινε. Για μένα κανείς δεν ήταν 100% έτοιμος. Οι δύο σέντερ μπακ, ο Figueiredo και ο Blackett, έπαιξαν καλά, αλλά δεν ήταν αρκετό. Όσον αφορά τους υπόλοιπους, πρέπει να δουλέψουμε και να είμαστε έτοιμοι για το επόμενο παιχνίδι. Για πρώτη φορά που έπαιξε από την αρχή, ο Gabriel στάθηκε αξιοπρεπώς. Έκανε κάποια λαθάκια στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά στο πρώτο ήταν σχεδόν τέλειος. Θα μπορούσε να ξεκινήσει με γκολ από τη σέντρα, και αυτό είναι θετικό. Δεν ήταν καλό παιχνίδι ως προετοιμασία για το ξεκίνημα της περιόδου, και απέναντι στην QPR δεν θα έχουμε εύκολη δουλειά, αλλά θα προσπαθήσουμε να τους 'ενοχλήσουμε' λίγο περισσότερο από ό,τι σήμερα τη Barnsley. Τώρα χρειάζεται να προσαρμοστούμε και όχι να παραπονιόμαστε. Μετά από τρεις εβδομάδες είναι αδύνατον να παρουσιάσουμε έτοιμη ομάδα, ειδικά με τους νέους παίκτες, αλλά αυτό συμβαίνει για όλους. Κάποιοι παίκτες δεν είναι ακόμα έτοιμοι σωματικά, κι έτσι χρειαζόμαστε λίγο χρόνο ακόμα. Την άλλη εβδομάδα αρχίζει το πρωτάθλημα, οπότε πρέπει να δουλέψουμε περισσότερο".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.