Σίγουρα οι βαθμοί, οι πρώτοι φετινοί μας, μετράνε και σίγουρα η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση αν θέλει να κάνει φέτος το κάτι παραπάνω από το να παλεύει μέχρι την προτελευταία αγωνιστική για τη σωτηρία της, όμως να κοιτάμε και λίγο αυτά που είδαμε απόψε μέσα στο γήπεδο και μας "μάγκωσαν".  Απέναντι σε μια ομάδα με σχεδόν αυτούσια τη σύνθεση με την οποία ανέβηκε από την Championship, που είχε ξεκινήσει με εντός έδρας ήττα όχι από κανένα μεγαθήριο αλλά από την Crystal Palace, η Forest προκάλεσε την τύχη της παρά το γρήγορο γκολ και έκανε μια εμφάνιση... για πολύ ξύλο, που λέμε. Λογικό να δώσει τη νίκη ο Chris Wood!

Τρίβαμε τα μάτια μας βλέποντας τις 9-1 τελικές του πρώτου ημιχρόνου να γίνονται 9-5 στο πρώτο 7λεπτο του δεύτερου, όταν μπήκε και το γκολ της ισοφάρισης. Αυτή η ραθυμία με την οποία επιστρέψαμε από τα αποδυτήρια δεν μπορούσε να εξηγηθεί με τίποτα! Σαν κάποιος να γύρισε έναν διακόπτη, η Sheffield United, που στο πρώτο μέρος έχανε όλες τις προσωπικές μονομαχίες και τις "50-50" μπαλιές, πήγαινε μονίμως πρώτη στη μπάλα και μας δημιουργούσε προβλήματα. Είχε προειδοποιήσει βέβαια, αφού στην ανάπαυλα το 70φεύγα τοις εκατό της Forest στην κατοχή της μπάλας στα πρώτα λεπτά είχε μετατραπεί σε ένα καθ' όλα ισορροπημένο 52-48, με τους Reds επαναπαυμένους στο εύθραυστο 1-0. Δεν δείχνουμε δυστυχώς να μαθαίνουμε από τα περσινά μας βάσανα, και απέναντι σε μια καλύτερη ομάδα σίγουρα θα είχαμε δεινοπαθήσει. Αλλά κι έτσι, από τη ντροπιαστική όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι ήττα μάς γλίτωσε ένας Αμερικανός πριν μας δώσει τελικά ένα τρίποντο που αξίζαμε και δεν αξίζαμε ένας Νεοζηλανδός! Όλη η πάλαι ποτέ κραταιά βρετανική αυτοκρατορία έβαλε πλάτη...

Κι όμως, από πολύ νωρίς η Forest έδειξε να γίνεται η αδιαμφισβήτητη αυτοκράτειρα του αγώνα, σ' ένα κατάμεστο City Ground, που περίμενε πώς και πως την εντός έδρας πρεμιέρα της ομάδας και επίσημα αποχαιρέτησε με ζεστό χειροκρότημα τον Trevor Francis και τον Chris Bart-Williams, με τον Steve Cooper να κάνει δύο αλλαγές στην ενδεκάδα σε σχέση με τον αγώνα του Emirates (έμεινε εκτός ο Ryan Yates για να δοθεί πιο επιθετικός χαρακτήρας με τη χρησιμοποίηση του Taiwo Awoniyi από την αρχή και αναγκαστικά ξεκίνησε ο Neco Williams στη θέση του Ola Aina που είχε έναν μικροτραυματισμό στην προπόνηση πριν λίγες μέρες) και τον Βαγγέλη Μαρινάκη να δίνει το παρών στο Peter Taylor Stand. Από την πλευρά του, ο Paul Heckingbottom παρέταξε ένα 3-5-2 που είχε μέσα, ούτε λίγο ούτε πολύ, τέσσερις πρώην παίκτες μας! Εκτός από τον Max Lowe, δανεικό σε μας τη σεζόν της ανόδου από τους Blades, ήταν ακόμα παρόντες ο Ben Osborn (σε θέση... δεξιού μπακ-χαφ, δεν το πίστευα) και ο Jack Robinson, που πήγαν μαζί στο Bramall Lane το 2019, αλλά και ο Anel Ahmedhodžić, Βόσνιος πια διεθνής και όχι... Σουηδός, που μετά από μόλις μία εμφάνιση με την πρώτη ομάδα της Forest μετά την "αποφοίτησή" του από τη Nigel Doughty Academy πήγε στη Malmö και πέρασε ως δανεικός από τη δανέζικη Hobro και τη Bordeaux πριν τον τσιμπήσει πέρσι ο Heckingbottom και τον κάνει βασικό στέλεχος της ομάδας της ανόδου. Από τους τέσσερις ήταν ο καλύτερος!

Στο τρίτο μόλις λεπτό, λοιπόν, από ένα λάθος του Lowe, η μπάλα έφτασε δεξιά στην περιοχή στον Brennan Johnson, που γύρισε στον Serge Aurier. Ο Ιβοριανός έβγαλε την τέλεια σέντρα για να πεταχτεί ο Awoniyi ανάμεσα σε δυο-τρεις αντιπάλους και με άπιαστη κεφαλιά να καρφώσει τη μπάλα στα δίχτυα του Wes Foderingham, σκοράροντας για έκτο σερί ματς Premier League και ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ για παίκτη της Forest που κατέχει από το 1995 ο Stan Collymore. Με το καλό και να το σπάσει! Εννοείται πως οι φιλοξενούμενοι έπαθαν μια σχετική ταραχή και για πολλή ώρα έμοιαζαν με ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας, όμως δεν φροντίσαμε να το εκμεταλλευτούμε. Έφτασε το 15', λεπτό στο οποίο απειλήσαμε δύο φορές μάλιστα, πρώτα σε μια καλή αντεπίθεση με τελικό αποδέκτη τον Morgan Gibbs-White που όμως σούταρε μάλλον αδύναμα και ο Foderingham καπάκωσε τη μπάλα στη δεξιά του γωνία και μετά σε πονηρή μπαλιά του Aurier με τον Ahmedhodžić να προλαβαίνει τελευταία στιγμή τον Awoniyi και να πετάει τη μπάλα κόρνερ, στο οποίο παίξαμε λίγο βόλεϊ στην περιοχή της United πριν τελικά ο Scott McKenna στείλει την κεφαλιά του πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.

Στο 25' ο Awoniyi κέρδισε τη μπάλα στο κέντρο, την πέταξε μπροστά και έφυγε σαν άνεμος, μόλις μπήκε στην περιοχή έπεσε κάτω από το μαρκάρισμα του Ahmedhodžić, αλλά ο Peter Bankes δεν συγκινήθηκε (μάλλον σωστά αφού και το ριπλέι δεν με έπεισε ότι υπήρχε κάτι, όπως και στη φάση των καθυστερήσεων του πρώτου μέρους σε μια διεκδίκηση στη δική μας περιοχή ανάμεσα στον Danilo και τον Δανό σέντερ φορ των Blades William Osula). Στο 36' οι φιλοξενούμενοι είχαν τη μοναδική τους τελική στο πρώτο ημίχρονο, όταν μια σέντρα του Osborn αποκρούστηκε αδύναμα από τον Danilo και το ωραίο βολέ του συμπατριώτη του Vinícius Souza από το ύψος της περιοχής μπλόκαρε με θεαματική εκτίναξη ο Matt Turner. Σε μια επίθεσή μας στο 40' ο Foderingham έκανε το λάθος να βγει πολύ από το τέρμα του, ο Gibbs-White τον πέρασε αλλά του έκλεψαν τη μπάλα και στην εξέλιξη της φάσης ο Johnson κοντραρίστηκε γερά στο σουτ, έπεσε με τη φόρα που είχε πάνω σε αντίπαλο, χρειάστηκε ιατρική βοήθεια αλλά προς ανακούφιση όλων συνέχισε. Και στο 45' σε άλλη μια "κόκκινη" κόντρα ο MGW άδειασε με φανταστική ντρίμπλα τον προσωπικό του αντίπαλο, έφτασε λίγο έξω από την περιοχή και σούταρε απελπιστικά άστοχα.

Μετά τι έγινε; Παραπλανημένοι από την ευκολία με την οποία είχαν προηγηθεί και κρατούσαν το προβάδισμά τους, οι δικοί μας έπεσαν σε ύπνο βαθύ, και φυσικά το πλήρωσαν. Οι παίκτες του Heckingbottom μπήκαν με το μαχαίρι στα δόντια και τον δανεικό από τη γαλλική Troyes Yasser Larouci στη θέση του αρνητικού Lowe και έριξαν την προειδοποιητική βολή στο 47', όταν σε σέντρα του πολύ καλού Bénie Traoré ο συχνά προωθημένος Ahmedhodžić έπεσε πάνω στη μπάλα μαζί με τον Williams και κέρδισε το κόρνερ. Ακολούθησε και δεύτερο, στην εκτέλεσή του ο McKenna απομάκρυνε μόνο ως την αριστερή γωνία της περιοχής μας κι εκεί ο Gustavo Hamer, ένας εξαιρετικός παίκτης που επιτέλους πέρασε τα όρια της Championship και αφού δεν κατάφερε στις λεπτομέρειες να ανεβεί με την Coventry βρήκε την ευκαιρία του στη United, κοντρόλαρε και με καταπληκτικό δεξί φαλτσαριστό σουτ έστειλε τη μπάλα στο απέναντι "Γ" του Turner, που ήταν αδύνατο να αντιδράσει. Οι Blades, μάστορες των στατικών φάσεων πέρσι στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία, άνοιγαν λογαριασμό και στη μεγάλη με τον αγαπημένο τους τρόπο. Και θα μπορούσαν να είχαν ολοκληρώσει την ανατροπή πολύ γρήγορα αν ο Robinson που μπήκε σίφουνας στην περιοχή μας στο 51' δεν σούταρε τόσο άτσαλα και ο Souza στο 52' σημάδευε λίγο πιο αριστερά, αφού το σουτ του εκτός περιοχής έστειλε τη μπάλα να περάσει σχεδόν ξυστά από το κάθετο δοκάρι του Turner.

O Βραζιλιάνος, φετινό απόκτημα από την Espanyol, έδενε όλο το κέντρο της United, και η απώλειά του από τραυματισμό στο 58' (ενώ δύο λεπτά νωρίτερα γκολ του Awoniyi από μπαλιά του Johnson είχε ακυρωθεί σωστά ως οφσάιντ) έκοψε αρκετά τη φόρα των αντιπάλων μας. Ο Bankes μάλλον θα μπορούσε να πάει στο VAR να ελέγξει τη φάση του 64', όπου ο Larouci στην προσπάθειά του να διώξει σε κόρνερ φάνηκε να παίρνει και το πόδι του Aurier. Το κόρνερ χτύπησε ο MGW, o Aurier με τακουνάκι έστειλε τη μπάλα στη μικρή περιοχή κι εκεί ο Willy Boly πιεζόμενος ασφυκτικά δεν κατάφερε παρά να στείλει την προβολή του πάνω στον Foderingham που απέκρουσε. Ήταν η τελευταία ενέργεια του Ιβοριανού αμυντικού στο ματς, αφού ο Cooper το πήρε απόφαση να παίξει ακόμα πιο επιθετικά, έβαλε στη θέση του τον Anthony Elanga, αντικατέστησε και τον μέτριο απόψε Orel Mangala με τον Yates και γύρισε το σχήμα του σε 4-2-3-1.

Ακολούθησε ένα πεντάλεπτο ασφυκτικής πίεσης, με τη μπάλα να παίζεται συνεχώς έξω από την περιοχή των Blades, αλλά από ουσία πολύ κοντά στο μηδέν. Αντίθετα, κοντέψαμε να το φάμε κιόλας στο 78', όταν σε μια βαθιά μπαλιά ο McKenna μπερδεύτηκε με τον εξαιρετικό (και) σήμερα Joe Worrall, o Traoré έκλεψε, βγήκε στο τετ α τετ με τον Turner, πλάσαρε στην απέναντι γωνία και ο Αμερικανός μάς έσωσε από το κάζο, πέφτοντας και αποκρούοντας υπέροχα με το δεξί χέρι. Ήταν η τελευταία επίσκεψη των φιλοξενουμένων στα καρέ μας με αξιώσεις. Στο 84' ο κατάκοπος Awoniyi, που ενώ δεν πρέπει να βρίσκεται ακόμα στο 100% έδωσε πολλές μάχες και κέρδισε αρκετές, άφησε τη θέση του στον Wood, που τρία λεπτά αργότερα με αριστοτεχνική στριφτή κεφαλιά ανάμεσα σε δύο αμυντικούς σε μία ακόμα σέντρα-ασίστ του Aurier έστειλε τον Foderingham να μαζέψει για δεύτερη φορά τη μπάλα από τα δίχτυα του και τις καρδιές μας ξανά στη θέση τους. Εν όψει της 8λεπτης καθυστέρησης ο Cooper απέσυρε Danilo και Johnson (ο Βραζιλιάνος ήταν και πάλι κακός, μακάρι να μην είναι επηρεασμένος από τη φημολογία ότι Liverpool και Tottenham ετοιμάζονται να σφαχτούν για την απόκτησή του) και έβαλε το αφρικανικό δίδυμο των Cheikhou Kouyaté και Moussa Niakhaté. Ιδίως ο πρώτος βοήθησε πολύ να "σβήσει" το ματς και να μην απειληθούμε καθόλου ξανά μέχρι το τέλος. Θα μπορούσαμε μάλιστα να κάνουμε και το 3-1 στο 95', όταν ο Gibbs-White πέρασε μια ωραία συρτή μπαλιά στη μικρή περιοχή, όπου ο πανταχού παρών Ahmedhodžić για κλάσμα του δευτερολέπτου πήρε τη μπουκιά απ' το στόμα του Elanga.

Είναι αυτονόητο να πούμε ότι με τέτοια εμφάνιση δεν έχουμε καμιά απολύτως τύχη στις δύο "mega" εκτός έδρας δοκιμασίες που ακολουθούν, στις 26 του μήνα στο Old Trafford και στις 2 Σεπτεμβρίου στο Stamford Bridge, με ενδιάμεσα το ματς του League Cup με τη Burnley στο City Ground. Οι οκτώ μέρες που μεσολαβούν μέχρι το επόμενο παιχνίδι θα είναι ίσως μια ευκαιρία για περισυλλογή και διορθωτικές κινήσεις... Και καμιά μεταγραφή, με τον Steve να ζητάει ενίσχυση, δεν θα έπεφτε άσχημα!

Ο αγώνας μας με τη Sheffield United άνοιξε την αυλαία της 2ης αγωνιστικής, που συνεχίζεται αύριο με τους αγώνες Fulham-Brentford, Liverpool-Bournemouth, Wolves-Brighton και τα ντέρμπι Tottenham-Manchester United και Manchester City-Newcastle (το Luton-Burnley αναβλήθηκε, καθώς οι Hatters πασχίζουν ακόμα να σουλουπώσουν το Kenilworth Road). Την Κυριακή παίζουν Aston Villa-Everton και West Ham-Chelsea και τη Δευτέρα Crystal Palace-Arsenal.

Forest: Turner, Boly (Elanga 69'), Worrall, McKenna, Aurier, Mangala (Yates 69'), Danilo (Kouyaté 91'), Williams, Gibbs-White, Johnson (Niakhaté 91'), Awoniyi (Wood 84').
Sheffield United: Foderingham, Ahmedhodžić, Egan, Robinson, Osborn, Norwood, Souza (Basham 58'), Lowe (Larouci 46'), Hamer, Traoré (Hackford 82'), Osula (Brooks 74').
Σκόρερς: Awoniyi 3', Wood 89' - Hamer 48'.
Διαιτητής: Peter Bankes. Κίτρινες: Boly 36', Aurier 44' - Norwood 45+2', Hamer 72', Osborn 86'.
Θεατές: 29.432.

Steve Cooper: "Δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό το παιχνίδι θα το κερδίζαμε πέρσι, ειδικά στο ξεκίνημα της σεζόν. Στο μυαλό μου ήρθαν οι αγώνες με τη Fulham και τη Bournemouth όσο περνούσε η ώρα. Ας ελπίσουμε ότι θα βοηθήσει να ωριμάσει κι άλλο η νοοτροπία της ομάδας. Μου άρεσε ότι μπήκαμε αποφασισμένοι να κάνουμε τη δουλειά μας, αφού στην αρχή μόνο μία ομάδα στο γήπεδο άξιζε τη νίκη. Μετά όμως βγάλαμε το πόδι από το γκάζι και επιτρέψαμε στη Sheffield United να ελπίζει. Κι όταν το κάνεις αυτό μπορεί να τιμωρηθείς. Χαίρομαι που ανασυνταχθήκαμε και κάναμε ό,τι κάναμε στα τελευταία 30 με 40 λεπτά. Η νίκη είναι πολύ σημαντική. Πάντα είναι σημαντική η πρώτη νίκη της σεζόν, και ήταν ο κύριος στόχος μας απόψε. Αρχίσαμε πολύ καλά, και δεν το λέω μόνο επειδή σκοράραμε. Πιστεύω πως για 30 λεπτά ήμασταν εξαιρετικοί. Κυριαρχήσαμε και παίξαμε το μόνο πραγματικό ποδόσφαιρο του αγώνα. Αξίζαμε να προηγηθούμε, αλλά έπρεπε να φανούμε πιο αδίστακτοι για να κάνουμε τη θέση μας πιο άνετη απ' ό,τι κατεληξε να είναι. Δεν μου άρεσε ο εφησυχασμός που επήλθε στο παιχνίδι μας στα τελευταία 15' του πρώτου μέρους, όταν ήμασταν απρόσεκτοι και μας έλειπε η συγκέντρωση. Το ημίχρονο ήρθε σε καλή στιγμή για να πάρουν τα παιδιά λίγο απάνω τους. Ήλπιζα να μη γίνει αυτό, αλλά ο εφησυχασμός συνεχίστηκε και στο δεύτερο ημίχρονο. Δώσαμε χώρο και οι αντίπαλοί μας πέτυχαν ένα ωραίο γκολ από μια στημένη φάση. Αλλά συνήλθαμε, και θεωρώ ότι στα τελευταία 30' του αγώνα ήμασταν και πάλι μακράν η καλύτερη ομάδα. Έστω κι αν τους κάναμε δώρο μια μεγάλη ευκαιρία και χρειάστηκε ο Matt να κάνει μια καθοριστική απόκρουση. Μετά όμως προσπαθήσαμε πολύ για τη νίκη. Την αξίζαμε γιατί ήμασταν καλύτεροι, αλλά μου άρεσε η στάση της ομάδας στο τέλος, όταν πάλεψε για το αποτέλεσμα. Οι αλλαγές βοήθησαν πολύ και είμαι πολύ χαρούμενος για τον 'Woody' και το πολύ όμορφο γκολ που πέτυχε".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.