newcastle17181

"Η Ραψωδία των Αναπληρωματικών" σημαίνει αυτό που διαβάζετε. Αμάν, κάτι "δεύτερα"! Το χθεσινό ματς του St. James' Park ήταν ένας θρίαμβος για όσους υποστηρίζουν την άποψη ότι η Forest φέτος διαθέτει απίστευτο βάθος ρόστερ. Σε αυτά τα "δεύτερα" υποκλίθηκε η περίφημη "Toon Army", και οι Reds πέτυχαν μια από τις πιο μεγάλες νίκες τους τα τελευταία χρόνια στον θεσμό του League Cup, κατακτώντας το δικαίωμα να διεκδικήσουν ό,τι τους αναλογεί στη συνέχεια της διοργάνωσης, κρατώντας ψηλά το κεφάλι και μέσα στο Λονδίνο, απέναντι στην πρωταθλήτρια Chelsea.

O Mark Warburton είχε πει πριν από τον αγώνα: "Το League Cup είναι ένας θεσμός στον οποίο η Forest έχει μεγάλη ιστορία. Γι' αυτό, και από σεβασμό προς τον κόσμο που θα μας ακολουθήσει στο Newcastle, όποιοι παίξουν οφείλουν να δείξουν ότι αξίζουν να είναι παίκτες αυτής της ομάδας". Αν το απέδειξαν, λέει; Πρωταγωνιστές του ματς, που μάλιστα ήταν φοβερά ψυχοφθόρο και κρίθηκε στην παράταση, ήταν παίκτες που στο πρωτάθλημα αγωνίζονται ελάχιστα ως καθόλου και άρπαξαν από τα μαλλιά την ευκαιρία που τους δόθηκε. Ας τους δούμε:

  • Ξεκινάμε από τον Jason Cummings, που έπεισε και τους πιο δύσπιστους ("παίκτης από τα Lidl της Σκοτίας" κλπ. κλπ.) ότι ήρθε στην Αγγλία να φτιάξει όνομα και δεν αστειεύεται. Μέσα σε δύο λεπτά ο αθεόφοβος έκανε το σκορ από 1-0, 1-2 και λίγο έλειψε να κάνει και χατ τρικ στο 90'!
  • Πάμε στον Danny Fox. Δεύτερο ματς φέτος, κι αυτό στο League Cup. Όχι μόνο φάνηκε να έχει ξεπεράσει πλήρως τον τραυματισμό που τον ταλαιπωρούσε (έπαιξε και στα 120 λεπτά), αλλά επέδειξε σε όλο τον αγώνα μια αξιοθαύμαστη εργατικότητα με σωστές επεμβάσεις, τρέξιμο πάνω κάτω και φυσικά την άψογη ασίστ στο δεύτερο γκολ του Cummings.
  • O Zach Clough έχει χάσει τη θέση του στην ενδεκάδα εξαιτίας της εκπληκτικής φορμας του Kieran Dowell. Τώρα έπαιξαν και οι δύο μαζί, αλλά αυτή τη φορά ο πρώην παίκτης της Bolton, πέραν της ασίστ στο πρώτο γκολ, εντυπωσίασε στα... αμυντικά του καθήκοντα, μαζί με τον άλλο "θαυματουργό κοντό" Barrie McKay, που μπήκε αλλαγή στο ημίχρονο αντί του (τραυματία) Ανδρέα Μπουχαλάκη κάνοντας την ομάδα πιο επιθετική. Με τέτοια νοοτροπία από παίκτες (προσήλωση στα καθήκοντα και στις δύο άκρες του γηπέδου) και πάγκο (δεν κωλώνουμε ούτε σε μια δύσκολη έδρα, πάμε να πάρουμε το ματς) η Forest μπορεί να πάει πολύ μακριά φέτος.
  • Για τον Jack Hobbs τι να πει κανείς; Ακόμα και χθες κυκλοφορούσαν φήμες ότι πάει στη Wigan και οι "επιστήμονες" των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αναλίσκονταν σε σχόλια τύπου "να τον πετάξω εγώ μέχρι εκεί αν θέλει", "να φύγει ο άχρηστος που όλο τραυματίζεται", "η League One είναι πλέον το ταβάνι του". Χθες ο Jack έκλεισε πολλά στόματα. Και δικαίωσε κάποιους σαν τον υπογράφοντα, που υποστηρίζουν ότι δεν "πετάς" έναν τέτοιο παίκτη μένοντας μόνο με δύο καθαρόαιμα σέντερ μπακ (Matt Mills, Joe Worrall) εν όψει ενός τέτοιου μαραθωνίου.
  • Ακόμα "χειρότερη" περίπτωση αυτή του Tyler Walker, που θεωρητικά ήταν με το ένα πόδι εκτός, έτοιμος να πάρει και πάλι το δρόμο του δανεισμού. Δεν είναι υπερβολή: η είσοδός του χθες άλλαξε όλη τη μορφή του αγώνα, μετατρέποντας τη Forest από αμυνόμενη σε επιτιθέμενη, κυρίαρχη και τελικά θριαμβεύτρια με γκολ του ίδιου του Tyler στην παράταση. Πέρασε πολλά ο μικρός, αμφισβητήθηκε έντονα, αλλά μάλλον ξεχάσαμε ότι τον λένε... Walker. Και τον Walker, όπως λέει το γνωστό παλιό σύνθημα, δεν τον νικάς ποτέ. Τον βλέπετε στη φωτογραφία πάνω πώς πανηγυρίζει, αφού με αυτή την εμφάνιση, αν πιστέψουμε -και γιατί όχι- τα λεγόμενα του μάνατζερ, κέρδισε θέση στο φετινό ρόστερ. Με το σπαθί του!

Η Newcastle, αν και ξεκίνησε το πρωτάθλημα της Premiership με δύο ήττες από Tottenham και Huddersfield, έδειξε δυσανάλογα υπεροπτική προς μια ομάδα που, στο κάτω κάτω, πέρσι την είχε νικήσει. Το γεγονός ότι προηγήθηκε μόλις στο 3' με ωραίο γκολ του Aleksandar Mitrović με σουτ μέσα από την περιοχή τής έδωσε την εντύπωση πως είχε το γάιδαρό της δεμένο. Ακόμα και μετά το σοκ των δύο διαδοχικών γκολ του Cummings, στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου με φο-βε-ρό σουτ στο "Γ" ο μακράν κορυφαίος παίκτης της χθες Rolando Aarons έφερε το ματς στα ίσα και δημιούργησε την πεποίθηση ότι οι Magpies εύκολα ή δύσκολα θα καθάριζαν. Τελικά έφυγαν με σκυμμένα κεφάλια και με την εξέδρα να αποδοκιμάζει, ορμώμενη και από τις φήμες ότι ο Rafa Benítez αντιμετωπίζει το League Cup σαν αγγαρεία (φήμη που ενισχύθηκε και με τις δέκα αλλαγές που έκανε σε σχέση με τον αγώνα του Huddersfield).

Πολλά είπαμε, όμως - ας δούμε και τις καλύτερες φάσεις. Μετά το γκολ από τα αποδυτήρια, η Forest αντέδρασε άμεσα, και στο 5' χρειάστηκε ο (για πρώτη φορά φέτος βασικός και μάλιστα αρχηγός απόντος του Jamaal Lascelles) Karl Darlow να κάνει σπριντ για να προλάβει τον Ben Brereton μετά από ωραία μπαλιά του Μπουχαλάκη και να πέσει λίγο αργότερα (7') στη γωνία του νικώντας σε νέα αναμέτρηση τον μικρό. Ο Darlow είχε πολλή δουλειά, αποκρούοντας και το "προειδοποιητικό" σουτ του Cummings (23'), αλλά δεν κατάφερε τίποτα στη φάση του 29', όταν ο Σκοτσέζος επωφελήθηκε από ωραία ομαδική προσπάθεια των Reds και έξυπνη σέντρα του Clough για να σκοράρει με κεφαλιά. Δύο μόλις λεπτά αργότερα, ο Fox βρήκε με υπέροχη κάθετη πάσα τον Cummings, που βγήκε τετ α τετ με τον Darlow και παρά την ταχύτατη έξοδο του τελευταίου τον νίκησε με λόμπα. Η Forest έκανε πλέον ό,τι ήθελε στο γήπεδο, οι φίλοι της στην κερκίδα πείραζαν τον πρώην αγαπημένο τους ("Darlow, Darlow, what's the score?") και λίγο έλειψε στο 33' να γίνει και το 1-3, όταν ο Ben Osborn βρέθηκε στην περιοχή και δεν αστόχησε παρά ελάχιστα στο σουτ που επιχείρησε. Και ενώ όλα έδειχναν ότι οι Reds θα πήγαιναν στα αποδυτήρια προηγούμενοι, ήρθε το καταπληκτικό γκολ του Aarons στις καθυστερήσεις να τους κόψει τη φόρα και -για ένα διάστημα- τα φτερά.

Με την είσοδο του McKay το σύστημα του Warburton άλλαξε από 3-5-2 σε 4-1-4-1, με τον Osborn για άλλη μια φορά σε ρόλο "κόφτη". Άργησε πολύ να πάρει μπρος, όμως, με αποτέλεσμα οι γηπεδούχοι να φτιάξουν και να χάσουν αρκετές ευκαιρίες: στο 52' ο Jordan Smith, που δεν έφερε ευθύνη στα δύο γκολ, απομάκρυνε ένα επικίνδυνο σουτ του Jacob Murphy και σχεδόν αμέσως ο Fox με υπερένταση έδιωξε πάνω στη γραμμή μετά από προσπάθεια του Mohamed Diamé. O Warburton τα είδε σκούρα και έβγαλε τον Dowell για να βάλει τρίτο σέντερ μπακ, τον Hobbs, η παρουσία του οποίου είπαμε πριν πόσο καταλυτική ήταν. Η κίνηση ματ όμως ήρθε στο 77', με τον Walker αντί του Brereton, και από κει και πέρα οι Geordies έχασαν για τα καλά τα ηνία του αγώνα. Τρομερό μαμούνι ο νεαρός, έκανε άνω κάτω την άμυνά τους όποτε ήθελε. Το φάουλ που κέρδισε ο ίδιος στο 90' στη γραμμή της περιοχής κόντεψε να κρίνει την πρόκριση, με τον Cummings να χάνει το χατ τρικ για εκατοστά, αφού το οριζόντιο δοκάρι έσωσε Darlow και Newcastle.

O Hobbs ξεκίνησε την παράταση με την ίδια όρεξη, σταματώντας τελευταία στιγμή τον πάντα επικίνδυνο Murphy (λίγο αργότερα έμπαινε και ο δικός μας Daryl Murphy, επωφελούμενος από τον νέο, πειραματικό κανονισμό της EFL που επιτρέπει και τέταρτη αλλαγή όταν υπάρχει παράταση). Και στην άλλη άκρη του γηπέδου, στο 97', μετά από κόρνερ, σηκώθηκε πάνω από όλο τον κόσμο και έπιασε την κεφαλιά που έδειξε να πηγαίνει στα δίχτυα. Πετάχτηκε όμως ο Walker και την έσπρωξε μέσα, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την παραμυθένια βραδιά του. Οι γηπεδούχοι μούδιασαν, και δεν τα κατάφεραν να ισοφαρίσουν ούτε με τον περσινό δις δήμιό μας Matt Ritchie, αφού ο Smith έδιωξε το σουτ του μεσοεπιθετικού της Newcastle στο 117'. H ομάδα άντεξε, και δίκαια πανηγύρισε τη μεγάλη νίκη.

Το μόνο "μείον" αυτής της βραδιάς: η κούραση. Μην ξεχνάμε ότι το Σάββατο μας επισκέπτεται η Leeds, μπροστά μάλιστα στις τηλεοπτικές κάμερες. Όμως αυτή η Forest που βλέπουμε φέτος μάς δίνει απλόχερα την αφορμή να είμαστε αισιόδοξοι. Ακόμα και να σκεφτόμαστε πως ούτε καν στο Stamford Bridge δεν είμαστε χαμένοι από χέρι!

Newcastle: Darlow, Gámez, Hanley, Mbemba, Sterry (Lazaar 58'), J. Murphy, Saivet, Barlaser (Hayden 70'), Aarons (Ritchie 76'), Diame, Mitrovic (Joselu 105').
Forest: Smith, Lichaj, Mancienne, Worrall, Fox, Μπουχαλάκης (McKay 46'), Osborn, Dowell (Hobbs 62'), Clough, Brereton (Walker 77'), Cummings (D. Murphy 97').
Σκόρερς: Mitrovic 3', Aarons 45+1' - Cummings 29', 31', Walker 97'.
Διαιτητής: Darren England. Κίτρινες: Hanley 85' - Worrall 83', Mancienne 111'.
Θεατές: 27.709.

Mark Warburton: "Οι παίκτες μας έκαναν εκπληκτική εμφάνιση. Πιστεύω ότι στο πρώτο ημίχρονο ήμασταν πολύ καλύτεροι από τη Newcastle - ήμασταν μπροστά με 2-1, που θα μπορούσε να είναι και 4-1. Έβαλαν ένα φοβερό γκολ για την ισοφάριση αλλά θεωρώ ότι θα συμφωνήσουν και οι ίδιοι πως ήμασταν κυρίαρχοι σε αυτό το διάστημα. Μετά χάσαμε το κέντρο, αφού ζητήσαμε από ένα νεαρό παιδί, τον Osborn, που το Σάββατο έπαιξε αριστερό εξτρέμ, να γίνει αμυντικό χαφ. Τα κατάφερε όμως. Ήρθαμε σε ένα γήπεδο που σε γεμίζει δέος, απέναντι σε έναν μάνατζερ και παίκτες παγκόσμιας κλάσης, ξέραμε ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα, αλλά δουλέψαμε με αποτέλεσμα μια υπέροχη βραδιά. Είχαμε κάποια προβλήματα, με David Vaughan και Chris Cohen απόντες και τον Μπουχαλάκη να χτυπάει στο πρώτο ημίχρονο, οπότε στην ουσία δεν είχαμε κέντρο (σ.σ. Θυμίζουμε ότι ο νεοαποκτηθείς Liam Bridcutt δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής αφού είχε ήδη αγωνιστεί στο League Cup με τη Leeds). Αλλά εδώ αξίζει ειδική μνεία στον Osborn, που ήταν καταπληκτικός και κάλυψε τόσο πολλά μέτρα πάνω στο γήπεδο. Ήταν μια μεγάλη ομαδική προσπάθεια αυτό που κάναμε, και είμαι περήφανος για την ομάδα και τον τρόπο που δούλεψε απόψε. Ας πούμε, ο Worrall έκανε στην αρχή ένα λάθος, αλλά σήκωσε το κεφάλι, ζητούσε τη μπάλα και γενικά αντέδρασε άψογα. Για τον Walker είχαμε ένα σωρό ομάδες που έκαναν ουρά για να τους τον δώσουμε δανεικό, αλλά τελικά θα μείνει μαζί μας - απόψε είδατε γιατί. Δούλεψε ακούραστα για να επιστρέψει από τον τραυματισμό του, έπαιξε πολύ καλά στην προετοιμασία και όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την αποψινή του εμφάνιση".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.