O Vitor Pereira χτυπούσε το στέγαστρο του πάγκου του, έβριζε, καταριόταν την τύχη του. Η Forest είχε περιορίσει (ως... πατήσει) τη Liverpool, αλλά δεν είχε καταφέρει να σκοράρει, και έχανε το ματς στην τελευταία φάση. Μιλάμε για αδικία μεγατόνων, τη στιγμή που όλοι οι σχολιαστές έλεγαν πως οι Merseysiders ήταν πολύ τυχεροί που είχαν μείνει στο ματς μέχρι εκείνη τη στιγμή και ως και η ισοπαλία ήταν πολύ κολακευτική για την εμφάνισή τους. Τι να το κάνεις; Άλλη μια μεγάλη ευκαιρία χάθηκε και η διαφορά από τη ζώνη του υποβιβασμού μειώθηκε στους δύο βαθμούς. Με γκολ... αμφισβητούμενο, αν και βάλαμε κι εμείς το χεράκι μας.

Στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου ενόψει του αγώνα, ο Πορτογάλος είχε πει: "Δεν θέλω να παίζει η ομάδα μου αλλιώς με τη Fenerbahçe κι αλλιώς με τη Liverpool. Θέλω την ίδια ένταση, την ίδια προσήλωση στο πλάνο και την τακτική". Για 89 λεπτά οι Reds έκαναν ακριβώς αυτό, παίζοντας σαν τη γάτα με το ποντίκι τη μεγάλη τους αντίπαλο, αλλά η μπάλα δεν πήγαινε μέσα (18 τελικές, 53 σε δύο ματς μαζί με αυτό εναντίον των Wolves χωρίς να μπει γκολ, δεν το πιστεύεις κι εύκολα). Στις καθυστερήσεις, κάτι το ένστικτο ότι μπορούσε το πράγμα να στραβώσει (όπως πρόπερσι), κάτι η κούραση μιας απαράλλαχτης με αυτή της Κωνσταντινούπολης ενδεκάδας, κάτι οι αλλαγές που δεν βοήθησαν (σιγά σιγά ο Vitor θα μάθει, όπως έμαθε και ο Sean Dyche, ότι ο πάγκος μας είναι... χαμηλών λιπαρών), η συγκέντρωση χάθηκε και μπήκαν... δύο γκολ. Το πρώτο δεν σηκώνει συζήτηση, αφού και ο ίδιος ο "σκόρερ" στις δηλώσεις του μετά παραδέχθηκε ότι η μπάλα βρήκε στο χέρι του, Για το δεύτερο... θα τα πούμε αργότερα. 

Η πρώτη νίκη του επί της Forest, που ο Arne Slot περίμενε πώς και πώς εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, ήρθε σε ένα ματς που δεν την άξιζε. Σε ένα ματς όπου τα ατού του εγκλωβίστηκαν στην τακτική του Pereira και έχαναν τη μία προσωπική μονομαχία μετά την άλλη, όπου ο Mo Salah κατέληξε στο "τσεπάκι" του Neco Williams, όπου σε ένα ολόκληρο πρώτο ημίχρονο οι φιλοξενούμενοι είχαν... δύο επαφές στην περιοχή μας, χωρίς να προκύψει κάτι επικίνδυνο, όπου γενικά μπαίνοντας κανείς ως... άσχετος δεν θα μπορούσε να πει σωστά ποια ήταν η περσινή πρωταθλήτρια και ποια η ομάδα που παλεύει να μην πέσει. Στο τέλος, όμως, έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο ποια ομάδα ήταν πιο ξεκούραστη (εμείς την Πέμπτη παίξαμε στην Τουρκία και είχαμε και ταξίδι, αυτοί ήταν εκτός δράσης από το περασμένο Σάββατο και το άνετο 3-0 επί της Brighton για το FA Cup). 

Με κεκτημένη ταχύτητα, οι Reds της Πόλης πήραν στο άψε-σβήσε τα ηνία του αγώνα απέναντι στη Liverpool, που είχε την ατυχία να χάσει στην προθέρμανση τον φορμαρισμένο τελευταία Florian Wirtz (τη θέση του πήρε ο ο Curtis Jones, που στα μισά του πρωτου μέρους πήγε δεξί μπακ για να μετακινηθεί στο κέντρο ο Dominik Szoboszlai), και λίγο έλειψε να προηγηθούν μόλις στο 3', όταν από ωραία μπαλιά του Ibrahim Sangaré ο Callum Hudson-Odoi πέρασε σαν σίφουνας τον Szoboszlai αλλά δεν πλάσαρε σωστά στο τετ α τετ με τον Alisson και  ο Βραζιλιάνος γκολκίπερ απέκρουσε. Ήταν η μεγαλύτερή μας ευκαιρία στο ματς και έπρεπε να καταλήξει στα δίχτυα. O Alisson θα ανησυχούσε και στο 10', όταν το συρτό σουτ του Elliot Anderson πέρασε εκατοστά έξω από το δεξί του δοκάρι. Στο υπόλοιπο πρώτο ημίχρονο η Forest δεν έκανε πολλές φάσεις, αλλά είχε νικήσει κατά κράτος στη μάχη του κέντρου (ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Sangaré) και η Liverpool τρόμαζε να βγάλει τη μπάλα από τα καρέ της (χαρακτηριστική η φάση με τον Alisson που χωρίς πίεση προσπαθώντας να βρει συμπαίκτη του έστειλε τη μπάλα σε πλάγιο), ρίχνοντας συνέχεια κορμιά πάνω στη μπάλα για να εμποδίσει τα σουτ των δικών μας να φτάσουν στο τέρμα. Στο 39' ο Igor Jesus, που έμοιαζε αρκετά κουρασμένος από την αρχή, πήρε μια πολύ όμορφη κάθετη στην περιοχή από τον Omari Hutchinson, αλλά καθυστέρησε να κινηθεί προς τη μπάλα και τον έκοψε τελευταία στιγμή ο Virgil van Dijk, που μαζί με τον Ibrahima Konaté ήταν πραγματικά οι δύο που κράτησαν όρθια τη Liverpool σε ένα εφιαλτικό γι' αυτήν πρώτο ημίχρονο (μάλιστα δευτερόλεπτα αργότερα ο... γνωστός Anthony Taylor έδωσε ένα πολύ "soft" φάουλ στον Konaté από τον Jesus που του είχε πάρει τη μπάλα κι έμπαινε απέναντι στον Alisson). Στο 40' ήταν η σειρά του Alisson να βγάλει κόρνερ μια πολύ επικίνδυνη σέντρα-σουτ του Hutchinson και στο 45' ο Anderson από την αριστερή γωνία περίπου της περιοχής έστειλε τη μπάλα ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.

Οι Reds μπήκαν με φόρα και στο δεύτερο ημίχρονο, και στο 49' ο Nikola Milenković αστόχησε ελάχιστα στην κεφαλιά του σε σέντρα του Hudson-Odoi. H Liverpool μοιραία κάπου αφυπνίστηκε, και στο 54' έχασε την πρώτη της ευκαιρία στον αγώνα (και τελευταία ως το 89'!), με τη βαθιά μπαλιά του Cody Gakpo, την κεφαλιά-γύρισμα του Salah και την προβολή του Jones που έσωσε εξ επαφής με το πόδι ο Stefan Ortega, μέχρι τότε θεατής στο ματς. Η υποψία κυριαρχίας των φιλοξενουμένων δεν κράτησε πολύ (στο 64' ο Alisson είδε ανακουφισμένος μια σέντρα-σουτ του Ola Aina να περνάει ξυστά πάνω από το οριζόντιο δοκάρι του), αλλά μοιραία η φρεσκάδα του πρώτου μέρους δεν υπήρχε πια. Οι πρώτες κινήσεις του Pereira έγιναν στο 66', με τους δύο εξτρέμ Hutchinson και CHO να αποχωρούν και τους Dilane Bakwa και Dan Ndoye να παίρνουν αντίστοιχα τη θέση τους. Δεν βοήθησαν - ειδικά ο πρώτος ήταν χαμένος στο διάστημα, μετά από απραξία πολλών αγώνων. Δέκα λεπτά και κάτι αργότερα, ενώ ο Slot άλλαζε την επίθεσή του με τον Federico Chiesa και τον νεαρό Rio Ngumoha να βγάζουν Salah και Gakpo, Anderson και Jesus άφησαν τις θέσεις τους σε Nico Domínguez και Lorenzo Lucca. O Αργεντίνος έτρεξε πολύ όπως πάντα, ο Ιταλός ήταν μια "ζαριά" για στημένη κυρίως φάση, αφού η τροπή του αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο δεν τον ευνοούσε. Δεν βγήκε.

Ο ρυθμός έπεσε, ο Slot άλλαξε και πλάγια μπακ, αλλά μέχρι το 89' έμεινε με την ευκαιρία του Jones. Αντίθετα, η Forest απείλησε στο 86' με μια σέντρα του Williams, όχι καλή έξοδο του Alisson και δύο σερί σουτ, από τον Gibbs-White πάνω στον Andrew Robertson και από τον Sangaré ελάχιστα άουτ. Και ήρθαν οι φάσεις που σημάδεψαν το ματς, ξεκινώντας αμφότερες από πλάγια του Joe Gomez, αφού η Liverpool δεν μπορούσε να απειλήσει αλλιώς! Στο 89' σε σέντρα του Ngumoha ο Ortega έπιασε πάλι εξ επαφής την κεφαλιά του ακίνδυνου ως τότε αλλά ανενόχλητου στη φάση Hugo Ekitiké και ο Aina, προσπαθώντας να διώξει, έστειλε τη μπάλα πάνω στον επίσης άφαντο ως τότε Alexis Mac Allister που πήγε να τον κοντράρει και στη συνέχεια στα δίχτυα. Ο έλεγχος του VAR πήρε ώρα, αλλά τελικά έδειξε ότι ο Αργεντίνος είχε βρει τη μπάλα με τον αγκώνα, και το γκολ ακυρώθηκε. Όμως το καμπανάκι δυστυχώς δεν έκανε τη Forest πιο προσεκτική. Ο Pereira έβγαλε και τον MGW για να μπει ο James McAtee, κι εδώ άρχισαν τα παράξενα. Η εξέταση του VAR ολοκληρώθηκε στο 92', κι αμέσως μετά ο τέταρτος διαιτητής έδειξε ΠΕΝΤΕ λεπτά καθυστέρηση, δίνοντας την εντύπωση ότι περιλάμβαναν και αυτά που είχαν χαθεί για να τσεκαριστεί το γκολ του Mac Allister - άλλωστε σοβαρές καθυστερήσεις στο δεύτερο ημίχρονο δεν υπήρχαν, αφού ως κι οι αλλαγές είχαν γίνει μαζεμένες. Κι όμως, το ρολόι έδειχνε 96.03 όταν παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος, μετά ένα τελευταίο σουτ του Sangaré στο 95'. Ο Szoboszlai, με τον Domínguez να τον πιέζει, έβγαλε σέντρα στο δεύτερο δοκάρι, όπου βρίσκονταν van Dijk και Ekitiké. Ο Ολλανδός πήρε την κεφαλιά, ο Ortega απέκρουσε και πάλι και από κοντά ο Mac Allister σκόραρε στο ριμπάουντ. Αν δείτε για πόσο καλύπτει ο Aina τον van Dijk θα τρελαθείτε. Μιλάμε για χιλιοστά. Όμως το θέμα δεν είναι εκεί. Είναι ότι στη μπάλα πάει και ο Ekitiké, που είναι πολύ πιο μπροστά. Δεν καταφέρνει να φτάσει πρώτος, αλλά σαφώς κινείται προς αυτή, άρα συμμετέχει στη φάση. Από πότε δεν είναι οφσάιντ αυτό; Στην ίδια εστία, στο ίδιο περίπoυ λεπτό που μπήκε πρόπερσι το γκολ του Darwin Núñez που είχε προκαλέσει τη λεκτική επίθεση του Βαγγέλη Μαρινάκη στον διαιτητή, τον σημερινό VAR Paul Tierney (τυχαίο;), ίδιο σκορ, η Liverpool αποδρούσε και πάλι. Μόνο έτσι μπορεί μάλλον... Δευτερόλεπτα μετά τη σέντρα, ο Taylor σφύριξε λήξη, αφήνοντάς μας μια τεράστια πίκρα, αλλά και την αναγνώριση ότι, παρά τη σπουδαία εμφάνιση που αν συνδυαζόταν και με θετικό αποτέλεσμα θα μας έδινε φτερά, η άμυνά μας, ΑΨΟΓΗ σε όλο το ματς, κοιμήθηκε σε δύο φάσεις από το 89' και μετά. 

Έτσι η West Ham, που χθες απειλήθηκε πολύ από τη Bournemouth η οποία δεν λέει να χάσει (επτά ματς αήττητη) αλλά τελικά πήρε τον πόντο με λευκή ισοπαλία στο Λονδίνο, μείωσε τη διαφορά στους δύο βαθμούς, αλλά στη συνέχεια έχει δύσκολο πρόγραμμα από το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να επωφεληθούμε. Κάποιες ομάδες αρχίζουν σιγά σιγά να ξεκολλάνε από την επικίνδυνη ζώνη (η Crystal Palace, που νίκησε 1-0 εντός τους ουραγούς Wolves, και η Brighton, που έκανε τη μίνι-έκπληξη με 2-0 στην έδρα της αρκετά φορμαρισμένης Brentford). Αντίθετα, δεν έχoυν ξεμπλέξει ακόμα η Leeds (+4 από εμάς), έστω και αν στο Villa Park έχασε το τρίποντο στο τέλος (1-1), και φυσικά η Tottenham (+2), που με τον Igor Tudor για πρώτη φορά στον πάγκο της ηττήθηκε εύκολα εντός στο λονδρέζικο ντέρμπι με 4-1 από την Arsenal, η οποία σοβαρεύτηκε νιώθοντας πια την ανάσα της Manchester City (2-1 εντός τη Newcastle, πέντε βαθμούς πίσω από τους Gunners αλλά με παιχνίδι λιγότερο). Προσωπικά θα μου επιτρέψετε να περιμένω να δω τι θα γίνει και με τη Sunderland, που είναι μεν στο +9 από τη Forest αλλά σε ελεύθερη πτώση (1-3 εντός από τη Fulham, 4 ήττες στους 5 τελευταίους αγώνες της). Στο πλαίσιο της 27ης αγωνιστικής, που ολοκληρώνεται αύριο με τον αγώνα Everton-Manchester United, είχαμε ακόμα ένα στραβοπάτημα της Chelsea (1-1 εντός με την καταδικασμένη Burnley).

Forest: Ortega, Aina, Milenković, Murillo, Williams, Sangaré, Anderson (Domínguez 77'), Hutchinson (Bakwa 66'), Gibbs-White (McAtee 93'), Hudson-Odoi (Ndoye 66'), Igor Jesus (Lucca 77').
Liverpool: Alisson, Szoboszlai, Konaté, van Dijk, Kerkez (Robertson 83'), Gravenberch, Mac Allister, Salah (Ngumoha 77'), Jones (Gomez 83'), Gakpo (Chiesa 77'), Ekitiké. 
Σκόρερ: Mac Allister 97'.
Διαιτητής: Anthony Taylor. Κίτρινες: Gibbs-White 20', Aina 61'.
Θεατές: 30.737.

Vitor Pereira: "Μέσα μου είμαι πολύ απογοητευμένος και θυμωμένος με το... ποδόσφαιρο. Αλλά ξέρετε, τώρα είναι που πρέπει να διατηρήσουμε τη νοοτροπία μας, να επιστρέψουμε πιο δυνατοί και να έχουμε αυτοπεποίθηση για το μέλλον. Στο πρώτο ημίχρονο παίξαμε ακριβώς όπως στην Κωνσταντινούπολη, αλλά δυστυχώς χωρίς τα γκολ. Δημιουργήσαμε ευκαιρίες και δεν δώσαμε τίποτα στους αντιπάλους μας. Ήταν ένα φανταστικό πρώτο ημίχρονο. Το δεύτερο ξέραμε ότι θα ήταν δύσκολο, με αγώνα πριν από τρεις μέρες και ταξίδι τεσσάρων ωρών. Δεν πιέσαμε όπως έπρεπε. Οι αντίπαλοί μας νίκησαν. Για μένα αξίζαμε τουλάχιστον έναν βαθμό. Μηδέν βαθμοί δεν είναι κάτι δίκαιο. Έπρεπε οι πιο ψηλοί μας παίκτες να μαρκάρουν τους πιο ψηλούς δικούς τους. Δεν έγινε, και χάσαμε (σ.σ. εννοεί το μαρκάρισμα του Aina στον van Dijk, και μάλιστα από πίσω, στη φάση του γκολ). Χάσαμε από μια μικρολεπτομέρεια, αλλά ξέρουμε ότι αυτά πρέπει να τα διορθώσουμε γιατί είναι κρίμα. Ο κόσμος μας ήταν μαζί μας ως το τελευταίο λεπτό και αναγνώρισε ότι αξίζαμε κάτι παραπάνω, αλλά αυτά έχει το ποδόσφαιρο. Τώρα πρέπει να προετοιμαστούμε πνευματικά και τακτικά για το επόμενο παιχνίδι. Αυτή η ομάδα έχει ταλέντο. Οι παίκτες έχουν φιλοδοξίες. Έχω την πεποίθηση ότι θα πάρουμε τους βαθμούς που πρέπει ως το τέλος της σεζόν και θα προχωρήσουμε. Πρέπει να επιστρέψουμε δυνατότεροι".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας The Independent.