brcity17181

Η κακή εκτός έδρας φόρμα της Forest συνεχίστηκε και στο Ashton Gate, όπου η ομάδα μας σεβάστηκε παραπάνω απ' όσο θα έπρεπε τη Bristol City και έφυγε ηττημένη για δωδέκατη φορά φέτος στο πρωτάθλημα, εξακολουθώντας έτσι να είναι, παρέα με την άλλη ομάδα της πόλης που μας φιλοξένησε σήμερα, τους Rovers, τα μόνα συγκροτήματα σε όλη τη Football League που αγνοούν τι σημαίνει ισοπαλία. Μια ισοπαλία που ήταν παραπάνω από εφικτή σήμερα, αλλά στάθηκε αδύνατον να κατακτηθεί μετά από ένα ολόκληρο πεταμένο ημίχρονο, ένα από τα ελάχιστα φέτος όπου οι Reds περιορίστηκαν σε ρόλο κομπάρσου.

Μέσα στο ψοφόκρυο του Bristol, και σε έναν αγώνα που κρίθηκε χάρη σε τρία μακρινά σουτ (το δικό μας ήταν το... μακρινότερο), ήταν σαν η Forest να είχε παγώσει πίσω από τη σέντρα και να περίμενε τις πρωτοβουλίες των γηπεδούχων. Οι οποίοι ναι μεν βρίσκονται στην τρίτη θέση της κατάταξης μετά την τέταρτη σερί νίκη τους, όχι όμως κι ότι μας τρόμαξαν ως σύνολο. Τελευταία -πέρα από την αδιαμφισβήτητη ικανότητά τους- τους πάει και η τύχη με χίλια, και μετά τη νίκη μέσα στο Sheffield επί της United (που είχε τέσσερα δοκάρια και έχασε όταν έμεινε με δέκα παίκτες!) ευτύχησαν απόψε να κερδίσουν με ένα σουτ που πήρε περίεργα φάλτσα και ξεγέλασε τον Jordan Smith, που είχε πολύ κόσμο μπροστά του και μοιραία έγινε πάλι ο αποδιοπομπαίος τράγος για κάποιους, έστω κι αν στη ροή του αγώνα έσωσε τρία-τέσσερα βέβαια γκολ. Και σε όσους υποστηρίζουν ότι ο νεαρός δεν εμπνέει καμιά εμπιστοσύνη στην άμυνά του, έχω να αντιπαραβάλω απλούστατα ότι ούτε η άμυνα εμπνέει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στον γκολκίπερ, και είναι γελοίο να ζητάμε από ένα παλικαράκι που μόλις πέρσι είδε πρώτη ομάδα να βγάζει και τα "πιαστά" και τα "άπιαστα".

Η έμπνευση του Mark Warburton να αφήσει στον πάγκο τον Barrie McKay και να βάλει τον Mustapha Carayol δε θα λέγαμε ότι ήταν άστοχη. Ο Αφρικανός ήταν μέχρι να κουραστεί ο μόνος που αποτελούσε απειλή για το τέρμα του Frank Fielding. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στη φάση του 32', τη μοναδική πραγματικά επικίνδυνη από τη Forest στο πρώτο ημίχρονο, όταν πάτησε το γκάζι, πέρασε τέσσερις παίκτες (!) και έφτασε στη γωνία της μικρής περιοχής, αλλά σούταρε απελπιστικά άστοχα. Κάποιος σχολίασε εκείνη τη στιγμή: "Να γιατί παίζει Championship και όχι Premiership". Και μάλλον έχει δίκιο... Αντιθέτως, μάλλον ατυχής ήταν η χρησιμοποίηση στο αρχικό σχήμα του Ανδρέα Μπουχαλάκη, και το λέω με πόνο ψυχής. Γιατί ο φιλότιμος Κρητικός το πάλεψε, προσπάθησε να βγάλει κάποιες κάθετες μπαλιές, άφησε όμως κακή γενική εντύπωση με δυο-τρία εντελώς αβίαστα πουλήματα της μπάλας, παρασυρμένος κι αυτός από τη γενικότερη άσχημη εικόνα της ομάδας στο πρώτο ημίχρονο. Ο Ben Osborn, που έμεινε στον πάγκο για χάρη του, υποχρεώθηκε να μπει δευτερόλεπτα πριν το δεύτερο γκολ των Robins, καθώς χτύπησε ο Matt Mills, και έπαιξε σε μια θέση όπου σπανιότατα αγωνίζεται (αυτή του αριστερού μπακ), με μετατόπιση του Eric Lichaj στο δεξί άκρο της άμυνας και του Michael Mancienne πλάι στον Joe Worrall. Το παράδοξο είναι ότι αυτό το σχήμα λειτούργησε καλύτερα...

Στο πρώτο ημίχρονο, λοιπόν, πέραν της προσωπικής ενέργειας του Carayol, βία και ενός σουτ από τον -και πάλι απελπιστικά απομονωμένο- Daryl Murphy που έδιωξε ο Fielding στα πρώτα λεπτά, οι Reds έμειναν σε παθητικό ρόλο και παρακολουθούσαν τους γηπεδούχους να επιτίθενται. Οι μεγάλες φάσεις τους δεν ήταν πολλές, παρ' όλα αυτά. Ξεχωρίζουμε αυτή του 12', όταν από σέντρα του Joe Bryan και με τον Smith εξουδετερωμένο ο Bobby Reid, ένας πολύ καλός παίκτης με έντεκα γκολ ήδη στο ενεργητικό του φέτος, επιχείρησε ένα θεαματικό εναέριο ψαλίδι που έστειλε τη μπάλα ελάχιστα άουτ. Ο Smith φώναξε παρών στο 36', αποσοβώντας βέβαιο γκολ σε σουτ του Reid, αλλά αντίθετα η άμυνα ήταν απούσα στο ριμπάουντ και η μπάλα κατέληξε εκτός περιοχής, όπου ο Marlon Pack έπιασε "γεμάτο" το σουτ και την έστειλε στη δεξιά γωνία του γκολκίπερ μας, που ίσως θα μπορούσε να πέσει και νωρίτερα. Η τύχη δεν είχε τελειώσει όμως μαζί του και του έπαιξε άλλο ένα σκληρό παιχνίδι στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους. Ενώ δύο λεπτά νωρίτερα είχε κάνει τη διπλή απόκρουση του ματς σε σουτ του πρώην δικού μας Jamie Paterson και κεφαλιά του Reid στο ριμπάουντ, ήρθε η κακή απομάκρυνση του Kieran Dowell μετά από κόρνερ και άλλο ένα σουτ εκτός περιοχής από τον Bryan, με τη μπάλα να παίρνει μια αλλοπρόσαλλη τροχιά, να περνάει δίπλα στον Smith και να καταλήγει στα δίχτυα.

Ένα κακό ημίχρονο σήμαινε την ανάγκη για υπερπροσπάθεια στο δεύτερο μέρος, αφού το προβάδισμα ήταν μεν μάλλον κολακευτικό για τη City, αλλά δεν έπαυε να είναι και ένα βουνό που οφείλαμε να ανεβούμε. Η αναρρίχηση άρχισε πάντως πολύ καλά. Μόλις στο 47' ο Dowell βρέθηκε κάπου 25 μέτρα από το τέρμα και εκτόξευσε μια από τις συνηθισμένες του ρουκέτες. Η κερκίδα των γηπεδούχων άρχιζε ήδη να κάνει το καθιερωμένο κοροϊδευτικό "heeeey" καθώς το σουτ έδειχνε να μην έχει τύχη, όμως η ελαφριά πρόσκρουση της μπάλας στο σώμα του Aden Flint την οδήγησε στο δεξί "Γ" του Fielding. Η εικόνα του αγώνα άλλαξε από τη μια στιγμή στην άλλη. Η City άρχισε να κάνει λάθη, η Forest να ανεβαίνει, ο Warburton έκανε το σχήμα του πιο επιθετικό βάζοντας τον Zach Clough στη θέση του Μπουχαλάκη, αλλά φάσεις δεν δημιουργούσαμε μέχρι τη σπουδαία διπλή ευκαιρία του 76'. Μετά από ωραία εναλλαγή ανάμεσα στον Liam Bridcutt και τον Lichaj στα δεξιά, ο πρώτος άνοιξε ωραία για τον Tyler Walker στην περιοχή, αλλά ο μικρός από φοβερά πλεονεκτική θέση δεν έπιασε το σουτ όπως το ήθελε και κοντραρίστηκε σε κόρνερ. Μετά από γρήγορη εκτέλεση η μπάλα έφτασε έξω από την περιοχή στον Osborn, που έπιασε έναν κεραυνό αστοχώντας ελάχιστα από το αριστερό, αυτή τη φορά, "Γ". Μπήκε και ο Ben Brereton στη θέση του κατάκοπου Carayol που ζήτησε μόνος του αλλαγή και το σχήμα μας έμοιαζε πια με 4-3-3, αλλά αν εξαιρέσουμε τη φάση του Clough που στο 91' σημάδεψε λίγο πιο δεξιά απ' όσο έπρεπε, στην ουσία δεν απειλήσαμε ξανά. Αντίθετα, στο 89' χρειάστηκε πάλι να επέμβει ο Smith για να μην τελειώσει το ματς ένα ωραίο σουτ του αναπληρωματικού των Robins Matty Taylor.

Επόμενος σταθμός το Deepdale και η Preston, μια επίσης σκληρή ομάδα που απόψε μας ξέφυγε πέντε βαθμούς νικώντας με 1-0 στο γήπεδό της τη Sheffield United. Βλέποντας τι λέγεται και γράφεται, ελπίζω απλώς να μπορούν οι παίκτες να κλείσουν τα αυτιά τους μήπως και δεν περάσει στην ομάδα αυτός ο διαρκής αρνητισμός κάποιων που φαίνεται να ξεχνούν πως πέρσι σωθήκαμε στη διαφορά των πόντων.

Bristol City: Fielding, Wright, Flint, Baker, Magnússon, Brownhill, Smith, Pack, Bryan, Paterson (Taylor 77'), Reid (Woodrow 92').
Forest: Smith, Mancienne, Worrall, Mills (Osborn 46' α' μέρους), Lichaj, Bridcutt, Μπουχαλάκης (Clough 63'), Walker, Dowell, Carayol (Brereton 77'), Murphy.
Σκόρερς: Pack 36', Bryan 47' α' μέρους - Dowell 47'.
Διαιτητής: James Linington. Κίτρινες: Brownhill 25', Woodrow 94' - Bridcutt 63', Worrall 86'.
Θεατές: 20.128 (Forest: 1.267).

Mark Warburton: "Πληρώσαμε την αδεξιότητά μας στο πρώτο μέρος. Στο πρώτο ημίωρο αντέξαμε στην πίεση που πάντα περιμένει μια ομάδα εκτός έδρας. Στο 35' ήμασταν στο 0-0 και είχαμε αποφύγει κάποια τζάμπα γκολ που δεχόμαστε συνήθως στα πρώτα λεπτά, άρα θεωρούσαμε εαυτούς μέσα στο παιχνίδι. Αν και δεν παίζαμε και πολύ καλά, με 35 λεπτά στο 0-0 είχαμε μια ευκαιρία να πάμε έτσι ως το ημίχρονο, να ανασυνταχθούμε και να κάνουμε την προσπάθειά μας στην επανάληψη. Αλλά πήγαμε στην ανάπαυλα πίσω στο σκορ με 2-0 και ένα βουνό μπροστά μας, κι αυτό ήταν το πιο απογοητευτικό. Το πρώτο γκολ ήταν από τα λεγόμενα φτηνά. Για το δεύτερο τα παιδιά μού είπαν πως η μπάλα πήρε απίστευτα φάλτσα και πήγε από τη μια πλευρά ενώ ο Smith από την άλλη. Χάναμε λοιπόν με 2-0 και τους είπα ότι δεν φτιάχναμε ευκαιρίες, δεν ήμασταν προσεκτικοί με τη μπάλα στα πόδια και οι αντίπαλοί μας ήταν καλύτεροι. Στο δεύτερο ημίχρονο θα βαθμολογούσα την απόδοσή μας με 7 με άριστα το 10, θεωρώ ότι ήμασταν κυρίαρχοι. Ο Dowell έβαλε ένα φανταστικό γκολ, χάσαμε μια φοβερή ευκαιρία μπροστά στο τέρμα (σ.σ. Walker) και δείχναμε καλύτερη ομάδα, όμως δε γίνεται να περιμένουμε το ημίχρονο για να το κάνουμε αυτό. Εκείνοι κουράζονταν, εμείς είχαμε ενέργεια και βγαίναμε πρώτοι στη μπάλα. Καμιά σχέση με το πρώτο ημίχρονο, και πίστευα ότι θα έρθουν και οι ευκαιρίες. Αν εκμεταλλευόμασταν αυτή που μας έτυχε με πάνω από δέκα λεπτά παιχνιδιού να απομένουν, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για μας".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.