preston17182
Δυόμισι χρόνια με τη Middlesbrough στην Championship, ο Aitor Karanka δεν είχε δεχθεί ποτέ πάνω από ένα γκολ εντός έδρας. Σήμερα με τη Forest έφαγε τρία μαζεμένα από μια ομάδα εκτός πρώτης δεκάδας. Αν η αλλαγή στον πάγκο μας έγινε για να έρθουν καλύτερα αποτελέσματα, ήταν σίγουρα λανθασμένη κίνηση. Δεν ρίχνω κανένα φταίξιμο γι' αυτό στον Βάσκο μάνατζερ. Δεν είναι δυνατόν να κατηγορείς έναν άνθρωπο με θητεία μικρότερη από μήνα στην ομάδα για ασθένειες που καλά κρατούν εδώ και χρόνια. Απλώς, επειδή δεν ξέρει προφανώς ακόμα πού έχει μπλέξει, ίσως μέχρι να μάθει να έχουμε φάει αρκετές τέτοιες σφαλιάρες.

Τι το ήθελε ο χριστιανός να κάνει τόσα πειράματα πάνω που η ομάδα είχε ανάγκη να ξανασηκωθεί στα πόδια της; Καλά ο Απόστολος Βέλλιος, που απέναντι στη Hull φώναξε δυνατά ότι άξιζε μια ευκαιρία. Ήταν μάλιστα από τους πλέον δραστήριους στο πρώτο ημίχρονο, πριν το 0-1, όταν δείχναμε ικανοί να πάρουμε κάτι από το ματς. Οι άλλοι δύο, ο Tendayi Darikwa και -κυρίως- ο Barrie McKay, δεν δικαιολόγησαν τη συμμετοχή τους. Και επιπλέον, με την άφιξη του Tobias Figueiredo, ίσως σιγά σιγά να αποσυρθεί από το προσκήνιο και ο Michael Mancienne. Εκτός τόπου και χρόνου στα τελευταία ματς, χάρισε το πρώτο γκολ στους φιλοξενούμενους και έκανε το πέναλτι που έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρό μας, όπως λένε εκεί στην Αγγλία. Είναι ο Πορτογάλος η απάντηση; Δεν ξέρω. Και το βιογραφικό του δεν με κάνει να αισιοδοξώ ιδιαίτερα. Αλλά τον βλέπω να παίρνει ευκαιρίες νωρίτερα απ' ό,τι θα φανταζόταν και ο ίδιος. Ο πνιγμένος, ως γνωστόν, πιάνεται από τα μαλλιά του...

Ας ξεκινήσουμε με τον Βέλλιο. Πριν καν συμπληρωθούν δέκα λεπτά, ήταν μέσα και στις τρεις επικίνδυνες φάσεις που έφτιαξαν οι Reds. Στο 6' τον έψαξε στην περιοχή ο Ben Osborn αλλά οι αμυντικοί πρόλαβαν και έδιωξαν, στο 7' από κόρνερ του Kieran Dowell και κεφαλιά του Matty Cash για εκατοστά δεν πρόλαβε να σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα, στο 9' το δυνατό σουτ του έξω από την περιοχή σχεδόν έγλειψε το οριζόντιο δοκάρι. Ο Τόλης και ο Cash ήταν ό,τι καλύτερο είχε να παρουσιάσει η Forest πριν το μοιραίο 35'. Μετά σιγά σιγά εξαφανίστηκαν και οι δύο μέσα στη γενική θαλασσοταραχή. Στο 24' και το 27' δύο κεφαλιές των Danny Fox και Mancienne μετά από κόρνερ απείλησαν, αλλά δεν βρήκαν τέρμα, όπως και το σουτ του Cash στο 33'. Κι εκεί που είχαμε την απόλυτη υπεροχή, ο Mancienne βρέθηκε με τη μπάλα ακριβώς έξω από τη μεγάλη περιοχή μας, φάνηκε να μην ξέρει τι να την κάνει, πήγε να τη γυρίσει στον Jordan Smith, αλλά δεν έβαλε δύναμη και ο Billy Bodin που επωφελήθηκε είχε εύκολη δουλειά απέναντι στον τερματοφύλακά μας. Ο Karanka σίγουρα θα τραβούσε τα μαλλιά του.

Αυτό ήταν. Τα λέγαμε και το Σάββατο, η φετινή Forest δεν έχει γυρίσει ούτε ένα ματς. Η τελευταία ευκαιρία μας ήρθε στο 42', με τον Βέλλιο να πιάνει μονοκόμματο σουτ μετά από τη μοναδική καλή ενέργεια του McKay στον αγώνα, αλλά όχι όπως θα το ήθελε. Η Preston, που αποφάσισε να κατεβεί χωρίς τον πρώτο σκόρερ της Jordan Hugill (απόφαση του Alex McNeil αφού οι σειρήνες της Premiership μέσω Crystal Palace μάλλον έχουν πάρει τα μυαλά του παίκτη), από τις καθυστερήσεις μετά το 35' μυρίστηκε τη δουλειά και αποφάσισε να πάει σε παιχνίδι κατοχής. Καμιά αντίδραση, και ένα ακόμα πανεύκολο γκολ στο 60', με κεφαλιά του Tom Barkhuizen από κόρνερ του Paul Gallagher. Ο ίδιος τέσσερα λεπτά αργότερα ανάγκασε τον Smith σε σωτήρια επέμβαση στο "Γ" για να μην τελειώσει το ματσάκι εκεί. Τελικά έληξε στο 83', όταν ο Mancienne ανέτρεψε άγαρμπα τον Bodin πολύ πλάγια μέσα στην περιοχή και ο Daniel Johnson με την εντυπωσιακή αλογοουρά, που είχε μπει πριν από λίγο στο ματς, έστειλε τον Smith στην απέναντι γωνία και ολοκλήρωσε τον θρίαμβο της ομάδας του. Ο Neil νικούσε και πάλι τον Karanka, πολύ πιο εύκολα απ' ό,τι στον τελικό των πλέι-οφ του 2015 μεταξύ Middlesbrough και Norwich, και η Forest έχανε γηπεδούχος από την Preston για πρώτη φορά μετά το 2003.

Μετά απ' όλα αυτά, ίσως ο Joe Worrall τελικά να στενοχωρήθηκε που ο σύλλογος το απόγευμα απέρριψε προσφορά συνολικού ύψους κάπου 12 εκατομμυρίων λιρών από τη Burnley για να τον κάνει δικό της...

Επόμενος αγώνας στο Λονδίνο, το Σάββατο, στην έδρα της φορμαρισμένης Fulham. Και ο θεός να βάλει το χέρι του.

Forest: Smith, Darikwa, Worrall, Mancienne, Fox, Vaughan, Osborn, Cash, Dowell, McKay (Brereton 62'), Βέλλιος (Ward 77').
Preston: Rudd, Fisher, Clarke, Huntington, Earl, Gallagher (Johnson 80'), Pearson (Moult 85'), Bodin, Brown, Barkhuizen, Robinson (Horgan 88').
Σκόρερς: Bodin 35', Barkhuizen 60', Johnson 83' (πέναλτι).
Διαιτητής: Geoff Eltringham. Κίτρινες: Fox 44', Darikwa 45', Vaughan 86' - Bodin 75'.
Θεατές: 22.044.

Aitor Karanka: "Νιώθω ντροπή και καταλαβαίνω τον κόσμο που έφυγε νωρίτερα από το γήπεδο. Όφειλα να ευχαριστήσω όσους έμειναν ως το τέλος, καθώς ήταν ένα κακό ματς με πολύ κακή δική μας απόδοση. Αν παίζουμε έτσι είναι αδύνατον να κερδίσουμε αγώνες σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα, ειδικά στην Championship και ειδικά όταν κάνουμε τέτοια λάθη. Μοιάζαμε με ομάδα χωρίς ψυχή και χωρίς πνεύμα. Και είναι απίστευτο με βάση την εικόνα που είχαμε μόλις πριν από δέκα μέρες απέναντι στους Wolves. Δεν είμαι συνηθισμένος να παίζει η ομάδα μου έτσι. Μπορείς είτε να νικάς είτε να χάνεις, όμως πρέπει τουλάχιστον να βγαίνεις από το γήπεδο και να σκέφτεσαι ότι τα έδωσες όλα. Και δεν πιστεύω πως πολλοί από τους παίκτες μας απόψε μπορούν να πάνε σπίτι τους με τη σκέψη ότι τα έδωσαν όλα. Πρέπει να σκεφτώ πολύ, να αναλύσω όλα τα δεδομένα και να συνεχίσω προς τα εμπρός, αφού αυτός ο σύλλογος δεν αξίζει τέτοιες εμφανίσεις. Είμαι ο μόνος που μπορεί να μεταδώσει το πάθος του, την αγάπη για το σύλλογο και για το ποδόσφαιρο, ώστε να δουλέψουμε για να ξαναφέρουμε την ομάδα εκεί όπου ανήκει. Πρέπει να βελτιωθούμε και να δουλεύουμε σκληρά και συνέχεια. Θα φέρουμε στην ομάδα κάποιους καινούργιους παίκτες αύριο και θα συνεχίσουμε".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.