Η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου στην Αγγλία είναι συνήθως για διορθωτικές κινήσεις, που επιτρέπουν στην ομάδα να καλύψει κάποια κενά ως το τέλος της σεζόν. Τουλάχιστον στις τρεις πρώτες επιλογές της η Forest δεν παρεξέκκλινε από τον κανόνα. Τόσο ο Tobias Figueiredo που υπέγραψε χθες, όσο και οι Ashkan Dejagah και Costel Pantilimon που ήρθαν σήμερα είναι προσθήκες μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Ο πρώτος δανεικός με οψιόν αγοράς, ο δεύτερος με εξάμηνο συμβόλαιο, ο τρίτος κι αυτός δανεικός αλλά χωρίς ενδείξεις ότι θα μπορούσε και να μείνει περισσότερο. Ας κάνουμε μια πρώτη γνωριμία με τους... σημερινούς.

ΑΠΟ ΑΠΡΑΞΙΑ, ΑΛΛΑ... ΜΟΥΝΤΙΑΛΙΚΟΣ

Χθες το βράδυ ήταν παρών στον (άτυχο) αγώνα με την Preston, σήμερα υπέγραψε συμβόλαιο με τη Forest ως το τέλος της σεζόν και... βλέπουμε. Ιρανός στην καταγωγή και στην ποδοσφαιρική εθνικότητα, Γερμανός στην υπηκοότητα, ο Dejagah είναι μια "ζαριά" του Aitor Karanka ώστε να αποκτήσει η ομάδα περισσότερη δημιουργικότητα από τα πλάγια. Με πλούσια καριέρα, κοντά πλέον στα 32, αλλά και κάποια "κενά" διαστήματα. Αρκετά ψηλός (1,81 μ.) και γρήγορος, έχει δείξει πως όταν "κουμπώνει" σε μια ομάδα μπορεί να κάνει όμορφα πράγματα, όπως θα διαβάσετε παρακάτω. Το θέμα είναι να προσαρμοστεί και να νιώσει άνετα με προπονητή και συμπαίκτες...

Ο Dejagah γεννήθηκε στην Τεχεράνη στις 5 Ιουλίου 1986, αλλά ήταν πολύ μικρός, ούτε καν ενός έτους, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στη Γερμανία. Εκεί μεγάλωσε, πήρε στα 16 του τη γερμανική υπηκοότητα, έπαιξε και στις "μικρές" Εθνικές της Γερμανίας (ήταν μάλιστα πρωταθλητής Ευρώπης το 2009 με την Κ21). Στο Βερολίνο, όπου έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, γράφτηκε αρχικά στις ακαδημίες της ιστορικής Tennis Borussia και το 2000 μεταπήδησε στο μεγάλο όνομα της πόλης, τη Hertha. Έμεινε ως το 2007, αγωνιζόμενος πρώτα στη δεύτερη και μετά στην πρώτη ομάδα των πρωτευουσιάνων. Μετά πήγε στη Wolfsburg, όπου άρχισε πολύ καλά (8 γκολ στην πρώτη του σεζόν), αλλά με τις συνεχείς αλλαγές προπονητών (ένας από τους οποίους ήταν και ο πρώην δικός μας Steve McClaren) έχασε τη θέση του στην ενδεκάδα. Επανήλθε όταν στο τιμόνι των "Λύκων" κάθισε ο Felix Magath, και οι μετοχές του ανέβηκαν αρκετά ώστε να πραγματοποιήσει το παιδικό του όνειρο και να πάρει μεταγραφή για την Premiership μέσω της Fulham (2012). Έγινε έτσι ο τρίτος μόλις Ιρανός που αγωνίστηκε στα μεγάλα σαλόνια της Αγγλίας, μετά τους Andranik Teymourian και Karim Bagheri.

Τα πήγαινε γενικώς μια χαρά στο Craven Cottage, τροφοδοτώντας με ασίστ μεγάλους συμπαίκτες όπως ο Dimitar Berbatov και ο Darren Bent και σκοράροντας πού και πού και ο ίδιος, όπως τον Φεβρουάριο του 2014 κατά της West Brom, ως καλωσόρισμα στον αγαπημένο του Magath στο ντεμπούτο του. Εκεί γνωρίστηκε και με τους δύο Έλληνες της ομάδας, τον Γιώργο Καραγκούνη και τον Κώστα Μήτρογλου. Το 2013-'14 ήταν η καλύτερη χρονιά του στο Λονδίνο, αφού οι οπαδοί της Fulham τον ψήφισαν Παίκτη της Σεζόν.

Τότε όμως έκανε το βήμα πίσω. Υπέκυψε στον πειρασμό των πετροδολαρίων και υπέγραψε το καλοκαίρι του 2014 στην Al-Arabi του Κατάρ, όπου επίσης αναδείχθηκε Παίκτης της Σεζόν το 2015-'16, όμως η αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ομάδας τον έθεσε σε δυσμένεια. Προσπάθησε να πάει μέσω δανεισμού σε ομάδες της Ευρώπης, όπως η Hertha και η Watford, αλλά δεν τα κατάφερε κι έμεινε έξι μήνες χωρίς ομάδα πριν βρεθεί και πάλι στη Wolfsburg, αυτή τη φορά με εξάμηνο συμβόλαιο. Εκεί ήταν άτυχος, καθώς τραυματίστηκε, και παρ' όλο που ήταν ξανά υγιής στο τέλος της σεζόν ώστε να βοηθήσει την ομάδα του να περάσει από τα πλέι-άουτ και να παραμείνει στη Bundesliga, οι "Λύκοι" δεν του ανανέωσαν το συμβόλαιο. Δεν βρήκε ομάδα και ως σήμερα ήταν στην ανεργία...

Ο Dejagah απασχόλησε την κοινή γνώμη και για έναν λόγο εκτός ποδοσφαίρου. Το 2007 αρνήθηκε να αγωνιστεί με την Εθνική Κ21 της Γερμανίας στο Ισραήλ, φοβούμενος, όπως είπε, αντίποινα κατά των συγγενών του στο Ιράν (ίδια περίπτωση με την περιβόητη τιμωρία των Masoud Shojaei και Ehsan Hajisafi ως παικτών, τότε, του Πανιωνίου). Αυτό, πάντως, δεν τον εμπόδισε να αποφασίσει το 2012, όπως είχε το δικαίωμα, να αγωνιστεί στην Εθνική Ανδρών της χώρας των προγόνων του, με την οποία ως τώρα έχει 42 συμμετοχές και 8 γκολ. Είναι μάλιστα στα υπ' όψιν του Carlos Queiroz, που του έχει δώσει μάλιστα αρκετές φορές και το περιβραχιόνιο του αρχηγού, για το Μουντιάλ της Ρωσίας. Έχει άλλωστε την εμπειρία, αφού είχε παίξει και στους τρεις αγώνες του Ιράν στη Βραζιλία το 2014.

ΕΝΑΣ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΜΑΣ

Ήταν ο ψηλότερος γκολκίπερ της Premiership, ήταν ο ψηλότερος γκολκίπερ της Primera División, έρχεται τώρα να γίνει και ο ψηλότερος της Championship! Ο λόγος για τον Pantilimon με το εντυπωσιακό μπόι των 203 εκατοστών, τον οποίο η Watford ανακάλεσε από τον δανεισμό του στη Deportivo La Coruña και έστειλε στη Forest ως το καλοκαίρι.

Ο "ουρανοξύστης" από το Bacău κλείνει αύριο τα 31 του χρόνια, αφού γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου του 1987 και ξεκίνησε ως πιτσιρικάς από την τοπική Aerostar. Στα 19 του, και ενώ είχε ήδη αρχίσει να παίζει στις μικρές Εθνικές ομάδες της Ρουμανίας, πήγε στην Politehnica Timișoara όπου έμεινε ως το 2012 και χρίσθηκε διεθνής και με την Ανδρών, στην οποία μέχρι σήμερα μετράει 27 συμμετοχές. Έγινε αρχηγός της Politehnica, συμπλήρωσε 114 εμφανίσεις με τα χρώματά της και κέντρισε το ενδιαφέρον της Manchester City, που τον απέκτησε αρχικά ως δανεικό για να αναπληρώσει το κενό μετά την αποχώρηση του Shay Given.

O Roberto Mancini τον έβαλε στους αγώνες του FA Cup, όπου ήταν εντυπωσιακός, δέχθηκε μόνο ένα γκολ σε 5 ματς και έλαβε την υπόσχεση του Ιταλού να παίξει και στον τελικό. Όμως ο Mancini έκανε πίσω και έβαλε τον Joe Hart, με τη City να πέφτει θύμα μεγάλης έκπληξης χάνοντας 1-0 από τη Wigan. O Pantilimon πήρε την κανονική μεταγραφή που ήθελε, έμεινε όμως στη σκιά του Hart και σε μια διετία έπαιξε μόνο σε 29 ματς (μόλις 7 στην Premiership) με τους "Πολίτες", με κορυφαία στιγμή όταν πάτησε τελικά το χορτάρι του Wembley και κατέκτησε το League Cup του 2014 (City-Sunderland 3-1).

Οι Black Cats μάλλον εντυπωσιάστηκαν, και το ίδιο καλοκαίρι τον έκαναν δικό τους και το βασικό τους Νο1 στην πρώτη του σεζόν. Έχασε τη θέση του στη συνέχεια από τους Vito Mannone και Jordan Pickford, αλλά συμπλήρωσε 49 συμμετοχές σε μιάμιση περίοδο (45 στο πρωτάθλημα). Τον Ιανουάριο του 2016 μεταπήδησε στη Watford, με την οποία αγωνίστηκε εναντίον μας πρόπερσι στον τέταρτο γύρο του League Cup (χάσαμε 1-0 στο φινάλε), αλλά και πάλι ήταν δεύτερος πίσω από τον Heurelho Gomes. Τον περασμένο Σεπτέμβριο δόθηκε δανεικός στη "Depor", που είχε χάσει τον βασικό της γκολκίπερ Rubén από τραυματισμό, όμως σε μισή σεζόν δεν κατάφερε να μαζέψει περισσότερες από 7 συμμετοχές.

Γενικώς ο Pantilimon πέραν ελαχίστων σεζόν έχει κάνει καριέρα ως ένας καλός αναπληρωματικός γκολκίπερ. Ακόμα και στην Εθνική προτιμάται γενικά ο Ciprian Tătărușanu, με αποτέλεσμα το νέο απόκτημα της Forest να μην παίξει καθόλου στα τελικά του Euro 2016. Εμείς δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα αν τον θέλουμε για βασικό. Η θέση μου είναι πάγια στο αιώνιο θέμα της ικανότητας ή όχι του Jordan Smith: είναι ένας πολύ καλός και αφάνταστα εξελίξιμος νεαρός γκολκίπερ, με ελάχιστα χτυπητά μειονεκτήματα (π.χ. με τη μπάλα στα πόδια), που προδίδεται συστηματικά από την άμυνά του και δείχνει χειρότερος από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να του κόψουμε τα φτερά. Να δούμε όμως ποια είναι και η γνώμη του Karanka, γιατί αυτή μετράει...

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.