reading17182

Η πρώτη εντός έδρας νίκη θα περιμένει ακόμα για τον Aitor Karanka. Και ευχαριστημένος να είναι ο Βάσκος που με γκολ στο 85' γλιτώσαμε άλλο ένα πατατράκ. Ο τίτλος του άρθρου δεν είναι υποτιμητικός για τη Reading, που βρίσκεται ακριβώς από κάτω μας στη βαθμολογία με τέσσερις βαθμούς διαφορά. Όμως οι Royals ήταν το αποκούμπι μας για σίγουρη νίκη στο City Ground τα τελευταία χρόνια (3/3 στα τελευταία ματς πριν από σήμερα, και μάλιστα με ενεργητικό 10 γκολ). Πρόκειται δε για μια ομάδα που στα 10 τελευταία εκτός έδρας παιχνίδια πριν το αποψινό είχε κρατήσει την εστία της ανέπαφη μόνο μια φορά...

Κι όμως, η νίκη φέτος δεν ήρθε. Και πάλι μια στιγμή αμυντικής αφηρημάδας έφτανε για να φάμε ένα γκολ και μετά να τρέχουμε και να μη φτάνουμε. Αφού περάσαμε ένα δεύτερο ημίχρονο γεμάτο καθυστερήσεις των Royals με τη γνωστή μέθοδο του "πέστε κάτω", αφού το ματς έγινε ροντέο με τον διαιτητή Stephen Martin να χάνει τον έλεγχο και να επιδίδεται σε ρεσιτάλ καρτών, ήρθε τουλάχιστον η ισοφάριση ως ελάχιστη επιβράβευση για τις προσπάθειες της ομάδας και ειδικά του Lee Tomlin. O "σωσίας του Andy Reid" ήταν αυτό που λέμε "πλέι μέικερ", μαέστρος, εμπνευστής, και τελικά σκόρερ και πολυτιμότερος παίκτης και δίκαια γνώρισε την αποθέωση όταν αντικαταστάθηκε στο 90'.

Μια πρώτη ανάγνωση σ' αυτή την ισοπαλία δείχνει αποτυχία. Η διαφορά από τη ζώνη του υποβιβασμού έμεινε στους 8 βαθμούς - αν και υπάρχουν πραγματικά ομάδες που παραπαίουν από κάτω μας (Birmingham, Barnsley, Hull, Sunderland), με εξαίρεση ίσως τη Bolton που με γκολ του... Zach Clough νίκησε στο "εξάποντο" τη Sunderland. Η δεύτερη ανάγνωση αποκαλύπτει ένα ενδιαφέρον στατιστικό. Οκτώ στους έντεκα παίκτες του αρχικού σχήματος και 14 στους 18 της αποστολής έχουν αποκτηθεί από το καλοκαίρι και μετά. Η μισή 18άδα αποτελείτο από παίκτες που αποκτήθηκαν τον Ιανουάριο. Πού να βρεθεί χημεία; Η εμπειρία και μόνο θα μας σώσει, αν μας σώσει (πράγμα που θεωρώ το πιθανότερο με δεδομένη την τραγική κατάσταση των ομάδων που υπολείπονται σε βαθμούς). Και του χρόνου, τι; Οι δανεικοί θα φύγουν, και πάλι φτου κι απ' την αρχή. Γίνεται δουλειά έτσι;

Ας περιοριστούμε όμως στα του αγώνα. Ο Karanka επέλεξε την αποστολή με απόντες τους ασθενείς Michael Mancienne, Daryl Murphy και Απόστολο Βέλλιο, τον τραυματία Joe Worrall και τον τιμωρημένο Eric Lichaj. Στη θέση του τελευταίου έπαιξε αριστερό μπακ από την αρχή ως το τέλος ο Ben Osborn (αν και στον πάγκο υπήρχε για πρώτη φορά και ο Juan Rafael Fuentes), ενώ η δεύτερη και τελευταία αλλαγή σε σχέση με την ενδεκάδα του Burton ήταν o Kieran Dowell στη θέση του Matty Cash. Ο Karanka επέλεξε τεχνική αντί πνευμονιών, δεν του βγήκε και μόλις ο Matty ξαναμπήκε (66') η Forest άρχισε να γίνεται όλο και πιο απειλητική.

Φάγαμε την πρώτη κρυάδα μόλις στο 3', όταν από γύρισμα του πρώην Red και νυν αρχηγού της Reading Chris Gunter ο Chris Martin από πολύ καλή θέση στο ύψος της μικρής περιοχής έστειλε τη μπάλα στα πουλιά. Ήταν η μόνη φορά που ο δανεικός από τη Derby κυνηγός ξέφυγε από τον Tobias Figueiredo, ο οποίος συνέχισε στο ρυθμό του Σαββάτου και στη συνέχεια τον εξαφάνισε. Πιστέψαμε στο 8' ότι η ξηρασία στα γκολ πήρε τέλος, όταν ο Dowell σέντραρε και ο Ben Brereton, ο μόνος διαθέσιμος επιθετικός μας δηλαδή, με κεφαλιά από κοντά έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, όμως το γκολ ακυρώθηκε ως οφσάιντ, για το οποίο δε μπορώ να πάρω όρκο βλέποντάς το από το μονοκάμερο του ifollow και χωρίς ριπλέι. Η Reading άρχισε να μαρκάρει πολύ ψηλά (ακουγόταν διαρκώς η φωνή του Jaap Stam να παροτρύνει τους παίκτες του να πιέσουν) και να βραχυκυκλώνει την κυκλοφορία των Reds, αφού ο Ben Watson που ξεκίνησε καλά στη συνέχεια μπλέχτηκε ανάμεσα σε πολύ κόσμο για να ξαναφανεί προς το τέλος. Έτσι στο 21' χρειάστηκε να επέμβει ο Costel Pantilimon αποκρούοντας με το ένα χέρι τη σέντρα-σουτ του επίσης πρώην Red Modou Barrow, για να εμποδίσει με σωστό τάκλιν τον Gunter να σκοράρει στην εξέλιξη της φάσης ο Danny Fox (άλλο ένα μεστό παιχνίδι από τον έμπειρο μπακ, που σκίζεται για καινούργιο συμβόλαιο και φαίνεται). Κι αφού η Forest κατάφερε παρά την πίεση να βγάλει δύο ψιλοκαλές φάσεις (σουτ λίγο άουτ του Tomlin στο 28', διπλή απόκρουση του Vito Mannone σε σουτ των Brereton και Joe Lolley στο επόμενο λεπτό), ήρθε στο 35' η ψυχρολουσία. Και πάλι οι Royals έβγαλαν από δεξιά τον Gunter σε θέση βολής, ο Pantilimon απέκρουσε, η άμυνά μας απέτυχε να απομακρύνει (τι ασυνήθιστο) και ο προωθημένος 20χρονος αριστερός μπακ Omar Richards σκόραρε λίγο έξω από τη μικρή περιοχή. Το μούδιασμα παικτών και κόσμου είχε ως αποτέλεσμα να μη γίνει τίποτα άλλο ως την ανάπαυλα, με εξαίρεση ένα ωραίο φάουλ του Tomlin στο 45', που απέκρουσε στο "Γ" σωστά τοποθετημένος ο Mannone.

Στην επανάληψη η Reading αρκέστηκε σε καταστροφικό παιχνίδι και καθυστερήσεις, και δεν απείλησε παρά μόνο στο 63', σε ελάχιστα άστοχη κεφαλιά του Tiago Ilori από φάουλ του Liam Kelly, και στο 70', όταν ο Leandro Bacuna μετά από ωραία κούρσα βρέθηκε απέναντι από τον Pantilimon αλλά σούταρε πάνω του. Αντίθετα η Forest άρχισε φορτσάτη, με τον Lolley στο 52' να ελίσσεται μετά από μπαλιά του Tomlin με εντυπωσιακές ντρίμπλες στην περιοχή αλλά όταν βρέθηκε φάτσα με τον Mannone δεν είχε πια δυνάμεις και σούταρε ξεψυχισμένα στην αγκαλιά του. Στο 55' έγινε η φάση του αγώνα. Μετά από πάσα του Lolley, ο Tendayi Darikwa έπιασε κεραυνό στο οριζόντιο δοκάρι, η μπάλα δεν απομακρύνθηκε, ο Brereton έκανε τη σέντρα σουτ από την άλλη πλευρά νικώντας τον Mannone και ο Richards, χωρίς ίσως να καταλάβει και ο ίδιος πώς, με ένα τάκλιν με ακρίβεια δέκατου του δευτερολέπτου εμπόδισε τον μπακ από τη Ζιμπάμπουε να χρισθεί σκόρερ για δεύτερη φορά μέσα σε δευτερόλεπτα. Από κόρνερ του Tomlin στο 62' ο Figueiredo έπιασε ωραία φαλτσαριστή κεφαλιά που έφυγε σφυρίζοντας ξυστά από το αριστερό δοκάρι του Mannone. Μετά άρχισε η κλωτσοπατινάδα, με πέντε παίκτες να δέχονται κίτρινη κάρτα σε διάστημα 16 λεπτών. Ο Cash είχε μπει πια στο ματς, και στο 79' από νέα μπαλιά του Tomlin έπιασε δυνατό, αλλά άστοχο σουτ μέσα από την περιοχή. Και εκεί που η Reading κόντευε να πιστέψει ότι θα μας κάνει το "νταμπλ" για πρώτη φορά μετά την περίοδο 2003-'04, στο 85' ο Osborn πήρε την πάσα από τον Brereton λίγο πίσω από τη σέντρα, άνοιξε αμέσως μπροστά στον Lolley, εκείνος αποφεύγοντας τον Gunter έκανε την τραβέρσα από αριστερά και ο Tomlin με μεγάλη ψυχραιμία εκτέλεσε τον Mannone από το ύψος του πέναλτι και γύρισε στην εξέδρα, καλώντας για στήριξη για την ολική ανατροπή. Οι φιλοξενούμενοι κάπου πανικοβλήθηκαν, αλλά και οι δικοί μας δεν κατάφεραν το κάτι παραπάνω, παρά το γεγονός ότι έκλεισαν τη Reading στα καρέ της για τα τελευταία δέκα, περίπου, λεπτά μαζί με τις καθυστερήσεις.

Επόμενος σταθμός το Λονδίνο και το Loftus Road, απέναντι στην QPR που είναι μεν δύο βαθμούς πιο πάνω από μας, αλλά και εξίσου ασταθής με μας. Απόψε οι Hoops έχασαν 2-1 εκτός από τη Sheffield United, αλλά σίγουρα θα θέλουν τη ρεβάνς για το βαρύ 0-4 του πρώτου γύρου, το μοναδικό ίσως φετινό ματς όπου η Forest έπαιξε τη μπάλα που ονειρευόμαστε να βλέπουμε απ' αυτή...

Forest: Pantilimon, Darikwa, Figueiredo, Fox, Osborn, Watson, Colback, Tomlin (Guédioura 90’), Dowell (Cash 66’), Lolley, Brereton.
Reading: Mannone, Gunter, Ilori, Moore, Richards, van den Berg (Evans 81’), Bacuna, Aluko, Kelly (Edwards 91’), Barrow (McCleary 71’), Martin.
Σκόρερς: Tomlin 85' - Richards 35'.
Διαιτητής: Stephen Martin. Κίτρινες: Osborn 62', Tomlin 74', Figueiredo 77' - Kelly 37', Richards 76', Gunter 78'.
Θεατές: 21.846 (Forest: 21.490).

Aitor Karanka: "Είμαι πολύ ικανοποιημένος με την εμφάνιση στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά όχι με αυτή στο πρώτο. Πρέπει να ξεκινάμε τους αγώνες με την ίδια ένταση που αρχίσαμε το δεύτερο, και τότε θα απολαύσουμε τα παιχνίδια στο γήπεδό μας. Στο δεύτερο ημίχρονο η ατμόσφαιρα ήταν καταπληκτική, κι εμείς οφείλουμε να δίνουμε στον κόσμο μας την απόδοση που θέλει να βλέπει για να μας στηρίζει. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αρχίσαμε τόσο νωθρά, αλλά η αντίδρασή μας από το ημίχρονο κι έπειτα ήταν εξαιρετική. Έπρεπε στο δεύτερο μέρος να γίνουμε πιο δυναμικοί, αφού στο πρώτο χάναμε σχεδόν κάθε μονομαχία. Δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τακτική, εφόσον τα παιδιά ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν, αλλά πρέπει να ανεβάσουμε επίπεδο στην ένταση. Είμαι εδώ 6-7 εβδομάδες τώρα, και περίμενα πώς και πώς να ζήσω μια ατμόσφαιρα σαν την αποψινή. Τα τρία πρώτα εντός έδρας παιχνίδια μου ήταν σκέτος εφιάλτης, όμως απόψε αξιώθηκα τελικά να ζήσω την υπέροχη ατμόσφαιρα αυτού του γηπέδου και ενθουσιάστηκα με τον τρόπο που ο κόσμος στήριξε τους παίκτες μας. Χαίρομαι για λογαριασμό τους, γιατί μπορούν να πάνε σπίτι τους ξέροντας ότι προχωράμε στη σωστή κατεύθυνση. Ξέρω πως τους άρεσαν η προσπάθεια και η αφοσίωση των παικτών στο δεύτερο ημίχρονο, και από δω και μπρος πρέπει να συνεχίσουμε σ' αυτό το ρυθμό. Το μόνο που έπρεπε να κάνουμε από την ανάπαυλα και μετά ήταν να εκτελέσουμε σωστά τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού. Δεν επρόκειτο για τακτικές και συστήματα, αλλά έπρεπε να πάμε με δύναμη στις μονομαχίες και τα μαρκαρίσματα και να αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση με τη μπάλα στα πόδια. Αυτό ακριβώς κάναμε στο δεύτερο ημίχρονο".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.