middlesbrough17182

Λες και δεν πέρασε ούτε μια μέρα από τις 30 του Μάρτη που παίξαμε με τη Millwall. Ούτε μια ώρα. Ούτε ένα λεπτό! Κι αν ο Aitor Karanka είχε πει κάποια πράγματα μετά, αυτός τα είπε, αυτός τα άκουσε. "Στην Championship δεν πρέπει να κοιμάσαι", είχε πει ο Βάσκος, που επευφημήθηκε στην επιστροφή του στο Riverside ως αντίπαλος, με αφορμή το γκολ που είχαμε δεχτεί στα 28 δευτερόλεπτα. Ε, σήμερα το φάγαμε στα 7 λεπτά. Πάλι από κόρνερ. Πρέπει να έχουμε φάει πάνω από καμιά ντουζίνα από δαύτα φέτος. Κι άλλο ένα, στο ίδιο πάνω κάτω χρονικό σημείο με το 2-0 στο Λονδίνο, και τέλος. Σα να βλέπαμε το ίδιο ματς.

Ο Tony Pulis είναι έξυπνος άνθρωπος. Χωρίς να παίζουν ποτέ οι ομάδες του θελκτική μπάλα, κατάφερε να φτάσει μέχρι την Premiership με τη Stoke, να την "επιβάλει" (το 2008 ανέβηκαν οι Potters κι ακόμα εκεί είναι), να δουλέψει σε άλλες δύο ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας και φέτος ανήμερα της Boxing Day να αναλάβει τη Boro με την προοπτική να την ανεβάσει κι αυτή. Βέβαια δε θα είναι εύκολο, γιατί ακόμα και μετά τη σημερινή νίκη η ομάδα του βρίσκεται στην έκτη θέση, με τη Millwall μόλις έναν πόντο από κάτω και άλλες 3-4 ομάδες να μάχονται μπας και κλέψουν το τελευταίο εισιτήριο για τα πλέι-οφ. Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί αυτή η 60χρονη αλεπού των πάγκων πρέπει να μελέτησε πολύ καλά τον αγώνα μας με τη Millwall, έχοντας μάλιστα και αρκετό χρόνο να προετοιμαστεί. Και μάλλον πρέπει να έχει πάρει ήδη τηλέφωνο τον Neil Harris, σε μια κίνηση αβροφροσύνης επειδή του έδειξε το δρόμο: "Βάλε ένα γκολάκι στην αρχή που 'κοιμούνται' ακόμα, αν μπορείς ρίξε άλλο ένα πριν το ημίχρονο και μετά περίμενε. Δέκα παίκτες πίσω από τη μπάλα. Δε μπορούν τα παλικάρια απέναντι σε κλειστές άμυνες. Έχεις καθαρίσει". Σας φαίνεται παιδικό; Κι όμως. Όταν ο αντίπαλος αμύνεται μαζικά, η Forest δεν έχει πολλούς παίκτες που να μπορούν να κάνουν την ατομική προσπάθεια που θα τον κόψει στα δύο. Πέραν των Lee Tomlin και Joe Lolley, τι; Το σκάουτινγκ, λοιπόν, του Pulis απέδωσε καρπούς.

Αντίθετα, το δικό μας ήταν λιγάκι... για τα πανηγύρια. Δεν είναι δυνατόν να μην έχει επισημανθεί ότι η Middlesbrough σκοράρει συχνά από στημένες φάσεις και βασίζει αρκετές επιθέσεις της στα... δυνατά πλάγια του George Friend από τα αριστερά (ακόμα και ball boy έχει εκεί η Boro για να του δίνει πετσέτα να σκουπίζει τη μπάλα!!!), με τον Daniel Ayala να πιάνει την πρώτη κεφαλιά, και από κει και πέρα ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Έτσι ακριβώς μπήκαν και το 1-0, και το 2-0. Στο 7' κόρνερ από τα αριστερά, η μπάλα δεν απομακρύνεται με τίποτα παρά τις προσπάθειες αρκετών παικτών μας και ξαφνικά ο Ayala, που από σέντερ μπακ έχει βρεθεί στο πέναλτι, σουτάρει πάνω στον Danny Fox και από την κόντρα η μπάλα καρφώνεται στην αριστερή γωνία του Costel Pantilimon. Και ο Ayala, που κάποτε έπαιζε σε μας και έχει ξανασκοράρει εναντίον μας με τη Boro, έβγαλε πάλι τη μανία του για εκδίκηση απέναντι σε μια ομάδα που -να μην κρυβόμαστε- δεν τον πίστεψε ποτέ. Στο 31' δυνατό πλάγιο του Friend, κεφαλιά του Ayala, η μπάλα πάλι στο πέναλτι όπου βρίσκεται αγκυροβολημένος και αμαρκάριστος ο Stewart Downing και... χαίρετε. Από κόρνερ κοντέψαμε να φάμε και το τρίτο, στο 36', όταν ο δανεικός από τη Barcelona Adama Traoré εκτέλεσε, ο Friend έπιασε την κεφαλιά και ευτυχώς βρέθηκε ο Ben Osborn πάνω στη γραμμή για να αποκρούσει, με τον Pantilimon εξουδετερωμένο. Άλλες σοβαρές φάσεις μέχρι το 80', όταν δηλαδή μπήκε ο Britt Assombalonga, η Boro δεν είχε! Είπαμε, καθόταν και περίμενε...

Η Forest, που σε σχέη με το ματς του Λονδίνου εμφάνισε μόλις μια αλλαγή (Kieran Dowell αντί Barrie McKay - έλειπε σήμερα, βλέπετε, ο Matty Cash λόγω ενός μικροτραυματισμού, όπως και ο Joe Worrall) δεν ήταν κακή στην κυκλοφορία της μπάλας. Απλώς όταν έφτανε στην αντίπαλη περιοχή την έπιανε τρικυμία! Φάνηκε από την αρχή το πράγμα, όταν στο 14' από σέντρα του (καλού αυτή τη φορά) Joe Lolley ο (κακός αυτή τη φορά) Απόστολος Βέλλιος από πολύ καλή θέση έπιασε... αέρα στην κεφαλιά! (Πράγμα που επαναλήφθηκε και στο 82', όταν από σέντρα του Osborn o Ben Brereton, που είχε αντικαταστήσει τον Τόλη μπροστά, επίσης δεν βρήκε μπάλα μόνος προ του Darren Randolph). Θέλετε κι άλλα; Η Forest, που χάρη (;) στην τακτική της Boro είχε 61,5% κατοχή στο ματς (!), πολιόρκησε τους γηπεδούχους στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου, αλλά από τέσσερα σερί κόρνερ βγήκε μόνο ένα σουτ του Lee Tomlin που απέκρουσε ο Randolph. Στο 50' ο Jack Colback έπαθε σύγχυση βλέποντας να έρχεται καταπάνω του η συρτή σέντρα του Lolley και το πουλάκι πέταξε. Όπως και στο 67', στην ευκαιρία του αγώνα, όταν στη μοναδική καλή προσπάθειά του ο McKay (είχε μπει κι αυτός στη θέση του Dowell) βρήκε τον Brereton στην περιοχή, κι αυτός σχεδόν φάτσα με τον Randolph καθυστέρησε να σουτάρει όσο χρειαζόταν για να τον κόψουν σε κόρνερ. Έγιναν και μερικά σουτ από Lolley, McKay και Tendayi Darikwa, όλα εκτός περιοχής και με άστοχη κατάληξη.

Αυτά μέχρι το 80', όταν δηλαδή μπήκε ο Assombalonga υπό τις επευφημίες των γηπεδούχων και τις αποδοκιμασίες των 1.200 περίπου οπαδών της Forest, που σε όλο το δεύτερο ημίχρονο τραγουδούσαν μόνοι τους. Ο Britt δεν μάσησε, δείχνοντάς μας πόσο μεγάλη σημασία έχει να βρίσκεται στην επίθεση ένας άνθρωπος που μπορεί να κρατάει μια άμυνα αγχωμένη μόνος του (πράγμα που ούτε ο Τόλης, ούτε ο Brereton, ούτε ο -και πάλι τραυματίας- Daryl Murphy μπορούν από μας). Κι έτσι βρέθηκαν μπροστά δύο άνθρωποι με τεράστια πρεμούρα να σκοράρουν απέναντί μας: ο Assombalonga και ο Patrick Bamford, που ένας θεός ξέρει γιατί μισεί τόσο τη Forest που τον παραχώρησε στα 19 του στην Chelsea κατά δική του (και του μπαμπά του) απαίτηση ενώ δεν είχε βοηθήσει σχεδόν καθόλου ακόμα την πρώτη ομάδα. Τέλος πάντων, η εικόνα του αγώνα άλλαξε άρδην σαν η Boro να ξύπνησε ξαφνικά, οι δυο τους έχασαν καλές ευκαιρίες να ανεβάσουν κι άλλο το σκορ στο 86', το 88' και το 91' απέναντι σε μια απογοητευμένη Forest, και η λήξη βρήκε τους Reds με άδεια χέρια σε έναν ακόμα εκτός έδρας αγώνα και χωρίς γκολ στα πέντε τελευταία ματς.

Ίσως γι' αυτόν ακριβώς το λόγο να είναι καλό που έχουμε τώρα δύο εντός παιχνίδια, την Τρίτη με τη Brentford και το Σάββατο με την Ipswich, από τις οποίες μόνο η πρώτη ελπίζει ακόμα στα πλέι-οφ και η δεύτερη είναι εντελώς αδιάφορη (κατά σύμπτωση έπαιξαν σήμερα μεταξύ τους στο Λονδίνο και οι Bees νίκησαν 1-0). Ίσως κάποιοι να θορυβήθηκαν που η Barnsley νίκησε σήμερα με ανατροπή 3-2 τη Sheffield United, μείωσε τη διαφορά μας στους 9 και έχει να παίξει και μαζί μας στις 24 του μήνα τον περίφημο εξ αναβολής αγώνα, προσωπικά όμως δεν ανησυχώ καθόλου. Υπάρχει τέτοια έλλειψη ποιότητας και τόσο άγχος από κάτω μας που θεωρώ αδύνατο να μας περάσουν πέντε ομάδες και να πέσουμε μέσα σε 5 αγώνες (εμείς έχουμε ακόμα 6). Γιατί -με όλο το σεβασμό- πιστεύω πως Burton και Sunderland έχουν ήδη πέσει.Το πολύ να την πατήσει η Bolton, που παραπατάει τελευταία, και να πέσει εκείνη αντί της Barnsley...

Middlesbrough: Randolph, Shotton, Ayala, Gibson, Friend, Leadbitter, Howson, Bešić (Clayton 63'), Traoré (Assombalonga 80'), Downing, Bamford (Cranie 88').
Forest: Pantilimon, Darikwa, Figueiredo, Fox, Osborn, Watson, Colback, Dowell (McKay 58'), Tomlin, Lolley, Βέλλιος (Brereton 58').
Σκόρερς: Ayala 7', Downing 31'.
Διαιτητής: David Webb. Κίτρινες: Shotton 56' - Dowell 13', Figueiredo 34'.
Θεατές: 25.812 (Forest: 1.173).

Aitor Karanka: "Έχω δύο διαφορετικά συναισθήματα. Το πρώτο ημίχρονο ήταν κάκιστο για μας. Μου θύμισε τον αγώνα με τη Millwall, αφού δεν είμαστε η ομάδα που ήμασταν πριν από τρεις εβδομάδες. Το δεύτερο συναίσθημα είναι καλό, γιατί μετά την ανάπαυλα δείξαμε καλή αντίδραση σε όλες μας τις γραμμές, έχοντας την κατοχή της μπάλας απέναντι σε μια καλή ομάδα όπως η Middlesbrough. Για 45 λεπτά οι αντίπαλοί μας αμύνονταν, είμαι επομένως ικανοποιημένος από το δεύτερο ημίχρονο, όμως πρέπει να μπαίνουμε σε κάθε παιχνίδι με τον τρόπο που παίξαμε σε αυτό το διάστημα. Κάναμε και καλά πράγματα, αλλά δεν γίνεται να χάνουμε αγώνες από ανόητα λάθη. Είχαμε την κατοχή, εκείνοι αμύνονταν και τελείωσαν το ματς με έναν κεντρικό αμυντικό (σ.σ. Ben Gibson) σε θέση εξτρέμ, οπότε παίξαμε καλά, όταν όμως έχεις τέτοια ομάδα όπως η Middlesbrough μπορείς να κάνεις τη διαφορά. Εμείς πρέπει να παίζουμε ως ομάδα. Όταν βρίσκεσαι σε μια κατάσταση σαν τη δική μας, σε μια άνετη βαθμολογική θέση, μπορεί να υποτιμάς κάποια παιχνίδια, αλλά όχι με μένα. Εγώ θέλω να τα κερδίζω όλα. Και οι νίκες θα μας βοηθήσουν να ξεκινήσουμε με καλό ηθικό τη νέα σεζόν. Οφείλουμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία που είχαμε στα δύο τελευταία ματς -με τη Millwall και στο πρώτο ημίχρονο σήμερα- και να κατεβούμε την Τρίτη απέναντι στη Brentford με την πεποίθηση ότι πρέπει να κερδίσουμε αυτό το ματς".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.