brentford18191

To Griffin Park θα γκρεμιστεί στο τέλος της σεζόν 2019-'20. Και θα είμαστε από τις ομάδες που θα ανασάνουν με ανακούφιση, γιατί συνήθως είναι για μας τόπος μαρτυρίου. Πέρσι ο οίστρος του Ανδρέα Μπουχαλάκη μάς επέτρεψε να φύγουμε νικητές μετά από πολλά χρόνια. Φέτος οι (για μένα όχι και σπουδαίες) μουσταρδί-μπλε τρίτες εμφανίσεις μας έκαναν τραγικό ντεμπούτο. Κι όπως λέγαμε πως θα ήταν άδικο να έμενε το 1-1 την Τετάρτη απέναντι σ' αυτή τη Newcastle, θα πούμε και πως θα ήταν το ίδιο άδικο να έμενε το 1-1 και σήμερα με τέτοια οικτρή, άνευρη εμφάνιση και με τόσο τυχερό γκολ. Αήττητο τέλος...

Όσοι ξέρουν πώς γράφω, χρόνια τώρα, δεν περιμένουν -και με το δίκιο τους- να ακολουθήσω το πανηγύρι των μουρλών που ζητάνε ήδη αλλαγή προπονητή (λες και οι τόσες τα τελευταία χρόνια μάς πήγαν καθόλου μπροστά). Έχω ξαναπεί ότι μια ομάδα μπορείς να τη μάθεις να παίζει καλή μπάλα αν είσαι καλός κόουτς, είναι όμως το δυσκολότερο πράγμα του κόσμου να της εμφυσήσεις νοοτροπία νικητή μετά από τόσα χρόνια εκτός επιτυχιών. Προσπαθήσαμε να το κάνουμε αυτό από πέρσι τον Ιανουάριο κάνοντας ενέσεις εμπειρίας και "ηγετικών προσόντων". Αποτέλεσμα δε βλέπουμε ακόμα, και κατά την ταπεινή μου γνώμη θα αργήσουμε ακόμα να δούμε. Αν προλάβουν κάποιοι δικοί μας παίκτες να εξελιχθούν σε ηγέτες πριν... τους πουλήσουμε, μπορεί. Αλλιώς θα προσευχόμαστε πάντα μπας και μας βγει η χημεία.

Και μιλώντας για χημεία. Την Τετάρτη η ομάδα τα πήγε μια χαρά. Το γεγονός ότι ήταν ματς Κυπέλλου δε σημαίνει ντε και καλά ότι στο πρωτάθλημα πρέπει να γίνουν αλλαγές στην ενδεκάδα. Ας αφήσουμε την αλλαγή του Luke Steele με τον Costel Pantilimon, δεδομένου ότι ο Άγγλος γκολκίπερ δεν πιέστηκε και τρελά από τη Newcastle (κατόρθωσε πάντως να τον συζητάνε για μια φάση που μύριζε πέναλτι στις καθυστερήσεις). Η αλλαγή όμως του Liam Bridcutt με τον Jack Colback, που αποκατέστησε το άκρως αναποτελεσματικό και με τη Birmingham δίδυμο του τελευταίου με τον Ben Watson, πού ακριβώς αποσκοπούσε; Δεν λειτουργούν καλά αυτοί οι δύο μαζί, είναι πλέον ολοφάνερο και εξηγείται πανεύκολα ποδοσφαιρικά. Κανένας τους δεν είναι ιδιαίτερα γρήγορος, κανένας τους δε μπορεί να κουβαλήσει μπάλα - σχολή προπονητών μάθημα πρώτο για την επιλογή των κεντρικών χαφ. Ο Bridcutt έτρεχε παντού κλείνοντας κενά την Τετάρτη, και κέρδισε μεν τον έπαινο του Aitor Karanka, όχι όμως και μια θέση στην ενδεκάδα. Θέλετε κι άλλα; Έπρεπε να πιεστεί ο Joe Lolley μετά από τραυματισμό και να γίνει αλλαγή στο ημίχρονο; Τι άλλο πρέπει να κάνει ο Matty Cash για να μπει στο αρχικό σχήμα; Αν ο Lewis Grabban ήταν ακόμα τόσο ανέτοιμος ώστε να μπει μόνο για ένα εικοσάλεπτο και ο Daryl Murphy είναι 35 ετών και δεν αντέχει το Τετάρτη-Σάββατο (κατά δήλωση του ΑΚ), ο Hillal Soudani που μπορεί να παίξει φουνταριστός πού είναι; Δεύτερο ματς εξαφανισμένος από τη 18άδα, γιατί; Έγινε κάτι εξωαγωνιστικό και δεν το ξέρουμε;

Όλα αυτά τα παραπάνω ίσως να αποτελούν ακόμα και φαντασιώσεις μου, αφού δεν βρίσκομαι στις προπονήσεις καθημερινά και δεν ξέρω σε ποιο σημείο βρίσκεται η αγωνιστική κατάσταση του κάθε παίκτη. Αυτό όμως που κάνει μπαμ είναι ότι η ομάδα ως σύνολο έχει μια τάση να μπαίνει στον αγώνα πολύ χαλαρά, να παραχωρεί στην αντίπαλό της την πρωτοβουλία και να έχει για ένα τουλάχιστον ημίχρονο παθητικό ρόλο. Ένας αγώνας που δε συνέβη αυτό (την Τετάρτη με τη Newcastle) είναι απλώς, όπως φαίνεται, η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Και ο Karanka θρηνεί και πάλι ένα χαμένο ημίχρονο, όμως για να συμβαίνει αυτό συνεχώς κάτι στραβό γίνεται στην ψυχολογική προετοιμασία. Εδώ και πολλά χρόνια, το δέχομαι. Αλλά όταν μιλάς ανοιχτά για άνοδο, πρέπει πρώτα να έχεις εξασφαλίσει ότι η ομάδα σου είναι σκληρή κι απέξω κι από μέσα. Αλλιώς δε γίνεται...

Στο πρώτο ημίχρονο, λοιπόν, δεν κάναμε ούτε φάση. Έτσι απλά. Η ομάδα μπήκε νωχελικά στο γήπεδο απέναντι σε ένα από τα πιο φορμαρισμένα συγκροτήματα της Championship - πέραν πάσης λογικής. Η Brentford έδωσε στο ματς έναν διαβολεμένο ρυθμό που ίσως να μην της απέφερε πληθώρα απ' αυτό που λέμε κλασικές ευκαιρίες, αλλά μας υποχρέωσε σε ρόλο κομπάρσου. Κι ενώ μας βοήθησε η τύχη στο 9' (σέντρα φάουλ του Josh McEachran, σουτ του Yoann Barbet ελάχιστα έξω) και στο 45' (κεφαλιά του Sergi Canós από εξαιρετική θέση άουτ), πληρώσαμε τη γενική μας αδράνεια εκεί που απαγορεύεται να φας γκολ: στις καθυστερήσεις. Σέντρα του Saïd Benrahma από δεξιά χωρίς ιδιαίτερη πίεση από τον Jack Robinson, κεφαλιά του Lewis Macleod στριφτή μεν αλλά χωρίς ιδιαίτερη δύναμη, και να σου ξανά ένας άνθρωπος 2,03 να τρώει γκολ από τέτοια κεφαλιά στην κλειστή του γωνία. Πολύ, πολύ αργά φέτος τα αντανακλαστικά του Costel, κι αυτό είναι πρόβλημα, όπως άλλωστε έχουμε ξαναπεί.

Ο Karanka ξόδεψε δύο αλλαγές στο ημίχρονο, βγάζοντας τον ταλαιπωρημένο Lolley (που είχε και κάρτα) και τον Gil Dias, σκιά του εαυτού του της Τετάρτης που του χάρισε μάλιστα και την υποψηφιότητα του Παίκτη του Γύρου στο Carabao Cup! Μέσα δύο δικά μας παιδιά, ο Cash και ο Ben Osborn, χωρίς όμως -για να είμαστε ειλικρινείς- να αλλάξει δραστικά η εικόνα της ομάδας. Αυτή τη φορά τα αγγλικά δημοσιογραφικά κλισέ περί "πύρινου λόγου στα αποδυτήρια" έμειναν στα συρτάρια. Η Brentford συνέχισε στον ίδιο ρυθμό, και θα μπορούσε να κάνει το 2-0 στο 48' αν ο Chris Mepham δεν σημάδευε το δοκάρι από τόσο κοντά μετά από άλλη μια επίδειξη σωστής τροφοδοσίας από τον εξαιρετικό Benrahma. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 57' για να δούμε το πρώτο αξιόλογο σουτ της Forest, από τον Osborn που έξω από την περιοχή έστειλε τη μπάλα εκατοστά πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Η τύχη δεν μας χαμογέλασε απλώς, αλλά μας πήρε κι αγκαλιά πέντε λεπτά αργότερα (κι ενώ η Brentford συνέχιζε να πιέζει), όταν ο Cash είχε την έμπνευση να σουτάρει από τη δεξιά γωνία της περιοχής. Το σουτ ήταν μέτριο και όχι ιδιαίτερα δυνατό, αλλά ο Daniel Bentley -ας μην παίζουμε με τις λέξεις- το "έπνιξε" ενώ θα μπορούσε να μπλοκάρει εύκολα ή έστω να διώξει, και ο Cash έβαλε τέταρτο γκολ στα πέντε τελευταία ματς και προσπέρασε τον Murphy στην πρώτη θέση των "κόκκινων" σκόρερ για φέτος. Ο τελευταίος άφησε στο 73' τη θέση του στον Grabban, μπας και λίγη φρεσκάδα στην επίθεση μας επιτρέψει να κλέψουμε το παιχνίδι. Έγινε το αντίθετο - το δίκαιο. Στο 84' ο Benrahma σέντραρε και πάλι από τα αριστερά και η μπάλα βρήκε στον Colback όσο έπρεπε ώστε να ξεγελάσει τον Danny Fox, που είδε τον Ollie Watkins να πετάγεται στην πλάτη του και να εκτελεί εξ επαφής. Χρόνος αντίδρασης δεν υπήρχε πολύς, και οι Reds περιορίστηκαν σε φωνές για ένα σουτ του Osborn στο 92' που φάνηκε να βρίσκει χέρι αμυντικού. Ο Peter Bankes δεν συγκινήθηκε - περισσότερο ασχολήθηκε με έναν καβγά που ξέσπασε στο 97' με ένα μαρκάρισμα του Robinson στον Romaine Sawyers και οδήγησε σε παρά λίγο γενική σύρραξη. Έβγαλε τέσσερις κάρτες ταυτόχρονα και καθάρισε...

Ακολουθεί η διακοπή του πρωταθλήματος ώστε να πάρουμε όλοι γεύση από το καινούργιο "φρούτο" της UEFA που λέγεται Nations League. Ευτυχώς δεν συμμετέχουν πολλοί από τους παίκτες μας, και υπάρχει η δυνατότητα να δουλέψουμε λίγο πριν αντιμετωπίσουμε, πάλι εκτός έδρας, τη Swansea στις 15 του μήνα. Η Forest αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη μέση της βαθμολογίας (14η) ενώ η αντίπαλός της, που όπως αναμενόταν έδειξε γρήγορα τις προθέσεις της για άμεση επάνοδο στην Premiership, νίκησε με 2-1 τη Millwall στο Λονδίνο ενώ έπαιζε από το 5' με δέκα παίκτες! Χθες στο ντέρμπι κορυφής Leeds και Middlesbrough ήρθαν ισόπαλες χωρίς γκολ. Στα υπόλοιπα αποτελέσματα: Birmingham-QPR 0-0, Hull-Derby 1-2, Preston-Bolton 2-2, Reading-Sheffield Wednesday 1-2, Sheffield United-Aston Villa 4-1, West Brom-Stoke 2-1, Wigan-Rotherham 1-0. Αύριο παίζουν Ipswich-Norwich και Bristol City-Blackburn.

Brentford: Bentley, Macleod (Yennaris 76'), Mepham, Canós (Judge 71'), McEachran (Mokotjo 71'), Watkins, Sawyers, Benrahma, Dalsgaard, Konsa, Barbet.
Forest: Pantilimon, Darikwa, Hefele, Fox, Robinson, Colback, Watson, Lolley (Cash 46'),  Carvalho, Dias (Osborn 46'), Murphy (Grabban 73') .
Σκόρερς: MacLeod 45+3', Watkins 84' - Cash 62'.
Διαιτητής: Peter Bankes. Κίτρινες: Konsa 18', Macleod 35', Barbet 35', Sawyers 97', Benrahma 97' - Lolley 31', Hefele 35', Osborn 54', Fox 55', Watson 74', Robinson 97', Grabban 97'.
Θεατές: 10.186 (Forest: 1.654).

Aitor Karanka: "Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, οι αντίπαλοί μας ήταν πολύ καλύτεροι, και παρ' όλο που στο δεύτερο παίξαμε πολύ καλύτερα δεν έφτανε. Προς το τέλος του αγώνα και πάλι η Brentford έδειχνε πιο δυνατή. Η μεγάλη απογοήτευση για μένα είναι ότι έπρεπε να παίξουμε στο πρώτο ημίχρονο όπως παίξαμε στο δεύτερο. Είπα στους παίκτες πριν το ματς ότι ο καλύτερος τρόπος να αμυνθείς απέναντι στη Brentford είναι να κρατήσεις μπάλα, αλλά στο πρώτο μέρος δεν μπορούσαμε να κρατήσουμε κατοχή για πολύ. Δεν είχαμε πρόβλημα συμπεριφοράς ή αφοσίωσης στο στόχο, αλλά στο πρώτο ημίχρονο δεν κινηθήκαμε αρκετά. Μετά όλοι κινούνταν και ήθελαν τη μπάλα, οπότε μοιραία τους δημιουργήσαμε κάποια προβλήματα. Όταν μπήκαν στο γήπεδο ο Osborn και ο Cash μάς πρόσφεραν φοβερή ενέργεια, και είμαι πολύ ευχαριστημένος απ' αυτούς. Μόνο στα τελευταία πέντε με δέκα λεπτά δείξαμε λίγο κουρασμένοι από την προσπάθεια της Τετάρτης. Σε κανέναν δεν αρέσει να χάνει στο ποδόσφαιρο, αλλά πρέπει να έχουμε πιο σταθερή απόδοση μετά την επιστροφή μας από δύο εβδομάδες διακοπής. Πρέπει να ξανακάνουμε παιχνίδια σαν αυτά με τη West Brom και τη Newcastle, και να έχουν διάρκεια 90 λεπτών".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.