rotherham18191

Όσοι παρακολούθησαν το σημερινό ματς του City Ground θα καταλάβουν αμέσως το νόημα του τίτλου. Γιατί είναι βέβαιο πως πολύ σύντομα η συγκεκριμένη αναμέτρηση θα σβηστεί από το σκληρό δίσκο τους. Τι να κρατήσει κανείς από ένα τόσο κακό παιχνίδι; Μόνο τη νίκη - μια νίκη που παρεμπιπτόντως είναι η δεύτερη σερί μας σε αγώνες πρωταθλήματος μετά από έξι μήνες (τέλη Φεβρουαρίου και αρχές Μαρτίου είχαμε νικήσει QPR έξω και Birmingham μέσα) και μόλις το δεύτερο ζευγάρι "κολλητών" νικών εκτός από το παραπάνω σε οκτώ μήνες και κάτι θητείας του Aitor Karanka στον "κόκκινο" πάγκο...

Πραγματικά, αυτό το ματς, και ειδικά το πρώτο ημίχρονο, προσφέρεται για την έκφραση της μόδας στα ελληνικά social media όταν φίλαθλοι αναφέρονται σε ανιαρές αθλητικές αναμετρήσεις: "Πονέσανε τα ματάκια μας". Από τη μια μεριά μία ομάδα που ήθελε να συνεχίσει με νίκη την αγωνιστική της ανάταση μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος, από την άλλη μία που προφανώς είχε θορυβηθεί μετά από δύο καλές εμφανίσεις της αντιπάλου της (με Swansea και Sheffield Wednesday) και ήρθε στο Nottingham να παρκάρει το πούλμαν μπροστά στο τέρμα. Δύο φορές βγήκε μπροστά με κάποια ουσία η Rotherham, αλλά και στις δύο δικαιολόγησε απόλυτα την παρουσία του στο παιχνίδι χωρίς εισιτήριο ο Costel Pantilimon, που όλο και βρίσκει αυτοπεποίθηση μετά από στην ουσία τρία clean sheets (αφού το γκολ της Wednesday προήλθε από φάση που θύμιζε περισσότερο μπιλιάρδο παρά ποδόσφαιρο).

Ο Lewis Grabban έγινε το πρόσωπο της ημέρας, ευστοχώντας με μεγάλη ψυχραιμία σε χτύπημα πέναλτι στο 86', λυτρώνοντας το γεμάτο και πάλι City Ground και φορτίζοντας ακόμα περισσότερο τη δική του ψυχολογία. Όμως ο ήρωας ήταν άλλος, και διακρίνεται στη φωτογραφία πάνω να τρέχει πρώτος να αγκαλιάσει τον σκόρερ. Είναι ο άνθρωπος που τρύπωσε στην περιοχή για να σκοράρει το νικητήριο γκολ και κέρδισε το πέναλτι. Είναι ο άνθρωπος με την καίρια συμμετοχή στα τρία τελευταία γκολ της ομάδας. Είναι ο άνθρωπος που ξεκίνησε αριστερό εξτρέμ, μετακινήθηκε στα αμυντικά χαφ και ολοκλήρωσε το ματς ως αριστερός μπακ. Είναι ο παίκτης που αγωνίζεται σε όποια θέση του ζητηθεί με το ίδιο πάθος, που λατρεύεται από όποιον προπονητή περάσει από τον πάγκο των Reds και γι' αυτό συμπλήρωσε σήμερα 106 συνεχόμενες εμφανίσεις σε επίσημα παιχνίδια με το "famous Garibaldi". Κυρίες και κύριοι, ο Ben Osborn. Αφήστε τους haters να βράζουν στο ζουμί τους και τους αντιπάλους, που δεν είναι χαζοί, να τον "φλερτάρουν" κάθε τόσο. Εδώ θα μείνει και το βιονικό σερί θα συνεχίζεται...

Δύο αλλαγές έκανε ο Karanka σε σχέση με το ματς της Τετάρτης. Είχαμε δει τον Jack Colback να βγαίνει κουτσαίνοντας και είχαμε το προαίσθημα για την πρώτη. Ο Ben Watson πήρε θέση δίπλα στον Adlène Guédioura (και μαζί το περιβραχιόνιο από τον Danny Fox), ενώ ο κορυφαίος της αναμέτρησης με τους Owls δεν συμπεριλήφθηκε καν στη 18άδα και μακάρι να μην έχει κάτι σοβαρό. Αντ' αυτού στον πάγκο βρέθηκε ο Liam Bridcutt, που πήρε και λίγα δευτερόλεπτα συμμετοχής προς το τέλος. Και η δεύτερη αλλαγή προβλέψιμη ήταν, καθώς ο Gil Dias είχε αποδώσει την Τετάρτη αρκετά καλύτερα από τον Matty Cash και προτιμήθηκε. Οι υπόλοιποι εννέα ήταν ίδιοι. Και ήταν φυσικό να βαρύνει πάνω τους η κούραση μαζί με την απογοήτευση, βλέποντας ότι η Rotherham δεν λύγιζε. Αλλά συνέχισαν να μάχονται. Και πήραν αυτό που ήθελαν στα τελευταία λεπτά. Εκπληκτικό στατιστικό: στα 11 ματς της φετινής περιόδου έχουμε σκοράρει έξι φορές στο διάστημα 80'-90'! Και όλα αυτά τα γκολ έχουν αποβεί καθοριστικά για νίκες ή βαθμούς! Στο ίδιο διάστημα βεβαια έχουμε δεχτεί και τέσσερα γκολ, αλλά μόνο αυτά της West Brom και της Brentford μάς έχουν κάνει ζημιά... 

Από το πρώτο ημίχρονο, ειλικρινά, άξιζε μόνο η στιγμή του 14ου λεπτού, όταν ο φωτεινός πίνακας διέκοψε τη μετάδοση του αγώνα και πρόβαλε τη μορφή του Brian Clough. Όλο το γήπεδο (μαζί και οι φίλοι της Rotherham) σηκώθηκε να αποτίσει φόρο τιμής με το χειροκρότημά του στον άνθρωπο που άλλαξε την ιστορία της ομάδας μας και έφυγε πριν από 14 χρόνια, στις 20 Σεπτεμβρίου 2004. Κατά τα άλλα, όπως θα δείτε και στα highlights, ακόμα και οι άνθρωποι της EFL δυσκολεύτηκαν πολύ να βρουν φάσεις, και τελικά έβαλαν κάποιες που υπό άλλες συνθήκες δεν θα είχαν θέση ούτε σε extended highlights! Για μένα καμιά απ' αυτές τις φάσεις δεν αξίζει να συμπεριληφθεί στο match report, οπότε περνάμε κατευθείαν στο δεύτερο...

Εκεί οι Reds μπήκαν πράγματι με φόρα. Και στο 49' θα έπρεπε να είχαν ανοίξει το σκορ και διώξει από πάνω τους το άγχος. Όμως ο João Carvalho, παρ' όλο που κοντρόλαρε άψογα μια καλή σέντρα του Saidy Janko στην περιοχή και βγήκε τετ α τετ με τον Marek Rodák, προσπάθησε να τον "σκοτώσει" με το αριστερό και έστειλε τη μπάλα στην εξωτερική πλευρά του κάθετου δοκαριού. Ο νεαρός γκολκίπερ των Millers ανησύχησε σοβαρά άλλη μια φορά, τρία λεπτά αργότερα, όταν χρειάστηκε να δείξει ετοιμότητα και να αποκρούσει το σουτ του Dias. Όμως ο αγώνας προχωρούσε και το γκολ δεν ερχόταν, με συνέπεια η Rotherham να βγει μια-δυο φορές από το καβούκι της και να απειλήσει με τη σέντρα-σουτ του Michael Smith στο 57' και το σουτ του Richie Towell από πλάγια θέση στο 78'. Και στις δύο περιπτώσεις ο Pantilimon αντέδρασε πολύ σωστά, ειδικά στη δεύτερη που έκανε μια πολύ δύσκολη απόκρουση με το ένα χέρι στην κλειστή του γωνία. Ο Karanka είχε βάλει ήδη τον Joe Lolley στη θέση του επίφοβου για δεύτερη κίτρινη Guédioura (ίσως και να του χαρίστηκε ο διαιτητής σε ένα γερό φάουλ που έκανε στο 54') και γυρίσει πίσω τον Osborn δίπλα στον Watson, και αργότερα τον Cash αντί του Dias που επιβεβαίωσε ξανά ότι του λείπει η σταθερότητα. Βλέποντας τα σκούρα, ετοιμάστηκε να βάλει και τον Diogo Gonçalves, όμως εκείνη τη στιγμή (85') ο Towell πήρε από πίσω τα πόδια του Osborn που έβγαινε απέναντι στον Rodák. Ο Grabban σχεδόν έκανε σπριντ για τη μπάλα, την έστησε στην άσπρη βούλα, έστειλε τον Σλοβάκο από την άλλη γωνία και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Ο Βάσκος κάλεσε τον Gonçalves πίσω στον πάγκο και έβαλε τον Bridcutt. Οι απογοητευμένοι Millers, που έχουν να κερδίσουν στο City Ground από το μακρινό 1956, δεν απείλησαν ξανά...

Κρατάμε λοιπόν τους τρεις βαθμούς και συνεχίζουμε την Τετάρτη στο League Cup με αντίπαλο τη Stoke, που μάλλον καλά θα κάνει να στρέψει την προσοχή της στο πρωτάθλημα, αφού έχασε σήμερα (3-2) από τη Blackburn στο γήπεδό της και έπεσε στη 18η θέση, τρεις πόντους πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Ναι, τη Blackburn που αντιμετωπίζουμε για το πρωτάθλημα το ερχόμενο Σάββατο στο Ewood Park. Δύσκολο ματς, και να δούμε πόσους παίκτες θα ξεκουράσει ο Karanka την Τετάρτη... Το αήττητο της Leeds έσπασε άδοξα, αφού έχασε 2-1 στην έδρα της από τη Birmingham (πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα!), και την έπιασε στην κορυφή η Middlesbrough (0-0 εντός με τη Swansea), ενώ έναν βαθμό πιο πίσω ακολουθεί η West Brom (2-0 εντός τη Millwall). Στα υπόλοιπα ματς της 9ης αγωνιστικής: Wigan-Bristol City 1-0 (χτες), Aston Villa-Sheffield Wednesday 1-2, Derby-Brentford 3-1, Ipswich-Bolton 0-0 (οι Tractor Boys είναι πλέον η μόνη ομάδα χωρίς νίκη), Reading-Hull 3-0, Sheffield United-Preston 3-2, QPR-Norwich 0-1.

Forest: Pantilimon, Janko, Hefele, Fox, Robinson, Guédioura (Lolley 60'), Watson, Dias (Cash 72'), Carvalho (Bridcutt 93'), Osborn, Grabban. 
Rotherham: Rodák, Β. Jones, Wood, Ajayi, Mattock, Williams, Vaulks, Towell (Taylor 88'), Manning (Palmer 72'), Proctor (Smith 46'), Vassell.
Σκόρερ: Grabban 86' (πέναλτι).
Διαιτητής: Robert Jones. Κίτρινες: Guédioura 32' - B. Jones 33', Towell 86', Vaulks 92'.
Θεατές: 27.479 (Forest: 26.188).

Aitor Karanka: "Ήταν σημαντικό που νικήσαμε και η ομάδα έδειξε την ψυχή της. Όλοι πάλεψαν ως το τέλος, έχοντας στα πόδια τους τρία ματς αυτή την εβδομάδα και μία μέρα ξεκούρασης λιγότερη από τη Rotherham. Καμιά φορά δε μετράει τόσο η κούραση στα πόδια όσο στο μυαλό. Ήξερα πως θα ήταν δύσκολο να ανοίξουμε την άμυνά τους. Έχουν καλό προπονητή και διανύουν περίοδο φόρμας. Ήξερα πως είχαμε μόνο δύο μέρες για να συνέλθουμε, μία λιγότερη από αυτούς, όπως και ότι όλοι περίμεναν μια εύκολη νίκη μας. Ήξερα πως θα ήταν άλλος ένας σκληρός αγώνας στην Championship. Είχαμε τύχη, που χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά το πιο σημαντικό για μένα ήταν πως δείξαμε πόσο καλή ομάδα είμαστε ακόμα και στην κακή μας μέρα. Προσπαθήσαμε να αλλάξουμε κάπως τα πράγματα με τις αλλαγές. Έβαλα τον Osborn στο κέντρο αφού είναι πιο δυναμικός, με τον Lolley στα άκρα στην ευθεία με Carvalho και Dias, και είχαμε μεγαλύτερη κατοχή μπάλας. Μετά αλλάξαμε και πάλι το σχήμα με τρεις στην άμυνα για να συνεχίσουμε την πίεση, αφού αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει αντικαταστάτης για τον Grabban. Όποτε κυκλοφορούμε τη μπάλα και πασάρουμε σύμφωνα με την ποιότητά μας, ο αντίπαλος κουράζεται και κάνει λάθη. Χαίρομαι για λογαριασμό του Lewis, καθώς πριν από μια εβδομάδα, όταν δεν καταφέραμε να σκοράρουμε και δέχτηκε κριτική, είχα πει ότι είναι ο καλύτερος επιθετικός του πρωταθλήματος. Σήμερα το επιβεβαιώνω. Όσο για τον Ben, τι άλλο να πω. Έπαιξε εξτρέμ, χαφ και μπακ, κέρδισε και το πέναλτι. Είναι ο παίκτης που είναι πολύ καλό να υπάρχει σε κάθε ομάδα".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.