hull18191

Δίκαια πανηγυρίζουν έτσι τα παλικάρια στη φωτογραφία. Δεν ήταν μόνο η νίκη που έφερε σήμερα χαμόγελα στα πρόσωπα όλων των εμπλεκομένων καθ' οιονδήποτε τρόπο με τη Nottingham Forest. Ήταν η εμφάνιση "αφεντικού". Πολύ σπάνια έχουμε δει την ομάδα μας να παίζει εκτός έδρας με τέτοιον αέρα, να κρατάει την αντίπαλό της καθηλωμένη και να κάνει πάνω κάτω ό,τι γουστάρει μέσα στο γήπεδο. Το είδαμε κι αυτό φέτος, παρέα με το τρίτο σερί clean sheet στο πρωτάθλημα, που θα ήταν το πέμπτο αν δεν υπήρχε το γκολ-μαϊμού της Leeds. Ποιος να το πίστευε!

Κάνω ο ίδιος τον δικηγόρο του διαβόλου και λέω: σιγά μωρέ, σκοτώσαμε το θηρίο που βρίσκεται στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας της Championship. Ίσως όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Tigers παρατάχθηκαν απέναντί μας με το ηθικο τους ακμαιότατο, καθώς προέρχονταν (αν δεν κάνω λάθος για πρώτη φορά φέτος) από τρία ματς χωρίς ήττα, με δύο νίκες -η μία μάλιστα επί της West Brom- και μια ισοπαλία. Και ίσως να περίμεναν μια διστακτική Forest, που θα τους έδινε τη δυνατότητα να ανέβουν κι άλλο ψυχολογικά και βαθμολογικά. Αντίθετα, βρήκαν μπροστά τους μια ομάδα που δεν τους επέτρεψε να πάρουν ανάσα και τους υποχρέωσε να απογοητεύσουν για άλλη μια φορά τους οπαδούς τους στο μισογεμάτο και βαρύ από τη βροχή KCOM Stadium. 

Μπορεί ο εμφανώς πικραμένος Nigel Adkins να δηλώνει ότι η ομάδα του "χάρισε τον αγώνα στη Forest", όμως η αλήθεια είναι πως οτιδήποτε λιγότερο από τρεις βαθμούς θα αδικούσε κατάφωρα τους Reds, που σε καμιά στιγμή δεν ένιωσαν πίεση ούτε απειλήθηκαν ιδιαίτερα από τους αντιπάλους τους. Βεβαίως αυτό δεν έγινε από μόνο του. Χρειάστηκε πολλή δουλειά απ' όλους, και ήταν για παράδειγμα χάρμα οφθαλμών να βλέπεις τον Lewis Grabban ή τον João Carvalho να αμύνονται σωστά, μετατρέποντας εν δυνάμει επικίνδυνες καταστάσεις σε αναχαιτίσεις ρουτίνας. Ή με το που πλησίαζε αντίπαλος την περιοχή μας να περικυκλώνεται αυτόματα από 3-4 κόκκινες φανέλες. Παίζοντας για πρώτη φορά απέναντι στη μέχρι πέρσι ομάδα του (όπως άλλωστε και ο Eric Lichaj, αριστερό μπακ σήμερα για τη Hull), ο Michael Dawson κατεύθυνε μαεστρικά την οπισθοφυλακή, ενισχύοντας και πάλι την άποψη ότι δεν ήρθε για λόγους (μόνο) συναισθηματικούς ή... για τα ένσημα, αλλά για να βοηθήσει ουσιαστικά στην προσπάθεια που γίνεται για την επιστροφή (επιτέλους) στην Premiership. 

Έχοντας μόνο μία αλλαγή στη σύνθεσή της σε σχέση με τον τελευταίο αγώνα πριν τη διακοπή, αυτόν με τη Stoke στο City Ground, τον Claudio Yacob αντί του Adlène Guédioura, η Forest από την αρχή "άρπαξε τον αγώνα από το γιακά", όπως λένε και στο Νησί. Ακόμα και στο πρώτο σουτ, στο 2' από τον Carvalho, που έφυγε άουτ χωρίς να ανησυχήσει και πολύ ο David Marshall, οι Reds άνοιξαν την άμυνα των Tigers με τη μεγαλύτερη ευκολία του κόσμου. Το ίδιο και στο 12', όταν ο τελικός αποδέκτης Matty Cash σούταρε και η μπάλα μετά από κόντρα κρέμασε τον γκολκίπερ των γηπεδούχων και έφυγε κόρνερ. Και στο 16', με τον Grabban να βγαίνει τετ α τετ από κάθετη του Carvalho και από αρκετά πλάγια θέση να πλασάρει άουτ στην απέναντι γωνία. Είχαμε επίσης μια κεφαλιά του Jack Robinson πάνω από τα δοκάρια σε σέντρα του Tendayi Darikwa (36') και ένα δεξί σουτ του Cash έξω από την περιοχή να φεύγει δίπλα από το δοκάρι (44'). Σε όλο το πρώτο ημίχρονο, η μόνη στιγμή που αντιληφθήκαμε ότι... παίζουν και οι γηπεδούχοι (υπερβολή μεν, όχι μεγάλη δε) ήταν οι διαμαρτυρίες τους σε ένα πέσιμο στην περιοχή του Fraizer Campbell, τις οποίες όμως το ριπλέι δεν δικαιώνει ούτε στο ελάχιστο.

Ο Adkins κατάλαβε ότι την είχε άσχημα, και αποφάσισε να βγάλει τον φουνταριστό του Chris Martin (τον θυμόμαστε από τα χουνέρια που μας έχει κάνει κατά καιρούς ως παίκτης της Derby), να βάλει τον αμυντικογενή Kevin Stewart και να αφήσει τον Campbell μόνο του μπροστά. Κίνηση που του απέφερε μόνο ένα τέταρτο συμπαθητικής απόδοσης της ομάδας του και τη μοναδική φορά που ανησύχησε κάπως ο Costel Pantilimon, στο 48', όταν έδιωξε σε κόρνερ χτύπημα φάουλ του Kamil Grosicki (αρχηγού της Εθνικής Πολωνίας στο εκτός έδρας 1-1 με την Πορτογαλία πριν από τέσσερις μέρες). Μετά ήρθαν τα δύο γκολ της Forest σε διάστημα τριών λεπτών και οι γηπεδούχοι επέστρεψαν στον παθητικό τους ρόλο. Στο 61' ο Marshall απέκρουσε το δυνατό σουτ του Cash, o Grabban που πήρε το μακρινό ριμπάουντ έστρωσε στον Joe Lolley, το νέο σουτ του τελευταίου θέλησε να απομακρύνει ο Jordy De Wijs αλλά η μπάλα πήρε περίεργη τροχιά και στρώθηκε στον Grabban, που πλάσαρε από κοντά πετυχαίνοντας το ενδέκατο φετινό του γκολ. Και στο 64' ο Yacob άνοιξε στον Lolley, αυτός έπαιξε το 1-2 με τον Carvalho και σούταρε μέσα από την περιοχή, η μπάλα ίσως να βρήκε και λίγο στον άτυχο De Wijs, ξεγέλασε τον Marshall και κατέληξε στα δίχτυα του.

Είπαμε κι εμείς, τώρα δε μπορεί, κάποια αντίδραση θα βγάλει η Hull. Κι όμως, ήταν η πιο εύκολη διατήρηση προβαδίσματος για τους Reds εδώ και πολλά χρόνια. Ό,τι ευκαιρίες χάθηκαν από κει και πέρα ήταν δικές μας για να κάνουμε το 0-3. Ο Marshall είχε πολλή δουλειά ακόμα, αποκρούοντας το σουτ του Lolley στο 68', μπλοκάροντας την τελική του Cash μετά από ωραία ομαδική ένέργεια στο 73', διώχνοντας νέο σουτ του Lolley στο 85', ενώ ενδιάμεσα ο Grabban σε αιφνιδιασμό μετά από κλέψιμο του Carvalho είχε καθυστερήσει από πλεονεκτική θέση στο 75' και ο νεαρός Πορτογάλος, σε ρόλο εκτελεστή αυτή τη φορά, είχε αστοχήσει ελάχιστα στο 81'. Ως απόλυτο αφεντικό η Forest τέλειωσε τη δουλειά και πάει με αέρα στο Villa Park για τη μεγάλη μάχη της Τετάρτης, απέναντι στην Aston Villa που θα έχει λίγες ώρες μείον στην ανάπαυσή της, αφού αύριο το μεσημέρι αντιμετωπίζει τη Birmingham στο κλασικό ντέρμπι της πόλης.

Αν στενοχωρηθήκαμε από κάτι σήμερα, ήταν που παρά τη νίκη οι Reds παρέμειναν στην έβδομη θέση, καθώς όλες σχεδόν οι ομάδες από πάνω της νίκησαν! Η πρωτοπόρος Norwich πέρασε τρένο με 4-1 και μέσα από το Swansea, η Middlesbrough έκαμψε στο Λονδίνο την αντίσταση της Brentford (2-1), η Leeds επικράτησε γηπεδούχος 2-0 της Bristol City, η West Brom είδε κι έπαθε χθες αλλά τελικά νίκησε εκτός 2-1 την ουραγό Ipswich, η Derby πήρε με ανατροπή 2-1 τη Sheffield Wednesday στο Hillsborough. Μόνο η Sheffield United την πάτησε και ισοφαρίστηκε στο 92' από τη Rotherham στο New York Stadium (2-2), αλλά αυτή δεν τη φτάναμε έτσι κι αλλιώς. Στα υπόλοιπα αποτελέσματα της 18ης αγωνιστικής: Millwall-Bolton 1-1, Preston-Blackburn 4-1, Stoke-QPR 2-2, Wigan-Reading 0-0. 

Hull: Marshall, Burke, de WIjs, Elphick, Lichaj, Bowen, Irvine (Keane 86'), Batty (Kane 62'), Grosicki, Martin (Stewart 46'), Campbell.
Forest: Pantilimon, Darikwa, Dawson, Figueiredo, Robinson, Yacob, Colback, Cash (Osborn 82'), Carvalho, Lolley, Grabban (Ansarifard 86').
Σκόρερς: Grabban 61', Lolley 64'.
Διαιτητής: Graham Scott. Κίτρινες: Irvine 37', Campbell 92'.
Θεατές: 13.364 (Forest: 2.424).

Aitor Karanka: "Το στοιχείο-κλειδί ήταν η νοοτροπία μας. Στο πρώτο ημίχρονο ξέραμε πως το παιχνίδι θα ήταν δύσκολο και βγήκαμε πολύ καλά στο γήπεδο. Όταν όμως παίζεις καλά και θεωρείς πως το παιχνίδι θα είναι εύκολο και δεν βάζεις γκολ, αρχίζεις και χαλαρώνεις. Έτσι χάσαμε τα τελευταία 10-15 λεπτά του πρώτου μέρους. Στο ημίχρονο είπα στα παιδιά ότι έπρεπε να σκοράρουμε και να είμαστε πιο επιθετικοί προς τον αντίπαλο με τη μπάλα στα πόδια. Συνήθως όταν το ζητάς αυτό οι ποδοσφαιριστές καταλαβαίνουν χωρίς τη μπάλα, καμιά φορά όμως είναι και με τη μπάλα. Έχουμε ποιότητα, έχουμε καλούς παίκτες και πρέπει να εκμεταλλευόμαστε καλύτερα τις ευκαιρίες μας και να προσπαθήσουμε να σκοράρουμε περισσότερο. Με την ομάδα που έχουμε και με παίκτες όπως ο Grabban, o Lolley, o Cash και ο Carvalho, με παίκτες όπως ο Ben Osborn και ο Karim Ansarifard να έρχονται από τον πάγκο και με τον Gil Dias να μη μπαίνει καθόλου στο ματς, έχουμε πολύ καλό ρόστερ και πρέπει να συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε και να μεγαλώνουμε ως ομάδα. Έχουμε κάνει καλό ξεκίνημα, αλλά πρέπει να βελτιωνόμαστε κάθε μέρα, και με τέτοια ομάδα το μυστικό είναι η νοοτροπία και η συνέχεια".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.