preston18191

Είναι μια από τις εκείνες τις μέρες που ως οπαδός της Forest αν σε πιάσουν από τη μύτη σκας. Εκεί που τα υπόλοιπα αποτελέσματα σου στρώνουν χαλί για να ανέβεις στην τρίτη θέση, έρχεται μια ήττα εντελώς εκτός προγράμματος για να σε ρίξει στην έβδομη. Όταν λέμε "εκτός προγράμματος", δεν εννοούμε φυσικά τη δυναμικότητα των δύο ομάδων, καθώς στην Championship αυτά δε μετράνε σχεδόν ποτέ, αλλά την εικόνα του ματς. Εκεί που ο αντίπαλος εκμεταλλεύεται μία ευκαιρία και σε στέλνει αδιάβαστο. Και μάλιστα ένας αντίπαλος που οφείλεις να προσέχεις, αφού σου έχει σκαρώσει ουκ ολίγα χουνέρια τα τελευταία χρόνια.

Για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν οι Lilywhites του Alex Neil περνούν με νίκη από το City Ground. Κι αν πέρσι αυτό το είχε καταφέρει ο κάθε πικραμένος, φέτος το κατόρθωμά τους γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, αφού ήταν μόλις η τρίτη μας ήττα ως τώρα στο πρωτάθλημα, σε 21 αγώνες (μόνο εμείς, η Leeds και η Middlesbrough έχουμε τόσο λίγες). Εκνευριστικό να το παραδεχτούμε, αλλά η ομάδα από το βορρά πάει ολοταχώς για να αναγνωριστεί επισήμως ως ένας από τους κακούς μας δαίμονες, έχοντας γνωρίσει μόνο μία ήττα από τους Reds στις τελευταίες επτά αναμετρήσεις. Να πεις ότι τα πηγαίνει καλά φέτος δεν το λες, αφού με την απρόσμενη νίκη ανέβηκε μόλις στη 15η θέση, ενώ μόλις πριν από μια βδομάδα είχε συντριβεί 3-0 εκτός από τη Birmingham - έστω και μετά από ένα αήττητο σερί 9 αγώνων. Αλλά είπαμε, έστω και με το ανορθόδοξο ποδόσφαιρο που έπαιξαν σήμερα στον γλιστερό από τη δυνατή βροχή αγωνιστικό χώρο του City Ground, έστω και με την επιμονή τους να διώχνουν τη μπάλα όπου να 'ναι και να κυλιούνται κάτω για καθυστέρηση μετά το γκολ τους, οι φιλοξενούμενοι απέδρασαν με τους τρεις βαθμούς, δείχνοντας πως κάπου έχουν ανακαλύψει το κουμπί μας.

Η Forest δεν ήταν κακή. Δεν διέθετε όμως εκείνο το ένστικτο του δολοφόνου που την είχε οδηγήσει σε εννέα γκολ στα τρία προηγούμενα ματς. Είναι κι αυτή η ρημάδα η κακή συνήθεια να μη μπορούμε να κερδίσουμε δύο σερί παιχνίδια στο γήπεδό μας, που πρέπει να την κοιτάξουμε αν θέλουμε να δούμε σοβαρά την υπόθεση της ανόδου. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι η ομάδα μετά το 65'-70' έδειξε να χάνει την ψυχραιμία της και να εμφανίζει αρκετά στοιχεία τσαπατσουλιάς, με υπερβολικά πολλές βαθιές μπαλιές που θύμισαν παλιές κακές εποχές. Κακή και η συγκυρία της ήττας, εννέα μέρες πριν επισκεφθούμε τη Derby που νίκησε σήμερα 1-0 εκτός τη Wigan (η οποία είχε "φροντίσει" να παίζει από νωρίς με δέκα) και μας άφησε πίσω. Αναζητείται λοιπόν γρήγορη αντίδραση, η οποία υπήρξε στις δύο προηγούμενες φετινές ήττες μας από Brentford και Norwich.

Όπως αναμενόταν, ο Aitor Karanka πέρασε τον Jack Robinson αριστερό στόπερ στη θέση του τραυματισμένου Michael Dawson και αριστερό μπακ (και αρχηγό για αυτό το ματς) τον δοκιμασμένο στη θέση Ben Osborn, προχωρώντας επίσης σε άλλες δύο επιλογές τακτικής σε σχέση με τον αγώνα με την Ipswich: τον Claudio Yacob στο κέντρο αντί του Adlène Guédioura και τον Matty Cash στο δεξί φτερό στη θέση του Gil Dias. H Forest ξεκίνησε με σκοπό να σκοράρει νωρίς, και ήδη στο 5' ο Declan Rudd είχε πέσει δύο φορές στο χόρτο για να μπλοκάρει τα σουτ του Tendayi Darikwa και του Joe Lolley. Ο πρώτος είχε ένα ακόμα καλό σουτ στο 14' να περνάει λίγο άουτ. Ακολούθησε ένα πολύ χαλαρό από μέρους μας δεκάλεπτο, με τους φιλοξενούμενους να ξεθαρρεύουν και τον Costel Pantilimon να αναδεικνύεται νικητής στο τετ α τετ με τον Tom Barkhuizen στο 21' και να ελέγχει τη μπάλα που κατέληγε στα δίχτυα του από την εξωτερική πλευρά στο 26' ύστερα από προσπάθεια του Lukas Nmecha, που είχε αντικαταστήσει πριν από λίγο τον τραυματία Brandon Barker. Το καμπανάκι της αφύπνισης είχε χτυπήσει. Αφού στο 33' ο Nmecha κόντεψε να γίνει μοιραίος με μια στραβοκλωτσιά που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι του Rudd, στο 35' μετά από σέντρα του Lewis Grabban o Cash πιεζόμενος από το ύψος του πέναλτι έπιασε απευθείας βολέ που πέρασε εκατοστά άουτ. Ο Grabban, που είχε πολλά κέφια στο πρώτο ημίχρονο, έκανε μια εκπληκτική ατομική ενέργεια στο 39' περνώντας όποιον έβρισκε, πριν στείλει στην καρδιά της μικρής περιοχής μια συρτή σέντρα από την οποία κανείς δεν κατάφερε να επωφεληθεί. Και στο 44', σε μια φάση διαρκείας, τελικός αποδέκτης ήταν ο Joe Lolley, το σουτ τoυ οποίου σχεδόν έγλειψε το αριστερό δοκάρι του Rudd πριν η μπάλα χτυπήσει στις διαφημιστικές πινακίδες.

"Ψήνεται", λέγαμε όλοι, και κάτι τέτοιο φαινόταν και μετά την ανάπαυλα, όταν στο 54' ο Cash σούταρε δυνατά με τη μπάλα να βρίσκει σε αμυντικό και τον Rudd να μπλοκάρει, αφού κάθε επίθεση της Forest προκαλούσε πανικό σαν αυτόν της φωτογραφίας επάνω στα καρέ των Lilywhites, που χωρίς πολλά-πολλά έδιωχναν τη μπάλα όπου έβρισκαν. Κι όμως, δύο λεπτά αργότερα ήταν αυτοί που προηγήθηκαν μετά από "συγκυρία συμπτωματικών συμπτώσεων", για να θυμηθούμε μια αξέχαστη ατάκα του Στιβ Γιατζόγλου. Αρχικά ήταν ο Michael Hefele που μετά από σέντρα και από το ύψος της περιοχής προσπάθησε να βγάλει με κεφαλιά τη μπάλα πλάγιο, αλλά την έστειλε κόρνερ. Το χτύπημα από τον Paul Gallagher ήταν κακό, αλλά πολύ κοντά στην τελική γραμμή ο Nmecha με υπερπροσπάθεια κατάφερε όχι μόνο να κάνει κοντρόλ, αλλά και να προσπεράσει τον Cash και να βγάλει τη συρτή σέντρα, την οποία ο Pantilimon κατά την προσφιλή του συνήθεια είδε να περνάει καρφωμένος στη γραμμή της εστίας του και στο δεύτερο δοκάρι ο Louis Moult δεν είχε παρά να τη σπρώξει στο τέρμα. Αμέσως η ιαχή "Come on you Reds" δόνησε το γήπεδο. Ο κόσμος πίστευε ακόμα και προσπαθούσε να σπρώξει την ομάδα στην ανατροπή.

Ο Karanka έπαιξε αρχικά το χαρτί του Dias, βγάζοντας τον Cash, μια κίνηση που εκ του αποτελέσματος κάθε άλλο παρά τον δικαίωσε, με τον Πορτογάλο να χάνει τις περισσότερες προσωπικές μονομαχίες και να μην έχει καθόλου το μπρίο του προκατόχου του, ούτε την επιδειξότητά του στη δημιουργία επικίνδυνων καταστάσεων. Με την Preston όλη πίσω, και μετά από αναμπουμπούλα στην περιοχή μετά από κόρνερ, ο Lolley στο 71' αστόχησε σε έναν από τους γνωστούς κεραυνούς του. Δεύτερη κίνηση ήταν η απόσυρση του Jack Colback και η επιστροφή του Daryl Murphy, που προτιμήθηκε από τους άλλους επιθετικούς του πάγκου (τον Karim Ansarifard και τον Arvin Appiah) ως καλύτερος κεφαλοσφαιριστής - πράγμα που έδειχνε πού το πηγαίναμε, και ο Neil το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Ο Ιρλανδός απείλησε μόνο στο 79', αναγκάζοντας τον Rudd να απογειωθεί και να βγάλει την κεφαλιά του κόρνερ μετά από πανέμορφη σέντρα του Grabban (ο οποίος μετά από έξι γκολ σε πέντε ματς δεν είχε ούτε μία τελική προσπάθεια!). Η Preston, με την πίεσή της προς παίκτες που δεν "έχουν" τη μεγάλη μπαλιά, όπως ο Hefele και ο Pantilimon, απέκοψε τελείως την άμυνα από την επίθεσή μας, από τη στιγμή μάλιστα που ο Yacob είχε μείνει μόνος στο κέντρο και ο João Carvalho δεν έδειχνε καθόλου κεφάτος στο δημιουργικό κομμάτι. Δεν κάναμε ούτε μία φάση από κει κι έπειτα. Αντίθετα, ο Pantilimon υποχρεώθηκε να πέσει και να βγάλει κόρνερ μακρινό σουτ του Ryan Ledson στο 78'. Οι φιλοξενούμενοι έπεφταν κάτω συνεχώς, έκαναν όποια καθυστέρηση μπορούσαν να φανταστούν (χωρίς κανείς τους να τιμωρηθεί με κάρτα) και τελικά πέτυχαν αυτό που ήθελαν και έφυγαν μέσα σε έξαλλους πανηγυρισμούς. 

Αυτό που λέγαμε πριν για τα ευνοϊκά αποτελέσματα δεν αφορούν τους δύο πρώτους. Η Norwich πέρασε έστω και δύσκολα γηπεδούχος το εμπόδιο της πεισματάρας Bolton (3-2) και η Leeds, παρ' όλο που βρέθηκε να χάνει, έκαμψε την αντίσταση της QPR (2-1). Θα μπορούσαμε όμως να εκμεταλλευτούμε τα εντός έδρας στραβοπατήματα της Middlesbrough (1-1 με τη Blackburn) και της West Brom (ισοφάρισε 2-2 στο 91' την Aston Villa στο τοπικό ντέρμπι, και μάλιστα με αμφισβητούμενο γκολ). Για τη Derby τα είπαμε, ενώ ούτε η Sheffield United το βράδυ μάς χαρίστηκε, νικώντας 2-0 μέσα στο Reading και προσπερνώντας μας και αυτή. Στα υπόλοιπα αποτελέσματα: Birmingham-Bristol City 0-1, Brentford-Swansea 2-3, Millwall-Hull 2-2, Sheffield Wednesday-Rotherham 2-2 και Stoke-Ipswich 2-0. 

Forest: Pantilimon, Darikwa, Hefele, Robinson, Osborn, Yacob, Colback (Murphy 77'), Cash (Dias 64'), Carvalho, Lolley, Grabban.
Preston: Rudd, Clarke, Huntington, Davies, Hughes, Gallagher, Johnson (Burke 93'), Barkhuizen, Browne, Barker (Nmecha 25'), Moult (Ledson 73').
Σκόρερ: Moult 56'.
Διαιτητής: Stephen Martin. Κίτρινες: Yacob 86' - Davies 74'.
Θεατές: 27.777 (Forest: 26.530).

Aitor Karanka: "Νομίζω πως το μόνο που μας έλειπε σήμερα ήταν το γκολ. Παίξαμε πολύ καλά στο πρώτο ημίχρονο και στην ανάπαυλα έπρεπε να είμαστε μπροστά τουλάχιστον 2-0 ή 3-0, ακόμα και 4-0 ή 5-0 αν είχαμε εκμεταλλευτεί όλες τις ευκαιρίες που μας παρουσιάστηκαν. Στο δεύτερο δεν παίξαμε σωστά, ειδικά προς το τέλος που είχαμε Grabban και Murphy μπροστά. Δεν διαβάσαμε το παιχνίδι καλά κι αρχίσαμε τις βαθιές μπαλιές για να τους βρούμε. Το ξέρουμε πως στην Championship τιμωρείσαι για όποιο λάθος κάνεις. Πρέπει να αμυνόμαστε πιο δυναμικά και να είμαστε σταθεροί για πάνω από 90 λεπτά, αλλιώς θα έρθουν κι άλλες ήττες σαν τη σημερινή. Θεωρήσαμε ως πιο ορθολογική απόφαση τη χρησιμοποίηση του Robinson στο κέντρο της άμυνας, αφού και ο ίδιος έχει παίξει σέντερ μπακ και ο Osborn αριστερός μπακ. Η ατυχία μας είναι ότι δεν μπορούσαμε να σκοράρουμε στην άλλη άκρη του γηπέδου. Έχουμε ένα ιδιαίτερο στυλ παιχνιδιού στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι, αλλά προς το τέλος το ρίξαμε στις βαθιές μπαλιές που δεν λειτούργησαν".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.