cafu signs

Πολύ ήρεμα πέρασε η τελευταία μέρα των μεταγραφών. Αφού όλη μέρα μας είχαν στην αναμονή για την επικείμενη απόκτηση του Kamil Grosicki μέσω Ολυμπιακού (οι Πειραιώτες θα τον αποκτούσαν από τη West Brom και θα μας τον έδιναν δανεικό), τελικά το deal χάλασε και μπορεί να ολοκληρωθεί τώρα μόνο... απευθείας, αφού οι μεταγραφές για το εσωτερικό της Βρετανίας θα κρατήσουν ως τις 16 Οκτωβρίου. Αντί λοιπόν του εξτρέμ που τόσο ήθελε και πέρσι και φέτος ο Sabri Lamouchi (για τον οποίο όπως καταλαβαίνετε οι φήμες οργιάζουν πια), ήρθε όπως περιμέναμε από τον Ολυμπιακό ο Cafú

Δεν ήρθε ως αντάλλαγμα για τον Tiago Silva, αλλά δανεικός ως το τέλος της σεζόν, πράγμα που διέψευσε αυτά που γράφονταν εδώ, ότι δηλαδή είχε λύσει το συμβόλαιό του κοινή συναινέσει και θα μας ερχόταν ως ελεύθερος. Αυτό το έκανε ο Yohan Benalouane, που εδώ και μέρες είχε γίνει γνωστό ότι θα κατέληγε στον Άρη. Στα 33 του ο Τυνήσιος είχε ακόμα πράγματα να δώσει και το συμβόλαιό του ήταν βαρύ, οπότε τώρα θα τον βλέπουμε από κοντά (τρόπος του λέγειν). Σε μια ακόμα κίνηση στη διάρκεια της τελευταίας μέρας των (διεθνών) μεταγραφών, ο Nuno Da Costa πήγε δανεικός για το υπόλοιπο της σεζόν στη βελγική Mouscron, έχοντας αγωνιστεί μάλιστα στο τελευταίο ματς της Forest απέναντι στη Bristol City. Κανένα νέο για τον Tobias Figueiredo που λέγεται ότι θέλει να γυρίσει στην Πορτογαλία, ούτε για τον Yuri Ribeiro για τον οποίο επίσης λέγεται ότι έχει πέσει σε δυσμένεια, ούτε για τους Michael Hefele και Zach Clough που έχουν "ριζώσει" χρόνια και πληρώνονται χωρίς να παίζουν... Παράνοια.

Ας πούμε δύο λόγια λοιπόν για τον Carlos Miguel Ribeiro Dias, όπως είναι το πλήρες όνομα του Cafú, με τον κίνδυνο να γίνουμε κουραστικοί αν τα έχετε ήδη διαβάσει όταν πήγε στον Ολυμπιακό, μόλις στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου του περασμένου Ιανουαρίου, αντί 400.000 ευρώ από την πολωνική Legia Βαρσοβίας μετά από εισήγηση του συμπατριώτη του Pedro Martins. Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1993 στο Guimarães της Πορτογαλίας και ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της τοπικής Vitória πριν καταλήξει στα 15 του στη Benfica, έπαιξε όμως μόνο στη δεύτερη ομάδα των Αετών, στη δεύτερη κατηγορία, την περίοδο 2012-'13 (22 συμμετοχές, 1 γκολ). Μάλιστα η πρώτη του θέση εκεί ήταν σέντερ φορ, πριν τελικά καθιερωθεί ως αμυντικός μέσος. Μετά επέστρεψε στη Vitória και είχε 27 συμμετοχές και 6 γκολ με τη δεύτερη ομάδα της στην τρίτη κατηγορία, πανηγύρισε την άνοδο στη δεύτερη και προβιβάστηκε ο ίδιος στην... πρώτη με την ανδρική ομάδα!

Αν και μόλις 21 ετών, ο Cafú, που ήδη μετρούσε 27 συμμετοχές και 5 γκολ με τις "μικρές" Εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας, από την Κ16 ως την Κ20, είχε δύο "γεμάτες", που λέμε, χρονιές με την ομάδα του Guimarães στην Primeira Liga, όπου ξεκίνησε με 29 συμμετοχές και το 2015-'16 είχε 32 και 3 γκολ. Εφόσον στην πρώτη του χρονιά η Vitória είχε τερματίσει πέμπτη, τη δεύτερη αγωνίστηκε και στο Europa League, όπου όμως η ομάδα του αποκλείστηκε άδοξα με δύο ήττες στον τρίτο γύρο από την αυστριακή Altach. Αποχώρησε από τη Vitória με 67 συμμετοχές και 3 γκολ στην πρώτη ομάδα το καλοκαίρι του 2016, πάνω δηλαδή που την αναλάμβανε ο Martins!

Από κει και πέρα αρχίζουν τα ταξίδια. Πρώτος σταθμός ήταν η Γαλλία. Η πρώτη σεζόν του με τη Lorient (23 ματς, 2 γκολ) συνοδεύτηκε από τον υποβιβασμό της ομάδας από τη Ligue 1, εκείνος όμως συνέχισε στη μεγάλη κατηγορία με τα μπορντό της Metz. Μέχρι τα μέσα της περιόδου 2017-'18 μπαινόβγαινε στην ενδεκάδα (13 συμμετοχές, 1 γκολ), αλλά τελικά αποφασίστηκε να δοθεί δανεικός στη Legia ως το καλοκαίρι του 2019! Ο Cafú δεν έχασε την ευκαιρία να πάρει τους δύο πρώτους τίτλους της καριέρας του (πρωτάθλημα και Κύπελλο Πολωνίας το 2017-'18) και να αποκτηθεί τελικά το 2019 με κανονική μεταγραφή. Ενώ όμως μέχρι τότε είχε μαζέψει 50 συμμετοχές και 9 γκολ, τη σεζόν 2019-'20 έπαιξε μόλις σε εννέα αγώνες χωρίς να σκοράρει και τελικά παραχωρήθηκε στον Ολυμπιακό στα μισά της περιόδου. Στα καθ' ημάς ο Cafú δεν βρήκε ποτέ σοβαρό χρόνο συμμετοχής στους "ερυθρόλευκους", πανηγύρισε όμως το νταμπλ, έπαιξε για λίγο στον τελικό του Κυπέλλου με την ΑΕΚ και ως αλλαγή στα εκτός έδρας ευρωπαϊκά ματς με Wolves και Ομόνοια, πρόλαβε να σκοράρει και δύο φορές στα 14 παιχνίδια που αγωνίστηκε (το τελευταίο γκολ πολύ πρόσφατα εναντίον του Παναιτωλικού), χθες ήταν στην αποστολή του Ολυμπιακού για τον εκτός έδρας αγώνα στα Γιάννινα και σήμερα αναχώρησε για την Αγγλία, όπου έγινε η 13η φετινή μεταγραφή των Reds, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των αποκτηθέντων από τη Forest παικτών από τον Ιανουάριο του 2018 και έπειτα στο απίστευτο νούμερο των 59... 

Οι περισσότεροι από εσάς, βλέποντάς τον να αγωνίζεται στην Ελλάδα, έχετε ήδη διαμορφώσει γνώμη για το στυλ παιχνιδιού του και θα συμφωνείτε πως πρόκειται για έναν παίκτη μάλλον βαρύ και άκαμπτο, αλλά που έχει αρκετά καλή τεχνική, ξέρει να μοιράζει το παιχνίδι από το κέντρο και ως πρώην στράικερ δεν λέει όχι και στην προώθηση και το σκοράρισμα, αφού μάλιστα διαθέτει και καλά πόδια και σουτάρει από μακριά. Τι παραπάνω μπορεί να προσφέρει ένας τέτοιος παίκτης στη Forest από αυτούς που έχουμε ήδη; Καλή ερώτηση. Είναι πιο σωματώδης από τον Ryan Yates που κάνει πάνω κάτω την ίδια δουλειά και πολύ λιγότερο επιρρεπής στους τραυματισμούς και τις κάρτες από τον Samba Sow, με τον οποίο διαθέτουν τον ίδιο σωματότυπο. Ίσως μια καλή αλλαγή για να κρατηθεί η μπάλα όταν πρέπει να βγει το ματς και να διατηρηθεί ένα υπέρ μας αποτέλεσμα, αλλά πέραν αυτού όχι και πολλά πράγματα. Σίγουρα θέλει δίπλα του έναν πιο κινητικό κεντρικό χαφ όπως ο Jack Colback ή ο Harry Arter, αλλά μπορεί να παίξει και σε τριάδα στο κέντρο (π.χ. με τον Colback ως ανασταλτικοί και με τον Arter ή τον Luke Freeman πιο μπροστά).

Για να δούμε τι θα δούμε... Ποιος εισηγήθηκε ή ενέκρινε αυτή τη μεταγραφή, μη με ρωτάτε. Σήμερα το BBC έγραψε ότι οι μέρες του Lamouchi είναι μετρημένες, ο ίδιος συνεχίζει να προπονεί την ομάδα αλλά ουδείς γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι. Πονηρή πάντα η περίοδος της διακοπής...

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου