coventry20212

Ήταν ένα από εκείνα τα παιχνίδια που για να τα κερδίσεις πρέπει ΚΑΙ να σου βγει το λάδι στη δουλειά, ΚΑΙ να έχεις την τύχη μαζί σου. Ευτυχώς η Forest είχε και τα δύο απόψε, σ' ένα γήπεδο όπου μετρούσαμε τρεις σερί ήττες (εντάξει, με αντίπαλο τη Birmingham και όχι την ξεσπιτωμένη Coventry), και με αντίπαλο εκτός από τους ψυχωμένους Sky Blues και τον καιρό. Η καταρρακτώδης βροχή είχε κάνει τον ταλαιπωρημένο από την ταυτόχρονη χρήση από δύο ομάδες αγωνιστικό χώρο του St Andrew's κάτι σαν τον δικό μας Άγιο Ανδρέα στα Μεσόγεια, και όταν άρχισε πάλι να ρίχνει καρεκλοπόδαρα χρειάστηκε και λίγος παλιομοδίτικος ηρωισμός...

Δεν επέλεξα τυχαία αυτή τη φωτογραφία, όπου ο Joe Worrall πέφτει με αυτοθυσία στα πόδια του Viktor Gyökeres. Αυτός ο ηρωισμός που λέγαμε ξεχείλιζε από τον δεύτερο αρχηγό της Forest, που πήρε το περιβραχιόνιο με την έξοδο του Lewis Grabban και ως συνήθως κατέθεσε την ψυχή του και ήταν παράδειγμα και για τους υπόλοιπους. Θα το διαβάσετε και παρακάτω άλλωστε. Στα... 108 περίπου λεπτά που πέρασαν οι δύο ομάδες στο χορτάρι (επίσης παρακάτω θα δούμε γιατί), ο ψηλός ήταν βράχος. Δέσποζε στην άμυνα, εμπνέοντας και τον Tobias Figueiredo (με μαύρη κορδέλα στο μέτωπο για να κρύβει και να προφυλάσσει τα ράμματα, προίκα από το προηγούμενο ματς) να θυμηθεί τον περσινό του εαυτό πριν τη διακοπή. Μαζί και οι υπόλοιποι - ως και ο Anthony Knockaert θεάθηκε (χωρίς πλάκα) να τρέχει προς την περιοχή μας να κάνει τάκλιν. Αυτό ήταν το μέρος της δουλειάς. Όσον αφορά το άλλο, η άτυχη Coventry όπως και στο πρώτο ματς μάς στρίμωξε για τα καλά. Τότε έχασε με πέναλτι στις καθυστερήσεις, απόψε με αυτογκόλ! Τη συμπονούμε, αλλά έχουμε έρθει πολλές φορές σε παρόμοια θέση, οπότε θα πάρουμε τους τρεις βαθμούς και θα φύγουμε...

Απορείτε γιατί προτείνω να ανοίξουμε σαμπάνιες; Μα, γιατί γυρίσαμε παιχνίδι για πρώτη φορά στη φετινή σεζόν και γενικότερα... μετά από έναν χρόνο και 13 μέρες! Το τελευταίο ματς όπου ο αντίπαλος προηγήθηκε αλλά οι Reds κατάφεραν να πάρουν το τρίποντο ήταν στην προ-Covid εποχή, και συγκεκριμένα στις 19 Ιανουαρίου του 2020, όταν η Luton έβαλε πρώτη γκολ στο City Ground αλλά η Forest ήταν αυτή που χαμογέλασε στο τέλος (3-1). Κι άλλες φορές είχαμε καταφέρει να ισοφαρίσουμε, αλλά είχαμε αρκεστεί στην ισοπαλία. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι μέχρι σήμερα στη φετινή σεζόν η Coventry κάθε φορά που προηγείτο νικούσε κιόλας, εκτός από έναν αγώνα της με τη Swansea που είχε έρθει ισόπαλος! Μας έλειψε απόψε στο iFollow η αγαπημένη φωνή του Colin Fray, αλλά και από την περιγραφή του αντιπάλου μαθαίνεις πράγματα...

Η Forest παρατάχθηκε με σχεδόν αυτούσια την ενδεκάδα του Σαββάτου - μόνο ο νεαρός James Garner ντεμπουτάρισε στη θέση του τραυματία και εκτός αποστολής Samba Sow, ενώ στην 20άδα επανεμφανίστηκε μετά από πολύ καιρό ο Jack Colback αντί του Fouad Bachirou, και για να συμπεριληφθεί σε αυτή ο επίσης νεοφερμένος Glenn Murray "θυσιάστηκε" ο Alex Mighten. H Coventry, από την πλευρά της, δεν είχε στη διάθεσή της τον τραυματία Tyler Walker. Οι ομάδες φορούσαν μαύρα περιβραχιόνια, τιμώντας τη μνήμη τού κάποτε δεξιού μπακ και των δύο Peter Hindley, που έφυγε χθες από τη ζωή στα 76 του χρόνια, χωρίς δυστυχώς να θυμάται τις όμορφες ποδοσφαιρικές στιγμές του λόγω άνοιας... Στη Forest o Hindley έπαιξε από το 1962 ως το 1973 και ήταν μέλος της φοβερής εκείνης ομάδας που με μαέστρο τον Johnny Carey έχασε το πρωτάθλημα του 1966-'67 για τέσσερις βαθμούς από τη Manchester United του Bobby Charlton και του George Best και την επόμενη σεζόν έκανε μια καλούτσικη πορεία στο Κύπελλο Εκθέσεων, αποκλείοντας την ισχυρή Eintracht Φρανκφούρτης με δύο νίκες. Αυτά για να μαθαίνουν οι νεότεροι, γιατί ναι μεν δεν πρέπει να προσκολλώμαστε υπερβολικά στην ιστορία μας και να χάνουμε το παρόν, αλλά ούτε να την ξεχνάμε πρέπει...

Ξεκινήσαμε καλά, με μια πολύ καλή συρτή σέντρα-σουτ του Cyrus Christie που για πολύ λίγο δεν πρόλαβε ο Grabban στη μικρή περιοχή (3'). Όταν όμως ο καιρός είναι βροχερός, χαίρονται οι στημένες φάσεις, και από μια τέτοια -ένα φάουλ του Gustavo Hamer- γλιτώσαμε με το "καλημέρα" (5') γιατί ο παίκτης που έπιασε την τελευταία κεφαλιά (ίσως μετά η μπάλα να πέρασε τη γραμμή) είχε συλληφθεί οφσάιντ, ο Hamer όμως επέμεινε και σούταρε εκτός περιοχής για να μπλοκάρει ο Brice Samba, που παρά τον γλιστερό αγωνιστικό χώρο ήταν πολύ σταθερός απόψε, με εξόδους με αυτοπεποίθηση και χέρια-τανάλιες. Μόνο μία φορά νικήθηκε, στο 17' σε μια φάση που μάλλον ξεκίνησε από φάουλ στον Filip Krovinović στο κέντρο που δεν δόθηκε και η μπάλα έφτασε στη δεξιά γωνία της περιοχής μας στον Maxime Biamou, ο οποίος απέφυγε όμορφα τον Christie και σούταρε συρτά με δύναμη στην απέναντι γωνία του Κονγκολέζου, που δεν μπορούσε να κάνει και πολλά αφού η μπάλα πήρε και επιπλέον ταχύτητα λόγω του τερέν.

Εννοείται ότι λόγω της κατάρας που δεν ξέραμε ότι θα σπάσει απόψε άρχισαν να μας ζώνουν τα φίδια, όμως ευτυχώς οι πανηγυρισμοί των Sky Blues κράτησαν μόνο ένα πεντάλεπτο. Στο 22' ο εντελώς ξεψάρωτος Garner έβγαλε μπαλιά αριστερά στον Sammy Ameobi, που απέφυγε τον Josh Pask και έστειλε μια κα-τα-πληκ-τι-κή μπαλιά στο πέναλτι. Ακόμα και ο... φετινός Grabban δεν γινόταν να χάσει αυτό το γκολ. Πλασέ στην κίνηση στη δεξιά γωνία του Marko Maroši, και το ματς ξεκινούσε πάλι από την αρχή. Μετά η βροχή άρχισε να πέφτει σαδιστικά, και γύρω στο ημίωρο εξελίχθηκε σε καταιγίδα. Αφού ο Gyökeres κόντεψε να βάλει αυτογκόλ προσπαθώντας να διώξει σε ένα κόρνερ του Krovinović από αριστερά (27') και σε ένα άλλο κόρνερ του Knockaert από δεξιά ο Grabban πετάχτηκε έξυπνα στο πρώτο δοκάρι και έστειλε μια πονηρή κεφαλιά εκατοστά πάνω από το οριζόντιο δοκάρι, οι δύο ομάδες πάλευαν κυρίως να κρατήσουν μπάλα, πράγμα πολύ δύσκολο μέσα στον χαλασμό Κυρίου που γινόταν. Παρ' όλα αυτά, στο 35' ο Knockaert μπήκε στην περιοχή, απέφυγε τον αντίπαλό του αλλά το αριστερό σουτ του βρήκε δίχτυα από λάθος μεριά. Και στο 40' έγινε μια φοβερή κομπίνα, προφανώς δουλεμένη: ο Ameobi πέρασε εκτός τελικής γραμμής περιμένοντας ένα ακόμα κόρνερ του Knockaert, με την εκτέλεση μπήκε μέσα και βρέθηκε αποδέκτης στη μικρή περιοχή, αλλά με τέτοιο καιρό στάθηκε αδύνατο να κοντρολάρει σωστά. Το χειρότερο ήταν ότι στην προσπάθειά του έπαθε μάλλον τράβηγμα και στην ανάπαυλα αντικαταστάθηκε από τον Luke Freeman.

Αυτή η αλλαγή έμελλε να επηρεάσει την πορεία του αγώνα όσο και οι δύο που έκανε ο Mark Robins για τους τυπικά γηπεδούχους. Ο μάνατζερ των Sky Blues (και κάποτε παίκτης του Πανιωνίου, αν θυμάστε) άλλαξε το σύστημά του από 4-4-2 σε 3-5-2, περνώντας στη δεξιά του πτέρυγα τον Julien Dacosta και δίπλα στους δύο σέντερ μπακ του τον Michael Rose. Μετά τις πρώτες αναγνωριστικές μπαλιές του δεύτερου μέρους, με τη βροχή πλέον να έχει σταματήσει, και ένα πολύ καλό συρτό γωνιακό σουτ του Hamer εκτός περιοχής, που πήγαινε συστημένο στη δεξιά γωνία του Samba, αλλά ο γκολκίπερ της Forest θυμίζοντας κάτι από τα περσινά έπεσε αποφασιστικά και μπλόκαρε πολύ δύσκολα με διπλή προσπάθεια (52'), ο Rose ήταν ο παίκτης που καθόρισε το αποτέλεσμα. Στο 53', μετά από έναν πολύ όμορφο συνδυασμό Garner-Knockaert-Christie και σέντρα-ξυραφιά του τελευταίου, έβαλε το κεφάλι του για να αποκρούσει προ του επερχόμενου Grabban και κάρφωσε τη μπάλα με δύναμη στα δίχτυα της ομάδας του. Εκεί άρχισα να πιστεύω ότι μεταφέραμε στην Coventry τα βουντού που μας έχει κάνει η Norwich...

Μετά άρχισε το ρεσιτάλ του Dacosta. O Γάλλος, προϊόν των ακαδημιών της Olympique Marseille, έκανε πάρτι από την αριστερή πλευρά μας και ήταν αδύνατο να τον ανακόψουν ο έτσι κι αλλιώς λίγος στα αμυντικά του καθήκοντα Freeman και ο... γνωστός Gaëtan Bong, που ευτυχώς για εμάς το Σάββατο θα ξαναπάρει τη γνώριμη θέση του στον πάγκο αφού επιστρέφει από την τιμωρία του ο Yuri Ribeiro. Το γήπεδο σαν να έγειρε προς την πλευρά του, αφού η Coventry απαξιούσε πλέον να επιτεθεί από τα αριστερά της και ειλικρινά, οι μπαλιές που περιγράφω παρακάτω στις ευκαιρίες δεν είναι ούτε οι μισές από αυτές που πέρασε ο Dacosta στην περιοχή μας, με τις υπόλοιπες ευτυχώς να σκοντάφτουν στην καλή μας αλληλοκάλυψη και στις τανάλιες του Samba. Η προσπάθεια των γηπεδούχων για το γκολ της ισοφάρισης, πάντως, ξεκίνησε στο 60' με ένα κόρνερ του Hamer, με τον Leo Østigård να πιάνει τη δυνατή κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι και τον Grabban για δεύτερη φορά φέτος να σώζει βέβαιο γκολ αποκρούοντας πάνω στη γραμμή. Έχω την εντύπωση πως έτσι ξεχρέωσε πια τη χαζομάρα του στο ματς με τη Stoke...

Η τελευταία φάση όπου απείλησε η Forest ήταν στο 64', όταν ο Krovinović έβγαλε στα δεξιά τον Knockaert και αυτός γύρισε για τον Garner, που από το ύψος της περιοχής έπιασε κατευθείαν το δεξί πλασέ αστοχώντας για λίγο. Μετά άρχισε το ανελέητο μονότερμα. Στο 66' ο Dacosta γύρισε με δύναμη στο πρώτο δοκάρι, όπου πετάχτηκε την τελευταία στιγμή ο Worrall και πρόλαβε τον Gyökeres αποκρούοντας σε κόρνερ. Ένα λεπτό αργότερα ήταν σειρά του Callum O'Hare να σεντράρει, πάντα από δεξιά, με τη μπάλα να παίρνει περίεργη τροχιά από το πόδι του Matty James αλλά τον Samba σε ετοιμότητα να μπλοκάρει. Ο Chris Hughton ανησύχησε όπως ήταν επόμενο και έβαλε τον Colback στη θέση του Cafú, που αν δεν διαβάσατε από χθες είναι πλέον δικός μας παίκτης και όχι του Ολυμπιακού. Το πήρε χαμπάρι ο Robins και πέρασε τον Amadou Bakayoko αντί του Gyökeres, προσθέτοντας κι άλλη δύναμη στην επίθεσή του. 

Ο Grabban ήταν πια ξεθεωμένος και δεν μπορούσε ούτε να κοντρολάρει, παραχώρησε λοιπόν τη θέση του στον Murray, που δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι δεν ακούμπησε μπάλα. Τέτοια ήταν η πίεση και η δυσκολία να βγούμε μπροστά. Στο 77' ο Biamu έστρωσε στον Hamer, που σούταρε με το αριστερό, όχι το καλό του πόδι δηλαδή, αλλά η μπάλα πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι του Samba, και στο 78' άλλη μια φοβερή σέντρα του Dacosta έστειλε τη μπάλα συστημένη στο κέντρο της γραμμής της μικρής περιοχής, όπου ευτυχώς ο Samba βγήκε γενναία και μπλόκαρε στο έδαφος ανάμεσα σε πολύ κόσμο. Στο 81' ο Dacosta δεν σέντραρε αλλά έβγαλε στην περιοχή τον James, που απέφυγε εύκολα τον Bong, όπλισε και σούταρε, με τον Άγιο Worrall να ρίχνει μπροστά του το κορμί του και να τον κοντράρει σε κόρνερ. Τότε ήταν που επιτέλους ο Hughton αποφάσισε να βάλει "βδέλλα" πάνω στον Γάλλο, αποσύροντας τον κουρασμένο Krovinović και αναθέτοντας την αποστολή στον Tyler Blackett.

Χωρίς ο πρώην παίκτης της QPR, που επίσης προσπαθεί να ανακτήσει την επαφή του με την πρώτη ομάδα, να κάνει κάτι το εντυπωσιακό, η φουρτούνα από τα αριστερά μας καταλάγιασε κάπως, ο διαιτητής έδωσε πέντε λεπτά καθυστέρηση και δείξαμε ότι έστω και με νύχια και με δόντια θα τη βγάζαμε καθαρή, ώσπου στο 93', σε άλλη μια έξοδο του Samba μέσα στα όλα σε ψηλή μπαλιά και απομάκρυνση της μπάλας με δυνατή γροθιά, ο Bakayoko, που μάλλον δέχθηκε πάνω του την πίεση του Samba, του Figueiredo και (κυρίως) ενός συμπαίκτη του καθώς πήδησαν τέσσερις μαζί, σωριάστηκε κάτω και έμεινε ακίνητος. Πανικόβλητος ο Samba φώναξε τον διαιτητή, μπήκαν οι γιατροί, μας πάγωσε λίγο το αίμα είναι η αλήθεια αφού ο παίκτης δεν σηκωνόταν, και μετά από οκτώ ολόκληρα λεπτά συνήλθε αρκετά ώστε να ανεβεί στο φορείο. Παρά τη μάχη σώμα με σώμα στα τρία λεπτά που κράτησε ακόμα η αγωνία, το σκορ δεν άλλαξε.

Και ευτυχώς που δεν άλλαξε, γιατί σε μια βραδιά όπου δεν έγινε κανονικό πρόγραμμα αγωνιστικής αλλά "χρωστούμενα" ματς, κυρίως λόγω του τέταρτου γύρου του Κυπέλλου και των αναβολών που έφερε, η Sheffield Wednesday πέτυχε υπερπολύτιμη νίκη μέσα στο Bournemouth (2-1), δίνοντας παράταση στην κατρακύλα των Cherries, που κινδυνεύουν πια να μείνουν εκτός εξάδας και μακάρι να συνεχίσουν έτσι μέχρι το άλλο Σάββατο που έρχονται στο City Ground! Στο μεταξύ, βέβαια, μεσολαβεί το ερχόμενο Σάββατο ο εκτός έδρας αγώνας με την ουραγό Wycombe, που όπως φαίνεται συνήλθε γρήγορα από την επτάρα του Λονδίνου, αλλά όχι αρκετά ώστε να νικήσει εντός απόψε τη Birmingham (0-0). Διπλό το καλό, αφού έτσι οι Reds προσπέρασαν τους Blues και ανέβηκαν στη 19η θέση, έναν βαθμό πίσω από την αποψινή τους αντίπαλο, καθώς μάλιστα ο αγώνας "ζωής και θανάτου" της Rotherham με τη Derby αναβλήθηκε λόγω του πλημμυρισμένου από τη βροχή New York Stadium. Απόψε επίσης η Norwich, με τον Δημήτρη Γιαννούλη να παίζει πάλι 90', υποχρεώθηκε σε δεύτερο σερί 0-0, αυτή τη φορά στην έδρα της Millwall, δίνοντας στη Swansea ελπίδες να την πλησιάσει ακόμα περισσότερο. Αύριο παίζουν και Brentford-Bristol City, με τους Bees να έχουν πάρει φόρα και να στοχεύουν κι αυτοί στις θέσεις της απευθείας ανόδου.

Coventry: Maroši, Pask (Dacosta 46'), Østigård, Hyam, McCallum, Sheaf (Rose 46'), James, Hamer, O'Hare, Biamou, Gyökeres (Bakayoko 71', Jobello 100').
Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Bong, Garner, Cafú (Colback 71'), Ameobi (Freeman 46'), Krovinović (Blackett 84'), Knockaert, Grabban (Murray 76').
Σκόρερς: Biamou 17' - Grabban 22', Rose 53' (αυτογκόλ).
Διαιτητής: Tony Harrington. Κίτρινες: O'Hare 53' - Knockaert 54', Krovinović 74', Colback 92', Bong 112'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Συνεχίζουμε ένα αρκετά καλό σερί στο πρωτάθλημα (σ.σ. όπου οι Reds έχουν μόλις μία ήττα στους εννέα τελευταίους αγώνες τους) και ξέρουμε πως εδώ δεν έχει καλοπεράσει κανείς. Η Coventry είναι πολύ καλή εντός έδρας, οπότε δεν μπορώ παρά να είμαι ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Γνωρίζαμε πως είχαμε μπροστά μας μια πολύ σημαντική εβδομάδα εξαιτίας των αγώνων που παίζουμε - το Σάββατο πάμε στο Wycombe. Ξέραμε και τα καλά αποτελέσματα που έχει φέρει η Coventry εντός. Μείναμε πίσω στο σκορ, και όπως συμβαίνει καμιά φορά είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τα στοιχεία της φύσης εκτός από μια καλογυμνασμένη ομάδα. Στο τέλος του δεύτερου ημιχρόνου παλεύαμε να κρατήσουμε το σκορ και δεν κρατούσαμε τη μπάλα όσο έπρεπε, αλλά έτσι εμφανίστηκαν και άλλες αρετές στην ομάδα, πράγμα πολύ ευχάριστο. Όλα είναι θέμα αυτοπεποίθησης και χαρακτήρα. Ήταν πολύ σημαντικό το γκολ της ισοφάρισης και το χρονικό σημείο που μπήκε. Το πρώτο ημίχρονο ήταν μάλλον ισορροπημένο και ήταν η καλύτερη περίοδός μας στον αγώνα, αλλά στο δεύτερο μέρος οι αντίπαλοί μας ήταν πολύ καλοί και ξέραμε ότι έπρεπε να αντέξουμε στην πίεσή τους. Είναι πολύ ευχάριστο που πετύχαμε την ανατροπή, και είναι κάτι που αυτή η ομάδα είχε πολύ καιρό να καταφέρει. Έμεινα πολύ ευχαριστημένος από το ντεμπούτο του Garner. Τον αποκτήσαμε γνωρίζοντας ότι είχε ήδη μισή σεζόν στα πόδια του στην κατηγορία με τη Watford και μπορούσε να μπει κατευθείαν στην ομάδα. Είχε ξεκινήσει βασικός 11 φορές και είχε παίξει και άλλες 7 ως αλλαγή, και πιστεύω πως όταν ολοκληρωθεί η περίοδος θα έχει σπουδαία εμπειρία από δύο ομάδες στην Championship και αυτό έδειξε σήμερα. Για τόσο νεαρός στην ηλικία έδειξε ωριμότητα σ' ένα εξουθενωτικό παιχνίδι, καθώς στο δεύτερο ημίχρονο δεχθήκαμε πολλή πίεση, οπότε υποχρεώθηκε να παίξει έναν κάπως διαφορετικό ρόλο, αλλά είμαι πολύ ικανοποιημένος από αυτόν".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.